Ustawaz dnia 31 lipca 1989 r.o podwyższaniu wynagrodzeń za pracę i dochodów rolniczych w związku ze zmianami cen
detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r.
Treść ustawy
Art. 1.
Zakłady pracy, do których nie stosuje się przepisów o kształtowaniu środków na wynagrodzenia
w sferze budżetowej, ustalają zasady wzrostu wynagrodzeń za pracę pracowników, uwzględniające
zmiany cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r., według wskaźników
ustalonych przez Główny Urząd Statystyczny, stosując art. 2-4.
Art. 2.
1.
Wzrost wynagrodzeń następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych składników wynagrodzenia
przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu kwartału, w którym następuje wzrost
wynagrodzeń o kwotę stanowiącą iloczyn wskaźnika wzrostu cen w poprzednim kwartale
i współczynnika 0,8 oraz stawek przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu miesiąca
rozpoczynającego poprzedni kwartał, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
Podwyższeniu nie podlegają:
1)
składniki wynagrodzenia, których wysokość jest powiązana z ceną określonego towaru
(usługi) lub towarów (usług), a w szczególności deputaty i inne świadczenia w naturze
oraz ekwiwalenty pieniężne za te deputaty i świadczenia,
2)
składniki wynagrodzenia, których wysokość jest ustalana w relacji do innego podwyższanego
składnika wynagrodzenia,
3)
wynagrodzenia wypłacane z zysku.
3.
Zasady wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, są ustalane z uwzględnieniem
posiadanych przez zakłady pracy środków finansowych. Jeżeli wymaga tego sytuacja finansowa
zakładu pracy, ustala się współczynnik niższy od określonego w ust. 1.
Art. 3.
1.
Wskaźnikiem wzrostu cen, o których mowa w art. 2, jest wyrażony procentowo wzrost
średniego poziomu cen między ostatnimi miesiącami dwóch kolejnych kwartałów poprzedzających
kwartał, w którym następuje wzrost wynagrodzeń, z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
Wysokość wskaźnika wzrostu cen ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski”, nie później niż w 20
dni po upływie każdego kwartału.
3.
Wzrost cen artykułów żywnościowych, poza używkami, za sierpień i wrzesień 1989 r.
zostanie wyrównany w pełni i kwotowo. Wysokość i termin wypłaty dodatków wyrównawczych
do kwot już wypłaconych z tego tytułu ustalone zostaną w odrębnych przepisach podjętych
po porozumieniu z ogólnokrajowymi organizacjami międzyzwiązkowymi.
Art. 4.
Ustalanie wzrostu wynagrodzeń następuje:
1)
w zakładzie pracy stosującym zakładowy system wynagradzania w drodze zmiany porozumienia
o wprowadzeniu zakładowego systemu wynagradzania, w trybie przewidzianym w art. 6 i 26 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów
wynagradzania ,
2)
w zakładzie pracy nie stosującym zakładowego systemu wynagradzania, w trybie obowiązującym
przy ustalaniu wynagrodzeń pracownikom tego zakładu.
Art. 5.
Przepisy art. 1-4 stosuje się odpowiednio do wykonawców pracy nakładczej.
Art. 6.
1.
Zobowiązuje się Radę Ministrów do podwyższenia od 1 lipca 1989 r. i 1 października
1989 r. wskaźnika procentowego przyjętego do ustalenia normy wynagrodzeń na 1989 r.
odpowiednio do faktycznego wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych
za drugi i trzeci kwartał 1989 r.
2.
Korekta wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, dokonywana będzie na podstawie wzrostu
średniego poziomu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w danym kwartale,
w porównaniu ze średnim poziomem cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w
kwartale poprzednim.
Art. 7.
Kwota najniższego wynagrodzenia ustalona na dzień 1 stycznia 1989 r. podlega podwyższeniu
z tytułu wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych zgodnie z zasadami
określonymi w art. 6 ust. 1.
Art. 8.
Podwyższeniu podlegają minimalne ceny skupu produktów rolnych, co kwartał, tak aby
w 1989 r. nastąpił pełny parytet dochodów ludności rolniczej i nierolniczej.
Art. 9.
W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania w art. 2 w pkt 1 wyrazy „obowiązujące w dniu 1 stycznia danego roku” skreśla się.
Art. 10.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze
budżetowej w art. 4 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Rada Ministrów dokonuje zaliczkowego zwiększenia środków na wynagrodzenia w sferze
budżetowej w okresach kwartalnych. Środki te podlegają rozliczeniu w terminach określonych
w ust. 1 i 2.
”
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do ustalania przysługującego
pracownikom wzrostu wynagrodzeń od dnia 1 lipca 1989 r.