Ustawaz dnia 7 czerwca 1990 r.o zmianie ustawy o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach
gospodarki uspołecznionej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym
w jednostkach gospodarki uspołecznionej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 2 po wyrazach „a także” dodaje się wyrazy „w zakresie zasad tworzenia zakładowego funduszu socjalnego”;
2)
w art. 3:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Ze świadczeń i usług finansowanych z zakładowego funduszu socjalnego oraz ze świadczeń
finansowanych z zakładowego funduszu mieszkaniowego mogą korzystać:
1)
pracownicy zatrudnieni w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy,
2)
pracownicy młodociani, z którymi zakład pracy zawarł umowę o pracę w celu przygotowania
zawodowego,
3)
pracownicy sezonowi zatrudnieni w zakładach pracy o kampanijnym charakterze produkcji
lub usług,
4)
osoby zatrudnione w systemie agencyjno-prowizyjnym na podstawie umowy agencyjnej,
5)
osoby, z którymi zakład pracy zawarł umowę o wykonywanie pracy nakładczej,
6)
emeryci i renciści - byli pracownicy zakładu, w tym także ze zlikwidowanych zakładów,
którzy zostali objęci opieką przez zakład pracy,
7)
członkowie rodzin pracowników zmarłych w czasie zatrudnienia, a także członkowie rodziny
po zmarłym byłym pracowniku - emerycie lub renciście,
8)
osoby uprawnione do tych usług i świadczeń na podstawie odrębnych przepisów.
1b.
Ze świadczeń i usług finansowanych z zakładowego funduszu socjalnego mogą także korzystać
członkowie rodzin osób wymienionych w ust. 1a pkt 1-6 i 8.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Szczegółowe zasady gospodarowania środkami zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego,
w tym przyznawania świadczeń, określają zakładowe regulaminy.
”
;
3)
w art. 4:
a)
w ust. 2 na końcu kropkę skreśla się i dodaje wyrazy „lub w II półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu
stanowi kwotę wyższą”,
b)
w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zakład pracy może zwiększyć wysokość odpisu na zakładowy fundusz socjalny, naliczając
corocznie na każdego emeryta i rencistę kwotę nie przekraczającą 25% kwoty odpisu
podstawowego, o którym mowa w ust. 2.
”
;
4)
w art. 5 dodaje się pkt 3a-3c w brzmieniu:
„
3a)
dobrowolne wpłaty, darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych,
3b)
nie wykorzystane środki zakładowego funduszu nagród w jednostkach budżetowych,
3c)
kwoty w wysokości stanowiącej różnicę między dochodami a kosztami z tytułu sprzedaży
i likwidacji środków trwałych służących zakładowej działalności socjalnej w wypadku
nieposiadania innych urządzeń socjalnych oraz niepodejmowania przez zakład inwestycji,
o których mowa w art. 10 ust. 1,
”
;
5)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
1.
Środki zakładowego funduszu socjalnego przeznacza się na finansowanie usług i świadczeń
socjalnych, a zwłaszcza pomocy rzeczowej i finansowej, różnych form wypoczynku, działalności
kulturalno-oświatowej, kultury fizycznej oraz pracowniczych ogrodów działkowych.
2.
Przyznawanie usług i świadczeń oraz wysokość dopłaty z zakładowego funduszu socjalnego
powinny być uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej
do tych usług i świadczeń.
3.
Wysokość dopłaty do wypoczynku zagranicznego nie może przekraczać wysokości dopłaty
do wypoczynku krajowego.
4.
Środki zakładowego funduszu socjalnego można przenosić na zakładowy fundusz mieszkaniowy.
”
;
6)
w art. 7:
a)
w ust. 2 na końcu kropkę skreśla się i dodaje wyrazy „lub w II półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu
stanowi kwotę wyższą.”,
b)
w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”,
c)
w ust. 4 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
dobrowolne wpłaty, darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych
”
,
d)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Środki zakładowego funduszu mieszkaniowego można przenosić na zakładowy fundusz socjalny.
”
;
7)
w art. 8 ust. 2-6 otrzymują brzmienie:
„
2.
Przy przyznawaniu świadczeń powinny być uwzględnione warunki materialne i sytuacja
mieszkaniowa pracownika i jego rodziny.
3.
Pomocy finansowej, o której mowa w ust. 2, można udzielać w formie oprocentowanych
pożyczek oraz w formie pomocy częściowo lub całkowicie bezzwrotnej. Wysokość pomocy
finansowej, wysokość oprocentowania pożyczek, warunki umorzenia pożyczki oraz jej
spłaty ustala zakład pracy w umowie zawieranej ze świadczeniobiorcą.
4.
Okres spłaty pożyczek, udzielanych z zakładowego funduszu mieszkaniowego, ustala zakład
pracy na okres nie dłuższy niż 10 lat. Zakład pracy może, w uzasadnionych wypadkach,
zawiesić w tym okresie spłatę pożyczki.
5.
W szczególnie uzasadnionych wypadkach zakład pracy może umarzać w całości lub w części
nie spłaconą pożyczkę, udzieloną ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego.
6.
Nie spłacona pożyczka, udzielona ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego, staje
się natychmiast wymagalna w razie wygaśnięcia stosunku pracy w następstwie porzucenia
pracy przez pracownika oraz w razie rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 52 Kodeksu pracy lub za wypowiedzeniem z powodu nienależytego wywiązywania się pracownika z jego obowiązków
albo w wypadku rozwiązania stosunku pracy przez pracownika za wypowiedzeniem. Warunki
i zasady spłaty pożyczki ustala zakład pracy, który pożyczki udzielił.
”
;
8)
w art. 9:
a)
w ust. 1 wyraz „oprocentowanych” skreśla się, a na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „na zasadach określonych w innych przepisach.”,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Środki funduszów, o których mowa w ust. 1,mogą być w całości lub w części przekazane
innym jednostkom z przeznaczeniem na finansowanie wspólnej działalności socjalnej
i pomoc na cele mieszkaniowe dla pracowników jednostek, z których środki te pochodzą.
2b.
Zasady wspólnej działalności socjalnej oraz pomocy na cele mieszkaniowe, o której
mowa w ust. 2a, określa umowa zawarta pomiędzy, współpracującymi jednostkami.
”
;
9)
w art. 11 w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”;
10)
w art. 12:
a)
w ust. 1 wyrazy „funduszu załogi” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa”,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze
rozporządzenia, może ustalać odpisy dodatkowe na zakładowy fundusz socjalny na uczestników
kolonii i obozów, w szczególności ze względu na wzrost kosztów i cen usług wypoczynkowych.
”
;
11)
w art. 13:
a)
w ust. 1 pkt 1 skreśla się,
b)
w ust. 2 wyrazy „30 kwietnia” zastępuje się wyrazami „20 lutego”.
Art. 2.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym
w jednostkach gospodarki uspołecznionej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów
i punktów.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r.