Ustawaz dnia 31 marca 1922 r.w przedmiocie zmiany niektórych przepisów o opodatkowaniu spadków i darowizn
Treść ustawy
Art. 1.
art. 2 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 49, poz. 299) otrzymuje brzmienie
następujące:
„
Podatek nie należy się, gdy czysta wartość otrzymanego majątku nie przewyższa 500.000
mk., o ile majątek przechodzi na małżonka lub zstępnego, a 100,000 mk. o ile majątek
przechodzi na inną osobą.
Również nie podlegają podatkowi: sprzęty pokojowe i, kuchenne, pościel, odzież i bielizna,
przeznaczone do użytku w gospodarstwie domowem spadkodawcy lub darującego, a przechodzące
na małżonka lub krewnego w linji prostej, jeżeli wartość ich nie przewyższa 500.000
mk.
”
.
Art. 2.
Taryfa opodatkowania spadków i darowizn (załącznik do art. 3 ustawy z dnia 29 maja
1920 r. Dz. U. R. P. № 49, poz. 299) otrzymuje brzmienie, podane w załączniku do ustawy
niniejszej.
Art. 3.
art. 20 ustawy z dnia 29 maja 1920, r. (Dz. U. R. P. № 49, poz. 299) uzupełnia się
następującym ustępem drugim:
„
O ile chodzi o opodatkowanie majątku spadkowego, przechodzącego na zstępnych małoletnich
lub na wdowę po spadkodawcy, władza skarbowa zbada z urzędu przed wysłaniem nakazu
płatniczego- po uprzedniem zasiągnięciu na żądanie płatnika opinji zaprzysiężonych
znawców (art. 6) - czy zachodzi warunek, określony w zdaniu pierwszem niniejszego
artykułu, a w razie istnienia tego warunku zezwoli w nakazie płatniczym na odroczenie
płatności podatku lub na uiszczenie ratami
”
.
Art. 4.
Sumę 50.000 mk. przewidzianą w art. 22 i 45 powołanej ustawy, podwyższa się do 500.000
mk.
Art. 5.
Art. 35 powołanej ustawy otrzymuje brzmienie następujące:
„
Urządy stanu cywilnego są obowiązane przysyłać władzy skarbowej wyciągi z każdego
aktu zejścia.
Urzędy gminne (wiejskie i miejskie) obowiązane są na żądanie władzy skarbowej udzielać
wiadomością o stosunkach majątkowych osób zmarłych oraz o spadkobiercach.
Osoby, obowiązane do uiszczenia podatku, tak również wykonawca testamentowy, kurator
spadku wakującego dłużnicy spadkodawcy oraz osoby, w, których posiadaniu znajdują
się przedmioty spadkowe, mają na wezwanie władzy skarbowej dostarczyć danych, potrzebnych
dla wymiaru podatku. Jeżeli obowiązany do dostarczenia danych jest małoletnim nieusamowolnionym,
lub bezwłasnowolnym, to obowiązku powyższego winien dopełnić ojciec lub opiekun. Szczegółowe
przepisy w przedmiotach, objętych niniejszym artykułem wydane będą rozporządzeniem
”
.
Art. 6.
Szacunek majątku, od którego należy się podatek spadkowy lub podatek od darowizn,
ma być podany w sumie, wyrażającej wartość sprzedażną. Jeżeli suma podana, zdaniem
władzy skarbowej, nie odpowiada wartości sprzedażnej, to władza skarbowa ma wezwać
podatnika do odpowiedniego podwyższenia podanej wartości, wyznaczając mu termin najmniej
2-tygodniowy do odpowiedzi. O ileby podatnik nie odpowiedział, lub jeżeliby ponowne
jego oświadczenie pozostawiało wątpliwość co do trafności szacunku, władza skarbowa
ustali wartość sprzedażną na podstawie opinji znawców, zaprzysiężonych przez sąd.
Jeżeli wartość, w ten sposób ustalona. przewyższa wartość, podaną przez podatnika,
więcej niż o trzecią część, to koszty tego ustalenia wartości poniesie podatnik.
Gdzie niema stałe ustanowionych i zaprzysiężonych znawców sądowych dla odnośnego zakresu
wiadomości, lub gdy liczba ich nie wystarcza, sąd na żądanie władzy skarbowej ustanowi
stałych znawców i odbierze od nich przysięgę. Właściwość sądów w tych wypadkach oraz
sposób ustanawiania, zaprzysięgania i wynagradzania znawców określi rozporządzenie.
Art. 7.
Uchyla się art. 36 ustawy z dn. 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 49, poz. 299) oraz
§§ 36. 39 i 43 ustawy o podatku spadkowym dla Rzeszy Niemieckiej z dnia 3 czerwca
1906 r. (Dz. Ust. z 1906 r. str. 654).
Zdanie pierwsze § 37 powołanej ustawy niemieckiej otrzymuje brzmienie następujące:
„
Osoby, obowiązane do uiszczenia podatku, mają na wezwanie władzy skarbowej złożyć
w terminie, przez tę władzę oznaczonym, zeznanie majątku spadkowego
”
.
Art. 8.
W zakresie opodatkowania spadków ustawa niniejsza - z wyjątkiem art. 4-będzie stosowane
do spadków, otwartych w czasie od dn. 1 lipca 1921 r. co do których do dnia jej ogłoszenia
nie dokonano wymiaru podatku spadkowego.
O ile zaś od spadków, otwartych w czasie od dnia 1 lipca 1921 r. podatek spadkowy
został wymierzony przed ogłoszeniem niniejszej ustawy, służy podatnikowi, bez względu
na to, czy podatek zapłacił czy nie, prawo wniesienia zażalenia do Ministerstwa Skarbu,
które nakaże zrewidowanie dokonanego wymiaru i w wypadkach wymierzenia niezgodnego
z ustawą z dnia 29 maja 1920 r. oraz w wypadkach, zasługujących na uwzględnienie,
obniży odpowiednio podatek. Prawo wnoszenia tych zażaleń przysługuje zainteresowanym
w przeciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zażalenia
te winny być rozstrzygnięte i ewentualne nadpłaty zwrócone najpóźniej w ciągu roku
od ich zgłoszenia.
Art. 9.
Art. 3 i 6 niniejszej ustawy stosowane będą we wszystkich przypadkach, w których do
dnia ogłoszenia ustawy nie dokonano wymiaru podatku.
Art. 10.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrami
Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.
Art. 11.
Ustawa niniejsza wchodzi w życia z dniem jej ogłoszenia.
Załącznik - Taryfa opodatkowania spadków i darowizn
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
*) Od majątku, którego czysta wartość przewyższa 100 mil. marek, a który otrzymuje podatnik,
wymieniony pod poz. 2, 3, 4 lub 6, wymierza się podatek jednolicie według stawki,
wymienionej pod lit. „n”.