Ustawaz dnia 28 sierpnia 1997 r.o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności
Treść ustawy
Art. 1.5 orzeczeń
1.
Zatrudnianie osób pozbawionych wolności odbywa się w trybie i na zasadach określonych
w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego.
2.
Zatrudnianie osób pozbawionych wolności powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne
oddziaływanie na ich postawy. Osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji.
Art. 2.1 orzeczenie
Ilekroć w ustawie jest mowa, bez bliższego oznaczenia, o zakładzie karnym, rozumie
się przez to również inne jednostki organizacyjne Służby Więziennej.
Art. 3.
1.
W celu tworzenia warunków do zatrudniania osób pozbawionych wolności oraz prowadzenia
działalności gospodarczej mogą być tworzone przy zakładach karnych przywięzienne zakłady
pracy.
2.
Przywięzienny zakład pracy może być utworzony i prowadzony jako:
1)
przedsiębiorstwo państwowe,
2)
spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa
lub państwowa osoba prawna ma więcej niż 50% udziałów albo akcji,
3)
gospodarstwo pomocnicze przy zakładzie karnym.
3.
Osoby pozbawione wolności stanowią co najmniej 20% ogółu zatrudnionych w przywięziennym
zakładzie pracy.
4.
Przepisy ustawy dotyczące przywięziennych zakładów pracy stosuje się odpowiednio do
zakładu karnego, w którym wykonywana jest praca nakładcza.
Art. 4.
1.
Organem założycielskim przedsiębiorstwa państwowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2
pkt 1, zwanego dalej „przedsiębiorstwem”, jest Minister Sprawiedliwości.
2.
Minister Sprawiedliwości nadaje przedsiębiorstwu statut.
3.
Minister Sprawiedliwości zarządza łączenie i podział przedsiębiorstwa.
4.
Organem przedsiębiorstwa jest dyrektor przedsiębiorstwa.
5.
Dyrektora przedsiębiorstwa powołuje i odwołuje Dyrektor Generalny Służby Więziennej
po zasięgnięciu opinii dyrektora zakładu karnego, przy którym działa przedsiębiorstwo.
Art. 5.
1.
Do przedsiębiorstwa, z wyjątkiem art. 10, 12 ust. 2, art. 18, 35 i 63 ust. 3, stosuje się ustawę z dnia 25 września
1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych w zakresie nie uregulowanym w ustawie.
2.
Do przedsiębiorstwa nie stosuje się ustawy z dnia 25 września 1981 r. o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego .
Art. 6.3 orzeczenia
1.
Przywięzienne zakłady pracy są zwolnione, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, z:
1)
podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach
o tym podatku,
2)
niepodatkowych należności budżetowych,
3)
wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
4)
opłat z tytułu użytkowania lub użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność
Skarbu Państwa
jeżeli średnioroczne zatrudnienie osób pozbawionych wolności w przeliczeniu na pełne
etaty w poprzednim roku podatkowym wynosiło co najmniej 50% ogółu zatrudnionych.
2.
W przypadku gdy w poprzednim roku podatkowym średnioroczne zatrudnienie osób pozbawionych
wolności w przeliczeniu na pełne etaty stanowiło mniej niż 50% ogółu zatrudnionych,
zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, wynoszą:
1)
25% przy zatrudnieniu co najmniej 20% osób pozbawionych wolności,
2)
50% przy zatrudnieniu co najmniej 30% osób pozbawionych wolności,
3)
75% przy zatrudnieniu co najmniej 40% osób pozbawionych wolności.
3.
Jeżeli w poprzednim roku podatkowym zatrudnienie osób pozbawionych wolności w przeliczeniu
na pełne etaty wynosiło mniej niż 20% ogółem zatrudnionych, zwolnienia, o których
mowa w ust. 1 pkt 2-4, nie przysługują.
4.
Przywięzienne zakłady pracy rozpoczynające działalność korzystają ze zwolnień, o których
mowa w ust. 1 pkt 2-4, w pełnej wysokości, w roku podatkowym, w którym nastąpiło ich
zarejestrowanie.
Art. 7.
1.
Przywięzienne zakłady pracy, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2, przekazują
co najmniej 25% środków uzyskanych z tytułu zwolnień określonych w art. 6 ust. 1 i
ust. 2 na rachunek Scentralizowanego Funduszu Rozwoju Centralnego Zarządu Służby Więziennej,
zwanego dalej „Funduszem Rozwoju”.
2.
Przywięzienne zakłady pracy, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, przekazują co najmniej
25% środków uzyskanych z tytułu zwolnień określonych w art. 6 ust. 1 i ust. 2 na środki
specjalne Centralnego Zarządu Służby Więziennej.
3.
Przywięzienny zakład pracy przekazuje środki, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminach
wymagalności przewidzianych dla poszczególnych wpłat określonych w art. 6 ust. 1.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji
Funduszu Rozwoju.
Art. 8.
1.
Środki Funduszu Rozwoju przeznacza się na finansowanie działań w zakresie resocjalizacji
osób pozbawionych wolności, a w szczególności na:
1)
tworzenie nowych miejsc pracy dla osób pozbawionych wolności,
2)
tworzenie w zakładach karnych infrastruktury niezbędnej dla działań resocjalizacyjnych,
3)
modernizację przywięziennych zakładów pracy i ich produkcji,
4)
organizowanie nauki zawodu i doskonalenia zawodowego dla osób pozbawionych wolności,
5)
organizowanie szkolenia w zakresie aktywizacji zawodowej i umiejętności poszukiwania
pracy.
2.
Ze środków Funduszu Rozwoju mogą być przyznawane pożyczki bądź dotacje przywięziennym
zakładom pracy zatrudniającym osoby pozbawione wolności.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb przyznawania
pożyczek bądź dotacji przywięziennym zakładom pracy ze środków, o których mowa w ust.
2.
Art. 9.
Pracodawcy innemu niż określony w art. 3, zatrudniającemu osoby pozbawione wolności,
przysługuje ulga w podatku dochodowym od osób prawnych lub podatku dochodowym od osób
fizycznych w postaci zmniejszenia podstawy opodatkowania o kwotę równą funduszowi
wynagrodzeń przysługujących zatrudnionym u tego pracodawcy osobom pozbawionym wolności.
Art. 10.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość składki na ubezpieczenie
społeczne oraz sposób jej naliczania dla osób pozbawionych wolności oraz dla nieletnich
zatrudnionych w gospodarstwach pomocniczych zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich.
Art. 11.
Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy przedsiębiorstwa państwowe podległe Ministrowi
Sprawiedliwości działające przy zakładach karnych, spółki prawa handlowego powstałe
z przekształcenia tych przedsiębiorstw lub utworzone przez te przedsiębiorstwa oraz
gospodarstwa pomocnicze przy zakładach karnych stają się przywięziennymi zakładami
pracy w rozumieniu art. 3 ust. 2 niniejszej ustawy.
Art. 12.
W ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych w art. 3 w ust. 1 skreśla się wyrazy „a także przedsiębiorstw podległych Ministrowi Sprawiedliwości, działających przy zakładach
karnych”.
Art. 13.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 w ust. 2 skreśla się wyraz „więziennictwa”;
2)
w art. 17 w ust. 1 w pkt 28 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 29 w
brzmieniu:
„
29)
dochody przywięziennych zakładów pracy, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia
28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności (Dz. U. Nr 123, poz.
777), w tej części, od której co najmniej 25% równowartości należnego od nich podatku
dochodowego zostanie przekazane na Scentralizowany Fundusz Rozwoju Centralnego Zarządu
Służby Więziennej, wymieniony w tej ustawie, a w przypadku gospodarstw pomocniczych
przy zakładach karnych będących przywięziennymi zakładami pracy - na środki specjalne
Centralnego Zarządu Służby Więziennej, w terminach określonych dla wpłat tego podatku.
”
Art. 14.
W ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych w art. 6 w pkt 3 lit. b) po wyrazach „aresztach śledczych” dodaje się wyrazy „oraz gospodarstwom pomocniczym przy jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej
i gospodarstwom pomocniczym zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich”.
Art. 15.
W 1998 r.:
1)
wskaźnik średniorocznego zatrudnienia osób pozbawionych wolności, o którym mowa w
art. 6 ust. 2, wynosi 40% ogółu zatrudnionych,
2)
zwolnienia, o których mowa w art. 6 ust. 2, wynoszą odpowiednio:
a)
25% przy zatrudnieniu co najmniej 20% osób pozbawionych wolności,
b)
50% przy zatrudnieniu co najmniej 25% osób pozbawionych wolności,
3)
75% przy zatrudnieniu co najmniej 30% osób pozbawionych wolności,
gdy liczba osób pozbawionych wolności w roku sprawozdawczym 1997 stanowiła mniej niż
40% ogółu zatrudnionych.
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.