Ustawaz dnia 22 marca 1989 r.o rzemiośle
Spis treści
Treść ustawy
Potwierdzając istotne znaczenie rzemiosła dla rozwoju gospodarki i kultury narodowej,
jego trwałe miejsce w gospodarce socjalistycznej, równorzędne z pozostałymi rodzajami
działalności gospodarczej warunki działania, stanowi się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej mogą prowadzić tę działalność, z zachowaniem warunków określonych w niniejszej ustawie.
Działalność takich osób zaliczana jest do rzemiosła.
Art. 2.1 orzeczenie
1.
Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną
lub spółkę cywilną osób fizycznych, z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu
własnym tej osoby i na jej rachunek, przy zatrudnieniu do 15 pracowników najemnych
- zwaną dalej rzemieślnikiem.
2.
Rzemieślnik uzyskuje status rzemieślnika cechowego, jeżeli zgłosi deklarację o przyjęcie
i zostanie przyjęty do organizacji samorządu rzemiosła.
3.
Za zgodą organizacji samorządu rzemiosła jej członkami mogą być na czas określony
także inne osoby fizyczne lub spółki cywilne osób fizycznych nie spełniające warunków
w zakresie kwalifikacji i zatrudnienia określonych w ust. 1.
4.
Do rzemiosła nie zalicza się działalności: handlowej, gastronomicznej, transportowej,
usług hotelarskich, usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów, usług leczniczych
oraz działalności wytwórczej i usługowej artystów plastyków i fotografików.
5.
Do liczby pracowników określonych w ust. 1 nie wlicza się:
1)
emerytów i rencistów,
2)
pracowników nie zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji lub świadczeniu usług,
3)
uczniów,
4)
członków rodziny pozostających we wspólnym z rzemieślnikiem gospodarstwie domowym.
Art. 3.
1.
Dowodami kwalifikacji zawodowych rzemieślnika są:
1)
dyplom lub świadectwo ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu
technicznym bądź artystycznym w zawodzie (kierunku) odpowiadającym dziedzinie wykonywanego
rzemiosła,
2)
dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danemu rodzajowi rzemiosła,
3)
świadectwo czeladnicze albo tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzie odpowiadającym
danemu rodzajowi rzemiosła.
2.
Rzemieślnik obowiązany jest wykazać się innymi dowodami kwalifikacji zawodowych niż
określone w ust. 1, jeżeli z przepisów odrębnych ustaw wynika obowiązek posiadania
takich kwalifikacji.
3.
Dyplomy mistrza i świadectwa czeladnicze mogą być wydawane przez izby rzemieślnicze
osobom, które złożyły stosowne egzaminy przed komisjami egzaminacyjnymi izb rzemieślniczych.
4.
Zasady powoływania komisji egzaminacyjnych, sposób przeprowadzania egzaminów, wzory
dyplomów i świadectw czeladniczych oraz zasady nauki w zakładach rzemieślniczych osób
dorosłych określa Związek Rzemiosła Polskiego po porozumieniu z Ministrem Edukacji
Narodowej.
Rozdział 2
Podstawowe prawa i obowiązki rzemieślnika
Art. 4.
1.
Rzemieślnik ma prawo:
1)
dobrowolnego zrzeszania się w cechach i spółdzielniach rzemiosła,
2)
wybierać i być wybieranym do organów samorządu rzemiosła,
3)
korzystać z uproszczonych (zryczałtowanych) form opodatkowania oraz zwolnień i ulg
podatkowych na zasadach powszechnie obowiązujących podmioty gospodarcze.
2.
W przypadku śmierci rzemieślnika współmałżonek pozostający do chwili śmierci na utrzymaniu
rzemieślnika oraz małoletni zstępni mają prawo nadal wykonywać rzemiosło w warunkach
i na zasadach obowiązujących rzemieślnika.
3.
Na rachunek zstępnych rzemiosło może być wykonywane przez ustawowego opiekuna do czasu
osiągnięcia przez nich pełnoletności lub ukończenia nauki w szkołach średnich lub
wyższych.
4.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysługują także pozostającym na utrzymaniu
rzemieślnika do chwili jego śmierci pełnoletnim zstępnym pobierającym naukę w szkołach
ponadpodstawowych lub wyższych przez okres pobierania przez nich nauki w tych szkołach.
5.
W przypadkach gdy dany rodzaj rzemiosła może być wykonywany wyłącznie po wykazaniu
się przez rzemieślnika dowodami kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy
o działalności gospodarczej, współmałżonek lub zstępni, o których mowa w ust. 3 i
4, prowadzą działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane kwalifikacje.
Art. 5.
1.
Rzemieślnik jest obowiązany przestrzegać zasad etyki i godności zawodowej.
2.
Szczegółowe zasady etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła cechowego określa
samorząd rzemiosła.
Art. 6.
1.
Rzemieślnicy cechowi podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie zasad
etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła.
2.
Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej i tryb postępowania dyscyplinarnego określają
statuty organizacji samorządu rzemiosła.
Rozdział 3
Samorząd rzemiosła
Art. 7.2 orzeczenia
1.
Tworzy się samorząd zawodowy rzemiosła, zwany dalej „samorządem”, będący związkiem
pracodawców.
2.
Samorząd rzemiosła jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko przepisom
prawa.
3.
Organizacjami samorządu rzemiosła są:
1)
cechy,
2)
spółdzielnie rzemieślnicze,
3)
izby rzemieślnicze,
4)
Związek Rzemiosła Polskiego,
5)
inne jednostki tworzone przez organizacje wymienione w pkt 1-4.
4.
Organizacje samorządu rzemiosła tworzone są z inicjatywy członków na zasadzie dobrowolnej
przynależności.
5.
Do zadań samorządu należy w szczególności rozwijanie działalności społeczno-gospodarczej
rzemiosła, udzielanie pomocy zrzeszonym w organizacjach samorządowych rzemieślnikom,
zwłaszcza wykonującym tradycyjne rzemiosła wymagające manualnych umiejętności, reprezentowanie
ich interesów wobec organów władzy i administracji państwowej oraz organizacji społecznych
i gospodarczych, a także uczestniczenie w realizacji zadań systemu oświaty i wychowania
w celu zapewnienia wykwalifikowanych kadr dla rzemiosła.
Art. 8.3 orzeczenia
Organizacje samorządu rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 pkt 1-4 mają osobowość
prawną.
Art. 9.
1.
Cechy są społeczno-zawodowymi i gospodarczymi organizacjami zrzeszającymi - z uwzględnieniem
zasady dobrowolności - osoby wymienione w art. 2 ust. 2 wykonujące rzemiosło.
2.
Podstawowym zadaniem cechu jest w szczególności utrwalanie więzi środowiskowych, postaw
zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na rzecz członków
działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej i gospodarczej, a także
reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji i sądów.
Art. 10.
1.
Spółdzielnie rzemieślnicze jako organizacje rzemiosła działają na zasadach określonych
w przepisach Prawa spółdzielczego.
2.
Zadaniem spółdzielni rzemieślniczych jest w szczególności organizowanie działalności
usługowej i wytwórczej rzemiosła, udzielanie pomocy członkom w wykonywaniu ich zadań
oraz prowadzenie własnej działalności gospodarczej i społeczno-wychowawczej.
Art. 11.
1.
Izby rzemieślnicze są społeczno-zawodowymi organizacjami zrzeszającymi na zasadzie
dobrowolności cechy i spółdzielnie rzemieślnicze oraz inne jednostki określone w art.
7 ust. 3 pkt 5.
2.
Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest w szczególności reprezentowanie zrzeszonych
organizacji wobec organów administracji i instytucji, udzielanie im pomocy instruktażowo-doradczej
oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych.
3.
Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalifikacyjnych świadectwami
i dyplomami oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem Państwa.
Art. 12.
1.
Organizacje samorządu rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 pkt 1-3 mogą powołać ogólnopolską
reprezentację, zwaną „Związek Rzemiosła Polskiego”.
2.
W Związku Rzemiosła Polskiego mogą się zrzeszać spółdzielnie rzemieślnicze, izby rzemieślnicze,
cechy o zasięgu ogólnopolskim i inne jednostki określone w art. 7 ust. 3 pkt 5.
3.
Związek Rzemiosła Polskiego może być utworzony z inicjatywy co najmniej 10 organizacji
samorządu rzemiosła, wymienionych w art. 7 ust. 3 pkt 2 i 3, oraz cechów ogólnopolskich,
które zadeklarują członkostwo w tym związku w drodze uchwał walnych zgromadzeń.
4.
Podstawowym zadaniem Związku jest zapewnienie zrzeszonym w nim organizacjom pomocy
w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie
interesów rzemiosła w kraju i za granicą.
5.
Związkowi przysługują uprawnienia centralnego związku spółdzielczego przewidziane
w ustawie - Prawo spółdzielcze w stosunku do zrzeszonych w nim spółdzielni.
Art. 13.
Zadania organizacji rzemieślniczych, ich ustrój, stosunki prawne członków ustalane
są w statutach uchwalanych przez zjazdy i walne zgromadzenia tych organizacji.
Art. 14.
Zasady gospodarki finansowej organizacji rzemiosła oraz zasady wynagradzania zatrudnionych
w nich pracowników określają walne zgromadzenia (zjazdy delegatów) tych organizacji,
jeżeli inne przepisy nie stanowią inaczej.
Rozdział 4
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 15.1 orzeczenie
1.
Działające w dniu wejścia w życie ustawy cechy, izby rzemieślnicze i Centralny Związek
Rzemiosła ulegają przekształceniu lub likwidacji stosownie do wymogów określonych
w art. 6 i 49 ustawy o działalności gospodarczej lub niniejszej ustawy.
2.
Podstawę przekształcenia bądź likwidacji dotychczasowych organizacji rzemiosła stanowi
uchwała walnego zgromadzenia lub odpowiednio zjazdu delegatów, powzięta w trybie przewidzianym
dla dokonywania zmian statutów.
3.
Majątek i zobowiązania cechów, izb rzemieślniczych i Centralnego Związku Rzemiosła
przechodzą odpowiednio na nowe organizacje z dniem ich przekształcenia.
4.
Pracownicy zatrudnieni dotychczas w cechach, izbach rzemieślniczych i Centralnym Związku
Rzemiosła stają się pracownikami przekształconych organizacji.
Art. 16.1 orzeczenie
Cechy i izby rzemieślnicze mogą być tworzone w trybie inicjatyw założycielskich lub
w drodze podziału istniejących organizacji pod warunkiem zapewnienia samodzielności
finansowej.
Art. 17.
1.
Podstawą utworzenia cechu w trybie inicjatywy założycielskiej jest uchwalenie statutu
cechu odpowiadającego wymogom określonym w art. 16 przez co najmniej 10 członków założycieli.
2.
Podstawą utworzenia cechu w trybie podziału jest uchwała walnego zgromadzenia cechu
podlegającego podziałowi, powzięta w trybie określonym w statucie, zawierająca postanowienia
o zasadach podziału z uwzględnieniem podziału składników majątkowych oraz praw i zobowiązań
cechu podlegającego podziałowi.
Art. 18.
Przepisy art. 17 mają odpowiednio zastosowanie do izb rzemieślniczych, z tym że liczba
członków założycieli (cechów) wynosi co najmniej 5.
Art. 19.
1.
Cechy rzemieślnicze, izby rzemieślnicze i Związek Rzemiosła Polskiego składają wnioski
o rejestrację do właściwego sądu rejestrowego.
2.
Sądem rejestrowym jest dla:
1)
cechów - sąd rejonowy właściwy dla siedziby cechu,
2)
izby rzemieślniczej - sąd wojewódzki właściwy dla siedziby izby,
3)
Związku Rzemiosła Polskiego - Sąd Wojewódzki dla Miasta Stołecznego Warszawy.
3.
Z chwilą wpisania do rejestru organizacje wymienione w ust. 1 uzyskują osobowość prawną
i mogą rozpocząć swą działalność.
4.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi wzory i sposób prowadzenia
rejestrów cechów, izb rzemieślniczych i Związku Rzemiosła Polskiego.
Art. 20.
1.
Organizacje rzemiosła, o których mowa w art. 15, przechodzą w stan likwidacji na podstawie
uchwał walnych zgromadzeń lub odpowiednio uchwał zjazdów delegatów, powziętych w trybie
przewidzianym w statucie.
2.
Uchwała o likwidacji, o której mowa w ust. 1, określa zasady i tryb postępowania likwidacyjnego
i wskazuje inną organizację rzemiosła, która przejmie majątek likwidowanej organizacji.
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.