Ustawaz dnia 1 marca 1938 r.o zmianie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu
zwierząt rzeźnych i mięsa
Treść ustawy
Art. 1.
W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt
rzeźnych i mięsa wprowadza się zmiany następujące:
1)
w art. 2 pkt d) otrzymuje brzmienie:
„
d)
wyrażenie „własne gospodarstwo domowe” nie oznacza gospodarstwa domowego koszar, szpitali,
schronisk i przytułków, zakładów wychowawczych, pensjonatów, więzień, jadłodajni,
hoteli, domów zajezdnych i innych podobnych zakładów publicznych, jak również własnych
gospodarstw domowych rzeźników, masarzy, osób handlujących mięsem, zarządzających
jadłodajni, restauratorów i oberżystów oraz tych gospodarstw domowych, które posiadają
na wyżywieniu powyżej 20 pracowników najemnych lub osób, płacących za wyżywienie.
”
;
2)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
(1)
Zwierzęta rzeźne nie podlegają urzędowemu badaniu przed ubojem i po uboju, jeżeli:
a)
są przeznaczone do spożycia wyłącznie we własnym gospodarstwie domowym,
b)
ubój odbywa się w miejscowości, w której nie obowiązuje przymus uboju w rzeźniach
publicznych,
c)
nie wykazują objawów chorób lub zmian, nastręczających wątpliwość co do zdatności
mięsa do spożycia.
(2)
Mięsa zwierząt, nie podlegających badaniu stosownie do przepisu ust. (1), nie wolno
sprzedawać.
”
;
3)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
(1)
Urzędowe badanie zwierząt rzeźnych i mięsa wykonywają lekarze weterynaryjni, wyznaczeni
w myśl przepisów art. 9.
(2)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może w drodze rozporządzeń dla całego obszaru
Państwa lub poszczególnych jego części zezwalać, aby w osiedlach, nie będących miastami
powiatowymi, a mających liczbę mieszkańców mniejszą, niż osiem tysięcy, urzędowe badanie
zwierząt rzeźnych i mięsa mogło być powierzane przez właściwe władze samorządowe,
za zgodą wojewody i w zakresie w rozporządzeniu ustalonym, również i odpowiednio uzdolnionym
oglądaczom zwierząt rzeźnych i mięsa.
(3)
Lekarze weterynaryjni i oglądacze podlegają, prócz swej służbowej zależności od zarządów
miast lub powiatowych związków samorządowych - w zakresie czynności, wymienionych
w ustępach poprzedzających - nadzorowi władz państwowych.
”
;
4)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
(1)
Wyznaczanie lekarzy weterynaryjnych i oglądaczy do urzędowego badania zwierząt rzeźnych
i mięsa oraz lekarzy weterynaryjnych do sprawdzania badania, dokonanego przez oglądaczy
(art. 16) i do dokonywania badań, nie wchodzących w zakres działania oglądaczy, należy:
a)
w miastach powiatowych i miastach wydzielonych z powiatowych związków samorządowych
oraz w tych miastach o liczbie ludności, wynoszącej co najmniej osiem tysięcy, które
utrzymują rzeźnie publiczne - do zarządów tych miast,
b)
w pozostałych miastach oraz w gminach wiejskich - do powiatowych związków samorządowych,
które ustalają obwody urzędowego badania.
(2)
Wojewoda, po zasięgnięciu opinii zainteresowanego związku samorządowego, ustala na
podstawie uchwały wydziału wojewódzkiego ilość organów urzędowego badania dla poszczególnych
obwodów badania.
(3)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych ustali w drodze rozporządzenia kwalifikacje, jakie
powinny posiadać osoby, wyznaczane jako organ urzędowego badania zwierząt rzeźnych
i mięsa.
(4)
Obsadzanie stanowisk organów urzędowego badania należy do kompetencji właściwego organu
związku samorządowego, jednakże wojewoda własną decyzją usunie od sprawowania czynności
urzędowego badania' osobę, nie posiadającą kwalifikacyj, określonych na podstawie
ust. (3).
(5)
Wojewoda może wyznaczyć w ramach istniejących kredytów budżetowych organ urzędowego
badania na koszt związku samorządowego, jeżeli właściwy organ tego związku, pomimo
istnienia koniecznej potrzeby, zaniedba wyznaczenia organu urzędowego badania i nie
uczyni tego na wezwanie wojewody w terminie, określonym w wezwaniu. Organ urzędowego
badania, wyznaczony przez wojewodę, działa do czasu wyznaczenia odpowiedniej osoby
przez właściwy organ związku samorządowego.
(6)
W rzeźniach, zarządzanych przez władze wojskowe i dostarczających mięso wyłącznie
na potrzeby wojska, lekarzy weterynaryjnych do urzędowego badania zwierząt rzeźnych
i mięsa ustanawiają właściwe władze wojskowe.
”
;
5)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
(1)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych
może w drodze rozporządzeń ustanawiać obowiązek poddawania sprawdzaniu przez lekarzy
weterynaryjnych, wyznaczonych w sposób, przewidziany w art. 9, wszystkiego mięsa,
sprowadzanego do miejscowości wymienionych w rozporządzeniach, lub też części tego
mięsa, w celu stwierdzenia; czy było istotnie zbadane i oznakowane jako zdatne do
spożycia, czy nie zachodzi rozkład gnilny oraz czy zostało przywiezione w warunkach
zdrowotnych. W rozporządzeniach tych będą oznaczane miejsca sprawdzania.
(2)
Mięso - po wprowadzeniu do miejscowości, posiadających rzeźnie publiczne, w których
urzędowe badanie wykonywa wyłącznie lekarz weterynaryjny - winno być ponownie poddane
urzędowemu badaniu, jeżeli w miejscu uboju mięso to zostało urzędowo zbadane i oznakowane
tylko przez oglądacza.
(3)
Jeżeli zachodzi wątpliwość, czy mięso jest zdatne do spożycia, należy je poddać badaniu
laboratoryjnemu na zasadach, określonych przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych.
”
;
6)
w art. 17 ust. (1) otrzymuje brzmienie:
„
(1)
Władza nadzorcza może z urzędu zarządzić sprawdzanie przez państwowego lekarza weterynaryjnego
badań, dokonanych przez organa urzędowego badania, i w związku z tym zmieniać ustalane
przez te organa wyniki badań.
”
;
7)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19.
(1)
Koszty, związane z przeprowadzaniem urzędowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa w
kraju oraz ze sprawdzaniem badania mięsa (art. 15) ponoszą właściwe miasta lub powiatowe
związki samorządowe, wyznaczające lekarzy weterynaryjnych i oglądaczy.
(2)
Na pokrycie kosztów, wymienionych w ust. (1), miasta lub powiatowe związki samorządowe
mogą pobierać opłaty według norm, ustalonych przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych
w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych. Uprawnienie swe, wynikające z przepisu
niniejszego, może Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Spraw
Wewnętrznych przekazać wojewodom.
(3)
Wpływy z opłat, określonych w ust. (2), mogą być użytkowane jedynie na pokrycie wydatków,
związanych z przeprowadzaniem urzędowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa; poszczególne
rodzaje tych wydatków określi Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z
Ministrem Spraw Wewnętrznych.
”
;
8)
art. 20 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20.
Miasta oraz te gminy wiejskie, które utrzymują własne rzeźnie, obowiązane są posiadać
urządzenia do sprzedaży mięsa mniej wartościowego.
”
;
9)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 21.
(1)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych określi w drodze rozporządzeń:
1)
sposób tworzenia obwodów urzędowego badania,
2)
sposób zgłaszania zwierząt do urzędowego badania,
3)
sposób uczenia i egzaminowania oglądaczy oraz ich zakres działania,
4)
sposób urzędowego badania, oceny, znakowania i dalszego postępowania z mięsem po urzędowym
zbadaniu w celu wpuszczenia mięsa do obrotu oraz warunki wpuszczania do obrotu mięsa
mniej wartościowego i warunkowo zdatnego,
5)
postępowanie z mięsem zwierząt jednokopytowych i innych zwierząt, poddanych obowiązkowi
urzędowego badania na podstawie art. 7.
(2)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych określa sposób rejestrowania i zestawiania wyników
urzędowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa.
(3)
Rozporządzenia w sprawach, określonych w ust. (1) pkt 1), będą wydawane w porozumieniu
z Ministrem Spraw Wewnętrznych, rozporządzenia zaś w sprawach, określonych w ust.
(1) pkt 3) i 4), w porozumieniu z Ministrem Opieki Społecznej.
”
;
10)
w art. 22 ust. (1) otrzymuje brzmienie:
„
(1)
Mięso wprowadzane (przywożone) z zagranicy musi być zaopatrzone w świadectwo pochodzenia
i zdrowotności, wystawione przez państwowego lub przez państwo upoważnionego lekarza
weterynaryjnego, zawierające również stwierdzenie, że mięso to nie przedstawia niebezpieczeństwa
zawleczenia zaraźliwej choroby zwierzęcej; mięso to podlega urzędowemu badaniu przez
lekarzy Weterynaryjnych.
”
;
11)
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 25.
Wprowadzenie z zagranicy mięsa bez urzędowego badania może być dozwolone, jeżeli mięso
jest wprowadzane z zastosowaniem środków lub w warunkach, uniemożliwiających jego
spożycie.
”
;
12)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26.
(1)
Mięso, wprowadzone z zagranicy, w razie uznania go za niezdatne, warunkowo zdatne
lub mniej wartościowe, podlega zniszczeniu, o ile posiadacz nie spowoduje natychmiastowego
cofnięcia takiego mięsa za granicę.
(2)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych określi w drodze rozporządzenia przypadki, w których
mięso, określone w ust. (1), nie może być cofnięte za granicę.
”
;
13)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 27.
(1)
Przeprowadzanie urzędowego badania mięsa, wprowadzanego z zagranicy, należy do władz
państwowych.
(2)
Przy urzędowym badaniu mięsa, wprowadzonego z zagranicy, należy postępować według
zasad, obowiązujących przy urzędowym badaniu mięsa krajowego; za mięso zdatne może
być uznawane jedynie mięso ze zwierząt wolnych od zaraźliwych chorób zwierzęcych.
(3)
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, wydane w porozumieniu z Ministrem
Opieki Społecznej, określi sposób wykonania przepisów artykułu niniejszego oraz postępowanie
władz administracyjnych, związane z urzędowym badaniem mięsa, wprowadzanego z zagranicy.
”
;
14)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 28.
(1)
Za badanie mięsa, wprowadzanego z zagranicy, będą od posiadaczy mięsa pobierane opłaty.
(2)
Wysokość tych opłat określi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, wydane
w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem Opieki Społecznej.
”
;
15)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
(1)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może w drodze rozporządzenia:
1)
rozciągnąć przepisy art. 22 i 23 na zwierzynę i drób, wprowadzane z zagranicy,
2)
zezwalać na wyjątki od przepisów art. 23 i 24 oraz stosować ulgi co do mięsa, wprowadzanego
w małym ruchu granicznym lub przeznaczonego do spożycia w podróży,
3)
ograniczyć lub zakazać przywozu mięsa z zagranicy w razie niebezpieczeństwa przyniesienia
w ten sposób zaraźliwych chorób zwierzęcych.
(2)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może do czasu wydania rozporządzenia na podstawie
ust. (1) pkt 2) zezwalać w poszczególnych przypadkach na stosowanie wyjątków od przepisów
art. 23 i 24, określając w zezwoleniu szczegółowe warunki jego zastosowania.
”
;
16)
w art. 30 ust. (1) otrzymuje brzmienie:
„
(1)
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych, wojewodowie, bądź Komisarz Rządu m. st. Warszawy
oraz powiatowe władze administracji ogólnej sprawują nadzór nad badaniem zwierząt
rzeźnych i mięsa przy pomocy państwowych lekarzy weterynaryjnych.
”
;
17)
w art. 31 pkt 7) otrzymuje brzmienie:
„
7)
kto świadomie wprowadza w obrót, jako środek spożywczy mięso z zagranicy, którego
przywóz został dozwolony bez urzędowego badania (art. 25).
”
;
18)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.
Karze aresztu do trzech miesięcy lub grzywny do trzech tysięcy złotych podlega w drodze
administracyjnej:
1)
kto dokonywa uboju zwierzęcia bez poddania go urzędowemu badaniu przed ubojem i uzyskania
zezwolenia na ubój, o ile takie badanie lub zezwolenie jest wymagane przez ustawę,
2)
kto wbrew przepisowi art. 5 ust. (2) sprzedaje mięso zwierząt, nie podlegających badaniu,
3)
kto wprowadza w obrót mięso bez uprzedniego urzędowego zbadania i oznakowania albo
sprawdzenia badania (art. 15) lub mięso zwierząt, zabitych z konieczności bez uprzedniego
urzędowego zbadania po uboju i oznakowania, albo wprowadza w obrót mięso, którego
przywóz z zagranicy został zakazany z powodu niebezpieczeństwa przyniesienia zaraźliwych
chorób zwierzęcych,
4)
kto usuwa części zwierzęcia przed wykonaniem urzędowego badania po uboju (art. 12),
5)
kto wykracza przeciw przepisom rozporządzeń, wydanych na podstawie art. 21 ust. (1)
pkt 4) i 5), dotyczącym wpuszczania do obrotu mięsa mniej wartościowego i warunkowo
zdatnego, jak również postępowania z mięsem zwierząt jednokopytowych i innych, poddanych
obowiązkowi urzędowego badania na podstawie art. 7, albo wykracza przeciw przepisom
art. 22 i 23, dotyczącym mięsa wprowadzanego z zagranicy.
”
;
19)
art. 37 skreśla się;
20)
art. 41 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 41.
Wykonanie rozporządzenia niniejszego porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych,
co zaś do orzecznictwa karnego - Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi Spraw Wewnętrznych,
w sprawach, dotyczących zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych lub Ministra
Opieki Społecznej, Minister Rolnictwa i Reform Rolnych działać będzie w porozumieniu
z tymi Ministrami. Rozporządzenia wykonawcze, dotyczące zakresu działania innych ministrów,
wydawane będą w porozumieniu z interesowanymi ministrami.
”
Art. 2.
Upoważnia się Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw
Rzeczypospolitej Polskiej jednolitego tekstu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt
rzeźnych i mięsa z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów, wydanych do dnia ogłoszenia jednolitego
tekstu.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie w 6 miesięcy po dniu ogłoszenia.