Ustawaz dnia 20 listopada 1999 r.o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Treść ustawy
Art. 1.5 orzeczeń
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1a w ust. 2 w pkt 1 w lit. a) wyraz „poszczególnych” zastępuje się wyrazami „każdej ze”;
2)
w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia
w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych
do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
”
;
3)
w art. 14 w ust. 5 wyrazy „przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ust. 5” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”;
4)
w art. 15:
a)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 16a ust.
1 i 2 pkt 1-3, wartości początkowej składników majątku, o której mowa w art. 16d ust.
1, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których mowa w art.
16g ust. 13, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa w art. 16j
ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie
trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu
roku ubiegłego przekroczy 10%.
”
,
b)
skreśla się ust. 5a,
c)
dodaje się ust. 5b w brzmieniu:
„
5b.
Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego
w odstępach kwartalnych.
”
,
d)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami
art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
”
;
5)
w art. 16 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wydatków na:
a)
nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste
użytkowanie gruntów,
b)
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c)
ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania
przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia,
”
b)
w pkt 4 wyrazy „odrębnych przepisach” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”,
c)
w pkt 46 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„
b)
podatek należny w przypadku:
-
-importu usług, jeśli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu odrębnych przepisów,
-
-przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
”
d)
w pkt 48 wyrazy „odrębnych przepisach” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”,
e)
w pkt 52 skreśla się wyrazy „zgodnie z odrębnymi przepisami”,
f)
po pkt 54 dodaje się pkt 54a w brzmieniu:
„
54a)
dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów
o systemie ubezpieczeń społecznych,
”
g)
po pkt 62 dodaje się pkt 63 i 64 w brzmieniu:
„
63)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych:
a)
nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu w naturze albo dochód
z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego,
b)
jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz nie zaliczone do środków
trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
c)
oddanych do nieodpłatnego używania, z wyjątkiem nieruchomości - za miesiące, w których
składniki te były oddane do nieodpłatnego używania,
64)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych
wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych
informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub
organizacyjnej (know-how).
”
;
6)
po art. 16 dodaje się art. 16a-16m w brzmieniu:
„
Art. 16a.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
w dniu przyjęcia do używania:
1)
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2)
maszyny, urządzenia i środki transportu,
3)
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
zwane środkami trwałymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania:
1)
przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami
w obcych środkach trwałych”,
2)
budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3)
składniki majątku, wymienione w ust. 1, nie stanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu lub innej umowy o podobnym charakterze,
zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 składniki te są zaliczane do składników
majątku podatnika (korzystającego)
- zwane także środkami trwałymi,
4)
tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów
i Usług (PKWiU) w grupie „statki” o symbolu 35.11, zaliczone do branży 1051-1053 Systematycznego
Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego (Dz. U. z 1997 r. Nr 42, poz.
264 i z 1999 r. Nr 92, poz. 1045).
Art. 16b.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego
wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
1)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4)
autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5)
licencje,
6)
prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych,
7)
wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie
przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,
dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zwane wartościami niematerialnymi
i prawnymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania:
1)
w spółce akcyjnej koszty organizacji poniesione przy założeniu lub późniejszym jej
rozszerzeniu, przez które rozumie się koszty poniesione na:
a)
utworzenie spółki, które nie służą nabyciu rzeczy, a w szczególności na doradztwo
oraz na opłaty notarialne, skarbowe i sądowe,
b)
wyposażenie spółki w kapitał akcyjny lub późniejsze jego podwyższenie; w szczególności
do kosztów tych zalicza się opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty
ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi,
koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji
prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych,
2)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części w drodze:
a)
kupna,
b)
przyjęcia do odpłatnego korzystania, a przyjęte składniki majątku, zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7, są zaliczane do składników majątku używającego,
c)
wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych,
3)
koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany
na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
a)
produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
b)
techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów
lub stosowaniu technologii, oraz
c)
z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną
pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,
4)
składniki majątku wymienione w ust. 1, używane przez podatnika na podstawie umowy
dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej (sublicencji) lub innej umowy o podobnym
charakterze, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania
z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7
są zaliczane do składników majątku podatnika
- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Art. 16c.
Amortyzacji nie podlegają:
1)
grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2)
budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych
lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,
3)
dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.
2 pkt 2,
5)
składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której
te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności
- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Art. 16d.
1.
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których
mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie
przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania
przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
2.
Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej
w miesiącu przekazania ich do używania.
Art. 16e.
1.
Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione
w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3 500
zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok
nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny
okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym
po miesiącu, w którym ten rok upłynął:
1)
zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,
2)
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia
a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,
obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych
w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik do ustawy, zwanym
dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych
przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m,
3)
stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów
amortyzacyjnych,
4)
wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do właściwego urzędu skarbowego kwotę
odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres
ich używania przekroczył rok; odsetki obliczone od różnicy, o której mowa w pkt 2,
wynoszą 0,1% za każdy dzień.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie
lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej
3 500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia
ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia
ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
3.
Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,
nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.
Art. 16f.
1.
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a
ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
2.
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od
zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.
16a ust. 2 pkt 4.
3.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa
środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania
jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa
niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki
lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.
Art. 16g.
1.
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:
1)
w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia,
2)
w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia,
3)
w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową
z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa
tę wartość w niższej wysokości,
4)
w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, a także udziału w spółdzielni ustaloną przez
podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej,
z tym że suma wartości wszystkich składników stanowiących wkład lub udział pieniężny
i niepieniężny łącznie nie może być wyższa od nominalnej wartości objętych udziałów
lub akcji; w przypadku gdy wkład niepieniężny pochodzi z zagranicy, suma wartości
początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących ten wkład nie może być wyższa od nominalnej wartości udziałów (akcji)
objętych za wkład niepieniężny ani od wartości rynkowej tych składników majątku z
dnia objęcia udziałów lub akcji.
2.
Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3, albo nominalną wartością
wydanych akcji lub udziałów, w zamian za wkład niepieniężny, a sumą wartości rynkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego,
przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub
jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia nabycia, przyjęcia do korzystania albo
wniesienia do spółki, powiększoną o łączną wartość składników zwiększających aktywa
nabywcy a nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi
z dnia nabycia, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.
3.
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem
naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej
do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia
w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,
opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek
od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi
nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy
podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena
nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
4.
Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków
trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń
za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych
środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu,
kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych,
w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i
prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
5.
Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.
4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
6.
Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3 i
4, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.
7.
Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych
na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3-5.
8.
W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego
składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika
we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
9.
W razie przekształcenia formy prawnej, a także połączenia albo podziału przedsiębiorców,
dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów, z których wynika, że przedsiębiorca
powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia wstępuje we wszystkie prawa i
obowiązki przedsiębiorcy: przekształconego, połączonego albo podzielonego, wartość
początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w
wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, przedsiębiorcy przekształconego,
połączonego albo podzielonego.
10.
W razie nabycia w drodze kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania lub wniesienia
w postaci wkładu niepieniężnego, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi:
1)
suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej
zgodnie z ust. 2,
2)
różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną
zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów a wartością
składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i
prawnymi zwiększającymi aktywa nabywcy, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości
firmy.
11.
W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub
darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą jednak od różnicy pomiędzy
wartością przychodów w naturze, o których mowa w art. 12 ust. 5, uwzględnionych w
podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym w roku podatkowym, w którym nabyto to
przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, a wartością składników zwiększających
aktywa spadkobiercy lub obdarowanego, nie będących środkami trwałymi ani wartościami
niematerialnymi i prawnymi.
12.
Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje
się odpowiednio art. 14.
13.
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.
1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza
3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, jeżeli wydatki poniesione na przebudowę,
rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację powodują wzrost ich wartości
użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej
w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych
za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
14.
Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,
stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej
albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości
przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy
ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się
tej części wynagrodzenia.
15.
Jeżeli wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
zostanie ustalona niezgodnie z przepisami ust. 1-14, podatnik dokonuje korekty tej
wartości początkowej. Korekta wartości początkowej powoduje obowiązek odpowiedniej
zmiany wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych oraz należnego podatku wraz z
należnymi odsetkami za poszczególne okresy sprawozdawcze, poczynając od miesiąca następującego
po miesiącu oddania do używania lub ulepszenia środka trwałego albo wartości niematerialnej
i prawnej.
Art. 16h.
1.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się:
1)
od wartości początkowych wprowadzonych do ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1,
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k,
w równych ratach co miesiąc, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym ten środek lub wartość przyjęto do używania, do końca tego miesiąca, w którym
następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w
którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa
się za koszty uzyskania przychodów,
2)
od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa
w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w
wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego
taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień
zawarcia umowy na budowę danego obiektu,
3)
od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie
albo przez 12 miesięcy w roku,
4)
od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją począwszy od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.
2.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka
trwałego.
3.
Przedsiębiorcy powstali z przekształcenia, podziału albo połączenia przedsiębiorców,
o których mowa w art. 16g ust. 9, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem
dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez
przedsiębiorcę przekształconego, podzielonego albo połączonego, z uwzględnieniem art.
16i ust. 2-7.
Art. 16i.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje
się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
2.
Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:
1)
dla budynków i budowli używanych w warunkach:
a)
pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
b)
złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,
2)
dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających
szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników
nie wyższych niż 1,4,
3)
dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji rodzajowej środków
trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu
postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
3.
W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których
mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.
4.
Podwyższenia stawek dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3, bądź rezygnacji
z ich stosowania, podatnicy mogą dokonać począwszy od pierwszego miesiąca następnego
roku podatkowego.
5.
Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla środków
trwałych nie więcej niż o połowę ich wysokości. Obniżenia stawki bądź przyjęcia w
poprzedniej wysokości dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku
podatkowego.
6.
W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków
trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną
właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.
7.
Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
Art. 16j.
1.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji,
z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
1)
dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:
a)
24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
b)
36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
50 000 zł,
c)
60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,
2)
dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy,
3)
dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 03 i 62
Wykazu stawek amortyzacyjnych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.
2.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za:
1)
używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 6 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.
3.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:
1)
używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 60 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
4.
Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania
inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:
1)
inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może
być krótszy niż 10 lat,
2)
inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres amortyzacji
ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
5.
Przepisów ust. 1, 2 i ust. 4 pkt 2 nie stosuje się do samochodów osobowych ulepszonych,
po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji.
Art. 16k.
1.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń
zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyjątkiem samochodów
osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500
kilogramów, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych
w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik
nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej
pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych
lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota
amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu
metody określonej w art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16i.
2.
W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie położonym
na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w
gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych
przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych można
podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0.
3.
Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa
w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.
Art. 16l.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.
16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
2.
Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.
1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona
o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają
sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po
miesiącu ich poniesienia.
3.
Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,
w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia
umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone
zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie
z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu
taboru transportu morskiego.
Art. 16ł.
1.
Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego
korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji
i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu
tych środków albo wartości przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy
dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 16h ust. 1. Stawki
amortyzacyjne, z uwzględnieniem art. 16i i 16m, ustala się w proporcji do okresu wynikającego
z umowy, z wyjątkiem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym
okresie amortyzacji niż okres trwania umowy.
2.
W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych
do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem
okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.
1.
3.
W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o
których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie
do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania
umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych
od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.
4.
Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania
na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych dokonują
podatnicy, którzy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 zaliczają
te środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do składników majątku, z tym
że wówczas odpisów amortyzacyjnych dokonują odpowiednio wynajmujący (wydzierżawiający)
albo korzystający na zasadach określonych w art. 16h-16k i 16m.
5.
Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy
3-6 Klasyfikacji i została zawarta na okres co najmniej 60 miesięcy oraz środki te
zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 są zaliczane do składników
majątku korzystającego, podatnik może stosować zasady określone w ust. 1-3.
6.
Jeżeli nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 i
5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do odpłatnego korzystania,
właściciel przejmując te środki określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g,
przed zawarciem pierwszej umowy o odpłatnym korzystaniu, pomniejszonej o kwotę odpisów
amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów przez korzystającego,
a w przypadku gdy korzystający nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, ich wielkość
oblicza się przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
Art. 16m.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych
od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:
1)
od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,
2)
od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych
- 24 miesiące,
3)
od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 36 miesięcy,
4)
od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
2.
Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1
pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
3.
Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych
i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,
spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości
2,5%.
”
;
7)
w art. 17 w ust. 1:
a)
skreśla się pkt 10,
b)
w pkt 14 po przecinku dodaje się wyrazy „z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych
ustawach”;
8)
skreśla się art. 18a;
9)
w art. 19:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podatek, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, wynosi:
1)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r. - 30% podstawy opodatkowania,
2)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2001 r. - 28% podstawy opodatkowania,
3)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2002 r. - 28% podstawy opodatkowania,
4)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2003 r. - 24% podstawy opodatkowania,
5)
od dnia 1 stycznia 2004 r. - 22% podstawy opodatkowania.
”
,
b)
skreśla się ust. 3;
10)
w art. 25 w ust. 3 skreśla się wyrazy „i 10”.
Art. 2.6 orzeczeń
W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 24;
2)
w art. 31 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
podatków dochodowych.
”
Art. 3.1 orzeczenie
1.
Przepisy:
1)
art. 16g ust. 15 stosuje się odpowiednio do korekty wartości początkowej środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania lub ulepszonych przed
dniem 1 stycznia 2000 r.; w tym przypadku dla określenia wartości początkowej tych
środków i wartości stosuje się przepisy obowiązujące w miesiącu oddania ich do używania
lub ich ulepszenia, przy uwzględnieniu przyjętych w tej dacie zasad dokonywania odpisów
amortyzacyjnych,
2)
art. 16i ust. 1-6 można stosować także do środków trwałych oddanych do używania przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o dokonanych odpisach amortyzacyjnych, rozumie się przez
to również odpisy amortyzacyjne dokonane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie upoważnień zawartych w tej ustawie.
3.
Jeżeli rok podatkowy podatnika rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2000 r., do końca
tego roku podatkowego obowiązuje stawka podatku obowiązująca podatnika w pierwszym
dniu tego roku podatkowego.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2000 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń na podstawie art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2000 r., zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia
1999 r., w zakresie i na zasadach w niej określonych. Przepisy te stosuje się odpowiednio
w zakresie utraty prawa do tych odliczeń.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1
stycznia 2000 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., poniosą, zgodnie
z art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2000 r., wydatki inwestycyjne na kontynuację objętej ulgą inwestycji rozpoczętej przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
Art. 4.3 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 3, do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
Załącznik - Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Objaśnienia:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|