Ustawaz dnia 20 maja 1971 r.Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Treść ustawy
Art. I.
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.
Art. II.
§ 1.
Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia tracą moc dotychczasowe przepisy normujące postępowanie karno-administracyjne, chyba
że przepisy poniższe stanowią inaczej.
§ 2.
W szczególności tracą moc:
1)
rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu
karno-administracyjnym ;
2)
ustawa z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym ;
3)
art. 28 ust. 5-7 ustawy z dnia 10 lipca 1952 r. o obowiązkowych dostawach zbóż ;
4)
art. 39 ust. 3-5 dekretu z dnia 28 sierpnia 1952 r. o obowiązkowych dostawach ziemniaków ;
5)
art. 24 ust. 3-5 dekretu z dnia 1 grudnia 1953 r. o obowiązkowych dostawach zwierząt
rzeźnych ;
6)
art. 10 ust. 3 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o terenowych organach administracji
morskiej .
§ 3.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia oraz niniejszej ustawy pozostają w mocy odpowiednie przepisy dotychczasowe, jeżeli
nie są sprzeczne z przepisami tego kodeksu oraz z przepisami niniejszej ustawy.
Art. III.
§ 1.
Pozostają w mocy następujące przepisy normujące postępowanie w sprawach o wykroczenia:
1)
art. 9-13 dekretu z dnia 10 listopada 1954 r. o przejęciu przez związki zawodowe zadań
w dziedzinie wykonywania ustaw o ochronie, bezpieczeństwie i higienie pracy oraz sprawowania
inspekcji pracy ,
2)
art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach .
§ 2.
W ustawie z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce paliwowo-energetycznej w art. 18 ust. 1 wyraz „wykroczeń” zastępuje się wyrazem „naruszeń”, a ust. 4 art. 18 skreśla się.
Art. IV.
Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy dotyczące przedmiotów
unormowanych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia albo odsyłają ogólnie do przepisów o postępowaniu lub orzecznictwie karno-administracyjnym,
to stosuje się w tym zakresie odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. V.
Przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia stosuje się również do spraw wszczętych przed dniem wejścia jego w życie, jeżeli
przepisy poniższe nie stanowią inaczej.
Art. VI.
Ilekroć dotychczasowa ustawa szczególna przewiduje właściwość sądów w sprawach o czyny
zagrożone karą aresztu nie wyższą niż 3 miesiące lub karą grzywny nie wyższą niż 5 000
złotych, sprawy o te wykroczenia przechodzą z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia do orzecznictwa kolegiów do spraw wykroczeń przy prezydiach rad narodowych.
Art. VII.
§ 1.
Sprawy o czyny określone w art. VI niniejszej ustawy oraz w art. 50, 60, 62, 69, 87, 119, 121, 122, 124, 126, 132, 133, 135, 136 i 138 Kodeksu
wykroczeń, w których akt oskarżenia wniesiony został do sądu przed dniem wejścia w życie tego
kodeksu, oraz sprawy, które przed tym dniem przekazane zostały na drogę postępowania
sądowego przez kolegia karno-administracyjne i urzędy morskie, podlegają rozpoznaniu
przez organy dotychczas właściwe.
§ 2.
Jeżeli czyn na podstawie dotychczasowych przepisów stanowił występek, a zgodnie z
przepisami Kodeksu wykroczeń jest wykroczeniem, sąd rozpoznając sprawę na podstawie § 1 stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego o postępowaniu uproszczonym.
Art. VIII.
Istniejące w dniu wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia komisje, o których mowa w przepisie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym , stają się z tym dniem komisjami orzecznictwa do spraw wykroczeń przy prezydiach
wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) oraz przy
prezydiach rad narodowych miast stanowiących powiaty podzielonych na dzielnice i działają
w dotychczasowym składzie - do czasu wybrania przez radę narodową nowego ich składu.
Art. IX.
Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia uprawnienia do orzekania w sprawach o wykroczenia przechodzą:
1)
z urzędów morskich - na kolegia do spraw wykroczeń przy urzędach morskich;
2)
z urzędów górniczych i Wyższego Urzędu Górniczego - na kolegia do spraw wykroczeń
przy okręgowych oraz równorzędnych urzędach górniczych i Wyższym Urzędzie Górniczym.
Art. X.
Orzekanie w sprawach o wykroczenia godzące w budownictwo objęte przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. - Prawo budowlane w dziedzinie żeglugi morskiej należy do właściwości kolegiów do spraw wykroczeń przy
urzędach morskich, a w dziedzinie górnictwa - do właściwości kolegiów przy urzędach
górniczych.
Art. XI.
Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia są skuteczne, jeżeli ich dokonano z zachowaniem przepisów dotychczasowych.
Art. XII.
W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, stosuje się przepisy kodeksu.
Art. XIII.
Rada Ministrów wyda w drodze rozporządzenia przepisy o kosztach postępowania w sprawach
o wykroczenia.
Art. XIV.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych podda w drodze
rozporządzenia obowiązkowi rejestracji orzeczenia o ukaraniu i nakazy karne za wykroczenia
określone w art. 119, 120, 122, 124, 132 i 134 Kodeksu wykroczeń oraz określi sposób prowadzenia tego rejestru.
Art. XV.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.