Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 31 grudnia 1996 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Powołanie do zawodowej służby wojskowej
- Rozdział 3 - Przebieg zawodowej służby wojskowej
- Rozdział 4 - Szczególne obowiązki i uprawnienia służbowe żołnierzy zawodowych
- Rozdział 5 - Publiczna działalność żołnierzy zawodowych
- Rozdział 6 - Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej
- Rozdział 7 - Służba wojskowa kandydatów na żołnierzy zawodowych
- Rozdział 7a - Służba wojskowa żołnierzy zawodowych po ogłoszeniu mobilizacji i w czasie wojny
- Rozdział 8 - Przepisy końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych oraz niektórych innych ustaw ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i
ich rodzin ,
2)
ustawą z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową ,
3)
ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy ,
4)
ustawą z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy ,
5)
ustawą z dnia 28 czerwca 1979 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej ,
6)
ustawą z dnia 23 marca 1983 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych i ich rodzin ,
7)
ustawą z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach ,
8)
ustawą z dnia 29 maja 1989 r. o przekazaniu dotychczasowych kompetencji Rady Państwa
Prezydentowi Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i innym organom państwowym ,
9)
ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ,
10)
ustawą z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw ,
11)
ustawą z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych ,
12)
ustawą z dnia 27 września 1991 r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne ,
13)
ustawą z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz niektórych innych ustaw , ujętych w obwieszczeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 grudnia 1991 r. w sprawie ogłoszenia
jednolitego tekstu ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych ,
14)
ustawą z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego ,
15)
ustawą z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin ,
16)
ustawą z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
oraz niektórych innych ustaw oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
w tytule rozdziału 7 wyrazów „przejściowe”, a także art. 78, 79 i 81-84 ustawy z dnia 30 czerwca
1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu:
„
Art. 78.10 orzeczeń
Żołnierze pełniący w dniu wejścia w życie ustawy wojskową służbę zawodową stają się
z mocy prawa żołnierzami zawodowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 79.3 orzeczenia
1.
Podoficerowie pełniący w dniu wejścia w życie ustawy wojskową służbę nadterminową
stają się z mocy prawa podoficerami zawodowymi pełniącymi służbę w okresie próbnym.
2.
Okres próbny kończy się z upływem czasu, przez który podoficerowie wymienieni w ust.
1 mieli pełnić wojskową służbę nadterminową.
”
,
„
Art. 81.
W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
Do słuchaczy akademii wojskowych będących w czynnej służbie wojskowej, którzy nie
są żołnierzami zawodowymi, w sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie stosuje
się przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w części dotyczącej kandydatów
na żołnierzy zawodowych.
”
;
2)
art. 41 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 41.
1.
Do osób ubiegających się o przyjęcie do wyższych szkół oficerskich oraz do słuchaczy
tych szkół, którzy nie są żołnierzami zawodowymi, stosuje się przepisy o służbie wojskowej
żołnierzy zawodowych, w części dotyczącej kandydatów na żołnierzy zawodowych.
2.
Słuchacze wyższych szkół oficerskich, którzy nie są żołnierzami zawodowymi, mogą być
zobowiązani, w przypadku zwolnienia ich ze szkoły na własną prośbę albo wydalenia,
do zwrotu kosztów wyżywienia i umundurowania poniesionych przez wojsko.
”
;
3)
w art. 52 ust. 1 i 3 oraz w art. 53 wyrazy „oficerów Sił Zbrojnych” zastępuje się
wyrazami „żołnierzy zawodowych”.
Art. 82.
1.
Tracą moc:
ustawa z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych ;
2)
ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o służbie wojskowej szeregowców i podoficerów Sił
Zbrojnych ;
3)
ustawa z dnia 29 marca 1963 r. o służbie wojskowej chorążych Sił Zbrojnych .
2.
Pozostają w mocy:
1)
przepisy o świadczeniach pieniężnych określonych w:
a)
art. 59 ust. 1 pkt 1 i ust. 2-5 oraz art. 60 i 61 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt
1,
b)
art. 92 ust. 1 pkt 1 i ust. 2-5 oraz art. 93 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2 przy
odpowiednim uwzględnieniu art. 50 i 51 niniejszej ustawy;
2)
art. 20 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3.
3.
Żołnierze zwolnieni z zawodowej służby wojskowej w okresie próbnym otrzymują odprawę
w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym, pobieranego na ostatnio zajmowanym stanowisku, tylko w razie zwolnienia ze
służby z przyczyn określonych w art. 56 ust. 1 pkt 1 lub 2 albo ust. 3 pkt 2.
Art. 83.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy zachowują moc
przepisy dotychczasowe ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy.
Art. 84.4 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1970 r.
”
;
2)
art. 89 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
i ich rodzin w brzmieniu:
„
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.
”
;
3)
art. 23 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową w brzmieniu:
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.
”
;
4)
art. XXV ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy w brzmieniu:
„
Art. XXV.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.
”
;
5)
art. 48 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy w brzmieniu:
„
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.
”
;
6)
art. 14 ustawy z dnia 28 czerwca 1979 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku
obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w brzmieniu:
„
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1979 r.
”
;
7)
art. 8 ustawy z dnia 23 marca 1983 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych i ich rodzin w brzmieniu:
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.
”
;
8)
art. 57 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach w brzmieniu:
„
Art. 57.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
9)
art. 21 ustawy z dnia 29 maja 1989 r. o przekazaniu dotychczasowych kompetencji Rady
Państwa Prezydentowi Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i innym organom państwowym w brzmieniu:
„
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie z dniem objęcia urzędu przez prezydenta, z tym że art. 15 pkt
4 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.
”
;
10)
art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów
wykonawczych w brzmieniu:
„
Art. 80.2 orzeczenia
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
”
;
11)
art. 23 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw w brzmieniu:
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
12)
art. 49 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych w brzmieniu:
13)
art. 25 ustawy z dnia 27 września 1991 r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły
sanitarne w brzmieniu:
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu
art. 6 ust. 2 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.
”
;
14)
art. 14, 17 i 18 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o powszechnym
obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz niektórych innych ustaw w brzmieniu:
„
Art. 14.
1.
Żołnierze zawodowi pełniący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zawodową służbę
wojskową stają się z mocy prawa żołnierzami zawodowymi pełniącymi czynną służbę wojskową
jako służbę stałą w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy wymienionej w art. 2.
2.
Przepisów art. 14-14d ustawy wymienionej w art. 2 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych
będących posłami i senatorami oraz zajmujących kierownicze stanowiska państwowe i
zatrudnionych w administracji rządowej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Żołnierzy zawodowych, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są urlopowani
do pracy poza wojskiem, przenosi się w stan nieczynny, chyba że w ciągu trzech miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy wystąpią o odwołanie z urlopowania.
”
„
Art. 17.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach zmienianych niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, zachowują moc przepisy dotychczasowe.
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
15)
art. 11 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych
przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w brzmieniu:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r., z tym że art. 10 wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia.
”
;
16)
art. 60 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin w brzmieniu:
„
Art. 60.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 40 i art. 47, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
”
;
17)
art. 6, 7 i 9 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej
żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw w brzmieniu:
„
Art. 6.
Sprawy wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia niniejszej
ustawy w życie, prowadzi się nadal według przepisów dotychczasowych, aż do prawomocnego
ich zakończenia.
Art. 7.3 orzeczenia
Dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów
wykonawczych, nie dłużej jednak niż przez okres dziewięciu miesięcy od dnia wejścia
niniejszej ustawy w życie, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
”
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 11)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 1996 r. Nr 7, poz. 44), która weszła w życie z dniem 24 lutego 1996 r..
Żołnierzem zawodowym może być osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie, o
nieposzlakowanej opinii, której wierność dla Rzeczypospolitej Polskiej nie ulega wątpliwości,
posiadająca odpowiednie kwalifikacje oraz zdolność fizyczną i psychiczną do zawodowej
służby wojskowej.
Art. 2.3 orzeczenia
1.
Żołnierze zawodowi pełnią służbę wojskową w interesie Rzeczypospolitej Polskiej. Służba
ta wymaga w każdych okolicznościach zdyscyplinowania, lojalności i poświęcenia.
2.
Państwo zapewnia żołnierzom zawodowym warunki umożliwiające pełne oddanie się służbie
Narodowi i Ojczyźnie oraz zapewniające godziwe życie, rekompensując odpowiednio trud
i wyrzeczenia związane z pełnieniem zawodowej służby wojskowej.
Art. 3.
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierze zawodowi tworzą kadrę zawodową Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”.
2.
Kadra zawodowa Sił Zbrojnych składa się z następujących korpusów:
1)
korpusu oficerów zawodowych,
2)
korpusu chorążych zawodowych,
3)
korpusu podoficerów zawodowych.
3.
Korpusy oficerów, chorążych i podoficerów zawodowych dzielą się na korpusy osobowe.
42)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi korpusy osobowe oraz
ustala ich podział na grupy i specjalności wojskowe.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Żołnierze zawodowi są żołnierzami w czynnej służbie wojskowej.
2.
Żołnierze zawodowi pełnią czynną służbę wojskową jako służbę stałą lub służbę kontraktową.
Art. 5.
Czynną służbę wojskową na zasadach określonych w ustawie pełnią również osoby powołane
do tej służby w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych.
Art. 6.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną do zawodowej służby wojskowej ustalają wojskowe komisje
lekarskie.
2.
Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się osobę, która zgłosiła się do zawodowej
służby wojskowej, i żołnierza zawodowego z urzędu lub na wniosek zainteresowanego.
3.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia zasady oceny stopnia zdolności
fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej i orzekania o tej zdolności
oraz właściwość i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Art. 73)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1..3 orzeczenia
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
„żołnierzach zawodowych” bez bliższego określenia, należy przez to rozumieć żołnierzy
pełniących stałą lub kontraktową zawodową służbę wojskową,
2)
„potrzebach Sił Zbrojnych”, należy przez to rozumieć zapotrzebowanie na żołnierzy
zawodowych w poszczególnych korpusach kadry zawodowej i korpusach osobowych (grupach
i specjalnościach wojskowych), o określonych dla poszczególnych stanowisk służbowych
stopniach wojskowych, wymaganiach kwalifikacyjnych i grupach uposażenia, wynikające
z etatów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej i posiadanych środków
budżetowych,
3)
„stanowisku służbowym”, należy przez to rozumieć przewidziane w etacie jednostki organizacyjnej
miejsce żołnierza zawodowego w hierarchii służbowej jednostki, z określoną dla tego
stanowiska nazwą, stopniem wojskowym, wymaganiami kwalifikacyjnymi, korpusem osobowym,
grupą i specjalnością wojskową oraz grupą uposażenia.
2.
Przewidziane w ustawie uprawnienia dowódców jednostek wojskowych w stosunku do żołnierzy
zajmujących stanowiska służbowe dowódców jednostek przysługują ich bezpośrednim przełożonym.
Rozdział 2
Powołanie do zawodowej służby wojskowej
Art. 8.
1.
Stosunek służbowy żołnierza zawodowego w służbie stałej powstaje w drodze powołania,
na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby.
2.
Stosunek służbowy żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej powstaje w drodze powołania,
na podstawie umowy, zwanej dalej „kontraktem”, zawartej pomiędzy osobą, która dobrowolnie
zgłosiła się do tej służby, a właściwym organem wojskowym.
2a4)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Powołanie do służby stałej lub kontraktowej może nastąpić, jeżeli przemawiają za tym
potrzeby Sił Zbrojnych.
3.
Kontrakt zawiera się na okres pięciu lat. Zawarcie kontraktu z tą samą osobą może
nastąpić najwyżej trzykrotnie.
4.
Do zawodowej służby wojskowej powołuje Minister Obrony Narodowej lub określony przez
niego organ wojskowy. Minister Obrony Narodowej określa organy wojskowe właściwe do
zawierania kontraktów.
Art. 9.
Powołanie do zawodowej służby wojskowej następuje:
1)
do służby stałej - na czas nieokreślony,
2)
do służby kontraktowej - na czas trwania kontraktu.
Art. 10.1 orzeczenie
15)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Do służby stałej powołuje się żołnierza bezpośrednio po ukończeniu szkoły wojskowej
kształcącej kandydatów na żołnierzy zawodowych i mianowaniu na pierwszy stopień wojskowy
w odpowiednim korpusie.
25)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Do służby stałej powołuje się również żołnierza skierowanego przez właściwy organ
wojskowy na studia lub naukę do szkoły niewojskowej, bezpośrednio po ukończeniu tych
studiów lub nauki i mianowaniu na pierwszy stopień wojskowy w odpowiednim korpusie.
3.
W razie mianowania na pierwszy stopień oficerski słuchacza akademii wojskowej w czasie
odbywania studiów, równocześnie z mianowaniem powołuje się go do służby stałej.
Art. 116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Do służby stałej może być powołany żołnierz, który odbywał studia lub naukę w szkole
kształcącej kandydatów na oficerów lub chorążych zawodowych, lecz jej nie ukończył,
odpowiednio w korpusie chorążych lub podoficerów, po mianowaniu na pierwszy stopień
wojskowy w odpowiednim korpusie.
Art. 12.1 orzeczenie
17)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Absolwent szkoły wojskowej oraz żołnierz, o którym mowa w art. 10 ust. 3, powołany
do służby stałej, pełnią tę służbę jako obowiązkową:
1)
oficer - przez pierwsze 12 lat,
2)
chorąży - przez pierwsze 8 lat,
3)
podoficer - przez pierwsze 7 lat.
27)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza skierowanego przez właściwy organ
wojskowy na studia lub naukę do szkoły niewojskowej.
37)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Dla podoficera zawodowego początkowe dwanaście miesięcy służby obowiązkowej jest okresem
próbnym.
4.
Po upływie okresu służby obowiązkowej żołnierze zawodowi, o których mowa w ust. 1,
pełnią nadal służbę stałą bez odrębnego powołania.
Art. 138)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Do służby kontraktowej może być powołany:
1)
w korpusie oficerów:
a)
oficer rezerwy,
b)
absolwent szkoły wyższej niewojskowej, który odbył przeszkolenie wojskowe i złożył
egzamin na oficera, po mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika
marynarki)
jeżeli posiada wykształcenie wyższe o kierunku przydatnym w korpusie osobowym, w jakim
ma pełnić zawodową służbę wojskową,
2)
w korpusie chorążych:
a)
chorąży rezerwy,
b)
podoficer rezerwy, który odbył zasadniczą służbę wojskową oraz posiada wykształcenie
średnie o kierunku przydatnym w korpusie osobowym, w jakim ma pełnić zawodową służbę
wojskową, po mianowaniu na stopień młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki),
c)
podoficer nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, który posiada wykształcenie
średnie o kierunku przydatnym w korpusie osobowym, w jakim ma pełnić zawodową służbę
wojskową, i odbył co najmniej dwanaście miesięcy nadterminowej zasadniczej służby
wojskowej, po mianowaniu na stopień wojskowy młodszego chorążego (młodszego chorążego
marynarki),
3)
w korpusie podoficerów:
a)
podoficer rezerwy,
b)
żołnierz rezerwy, który odbył zasadniczą służbę wojskową oraz ukończył specjalistyczne
przeszkolenie wojskowe lub posiada zawód przydatny w korpusie osobowym, w jakim ma
pełnić zawodową służbę wojskową,
c)
żołnierz nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, po odbyciu co najmniej dwunastu
miesięcy tej służby,
po mianowaniu na stopień wojskowy plutonowego (bosmanmata), jeżeli posiadał niższy
stopień wojskowy.
2.
Dla żołnierza zawodowego, powołanego do służby kontraktowej, początkowe dwanaście
miesięcy służby w ramach pierwszego kontraktu jest okresem próbnym.
Art. 148)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy lub właściwy organ wojskowy mogą oświadczyć na piśmie, najpóźniej
na jeden miesiąc przed upływem okresu próbnego, o zamiarze rozwiązania stosunku służbowego.
W takim przypadku, z dniem upływu okresu próbnego, żołnierza zwalnia się z zawodowej
służby wojskowej.
2.
W przypadku niezłożenia oświadczeń, żołnierz zawodowy nadal pełni służbę bez odrębnego
powołania.
Art. 158)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Najpóźniej na sześć miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty kontrakt,
żołnierz zawodowy albo Minister Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy
mogą wystąpić z wnioskiem o zawarcie kolejnego kontraktu. W przypadku zawarcia kolejnego
kontraktu, żołnierz zawodowy nadal pełni służbę kontraktową.
Art. 168)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy w służbie kontraktowej może być powołany na swój wniosek do służby
stałej, jeżeli posiada co najmniej dobrą ogólną ocenę w opinii służbowej oraz przemawiają
za tym potrzeby Sił Zbrojnych.
2.
Z inicjatywą powołania żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej do służby stałej
może wystąpić również Minister Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy.
3.
W razie pozytywnej decyzji organu, o którym mowa w ust. 2, żołnierza zawodowego w
służbie kontraktowej powołuje się do służby stałej z chwilą upływu terminu kontraktu.
Art. 178)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
W przypadku uzasadnionym potrzebami Sił Zbrojnych do zawodowej służby wojskowej, pełnionej
jako służba kontraktowa, w korpusie oficerów może być powołana osoba nie spełniająca
warunków określonych w art. 13 ust. 1 pkt 1, jeżeli posiada szczególne kwalifikacje
lub umiejętności.
2.
Osobę określoną w ust. 1 powołuje się do służby kontraktowej po mianowaniu na stopień
wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki).
3.
Dla żołnierza zawodowego powołanego do służby kontraktowej w trybie, o którym mowa
w ust. 1, początkowe dwanaście miesięcy służby w ramach pierwszego kontraktu jest
okresem próbnym.
Art. 188)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister Obrony Narodowej określi w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe zasady i tryb powoływania do zawodowej służby wojskowej,
2)
szczegółowe warunki mianowania na stopnie wojskowe osób, o których mowa w art. 11
i art. 17 ust. 1.
Art. 19.
1.
Pracownik powołany do zawodowej służby wojskowej zachowuje prawo do ostatnio pobieranego
wynagrodzenia z zakładu pracy do końca miesiąca kalendarzowego, w którym jest obowiązany
stawić się do pełnienia tej służby.
2.
Zakład pracy jest obowiązany umożliwić pracownikowi wykorzystanie należnego mu urlopu
wypoczynkowego przed dniem stawienia się do pełnienia służby albo wypłacić ekwiwalent
pieniężny za nie wykorzystany urlop.
3.
Stosunek pracy z pracownikiem powołanym do zawodowej służby wojskowej ulega rozwiązaniu
z mocy prawa z dniem stawienia się do tej służby.
Rozdział 3
Przebieg zawodowej służby wojskowej
Art. 209)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 1..6 orzeczeń
1.
Żołnierz zawodowy pełni służbę w jednostce organizacyjnej resortu obrony narodowej
po wyznaczeniu na odpowiednie stanowisko służbowe.
2.
Oficer pełniący zawodową służbę wojskową jako służbę stałą, który spełnia łącznie
następujące warunki:
1)
został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w jednostce wojskowej, w której
pełnił służbę, w związku z rozformowaniem tej jednostki lub zmniejszeniem jej stanu
etatowego,
2)
nie ukończył 50 lat,
3)
posiada co najmniej dobrą ogólną ocenę w opinii służbowej,
4)
wyraził na piśmie zgodę na pełnienie dalszej służby w jednostce wojskowej wskazanej
przez właściwy organ wojskowy w dowolnym garnizonie,
może być przeniesiony do rezerwy kadrowej, jeżeli właściwy organ wojskowy przewiduje
wyznaczenie go na odpowiednie stanowisko służbowe w okresie nie dłuższym niż 3 lata.
Łączny czas pozostawania w rezerwie kadrowej w okresie pełnienia zawodowej służby
wojskowej nie może być dłuższy niż 5 lat.
3.
Żołnierz zawodowy, z wyjątkiem wymienionego w ust. 2, zwolniony z dotychczas zajmowanego
stanowiska służbowego może być przeniesiony do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej
lub określonego przez niego organu wojskowego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go
na nowe stanowisko służbowe lub zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Okres pozostawania
żołnierza zawodowego w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki
i tryb przenoszenia żołnierzy zawodowych do rezerwy kadrowej albo dyspozycji oraz
szczegółowe zasady pełnienia przez nich służby wojskowej w okresie przebywania w rezerwie
kadrowej albo dyspozycji.
Art. 20a10)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy wymienionej w przypisie 1..1 orzeczenie
1.
Żołnierz zawodowy może być wyznaczony, za jego pisemną zgodą, do pełnienia służby
na odpowiednim stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej poza resortem obrony
narodowej.
2.
Żołnierz zawodowy może być wyznaczony w czasie pokoju, za jego pisemną zgodą, do pełnienia
służby poza granicami Państwa.
3.
W przypadku kierowania poza granice Państwa jednostek wojskowych (pododdziałów) wydzielonych
z Sił Zbrojnych do:
1)
służby w składzie polskich kontyngentów wojskowych w misjach specjalnych organizacji
międzynarodowych,
2)
udziału w ćwiczeniach,
3)
udziału w akcjach ratowniczych, poszukiwawczych lub humanitarnych,
zgoda żołnierza zawodowego nie jest wymagana.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe zasady i tryb postępowania przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych do pełnienia
służby poza resortem obrony narodowej albo poza granicami Państwa oraz organy wojskowe
właściwe w tych sprawach,
2)
jednostki organizacyjne (stanowiska) poza resortem obrony narodowej, w których żołnierze
zawodowi mogą pełnić służbę,
3)
uprawnienia i obowiązki żołnierzy zawodowych wyznaczonych do pełnienia służby w jednostkach
poza resortem obrony narodowej albo poza granicami Państwa.
Art. 21.
111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierzy zawodowych w służbie stałej przenosi się w stan nieczynny:
1)
w razie wybrania na posła na Sejm lub senatora,
2)
w razie wybrania na stanowisko pracownika samorządowego.
2.
Jeżeli nie sprzeciwiają się temu interesy służby, żołnierze zawodowi w służbie stałej
mogą być przenoszeni w stan nieczynny:
1)
na swój wniosek - w celu sprawowania osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny
przez czas dłuższy niż sześćdziesiąt dni,
2)
z urzędu - w razie uznania ich przez wojskową komisję lekarską za czasowo niezdolnych
do zawodowej służby wojskowej, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że odzyskają
oni zdolność do tej służby,
312)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.)
w celu podjęcia zatrudnienia w organach administracji państwowej, organach państwowych
jednostek organizacyjnych, organach samorządu terytorialnego, podmiotach gospodarczych
lub organizacjach społecznych - na wniosek tych organów, podmiotów lub organizacji.
3.
Żołnierz zawodowy w służbie stałej może pozostawać w stanie nieczynnym łącznie nie
dłużej niż pięć lat w okresie zawodowej służby wojskowej. Ograniczenia tego nie stosuje
się do posłów na Sejm i senatorów.
Art. 22.
1.
W stanie nieczynnym żołnierz zawodowy:
1)
nie wykonuje zadań służbowych,
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
nie otrzymuje z wojska uposażenia i innych należności pieniężnych oraz świadczeń w
naturze, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz świadczeń
finansowych określonych w przepisach o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej,
313)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
nie może być zwolniony z zawodowej służby wojskowej, z wyjątkiem przypadków określonych
w art. 75 ust. 1,
4)
nie może być mianowany na kolejny stopień wojskowy.
2.
Okres przebywania w stanie nieczynnym zalicza się żołnierzowi zawodowemu do wszelkich
uprawnień uzależnionych od stażu czynnej służby wojskowej.
Art. 2314)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy przeniesiony w stan nieczynny wraca w stan czynny bez odrębnego
powołania z dniem ustania przyczyny, która spowodowała przeniesienie go w stan nieczynny.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, żołnierza zawodowego wyznacza się w miarę możliwości
na to samo lub równorzędne stanowisko służbowe, jakie zajmował w dniu przeniesienia
w stan nieczynny.
Art. 24.
Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
przenoszenia żołnierzy zawodowych w stan nieczynny oraz właściwość organów w tych
sprawach, a także szczególne uprawnienia i obowiązki żołnierzy zawodowych pozostających
w tym stanie.
Art. 2515)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy podlega opiniowaniu służbowemu w formie:
1)
opiniowania okresowego, przeprowadzanego corocznie,
2)
opiniowania specjalnego, przeprowadzanego w zależności od potrzeb.
2.
W wydanej opinii okresowej przełożony zamieszcza ogólną ocenę o opiniowanym żołnierzu
zawodowym, wyrażoną w skali od 1 do 6 (niedostateczna, mierna, dostateczna, dobra,
bardzo dobra, wzorowa).
3.
Przełożony jest obowiązany zapoznać żołnierza zawodowego z wydaną o nim opinią służbową
w ciągu trzydziestu dni od dnia jej sporządzenia.
4.
Żołnierzowi zawodowemu przysługuje prawo wniesienia odwołania od wydanej o nim opinii
służbowej do wyższego przełożonego w terminie czternastu dni od dnia zapoznania się
z opinią.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
opiniowania żołnierzy zawodowych, zapoznawania ich z opinią służbową oraz tryb wnoszenia
i rozpatrywania od nich odwołań.
Art. 26.1 orzeczenie
1.
Stopniami wojskowymi żołnierzy zawodowych są stopnie ustanowione w ustawie o powszechnym
obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Nadanie żołnierzowi zawodowemu pierwszego i kolejnych stopni wojskowych następuje
w drodze mianowania.
3.
Pierwszym stopniem wojskowym jest:
1)
w korpusie oficerów zawodowych - stopień podporucznika (podporucznika marynarki),
2)
w korpusie chorążych zawodowych - stopień młodszego chorążego (młodszego chorążego
marynarki),
3)
w korpusie podoficerów zawodowych - stopień plutonowego (bosmanmata).
4.
Art. 2717)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Warunkiem mianowania na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) jest
ukończenie wyższej szkoły wojskowej, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w ust.
2 pkt 2, albo posiadanie wyższego wykształcenia i złożenie egzaminu na oficera.
2.
Na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) mianuje się:
1)
absolwentów:
a)
wyższych szkół oficerskich,
b)
Wojskowej Akademii Medycznej - po uzyskaniu dyplomu lekarza,
c)
wyższych szkół niewojskowych, którzy zostali skierowani na studia wyższe przez właściwe
organy wojskowe,
2)
słuchaczy Wojskowej Akademii Technicznej i Akademii Marynarki Wojennej - po ukończeniu
IV roku studiów i złożeniu egzaminu na oficera.
3.
Jeżeli przemawiają za tym potrzeby Sił Zbrojnych, na stopień wojskowy podporucznika
(podporucznika marynarki) może być mianowany - po złożeniu egzaminu na oficera - chorąży
lub podoficer zawodowy, który w wyniku ukończenia studiów wyższych nabył kwalifikacje
przydatne do pełnienia służby na stanowisku przewidzianym dla oficera i posiada co
najmniej bardzo dobrą ogólną ocenę w opinii służbowej oraz nie przekroczył 35 lat
życia.
Art. 2817)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Na stopień wojskowy młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) mianuje się
absolwentów szkół chorążych, kształcących kandydatów na chorążych zawodowych.
2.
Na stopień wojskowy plutonowego (bosmanmata) mianuje się absolwentów szkół podoficerskich,
kształcących kandydatów na podoficerów zawodowych.
Art. 2917)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Mianowanie żołnierza zawodowego na kolejny stopień wojskowy w czasie pokoju może nastąpić
stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, w zależności od okresu służby na stanowisku służbowym
i w posiadanym stopniu wojskowym oraz od opinii służbowej.
2.
Żołnierz zawodowy, z zastrzeżeniem ust. 3, może być mianowany na kolejny stopień wojskowy,
jeżeli:
1)
ma odpowiedni okres służby w posiadanym stopniu wojskowym, który w czasie pokoju wynosi
co najmniej:
a)
w korpusie oficerów zawodowych, w stopniu:
-
-podporucznika (podporucznika marynarki) - 3 lata,
-
-porucznika (porucznika marynarki) - 4 lata,
-
-kapitana (kapitana marynarki) - 5 lat,
-
-majora (komandora podporucznika) - 5 lat,
-
-podpułkownika (komandora porucznika) - 4 lata,
-
-pułkownika (komandora) - 4 lata,
-
-generała brygady (kontradmirała) - 3 lata,
-
-generała dywizji (wiceadmirała) - 3 lata,
b)
w korpusie chorążych zawodowych, w stopniu:
-
-młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) - 4 lata,
-
-chorążego (chorążego marynarki) - 4 lata,
-
-starszego chorążego (starszego chorążego marynarki) - 4 lata,
-
-młodszego chorążego sztabowego (młodszego chorążego sztabowego marynarki) - 4 lata,
-
-chorążego sztabowego (chorążego sztabowego marynarki) - 5 lat,
c)
w korpusie podoficerów zawodowych, w stopniu:
-
-plutonowego (bosmanmata) - 3 lata,
-
-starszego plutonowego (starszego bosmanmata) - 4 lata,
-
-sierżanta (bosmana) - 4 lata,
-
-starszego sierżanta (starszego bosmana) - 5 lat,
-
-sierżanta sztabowego (bosmana sztabowego) - 5 lat,
2)
posiada co najmniej dobrą ogólną ocenę w opinii służbowej.
3.
Oficer może być mianowany na kolejny stopień wojskowy, jeżeli przez co najmniej 2
lata zajmował stanowisko służbowe o stopniu etatowym równym lub wyższym od stopnia,
na który ma nastąpić mianowanie.
4.
O mianowanie żołnierza zawodowego na kolejny stopień wojskowy występuje z wnioskiem
dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki
i tryb mianowania na kolejne stopnie wojskowe do stopnia pułkownika (komandora) włącznie.
Art. 30.
Art. 3119)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierz zawodowy może być mianowany na kolejny stopień wojskowy, w drodze wyróżnienia,
o rok wcześniej niż wynika to z wymagań określonych w art. 29 ust. 2 pkt 1, jeżeli
posiada wzorową ogólną ocenę w opinii służbowej i odpowiednie kwalifikacje do pełnienia
służby na stanowisku służbowym o stopniu etatowym równym ze stopniem wojskowym, na
który ma nastąpić mianowanie. Mianowanie może nastąpić wyłącznie w ramach korpusu,
do którego żołnierz jest zaliczony.
Art. 3219)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierza zawodowego nie można mianować na kolejny stopień wojskowy, jeżeli toczy
się przeciwko niemu postępowanie karne, w okresie próby orzeczonej w związku z warunkowym
umorzeniem postępowania karnego, warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia
wolności lub warunkowym przedterminowym zwolnieniem albo w okresie odbywania kary
ograniczenia wolności.
Art. 3319)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Utrata lub obniżenie stopnia wojskowego oraz jego odzyskanie lub przywrócenie następuje
na zasadach określonych w przepisach innych ustaw.
Art. 3419)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy może być przeniesiony przez Ministra Obrony Narodowej lub określony
przez niego organ wojskowy do innego korpusu osobowego lub do innej grupy albo specjalności
wojskowej, stosownie do posiadanych kwalifikacji:
1)
na swój wniosek,
2)
ze względu na stan zdrowia stwierdzony orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej,
3)
ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki
i tryb zaliczania lub przenoszenia żołnierzy zawodowych do innego korpusu osobowego
lub grupy albo specjalności wojskowej.
Art. 3519)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1..4 orzeczenia
1.
Żołnierza zawodowego wyznacza się na stanowisko służbowe stosownie do potrzeb Sił
Zbrojnych, w zależności od kwalifikacji i opinii służbowej.
2.
Minimalne wymagania kwalifikacyjne dla poszczególnych stanowisk służbowych są następujące:
1)
dla podoficera - ukończenie szkoły podoficerskiej,
2)
dla chorążego - ukończenie szkoły chorążych,
3)
dla oficera, z zastrzeżeniem ust. 4:
a)
w przypadku stanowisk służbowych do stopnia etatowego kapitana (kapitana marynarki)
włącznie - ukończenie wyższej szkoły oficerskiej albo wyższych studiów zawodowych
w akademii wojskowej, a także odbycie niezbędnego na niektórych stanowiskach przeszkolenia
kursowego,
b)
w przypadku stanowisk służbowych o stopniu etatowym majora (komandora podporucznika)
- ukończenie wyższych studiów zawodowych w wyższej szkole wojskowej i wyższego kursu
specjalistycznego albo odbycie określonej praktyki lub stażu,
c)
w przypadku stanowisk służbowych o stopniu etatowym podpułkownika (komandora porucznika)
- ukończenie Akademii Obrony Narodowej albo studiów wyższych w akademii wojskowej,
d)
w przypadku stanowisk służbowych o stopniu etatowym pułkownika (komandora) - ukończenie
Akademii Obrony Narodowej i kursu taktyczno-operacyjnego (równorzędnego) albo akademii
wojskowej i studiów podyplomowych,
e)
w przypadku stanowisk służbowych o stopniu etatowym generała (admirała) - ukończenie
podyplomowych studiów operacyjno-strategicznych.
3.
Na równi ze świadectwem lub dyplomem szkoły lub uczelni wojskowej traktowane są:
1)
świadectwa lub dyplomy równorzędnych szkół lub uczelni niewojskowych,
2)
świadectwa lub dyplomy równorzędnych zagranicznych szkół lub uczelni wojskowych i
niewojskowych.
4.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy wyznaczaniu oficerów na stanowiska służbowe,
których zajmowanie jest uzależnione od posiadania kwalifikacji lub spełnienia wymagań
określonych w innych przepisach, które warunkują możliwość wykonywania niektórych
zawodów, a w szczególności do stanowisk służbowych w sądach wojskowych, wojskowych
jednostkach organizacyjnych prokuratury, obsłudze prawnej, służbie zdrowia, duszpasterstwie
i szkołach wojskowych.
5.
Żołnierza zawodowego, z zastrzeżeniem ust. 6, wyznacza na stanowisko służbowe i zwalnia
z tego stanowiska Minister Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy,
jeżeli przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej.
6.
Na stanowiska służbowe o stopniu etatowym generała (admirała) żołnierzy zawodowych
wyznacza oraz zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej.
7.
Wyznaczenie na niektóre stanowiska służbowe może nastąpić na okres 5 lat, z możliwością
ponownego wyznaczenia na to stanowisko.
8.
Wyznaczenie na niektóre stanowiska służbowe może być uzależnione od przeprowadzenia
konkursu.
Art. 36.2 orzeczenia
120)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierza zawodowego w służbie stałej można wyznaczyć na niższe stanowisko służbowe:
1)
w razie otrzymania miernej albo niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej,
2)
w trybie dyscyplinarnym, określonym w innych ustawach.
220)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierza zawodowego w służbie stałej można wyznaczyć na niższe stanowisko służbowe
za jego pisemną zgodą:
1)
ze względu na stan zdrowia stwierdzony orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej,
2)
w przypadku likwidacji zajmowanego przez niego stanowiska służbowego, jeżeli nie ma
możliwości wyznaczenia go na inne równorzędne stanowisko służbowe.
320)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierza zawodowego można wyznaczyć na niższe stanowisko służbowe również na jego
wniosek. W odniesieniu do oficerów wyznaczenie może nastąpić wyłącznie na stanowisko
o stopniu etatowym bezpośrednio niższym od dotychczas zajmowanego.
420)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierzowi zawodowemu w służbie stałej, który nie wyrazi pisemnej zgody na wyznaczenie
na niższe stanowisko służbowe w przypadkach określonych w ust. 2, można wypowiedzieć
stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej.
5.
Przez niższe stanowisko służbowe rozumie się:
1)
w stosunku do oficerów zawodowych - stanowisko, którego stopień etatowy jest niższy
od stopnia etatowego poprzednio zajmowanego stanowiska służbowego,
2)
w stosunku do chorążych i podoficerów zawodowych - stanowisko, które jest zaszeregowane
do niższej grupy uposażenia niż poprzednio zajmowane stanowisko służbowe, z wyjątkiem
przypadków, gdy żołnierzowi zachowano dotychczasową grupę uposażenia.
Art. 37.
1.
Żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej wyznacza się na stanowisko służbowe określone
w kontrakcie.
2.
Żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej:
1)
w przypadkach wymienionych w art. 36 ust. 1 - wyznacza się na niższe stanowisko służbowe
w tej samej lub innej jednostce wojskowej albo w innej miejscowości; jeżeli żołnierz
odmówi pełnienia służby na niższym stanowisku, zwalnia się go z zawodowej służby wojskowej,
221)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
w przypadkach wymienionych w art. 36 ust. 2 - przenosi się za jego pisemną zgodą na
inne (wyższe, równorzędne lub niższe) stanowisko służbowe w tej samej lub innej jednostce
wojskowej albo w innej miejscowości; jeżeli żołnierz odmówi pełnienia służby na innym
stanowisku służbowym, zwalnia się go z zawodowej służby wojskowej.
Art. 3822)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierza zawodowego, prawomocnie zawieszonego w wykonywaniu zawodu (specjalności
zawodowej) albo pozbawionego prawa jego wykonywania przez organ samorządu zawodowego,
zwalnia się, z zastrzeżeniem ust. 2, z zawodowej służby wojskowej.
2.
Żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, można wyznaczyć na inne stanowisko służbowe
w tej samej lub innej jednostce wojskowej, jeżeli przemawiają za tym potrzeby Sił
Zbrojnych.
Art. 3922)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister Obrony Narodowej określi w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe zasady i tryb wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe
i zwalniania z tych stanowisk,
2)
wymagania w zakresie ogólnej oceny w opinii służbowej dla żołnierzy zawodowych wyznaczanych
na stanowiska służbowe,
3)
stanowiska służbowe, na które wyznacza się żołnierzy zawodowych na okres 5 lat, oraz
tryb, w jakim to wyznaczanie następuje,
4)
stanowiska służbowe, na które kandydatów wyłania się w drodze konkursu, warunki przystąpienia
do konkursu, organizację i tryb jego przeprowadzania oraz skład komisji konkursowej.
Art. 40.
1.
Dowódca jednostki wojskowej może delegować żołnierza zawodowego do wykonania zadań
służbowych poza jednostką na czas nie dłuższy niż trzy miesiące w ciągu roku.
223)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy może delegować
żołnierza zawodowego na czas dłuższy, lecz nie przekraczający sześciu miesięcy w ciągu
roku.
3.
Delegowanie żołnierza-kobiety w okresie ciąży lub bezpośredniej opieki nad członkiem
rodziny, który nie ukończył 16 lat życia, nie nastąpić bez jej zgody.
4.
Żołnierz delegowany pozostaje na stanowisku służbowym w dotychczasowej jednostce wojskowej.
Art. 41.
1.
Żołnierzom zawodowym wydaje się wojskowy dokument osobisty stwierdzający pełnienie
zawodowej służby wojskowej.
2.
Minister Obrony Narodowej określa rodzaje i wzory wojskowych dokumentów osobistych,
organy właściwe do ich wydawania oraz zasady dokonywania wpisów w tych dokumentach.
Art. 42.
Rozdział 4
Szczególne obowiązki i uprawnienia służbowe żołnierzy zawodowych
Art. 43.
1.
Żołnierz zawodowy ma szczególny obowiązek obrony Rzeczypospolitej Polskiej i poświęcenia
się służbie Narodowi i Ojczyźnie. Powinien być wzorem patriotyzmu i honoru, pełnić
służbę lojalnie i sumiennie, być sprawiedliwym i dbałym dowódcą, opiekunem i wychowawcą,
zdyscyplinowanym podwładnym, szczerym i dobrym kolegą.
2.
Żołnierze zawodowi są obowiązani wykonywać rozkazy przełożonych i są odpowiedzialni
za realizację powierzonych im zadań; jednakże nie wolno im wykonywać rozkazów, jeżeli
łączyłoby się to z popełnieniem przestępstwa. Odpowiedzialność osobista podwładnych
nie zwalnia przełożonych od ich własnej odpowiedzialności.
Art. 44.
1.
Żołnierze zawodowi są obowiązani do noszenia w czasie wykonywania zadań służbowych
umundurowania i oznak wojskowych.
2.
Minister Obrony Narodowej określa:
1)
wzory, zasady i sposób noszenia umundurowania i oznak wojskowych oraz zasady i sposób
noszenia uzbrojenia,
2)
przypadki, w których żołnierze zawodowi są zwolnieni od obowiązku noszenia umundurowania
i oznak wojskowych w czasie wykonywania zadań służbowych,
3)
zasady i sposób noszenia orderów, odznaczeń i odznak.
Art. 45.
1.
Tytułem żołnierza zawodowego jest jego stopień wojskowy.
2.
Żołnierz posiadający tytuł lub stopień naukowy albo tytuł oficera dyplomowanego, magistra,
magistra inżyniera, lekarza lub równorzędny bądź inny tytuł zawodowy może używać go
w sprawach służbowych tylko w publikacjach, korespondencji i przy podpisach.
Art. 46.
1.
Żołnierze zawodowi są obowiązani zachować w tajemnicy wszystkie wiadomości, z którymi
zapoznali się bezpośrednio lub w związku z odbywaniem czynnej służby wojskowej, jeżeli
wiadomości te stanowią tajemnicę państwową lub służbową; za nieprzestrzeganie tajemnicy
żołnierz zawodowy ponosi odpowiedzialność na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
2.
Obowiązek zachowania tajemnicy trwa zarówno w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej,
jak i po zwolnieniu z niej.
3.
Od obowiązku zachowania tajemnicy może zwolnić żołnierza zawodowego przełożony o uprawnieniach
co najmniej dowódcy okręgu wojskowego, a żołnierza zwolnionego z czynnej służby wojskowej
- Minister Obrony Narodowej lub organ wojskowy przez niego upoważniony, chyba że odrębne
przepisy stanowią inaczej.
Art. 47.
Żołnierze zawodowi są obowiązani uzyskać zezwolenie Ministra Obrony Narodowej lub
organu wojskowego przez niego upoważnionego na rozpowszechnianie rezultatów swej działalności
naukowej, literackiej, artystycznej lub publicystycznej, zawierających wiadomości
stanowiące tajemnicę państwową lub służbową, w trybie określonym przez Ministra Obrony
Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 48.
1.
Żołnierz zawodowy może pobierać naukę poza Siłami Zbrojnymi, jeżeli nie koliduje to
z wykonywaniem zadań służbowych.
2.
W okresie pobierania nauki żołnierz zawodowy może otrzymywać pomoc od organów wojskowych.
Pomoc ta jest udzielana wyłącznie w przypadkach, gdy żołnierz na pobieranie nauki
uzyskał zezwolenie dowódcy jednostki wojskowej.
3.
Minister Obrony Narodowej określa, jaka pomoc może być udzielana żołnierzom zawodowym
pobierającym naukę, oraz warunki jej otrzymywania.
Art. 49.1 orzeczenie
1.
Żołnierzowi zawodowemu nie wolno, z zastrzeżeniem ust. 3, podejmować prac zarobkowych.
2.
Za pracę zarobkową w rozumieniu ust. 1 uważa się pracę osobiście świadczoną w ramach
stosunku pracy lub z innego tytułu, o ile ma ona charakter stały bądź przynosi stały
dochód.
325)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Dowódca jednostki wojskowej może zezwolić żołnierzowi zawodowemu na wykonywanie pracy
zarobkowej, jeżeli nie koliduje to z wykonywaniem zadań służbowych przez żołnierza
oraz wpływa dodatnio na podwyższenie jego kwalifikacji, a także nie narusza prestiżu
zawodu żołnierza.
425)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Od obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę zarobkową jest zwolniony żołnierz zawodowy
będący w stanie nieczynnym, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 21 ust.
2 pkt 1 i 2.
5.
Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 3, określa
Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 50.1 orzeczenie
126)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierze zawodowi mogą wchodzić w skład władz spółek, fundacji i innych podmiotów
gospodarczych za zezwoleniem Ministra Obrony Narodowej.
2.
Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, określa
Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 51.3 orzeczenia
1.
Żołnierz zawodowy jest obowiązany uzyskać na wyjazd i pobyt za granicą zezwolenie
Ministra Obrony Narodowej lub organu wojskowego przez niego określonego.
2.
Żołnierze zawodowi mają prawo do otrzymywania paszportu na zasadach określonych w
ustawie o paszportach, z tym że Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia,
stanowiska służbowe, z powodu zajmowania których żołnierze zawodowi są obowiązani
uzyskać uprzednią zgodę właściwego organu wojskowego.
3.
Szczegółowe zasady i tryb postępowania oraz właściwość organów w sprawach, o których
mowa w ust. 1 i 2, określa Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 52.
1.
Wymiar czasu służby żołnierzy zawodowych jest określony ich zadaniami służbowymi,
z zachowaniem prawa do wypoczynku.
2.
Rozkład czasu służby w tygodniu oraz zasady udzielania czasu wolnego za wykonywanie
zadań służbowych poza normalnymi godzinami służby określa Minister Obrony Narodowej.
Art. 53.
1.
Żołnierze zawodowi otrzymują w czasie pokoju corocznie urlop wypoczynkowy w wymiarze
30 dni kalendarzowych, w tym nie więcej niż cztery dni ustawowo wolne od pracy.
2.
Jeżeli ważne względy służbowe nie pozwalają na udzielenie żołnierzowi urlopu wypoczynkowego
w danym roku kalendarzowym, urlopu tego należy udzielić w ciągu pierwszych trzech
miesięcy, a w wyjątkowych przypadkach - w ciągu pierwszych sześciu miesięcy następnego
roku kalendarzowego.
Art. 5427)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy, zajmujący określone stanowisko służbowe pracownika naukowego, naukowo-dydaktycznego,
dydaktycznego lub badawczego, otrzymuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze
12 dni kalendarzowych.
2.
Żołnierz zawodowy, zajmujący stanowisko służbowe sędziego lub prokuratora, otrzymuje
dodatkowy urlop wypoczynkowy na zasadach i w wymiarze określonych w innych przepisach.
3.
Żołnierz zawodowy, pełniący służbę w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia
albo który osiągnął określony wiek lub staż służby bądź jeżeli jest to uzasadnione
szczególnymi właściwościami służby wojskowej, otrzymuje dodatkowy urlop wypoczynkowy
w wymiarze do 15 dni kalendarzowych rocznie.
4.
Żołnierzowi zawodowemu może być udzielony urlop zdrowotny lub okolicznościowy, a żołnierzowi
w służbie stałej - również urlop ze względów służbowych, a z innych ważnych przyczyn
- urlop bezpłatny.
5.
Żołnierz zawodowy może otrzymać zwolnienie od zajęć służbowych w razie konieczności
sprawowania osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny, nie przekraczające
jednak łącznie 60 dni w roku kalendarzowym.
Art. 55.
1.
Żołnierza zawodowego można odwołać z urlopu wypoczynkowego z ważnych względów służbowych,
a także wstrzymać udzielenie mu urlopu w całości lub w części. Termin urlopu może
być także przesunięty na wniosek żołnierza zawodowego, umotywowany ważnymi względami.
2.
Żołnierzowi zawodowemu odwołanemu z urlopu wypoczynkowego przysługuje zwrot kosztów
spowodowanych odwołaniem.
3.
Odwołanie żołnierza zawodowego z urlopu wypoczynkowego ze względów służbowych następuje
na polecenie dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.
Art. 56.
Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia określa:
1)
szczegółowe zasady i tryb udzielania urlopów żołnierzom zawodowym,
2)
szczegółowy wymiar urlopów, o których mowa w art. 54 ust. 3 i 4,
3)
szczegółowe zasady i tryb odwoływania z urlopu wypoczynkowego i zwracania kosztów
spowodowanych odwołaniem,
428)Dodany przez art. 1 pkt 27 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
szczegółowe zasady, warunki i tryb udzielania żołnierzom zawodowym zwolnienia od zajęć
służbowych w celu sprawowania przez nich osobistej opieki nad najbliższym członkiem
rodziny.
Art. 57.
Kobiety będące żołnierzami zawodowymi korzystają ze szczególnych uprawnień, które
przysługują pracownicom według przepisów prawa pracy.
Art. 58.
1.
Żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie zapewniające im warunki oddania się wyłącznie
powierzonym im zadaniom służbowym oraz zapewniające warunki godziwego życia.
2.
Z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej żołnierz zawodowy otrzymuje jedno uposażenie
i inne należności pieniężne, określone w ustawie o uposażeniu żołnierzy.
Art. 59.
1.
Żołnierze zawodowi otrzymują umundurowanie, wyekwipowanie i uzbrojenie oraz - w określonych
przypadkach - wyżywienie.
2.
Minister Obrony Narodowej określa:
1)
zasady i normy umundurowania, wyekwipowania i uzbrojenia żołnierzy zawodowych,
2)
przypadki, w których żołnierzom zawodowym przysługuje wyżywienie oraz normy tego wyżywienia,
3)
w porozumieniu z Ministrem Finansów - wysokość równoważników pieniężnych przysługujących
w zamian za umundurowanie i wyżywienie.
Art. 6029)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierz zawodowy oraz członkowie jego rodziny mają prawo do zakwaterowania oraz innych
świadczeń z tym związanych, na zasadach określonych w przepisach o zakwaterowaniu
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 61.1 orzeczenie
1.
Żołnierzom zawodowym i członkom ich rodzin przysługują:
1)
z zastrzeżeniem pkt 2, bezpłatna wojskowa pomoc lecznicza, a w określonych przypadkach
bezpłatna pomoc lecznicza publicznych zakładów opieki zdrowotnej - w zakresie i na
warunkach określonych w drodze rozporządzenia przez Ministrów Obrony Narodowej oraz
Zdrowia i Opieki Społecznej,
2)
zaopatrzenie w leki bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub za częściową odpłatnością
oraz zaopatrzenie w artykuły sanitarne na zasadach i w zakresie określonych w odrębnej
ustawie,
231)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Za członków rodziny uprawnionych do bezpłatnej pomocy leczniczej uważa się małżonka
i dzieci żołnierza zawodowego, odpowiadających warunkom określonym w rozporządzeniu
wydanym na podstawie ust. 1 pkt 1.
3.
Prawo do bezpłatnej pomocy leczniczej może być przyznane również innym osobom pozostającym
na utrzymaniu żołnierza - na warunkach, które zostaną określone w rozporządzeniu wydanym
na podstawie ust. 1 pkt 1.
Art. 6232)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierzowi zawodowemu oraz jego małżonkowi i dzieciom przysługuje prawo do przejazdu
na koszt wojska raz w roku do wybranej miejscowości w kraju i z powrotem.
2.
W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu na koszt wojska, osoba uprawniona
otrzymuje zryczałtowany ekwiwalent pieniężny w wysokości odpowiadającej cenie biletu
kolejowego na odległość 500 km, z uwzględnieniem rodzaju i klasy pociągu.
3.
Żołnierzowi zawodowemu, korzystającemu z zakwaterowania tymczasowego i posiadającemu
rodzinę, przysługuje raz w miesiącu prawo przejazdu na koszt wojska do miejsca zamieszkania
tej rodziny i z powrotem.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki
korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1-3.
5.
Osobom wymienionym w ust. 1 mogą być przyznane także inne świadczenia socjalno-bytowe,
których rodzaj i zakres określa Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem
Finansów.
Art. 63.
Minister Obrony Narodowej może w drodze rozporządzenia ograniczyć uprawnienia określone
w art. 59 i 62 w stosunku do żołnierzy zawodowych w służbie stałej, którzy nie wykonują
zadań służbowych z powodu udzielenia im urlopów, o których mowa w art. 54 ust. 4,
albo przeniesienia ich w stan nieczynny.
Art. 64.
1.
Żołnierz zawodowy, który posiada wymagane okresy służby wojskowej, nabywa prawo do
zaopatrzenia emerytalnego z tytułu wysługi lat.
2.
Żołnierz zawodowy, który stał się inwalidą, otrzymuje zaopatrzenie z tytułu inwalidztwa.
3.
W razie śmierci żołnierza członkowie jego rodziny otrzymują zaopatrzenie z tytułu
utraty żywiciela.
433)W brzmieniu ustalonym przez art. 51 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36), która weszła w życie z dniem 26 lutego 1994 r..
Zasady przyznawania świadczeń wymienionych w ust. 1-3 normują odrębne przepisy.
Art. 65.
Żołnierz zawodowy, który, podczas lub w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych
w czasie pokoju, doznał wskutek wypadku trwałego uszczerbku na zdrowiu, a w razie
jego śmierci pozostali po nim członkowie rodziny otrzymują - niezależnie od zaopatrzenia
emerytalnego i innych świadczeń - jednorazowe odszkodowanie pieniężne w przypadkach
i na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową.
Art. 66.
Rozdział 5
Publiczna działalność żołnierzy zawodowych
Art. 67.
Żołnierzowi zawodowemu przysługują wszelkie prawa obywatelskie do udziału w życiu
publicznym, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawach.
Art. 68.2 orzeczenia
1.
W czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzom nie wolno:
1)
być członkiem partii politycznej ani stowarzyszenia lub innej organizacji o charakterze
politycznym,
2)
brać udziału w działalności ruchów obywatelskich i innych ugrupowań obywateli o charakterze
politycznym,
3)
brać udziału w zgromadzeniach o charakterze politycznym,
4)
prowadzić działalności politycznej, w tym rozpowszechniać publikacji dotyczących zagadnień
politycznych.
2.
Zastrzeżenie określone w ust. 1 pkt 3 nie dotyczy zgromadzeń związanych z wyborami
władz państwowych i samorządowych.
3.
Z chwilą powołania żołnierza do zawodowej służby wojskowej ustaje jego dotychczasowe
członkostwo w partii politycznej albo w stowarzyszeniu lub innej organizacji o charakterze
politycznym.
Art. 69.
1.
Żołnierz zawodowy jest obowiązany poinformować dowódcę jednostki wojskowej o swojej
przynależności do stowarzyszeń i innych organizacji krajowych działających poza wojskiem.
2.
Przynależność żołnierza zawodowego do stowarzyszeń i innych organizacji zagranicznych
lub międzynarodowych wymaga zezwolenia Ministra Obrony Narodowej lub organów wojskowych
przez niego określonych.
Art. 70.1 orzeczenie
1.
Żołnierzom zawodowym nie wolno tworzyć i zrzeszać się w związkach zawodowych. Obowiązkiem
Państwa jest zagwarantowanie żołnierzowi zawodowemu godziwych warunków służby i uposażenia.
2.
Przepis art. 68 ust. 3 stosuje się odpowiednio do związków zawodowych.
Art. 71.
1.
Żołnierz zawodowy może kandydować do Sejmu i Senatu oraz na inne kierownicze stanowiska
państwowe obsadzane na podstawie wyboru, a także prowadzić związaną z tym kampanię
wyborczą.
2.
Na czas trwania kampanii wyborczej, o której mowa w ust. 1, żołnierz zawodowy otrzymuje
urlop okolicznościowy.
3.
W czasie kampanii wyborczej, o której mowa w ust. 1, żołnierzom zawodowym nie wolno
nosić umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych.
Art. 7235)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierz zawodowy może kandydować i wchodzić w skład organów samorządu terytorialnego
albo organów samorządów zawodowych, utworzonych na podstawie innych ustaw.
Art. 73.
Ograniczenia określone w niniejszym rozdziale nie naruszają, zagwarantowanego odrębnymi
ustawami żołnierzom zawodowym, prawa przynależności do kościołów i innych związków
wyznaniowych, a także prawa uczestniczenia w czynnościach i obrzędach religijnych,
wypełniania obowiązków religijnych i obchodzenia świąt religijnych oraz posiadania
i korzystania z przedmiotów potrzebnych do uprawiania kultu i praktyk religijnych
na terenie jednostek wojskowych, na pokładzie okrętów wojennych i wojskowych statków
powietrznych oraz poza nimi.
Rozdział 6
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej
Art. 74.2 orzeczenia
1.
Z zawodowej służby wojskowej zwalnia żołnierzy zawodowych Minister Obrony Narodowej
lub określony przez niego organ wojskowy.
2.
Właściwość organów wojskowych i tryb zwalniania z zawodowej służby wojskowej określa
Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 75.3 orzeczenia
1.
Żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek:
1)
utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa,
236)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 1.)
ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do zawodowej służby wojskowej,
z wyjątkiem przypadku przeniesienia w stan nieczynny na podstawie art. 21 ust. 2 pkt
2,
336)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 1.)
osiągnięcia wieku, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)
przez podoficera, chorążego i oficera młodszego - 55 lat,
b)
przez oficera starszego - 58 lat,
c)
przez generała - 60 lat,
d)
przez żołnierza-kobietę, bez względu na posiadany stopień wojskowy - 50 lat,
436)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 1.)
otrzymania dwóch kolejnych niedostatecznych ogólnych ocen w opiniach służbowych,
5)
upływu czasu służby określonego w kontrakcie, jeżeli nie nastąpi zawarcie kolejnego
kontraktu lub powołanie do służby stałej,
5a37)Dodany przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 1.)
upływu okresów pozostawania w rezerwie kadrowej, o których mowa w art. 20 ust. 2,
6)
niewyrażenia zgody na wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe w przypadku, o którym
mowa w art. 37 ust. 2 pkt 1,
7)
upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego
lub organ wojskowy,
838)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret trzecie ustawy wymienionej w przypisie 1.)
upływu okresu próbnego, jeżeli żołnierz zawodowy lub właściwy organ wojskowy skorzystał
z uprawnienia określonego w art. 14 ust. 1,
9)
utraty (pozbawienia) stopnia wojskowego,
10)
prawomocnego orzeczenia przez sąd kary zakazu wykonywania zawodu żołnierza zawodowego,
1138)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret trzecie ustawy wymienionej w przypisie 1.)
ukarania karą usunięcia z zawodowej służby wojskowej, orzeczoną w postępowaniu dyscyplinarnym,
12)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności
(aresztu wojskowego) bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
239)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierza zawodowego, zajmującego stanowisko służbowe profesora zwyczajnego lub nadzwyczajnego
w wyższej szkole wojskowej albo stanowisko służbowe profesora lub docenta w wojskowej
jednostce badawczo-rozwojowej, zwalnia się z zawodowej służby wojskowej po osiągnięciu
wieku 60 lat.
Art. 7641)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 ustawy wymienionej w przypisie 1..4 orzeczenia
1.
Żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek:
1)
nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu wysługi lat i osiągnięcia wieku:
a)
przez podoficera i chorążego - 50 lat,
b)
przez oficera młodszego - 52 lat,
c)
przez oficera starszego - 55 lat,
d)
przez generała - 57 lat,
2)
otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej,
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego)
w przypadku nie wymienionym w art. 75 ust. 1 pkt 12,
4)
prawomocnego ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia
lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej).
2.
Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej.
3.
Żołnierza zawodowego w służbie stałej, który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego
z tytułu wysługi lat, można zwolnić za jego pisemną zgodą z zawodowej służby wojskowej.
Art. 7741)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 ustawy wymienionej w przypisie 1..1 orzeczenie
1.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę stałą w okresie próbnym lub służbę kontraktową w
ramach pierwszego kontraktu, niezależnie od przyczyn określonych w art. 75 ust. 1
i art. 76 ust. 1, może być zwolniony z zawodowej służby wojskowej w razie:
1)
stwierdzenia w opinii służbowej, wydanej nie wcześniej niż po trzech miesiącach służby,
braku przydatności do tej służby,
2)
niepełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby co najmniej przez okres sześciu
miesięcy.
2.
Żołnierza zawodowego-kobiety nie można zwolnić z zawodowej służby wojskowej w okresie
ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego, z wyjątkiem przypadków określonych w art.
75 ust. 1 pkt 5a i 7, gdy wypowiedzenia dokonała kobieta-żołnierz, oraz pkt 9-12,
a także w art. 76 ust. 1 pkt 4.
3.
W razie zamiaru zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby wojskowej przez
właściwy organ wojskowy wskutek osiągnięcia wieku, o którym mowa w art. 76 ust. 1
pkt 1, należy go o tym uprzedzić co najmniej na sześć miesięcy przed planowanym terminem
jego zwolnienia.
Art. 78.10 orzeczeń
1.
Żołnierz zawodowy może w każdym czasie, z zastrzeżeniem art. 79 i art. 80 ust. 1,
wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny.
242)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Dokonanie wypowiedzenia stosunku służbowego przez właściwy organ wojskowy może nastąpić:
1)
jeżeli żołnierz zawodowy w czasie zajmowania tego samego stanowiska służbowego (przebywania
w tym samym okresie w rezerwie kadrowej albo dyspozycji) dwukrotnie odmówił przyjęcia
równorzędnego lub wyższego stanowiska służbowego,
2)
jeżeli jednostka wojskowa, w której żołnierz zawodowy pełni zawodową służbę wojskową,
podlega rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości
wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe,
3)
w przypadku, o którym mowa w art. 36 ust. 4.
343)Dodany przez art. 1 pkt 35 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych pełniących służbę na
stanowiskach służbowych w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 20a ust.
1.
Art. 79.3 orzeczenia
144)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego w służbie stałej, który
odbył służbę obowiązkową, albo żołnierza zawodowego w służbie kontraktowej, wskutek
dokonanego przez nich wypowiedzenia stosunku służbowego, następuje w ostatnim dniu
sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia.
2.
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego w okresie pełnienia służby
obowiązkowej wskutek dokonanego przez niego wypowiedzenia stosunku służbowego następuje
po upływie dwunastomiesięcznego terminu wypowiedzenia oraz pod warunkiem przekazania
do dyspozycji organów wojskowych osobnej kwatery stałej przydzielonej przez te organy
i zwrócenia równowartości kosztów, o których mowa w art. 80 ust. 1.
344)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego w okresie próbnym, wskutek
dokonanego przez niego wypowiedzenia stosunku służbowego, następuje w ostatnim dniu
trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia.
444)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej w przypadku określonym w art. 78 ust. 2 następuje
w ostatnim dniu dziewięciomiesięcznego okresu wypowiedzenia.
5.
Termin wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1-4, biegnie od pierwszego dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym dokonano wypowiedzenia.
645)Dodany przez art. 1 pkt 36 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Okresy wypowiedzenia stosunku służbowego, o których mowa w ust. 1-4, mogą być skracane
za pisemną zgodą zwalnianego żołnierza zawodowego i właściwego organu wojskowego.
Z pisemnym wnioskiem o skrócenie okresu wypowiedzenia może wystąpić żołnierz zawodowy
lub właściwy organ wojskowy.
Art. 80.2 orzeczenia
146)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierz zawodowy zwolniony z zawodowej służby wojskowej w okresie pełnienia służby
obowiązkowej, o której mowa w art. 12 ust. 1 i 2, z powodu wypowiedzenia stosunku
służbowego dokonanego przez żołnierza albo z przyczyn określonych w art. 75 ust. 1
pkt 9-12 lub art. 76 ust. 1 pkt 4 jest obowiązany zwrócić równowartość kosztów zakwaterowania,
wyżywienia i umundurowania, poniesionych w czasie studiów lub nauki.
2.
Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia:
1)
określa równowartość kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz zasady i tryb ich zwracania,
2)
może określać przypadki, w których żołnierz zawodowy jest zwolniony od obowiązku zwrotu
równowartości kosztów, o których mowa w ust. 1.
Art. 81.
W razie uchylenia prawomocnego wyroku sądu skazującego żołnierza na karę pozbawienia
wolności (aresztu wojskowego), degradację lub obniżenie stopnia wojskowego oraz umorzenia
lub warunkowego umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego,
ulegają uchyleniu skutki tych kar, jakie wynikły dla żołnierza z tego skazania. Przywrócenie
do zawodowej służby wojskowej następuje jednak na wniosek żołnierza, o ile spełnia
on wymogi w zakresie wieku oraz zdolności fizycznej i psychicznej.
Art. 82.
W zakresie zwalniania z zawodowej służby wojskowej żołnierzy, których stosunek służbowy
lub wykonywanie zawodu unormowane jest w odrębnych przepisach, stosuje się również
te przepisy.
Art. 83.
Art. 84.4 orzeczenia
Żołnierzom zawodowym zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa,
uposażenie oraz inne należności związane ze zwolnieniem z tej służby według zasad
określonych w ustawie o uposażeniu żołnierzy.
Art. 8548)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej i członkom rodziny
pozostałym po żołnierzu zmarłym w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem
ust. 2 i 3, przysługują bezpłatne świadczenia zdrowotne na zasadach przewidzianych
dla żołnierzy zawodowych i ich rodzin przez okres jednego roku od dnia zwolnienia
żołnierza ze służby lub od dnia jego śmierci. W szczególnych przypadkach Minister
Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy może przyznać prawo do tych
świadczeń przez dłuższy okres.
2.
Bezpłatne świadczenia zdrowotne, o których mowa w ust. 1, nie przysługują żołnierzowi
zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej z przyczyn określonych w art.
75 ust. 1 pkt 1, 4 i 9-12, art. 76 ust. 1 pkt 4 oraz art. 77 ust. 1 pkt 1 oraz członkom
jego rodziny. Osobom tym przysługuje prawo do świadczeń zdrowotnych publicznych zakładów
opieki zdrowotnej na zasadach przewidzianych dla pracowników, z którymi stosunek pracy
został rozwiązany, jeżeli nie mają prawa do świadczeń zdrowotnych z innego tytułu.
3.
Uprawnienia do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych:
1)
żołnierzy zawodowych zwolnionych z zawodowej służby wojskowej i członków ich rodzin,
2)
członków rodzin pozostałych po żołnierzach zawodowych zmarłych w czasie pełnienia
służby, którzy nabyli prawo do zaopatrzenia emerytalnego przewidzianego w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, określają te przepisy.
Art. 8648)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej i członkom jego rodziny
oraz członkom rodziny pozostałym po zmarłym żołnierzu zawodowym przysługuje prawo
do zakwaterowania, na zasadach określonych w przepisach o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 87.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady i tryb
zwalniania żołnierzy z zawodowej służby wojskowej.
Art. 8849)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy zwolniony z zawodowej służby wojskowej z powodu:
1)
orzeczenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do zawodowej służby wojskowej,
2)
upływu terminu zakończenia służby określonego w kontrakcie, jeżeli żołnierz pełnił
służbę co najmniej przez okres trwania dwóch kontraktów,
3)
upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego
lub właściwy organ wojskowy, z wyjątkiem przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego
przez żołnierza w okresie służby obowiązkowej,
4)
nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu wysługi lat i osiągnięcia wieku,
o którym mowa w art. 76 ust. 1 pkt 1,
5)
wyrażenia przez żołnierza w służbie stałej zgody na zwolnienie z zawodowej służby
wojskowej, w przypadku określonym w art. 76 ust. 3
korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu, w szczególności na stanowisku pracy związanym
z obronnością kraju.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska pracy związane
z obronnością kraju.
3.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb kierowania żołnierzy zawodowych
zwolnionych z zawodowej służby wojskowej do pracy na stanowiska, o których mowa w
ust. 2.
4.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrami Pracy i Polityki Socjalnej oraz
Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyuczenia do
zawodu lub przekwalifikowania żołnierzy, o których mowa w ust. 1.
Art. 88a50)Dodany przez art. 1 pkt 41 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Żołnierz zawodowy, o którym mowa w art. 88 ust. 1, z wyjątkiem tego, który nabył uprawnienia
do emerytury wojskowej w pełnej wysokości, może korzystać z pomocy w zakresie przekwalifikowania,
doradztwa zawodowego lub pośrednictwa pracy, realizowanych przez wyspecjalizowane
organy wojskowe.
2.
W ramach pomocy określonej w ust. 1 mogą być pokrywane koszty:
1)
przekwalifikowania zawodowego (przyuczenia do zawodu), doradztwa zawodowego lub odbywania
praktyk zawodowych,
2)
przejazdów z miejsca zamieszkania żołnierza zawodowego do ośrodków szkolenia, w których
następuje przekwalifikowanie zawodowe (przyuczenie do zawodu), lub miejsca odbywania
praktyk zawodowych,
3)
zakwaterowania w okresie szkolenia (przyuczenia do zawodu) lub odbywania praktyk zawodowych.
3.
Przekwalifikowanie zawodowe (przyuczenie do zawodu) może być realizowane, za zgodą
właściwych organów wojskowych, w niewojskowych ośrodkach szkolenia w drodze całkowitej
lub częściowej refundacji kosztów.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych, którym wypowiedziano
stosunek służbowy w trybie określonym w art. 78 ust. 2.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki
korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1-3.
Art. 8951)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Okres pełnienia zawodowej służby wojskowej wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnienia
w zakresie wszystkich uprawnień związanych z tym zatrudnieniem. Jeżeli żołnierz podjął
pracę w ciągu dwunastu miesięcy od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, nabywa
prawo do urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę.
2.
Urlop wypoczynkowy, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za rok kalendarzowy, w
którym żołnierz zawodowy wykorzystał urlop wypoczynkowy przed zwolnieniem z zawodowej
służby wojskowej lub gdy otrzymał za ten urlop ekwiwalent pieniężny.
Art. 901 orzeczenie
1.
2.
Żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej w czasie pokoju przenosi się do
rezerwy, jeżeli ze względu na wiek podlegają obowiązkowi służby wojskowej i zostali
uznani za zdolnych do tej służby. Żołnierze ci mogą używać posiadanych stopni wojskowych
z określeniem „w rezerwie”.
3.
Żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej, którzy ze względu na wiek albo
stan zdrowia nie podlegają obowiązkowi służby wojskowej, przenosi się w stan spoczynku.
Żołnierze ci mogą używać posiadanych stopni wojskowych z określeniem „w stanie spoczynku”.
Rozdział 7
Służba wojskowa kandydatów na żołnierzy zawodowych
Art. 91.1 orzeczenie
1.
Kandydaci na żołnierzy zawodowych pełnią czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką.
253)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 44 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Do służby kandydackiej może być powołana, na podstawie dobrowolnego zgłoszenia, osoba
posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie, odpowiednią zdolność psychiczną i fizyczną
do zawodowej służby wojskowej, wiek co najmniej 17 lat i odpowiednie wykształcenie,
po złożeniu pisemnego zobowiązania do pełnienia zawodowej służby wojskowej po ukończeniu
szkoły.
3.
Warunkiem powołania osób, które nie ukończyły 18 lat życia, jest zgoda ich ustawowego
opiekuna.
453)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 44 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Osobę ubiegającą się o powołanie do służby kandydackiej kieruje się do wojskowej komisji
lekarskiej w celu ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej.
6.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady, tryb
i warunki powoływania do służby kandydackiej.
Art. 92.1 orzeczenie
1.
Osoby powołane do służby kandydackiej stają się żołnierzami w czynnej służbie wojskowej
z dniem stawienia się do tej służby.
2.
Z dniem stawienia się do służby kandydackiej żołnierze otrzymują bez szczególnego
nadania tytuł:
1)
podchorążego, jeżeli kształcą się w wyższej szkole wojskowej,
2)
kadeta, jeżeli kształcą się w szkole chorążych zawodowych,
3)
elewa, jeżeli kształcą się w podoficerskiej szkole zawodowej.
Art. 93.1 orzeczenie
1.
Kandydatów na żołnierzy zawodowych kształci się w szkołach wojskowych. Kandydaci mogą
być kierowani na studia lub naukę również do szkół niewojskowych.
2.
Kandydaci na żołnierzy zawodowych do służby w orkiestrach wojskowych mogą odbywać
naukę w tych orkiestrach.
Art. 94.1 orzeczenie
1.
Szkołami wojskowymi kształcącymi kandydatów na podoficerów i chorążych zawodowych
są podoficerskie szkoły zawodowe i szkoły chorążych zawodowych.
2.
Szkołami wojskowymi kształcącymi kandydatów na oficerów zawodowych, są działające
na podstawie odrębnej ustawy wyższe szkoły wojskowe (wyższe szkoły oficerskie i akademie
wojskowe).
Art. 9555)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Minister Obrony Narodowej określi w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe zasady i warunki przyjmowania do szkół chorążych zawodowych i podoficerskich
szkół zawodowych oraz wysokość pobieranych opłat z tytułu przeprowadzania egzaminów
wstępnych i sprawdzianów przy ubieganiu się o przyjęcie do tych szkół,
2)
czas trwania nauki w szkołach chorążych zawodowych i podoficerskich szkołach zawodowych,
szczegółowe zasady składania egzaminów dyplomowych i końcowych oraz odbywania praktyk,
tytuły przysługujące absolwentom tych szkół oraz wzory dyplomów i świadectw stwierdzających
ich ukończenie.
2.
Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia:
1)
tworzy i znosi szkoły chorążych zawodowych i podoficerskie szkoły zawodowe,
2)
określa organizację i podstawowe założenia procesu kształcenia w szkołach chorążych
zawodowych i podoficerskich szkołach zawodowych.
Art. 9655)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
W szkołach chorążych zawodowych i podoficerskich szkołach zawodowych może być prowadzone
nauczanie odpowiednio w zakresie średniej szkoły zawodowej lub zasadniczej szkoły
zawodowej.
2.
W sprawach, o których mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, związanych z nauczaniem
w zakresie średniej szkoły zawodowej lub zasadniczej szkoły zawodowej oraz uzyskiwaniem
kwalifikacji wynikających z ukończenia tych szkół, Minister Obrony Narodowej działa
w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej.
Art. 9755)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 ustawy wymienionej w przypisie 1..1 orzeczenie
1.
Dla słuchacza wyższej szkoły wojskowej początkowe dwanaście miesięcy służby kandydackiej
jest okresem próbnym.
2.
Minister Obrony Narodowej, określi w drodze rozporządzenia, okresy próbne dla słuchaczy
szkół chorążych zawodowych i podoficerskich szkół zawodowych.
Art. 98.1 orzeczenie
1.
Stopniami wojskowymi kandydatów na żołnierzy zawodowych są stopnie ustanowione w ustawie
o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Osoba powołana do służby kandydackiej otrzymuje bez szczególnego nadania stopień wojskowy
szeregowego z dniem stawienia się do tej służby. Nadanie kolejnego stopnia wojskowego
następuje w drodze mianowania.
3.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia zasady, warunki i tryb mianowania
na kolejne stopnie wojskowe kandydatów na żołnierzy zawodowych oraz organy wojskowe
właściwe w tych sprawach.
4.
Kandydat na żołnierza zawodowego traci stopień wojskowy w razie:
156)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa,
2)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia praw publicznych lub degradacji.
Art. 99.2 orzeczenia
1.
Kandydaci na żołnierzy zawodowych otrzymują:
1)
uposażenie i inne należności pieniężne oraz zakwaterowanie określone odpowiednio w
ustawach o uposażeniu żołnierzy i zakwaterowaniu sił zbrojnych,
2)
wyżywienie, umundurowanie, wyekwipowanie i uzbrojenie; przepis art. 59 ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
2.
Kandydatom na żołnierzy zawodowych przysługują:
1)
bezpłatna wojskowa pomoc lecznicza, a w określonych przypadkach bezpłatna pomoc lecznicza
publicznych zakładów opieki zdrowotnej - w zakresie i na warunkach określonych w drodze
rozporządzenia przez Ministrów Obrony Narodowej oraz Zdrowia i Opieki Społecznej;
257)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.)
ulgi przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego na zasadach określonych
w innych przepisach.
358)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Do kandydatów na żołnierzy zawodowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 44, 46-48,
51, 65 i 67-73.
Art. 100.
Kandydatom na żołnierzy zawodowych oraz członkom ich rodzin przysługują szczególne
uprawnienia i ulgi przewidziane w ustawie o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej i członków ich rodzin, z wyjątkiem
uprawnień do zasiłków przewidzianych w art. 128 ust. 1 tej ustawy. Należności i opłaty
przewidziane w art. 131 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy wypłacają organy wojskowe.
Art. 101.
1.
Na naukę do szkół wojskowych kształcących kandydatów na żołnierzy zawodowych oraz
do orkiestr wojskowych mogą być przyjęci - za zgodą przedstawiciela ustawowego - również
małoletni, którzy nie ukończyli 17 lat życia, posiadający odpowiednią zdolność fizyczną
i psychiczną do odbywania nauki w szkołach i orkiestrach wojskowych, jeżeli złożą
zobowiązanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej po ukończeniu nauki.
2.
Małoletni przyjęci na naukę zgodnie z ust. 1 nie są żołnierzami w czynnej służbie
wojskowej do czasu ukończenia 17 lat życia. Po ukończeniu 17 lat życia powołuje się
ich do służby kandydackiej, jeżeli zostaną uznani za zdolnych do zawodowej służby
wojskowej.
3.
Minister Obrony Narodowej określa w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej
w drodze rozporządzenia zasady orzekania o zdolności fizycznej i psychicznej małoletnich
do odbywania nauki w szkołach i orkiestrach wojskowych.
4.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia warunki przyjmowania małoletnich
na naukę do szkół i orkiestr wojskowych oraz prawa, obowiązki i przebieg nauki uczniów
nie będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej.
5.
Po ukończeniu nauki i mianowaniu kandydata na stopień wojskowy w odpowiednim korpusie
powołuje się go do zawodowej służby wojskowej.
Art. 102.1 orzeczenie
1.
Kandydata na żołnierza zawodowego zwalnia się ze służby kandydackiej wskutek:
1)
utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa,
2)
ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do zawodowej służby wojskowej,
3)
stwierdzenia w opinii służbowej braku kwalifikacji na żołnierza zawodowego,
4)
niedostatecznych postępów w nauce.
2.
Kandydata na żołnierza zawodowego można zwolnić ze służby kandydackiej na jego wniosek
wniesiony w okresie próbnym, a po upływie tego okresu - w przypadku zasługującym na
szczególne uwzględnienie.
3.
W razie zwolnienia ze służby kandydackiej okres tej służby zalicza się żołnierzowi
do czasu trwania zasadniczej służby wojskowej określonej w ustawie o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 103.
1.
Kandydata na żołnierza zawodowego wydala się ze służby kandydackiej wskutek:
1)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego),
karę pozbawienia praw publicznych lub karę degradacji;
2)
popełnienia czynu nie licującego z honorem i godnością żołnierza;
3)
zaniedbywania nauki lub innych obowiązków służbowych.
2.
Kandydata na żołnierza zawodowego można zwolnić ze służby kandydackiej wskutek skazania
prawomocnym wyrokiem sądu na karę obniżenia stopnia wojskowego.
3.
Minister Obrony Narodowej lub organ wojskowy przez niego określony może zezwolić na
pozostanie żołnierza w służbie kandydackiej w razie skazania go na karę pozbawienia
wolności (w tym również na karę aresztu wojskowego) z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania.
4.
Przepis art. 102 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 104.1 orzeczenie
1.
Kandydatów na żołnierzy zawodowych, którzy ukończyli szkołę wojskową albo studia lub
naukę w szkole niewojskowej, mianuje się po ukończeniu nauki (studiów) na stopień
wojskowy w odpowiednim korpusie.
2.
Słuchacze akademii wojskowych mogą być mianowani na pierwszy stopień wojskowy w korpusie
oficerów również przed ukończeniem studiów w przypadkach określonych przez Ministra
Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia.
Art. 105.
1.
Słuchacze szkół wojskowych będący kandydatami na żołnierzy zawodowych mogą być zobowiązani
do zwrotu równowartości kosztów wyżywienia, umundurowania i zakwaterowania otrzymanych
w czasie studiów lub nauki, w przypadku wydalenia ich ze służby kandydackiej lub zwolnienia
ich z tej służby na ich wniosek.
2.
O obowiązku zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 1, orzeka komendant szkoły wojskowej.
Art. 106.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia:
1)
przebieg służby kandydackiej, zasady i tryb opiniowania kandydatów na żołnierzy zawodowych,
ich obowiązki i uprawnienia nie uregulowane w ustawie oraz tryb postępowania związany
ze zwalnianiem i wydalaniem ze szkoły wojskowej,
2)
równowartość kosztów, o których mowa w art. 105 ust. 1, oraz zasady ich zwracania,
a także może określać przypadki, w których od słuchacza zwolnionego z czynnej służby
wojskowej nie dochodzi się ich zwrotu.
Rozdział 7a
Służba wojskowa żołnierzy zawodowych po ogłoszeniu mobilizacji i w czasie wojny59)Dodany przez art. 1 pkt 48 ustawy wymienionej w przypisie 1.
Art. 106a.
Do żołnierzy zawodowych po ogłoszeniu mobilizacji i w czasie wojny stosuje się przepisy
ustawy, z wyłączeniem art. 4 ust. 2, art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 pkt 2, art. 12-16,
art. 17 ust. 3, art. 18, art. 20 ust. 2 i 4, art. 20a-24, art. 25 ust. 1 pkt 1 i ust.
2, 3 i 5, art. 27-31, art. 34, art. 35, art. 36 ust. 2 i 4, art. 37-39, art. 40 ust.
2-4, art. 46 ust. 3, art. 47-51, art. 52 ust. 2, art. 53-57, art. 62, art. 63, art.
68 ust. 2, art. 71, art. 72, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3-8 i ust. 2, art. 76-80,
art. 88, art. 88a, art. 90, art. 91 ust. 2-6, art. 92, art. 95-97, art. 98 ust. 2
i 3, art. 99 ust. 3, art. 101 ust. 1-4, art. 102 ust. 2 i 3, art. 103 ust. 2-4, art.
104 ust. 2 i art. 105-108 oraz z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.
Art. 106b.
1.
Żołnierz zawodowy w służbie kontraktowej pełni dalej czynną służbę wojskową jako służbę
stałą.
2.
Absolwenta szkoły wojskowej powołanego do służby kandydackiej w czasie pokoju, powołuje
się do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała.
3.
Żołnierz zawodowy może być wyznaczony do pełnienia służby na odpowiednim stanowisku
służbowym w jednostce organizacyjnej poza resortem obrony narodowej.
4.
Żołnierza zawodowego nie przenosi się w stan nieczynny, a przebywający w stanie nieczynnym
powraca w stan czynny bez odrębnego powołania.
Art. 106c.
Żołnierz zawodowy oraz kandydat na żołnierza zawodowego pozostają w czynnej służbie
wojskowej do dnia zwolnienia ich z tej służby.
Art. 106d.
Organy wojskowe uprawnione do mianowania żołnierzy zawodowych na stopnie wojskowe
określają odrębne przepisy.
Art. 106e.
1.
Żołnierz zawodowy może być mianowany na kolejny stopień wojskowy po przesłużeniu w
stopniu:
1)
podoficera - 6 miesięcy,
2)
chorążego - 8 miesięcy,
3)
oficera młodszego - 10 miesięcy,
4)
oficera starszego i generała (admirała) - 12 miesięcy.
2.
Za dokonanie czynu świadczącego o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi można
mianować żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy niezależnie od warunków określonych
w ust. 1.
Art. 106f.
Żołnierz zawodowy może otrzymać urlop:
1)
okolicznościowy - w wymiarze do 15 dni w roku kalendarzowym,
2)
w drodze wyróżnienia - na podstawie przepisów o dyscyplinie wojskowej,
3)
zdrowotny - na podstawie innych przepisów.
Art. 106g.
Od obowiązku zachowania tajemnicy może zwolnić żołnierza zawodowego przełożony o uprawnieniach
co najmniej dowódcy korpusu.
Art. 106h.
1.
Żołnierz zawodowy zwolniony z zawodowej służby wojskowej pełni nadal czynną służbę
wojskową, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2.
2.
Żołnierz zawodowy zwolniony z zawodowej służby wojskowej z powodu utraty obywatelstwa
polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa podlega zwolnieniu także z czynnej
służby wojskowej.
Art. 106i.
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb:
1)
przenoszenia żołnierzy zawodowych do dyspozycji oraz pełnienia służby wojskowej w
okresie przebywania w dyspozycji,
2)
postępowania przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych do pełnienia służby poza resortem
obrony narodowej,
3)
opiniowania żołnierzy zawodowych, zapoznawania ich z opinią służbową oraz wnoszenia
i rozpatrywania odwołań,
4)
mianowania żołnierzy zawodowych na kolejne stopnie wojskowe do stopnia pułkownika
(komandora) włącznie,
5)
wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk,
6)
powoływania w przypadkach szczególnych do zawodowej służby wojskowej,
7)
udzielania urlopów żołnierzom zawodowym oraz odwoływania z tych urlopów,
8)
zwalniania z zawodowej służby wojskowej.
2.
Organem właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, 6 i 8, jest Minister
Obrony Narodowej lub określony przez niego organ wojskowy.
Rozdział 8
Przepisy końcowe
Art. 107.14 orzeczeń
160)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ustawie żołnierz
zawodowy (kandydat na żołnierza zawodowego) może wnieść odwołanie do organu wojskowego
wyższego stopnia na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a także, z zastrzeżeniem ust. 1a, skargę do sądu administracyjnego.
1a61)Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Skarga, o której mowa w ust. 1, nie może być wniesiona na decyzje w sprawach:
1)
powołania do zawodowej służby wojskowej (służby kandydackiej),
2)
wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe,
3)
mianowania na stopień wojskowy,
4)
przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy albo specjalności wojskowej,
5)
delegowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką,
6)
zwolnienia z zawodowej służby wojskowej (służby kandydackiej) w przypadkach określonych
w art. 75 ust. 1 pkt 1 i 9-12, art. 102 ust. 1 pkt 1 oraz art. 103 ust. 1 pkt 1.
2.
Minister Obrony Narodowej określa w drodze rozporządzenia organy wojskowe wyższego
stopnia w rozumieniu art. 17 Kodeksu postępowania administracyjnego, właściwe w sprawach określonych w ustawie.
Art. 108.2 orzeczenia
1.
Uprawnienia Ministra Obrony Narodowej przewidziane w ustawie przysługują Ministrowi
Spraw Wewnętrznych i Administracji62)Zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy
reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz.
497), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. w stosunku do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w podporządkowanych mu jednostkach
wojskowych oraz do kandydatów na żołnierzy zawodowych kształconych w nadzorowanych
przez niego szkołach.
2.
Ministrowie Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych i Administracji62)Zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy
reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz.
497), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. ustalą, które z uprawnień określonych w ust. 1 będą wykonywane we wzajemnym porozumieniu.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie
ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 1996 r. Nr 7, poz. 44), która weszła w życie z dniem 24 lutego 1996 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1.
4)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 1.
10)
Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy wymienionej w przypisie 1.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
12)
Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 1.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 1.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 1.
16)
Przez art. 1 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 1.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 1.
18)
Przez art. 1 pkt 17 ustawy wymienionej w przypisie 1.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 1.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 1.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy wymienionej w przypisie 1.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy wymienionej w przypisie 1.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy wymienionej w przypisie 1.
24)
Przez art. 1 pkt 23 ustawy wymienionej w przypisie 1.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy wymienionej w przypisie 1.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 1.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy wymienionej w przypisie 1.
28)
Dodany przez art. 1 pkt 27 ustawy wymienionej w przypisie 1.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy wymienionej w przypisie 1.
30)
Przez art. 9 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych
i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. Nr 54, poz.
254), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie 1.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy wymienionej w przypisie 1.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 51 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36),
która weszła w życie z dniem 26 lutego 1994 r.
34)
Przez art. 1 pkt 31 ustawy wymienionej w przypisie 1.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy wymienionej w przypisie 1.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej
w przypisie 1.
37)
Dodany przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 1.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a) tiret trzecie ustawy wymienionej
w przypisie 1.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 1.
40)
Przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 1.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 ustawy wymienionej w przypisie 1.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
43)
Dodany przez art. 1 pkt 35 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
45)
Dodany przez art. 1 pkt 36 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
46)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy wymienionej w przypisie 1.
47)
Przez art. 1 pkt 38 ustawy wymienionej w przypisie 1.
48)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 ustawy wymienionej w przypisie 1.
49)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 ustawy wymienionej w przypisie 1.
50)
Dodany przez art. 1 pkt 41 ustawy wymienionej w przypisie 1.
51)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 ustawy wymienionej w przypisie 1.
52)
Przez art. 1 pkt 43 ustawy wymienionej w przypisie 1.
53)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 44 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
54)
Przez art. 1 pkt 44 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 ustawy wymienionej w przypisie 1.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 ustawy wymienionej w przypisie 1.
57)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
59)
Dodany przez art. 1 pkt 48 ustawy wymienionej w przypisie 1.
60)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1.
61)
Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
62)
Zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy
reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz.
497), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.