Ustawaz dnia 24 marca 1923 r.w przedmiocie wyrównania opłat stemplowych oraz podatków: spadkowego i od darowizn
Spis treści
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
I.
Opłaty stemplowe.
Art. 1.
Taryfa opłat stemplowych od podań, załączników do podań oraz od świadectw urzędowych,
załączona do Przepisów w przedmiocie opłat stemplowych od podań oraz od świadectw
urzędowych z dnia 8 maja 1922 r. (Dz. U. R. P. № 38 poz. 319) otrzymuje brzmienie,
podane w załączniku 1 do ustawy niniejszej.
Punkt 5 § 6 powołanych Przepisów otrzymuje brzmienie następujące:
„
5)
dotyczące wyborów do Sejmu i Senatu lub do ciał reprezentacyjnych samorządowych, jak
również do komisji podatkowych oraz podania w sprawie zgromadzeń publicznych lub wykładów
publicznych
”
.
Punkt 17 § 6 powołanych Przepisów otrzymuje brzmienie następujące:
„
17)
podania w postępowaniu w przedmiocie scalania gruntów, podziału wspólnot gruntowych,
likwidacji serwitutów oraz ścisłego określenia rozciągłości serwitutów, a także w
sprawie nadania ziemi bezrolnym i małorolnym
”
.
§ 6 powołanych Przepisów uzupełnia się punktami 33 i 34 następującej treści:
„
33)
podania kół amatorskich o zezwolenie na urządzenie przedstawienia amatorskiego, jeśli
dochód z przedstawienia jest przeznaczony na cele oświatowe i kulturalne,
34)
podania o zezwolenie na uprawę tytoniu
”
.
W punkcie 4 § 7 powołanych Przepisów skreśla sie następujące zdanie: „każda z tych
instytucji winna jednak uzyskać; decyzję Ministra Skarbu, stwierdzającą, że zachodzą
powyższe warunki uwolnienia od opłat i na każdem podaniu (z wyjątkiem podań o legalizację)
wymieniać - w miejscu, przeznaczonem do naklejania znaczków stemplowych (§ 10) - datę
i liczbę owej decyzji”.
Ustęp 1 § 21 powołanych Przepisów uzupełnia się punktami 13 i 14 następującej treści:
„
13)
zezwolenia na urządzenie przedstawienia amatorskiego, jeśli zachodzą warunki, wymienione
w punkcie 33 § 6, oraz zezwolenia na urządzenie wykładu publicznego;
14)
zezwolenia na uprawę tytoniu
”
.
Art. 2.
Opłata stemplowa od pełnomocnictw (art. 1, punkt 9 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r.,
(Dz. U. R. P. № 38, poz. 315) wynosi 15.000 mk.
Pełnomocnictwa, upoważniające jedynie do zastępstwa w postępowaniu sądowem cywilnem,
należącem w pierwszej instancji do zakresu sądu powiatowego lub sądu pokoju, jak również
pełnomocnictwa do prowadzenia jednej określonej sprawy w sądach ogólnych, podlegają
opłacie w wysokości 5.000 mk.
Pełnomocnictwa, udzielane sekretarzom pracowniczych związków zawodowych, upoważniające
do zastępstw wobec sądów przemysłowych, powiatowych lub sądów pokoju, nie podlegają
opłacie stemplowej.
Pełnomocnictwa, upoważniające do odbioru przesyłek pocztowych lub telegramów, są wolne
od opłaty.
Art. 3.
Opłatę stemplową od pełnych wyciągów z ksiąg metrykalnych (art. 2, punkt 1 ustawy
z dnia 7 kwietnia 1922 r. Dz. U. R. P. № 38, poz. 315) podwyższa się na 3.000 mk.
Art. 4.
Opłatę stemplową od kart do gry (art. 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. Dz. U. R.
P. № 38, poz. 315) podwyższa się na 2.000 mk.
Art. 5.
Opłata stemplowa od kolejowego listu przewozowego wynosi:
a)
co do przesyłek całowagonowych 10.000 mk.;
b)
co do przesyłek półwagonowych 5.000 mk.;
c)
co do przesyłek pojedyńczych 500 mk.
Opłacie stemplowej w tej samej kwocie podlega również każdy arkusz dodatkowy. Wtórnik
nie podlega opłacie.
Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio w przypadkach, w których zamiast listu przewozowego
sporządza się innego rodzaju dokument, przeznaczony do towarzyszenia przesyłce kolejowej.
List przewozowy, stwierdzający zawarcie umowy o przewóz nie z przedsiębiorstwem kolejowem,
ale z przewoźnikiem innego rodzaju, podlega opłacie stemplowej w wysokości 1.000 mk.
Dokumenty, posiadające charakter listu przewozowego, a stwierdzające zawarcie umowy
o przewóz z instytucją pocztową, nie podlegają opłacie.
Art. 6.
Kwit bagażowy na bagaż lub na przesyłkę nadzwyczajną, oraz dokumenty, zastępujące
go, z wyjątkiem wydanych przez instytucję pocztową - podlegają opłacie w wysokości
500 mk. Bilety na przewoz mleka opłacie nie podlegają.
Art. 7.
O ile w art. 5 i 6 nie postanowiono inaczej, pozostają w mocy przepisy dotychczasowe
w przedmiocie opłat stemplowych, kwitów bagażowych i dokumentów przewozowych, zastępujących
tamte.
Art. 8.
Stałe opłaty stemplowe, nie wymienione w poprzednich artykułach, o ile obecnie na
mocy art. 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 38, poz. 315) wynoszą
20 mk., podwyższa się na 1.500 mk.
Art. 9.
Art. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 38, poz. 315) otrzymuje brzmienie
następujące:
„
Wyrażony sumą stałą najwyższy wymiar kar pieniężnych, przewidzianych w przepisach
ustawowych o opłatach stemplowych (należytościach), w szczególności też w ustawie
niemieckiej z dnia 26 lipca 1918 r. (Dz. U. R. niem. str. 779) o podatku od obrotu,
podwyższa się na 1.500.000 mk.
”
.
Art. 10.
Stawki, wymienione w art. 1 do 9 niniejszej ustawy, ulegać będą co kwartał, począwszy
od trzeciego kwartału 1923 r., podwyżce lub zniżce w tym stosunku, w jakim przeciętna
cen hurtowych w styczniu 1923 r. będzie pozostawała do przeciętnej cen hurtowych w
drugim miesiącu drugiego kwartału 1923 r., względnie kwartałów następnych.
Wykładnik podwyżki, względnie zniżki, w postaci liczby całej lub liczby mieszanej
z jednym najwyżej znakiem dziesiętnym ustala Minister Skarbu w miesiącach: marcu,
czerwcu, wrześniu i grudniu, począwszy od czerwca 1923 r., na podstawie dat, dostarczonych
przez Główny Urząd Statystyczny. Wykładnik ten oraz obliczone na jego podstawie i
odpowiednio zaokrąglone cyfry stawek winny być ogłoszone w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej nie później niż na ośm dni przed pierwszym dniem tego kwartału kalendarzowego,
w którym mają obowiązywać.
Zastosowanie postanowień artykułu niniejszego do opłaty stemplowej od kart do gry
(art. 4) pozostawia się uznaniu Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu
i Handlu.
Art. 11.
Upoważnia się Ministra Skarbu do podwyższania sumy, wymienionej w ustępie 2 art. 5
ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 38 poz. 315).
Art. 12.
Jeśli w czasie między dniem, w którym powstał obowiązek uiszczenia opłaty stemplowej,
a dokonaniem urzędowego wymiaru tej opłaty pierwotnego lub dodatkowego - zostało wydane
rozporządzenie, przewidziane w ustępie 2 art. 10 niniejszej ustawy, to władza, wymierzająca
opłatę, zastosuje przy tym wymiarze wykładnik, ustalony w owem rozporządzeniu. W tym
celu władza wymierzająca, obliczywszy kwotę, która się należała w dniu powstania obowiązku
uiszczenia opłaty, podwyższy lub obniży tę kwotę, mnożąc ją przez wykładnik podwyżki
(art. 10), względnie zniżki. Przytem należy uwzględnić odpowiednio kwoty już poprzednio
wymierzone lub uiszczone bez urzędowego wymiaru.
Kwota opłaty, ustalona w sposób powyższy, służy również za podstawę obliczenia kary
pieniężnej, o ile ustawa przewiduje taką karę jako wielokrotność opłaty pojedynczej.
Postanowienia artykułu niniejszego dotyczą nie tylko opłat, wymienionych w art. 1
do 9, lecz mają zastosowanie do opłat stemplowych (należytości stemplowych i bezpośrednich)
wszelkiego rodzaju.
Art. 13.
Jeśli kwota opłaty pojedyńczej, obliczona według przepisów dotychczasowych, które
pozostają w mocy, lub według art. 12 ustawy niniejszej, nie jest podzielna przez 100
mk., to zaokrągla się ją wzwyż do pełnej setki.
Art. 14.
Art. 12 i 13 stosują się odpowiednio w przypadkach, w których obowiązek uiszczenia
opłaty powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a wymiar - pierwotny
lub dodatkowy - (art. 12) będzie dokonany dopiero po owym dniu.
Dla okresu, kończącego się w dniu 30 czerwca 1923 r., ustanawia się mnożniki następujące:
|
Art. 15.
Uchyla się: ustęp 2 art. 1 ustawy z dnia 24 października 1919 r. w przedmiocie zmiany
nazwisk (Dz. U. R. P. № 88 poz. 478); punkty 3, 4 i 5 art. 2 oraz ustęp 1 art. 5 ustawy
z dnia 7 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 38 poz. 315), jak również §§ 62 do 71 i
pozycję taryfową 8 niemieckiej ustawy o opłatach stemplowych (według tekstu z 1918 r.).
II.
Opodatkowanie spadków i darowizn.
Art. 16.
Art. 2 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 49 poz. 299) otrzymuje brzmienie
następujące:
„
Podatku nie pobiera się, gdy czysta wartość otrzymanego majątku nie przewyższa: a)
12.000.000 mk., o ile majątek przechodzi na małżonka lub zstępnego; b) 4.000.0000
mk., o ile majątek przechodzi na osobę, wymienioną w pozycji 5 załączonej taryfy;
c) 600.000 mk., o ile przechodzi na osoby, wymienione w pozycjach 2, 3, 4 lub 6.
Również nie podlegają podatkowi: sprzęty pokojowe i kuchenne, pościel, odzież i bielizna,
przeznaczone do użytku w gospodarstwie domowem spadkodawcy lub darującego, a przechodzące
na małżonka lub krewnego w linji prostej, jeśli wartość ich nie przewyższa 6.000.000
mk.
”
Art. 17.
Taryfa opodatkowania spadków i darowizn (załącznik doart. 2 ustawy z dnia 31 marca
1922 r. Dz. U. R. P. № 33 poz. 263) otrzymuje brzmienie, podane w załączniku 2 do
ustawy niniejszej.
Ustęp 2 art. 3 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 49 poz. 299) nie ma zastosowania
do poz. 2, 3, 4, 5 i 6 taryfy opodatkowania spadków i darowizn. W wypadkach tych podatek
należy wymierzyć w ten sposób, aby z sumy, która służy za podstawę wymiaru, pozostało
po potrąceniu podatku nie mniej, niż zostaje z najwyższej kwoty bezpośrednio poprzedzającego
stopnia wartości po potrąceniu podatku, przypadającego na ten stopień. O ileby z sumy,
która służy za podstawę wymiaru, pozostało po potrąceniu podatku mniej, niż wynosi
kwota, zwolniona od podatku w myśl art. 16, wymierza się podatek tylko w wysokości
nadwyżki podstawy wymiaru ponad kwotę zwolnioną.
Przepis art. 13 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do podatków: spadkowego
i od darowizn,
Art. 18.
Sumę grzywien, przewidzianych w art. 22 i 45 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U.
R. P. № 49, poz. 299), względnie w art. 4 ustawy z dnia 31 marca 1922 r. (Dz. U. R.
P. № 33, poz. 263), podwyższa się do 1.500.000 mk.
Przepis powyższy będzie stosowany do naruszeń przepisów o opodatkowaniu spadków i
darowizn, jeśli naruszenie zaszło po wejściu w życie niniejszego artykułu - bez względu
na datę otwarcia spadku, albo zdziałania czynności prawnej, podlegającej podatkowi
spadkowemu lub od darowizn.
Art. 19.
Jeśli przeciętna cen hurtowych, ustalona celem obliczenia wykładnika, przewidzianego
w art. 10, przewyższa przynajmniej o 30% przeciętna cenę, przyjętą za podstawę ułożenia
taryfy obowiązującej, lub jest przynajmniej o 30% niższa, to Minister Skarbu w rozporządzeniu,
wydanem w myśl art. 10, ustali taryfę opodatkowania spadków i darowizn, mnożąc granice
czystej wartości, podana w załączonej taryfie dla oznaczenia stopy procantowej podatku,
przez wykładnik i zaokrąglając obliczone w ten sposób cyfry wzwyż na kwoty podzielne
przez 100.000 mk. Do taryfy na trzeci kwartał 1923 r. stosuje się przepis powyższy
w ten sposób, że przeciętną za maj 1923 r. porówna się z przeciętną za styczeń tegoż
roku.
Taryfa, w ten sposób ustalona, obowiązywać będzie od pierwszego dnia kwartału następnego.
Przepisy powyższe stosowane będą odpowiednio do kwot, wymienionych w art. 16 ustawy
niniejszej.
Do grzywien zaś, wymienionych w art. 18, stosuje się odpowiednio art. 10 ustawy niniejszej.
Art. 20.
Celem wymierzenia podatku spadkowego lub od darowizny władza skarbowa ustala szacunek
przedmiotów spadkowych lub darowanych według ich stanu w dniu otwarcia spadku lub
zdziałania czynności prawnej między żyjącymi, podlegającej podatkowi, a według wartości
w czasie, w którym władza skarbowa ustala szacunek; w razie zaś wcześniejszej sprzedaży
przedmiotu spadkowego lub darowanego - według wartości w czasie sprzedaży.
Przepis powyższy stosuje się odpowiednio do długów i ciężarów.
Podatek spadkowy lub od darowizn wymierza się według taryfy, obowiązującej w czasie
ustalenia szacunku. Co do uwzględnienia kwot, już poprzednio wymierzonych przez władzę
skarbową lub uiszczonych bez takiego wymiaru, stosuje się odpowiednio art. 12.
Art. 21.
Art. 16, 17 i 20 niniejszej ustawy będą stosowane we wszystkich przypadkach, w których
do dnia ogłoszenia niniejszej ustawy nie dokonano wymiaru podatku.
Art. 22.
Za podstawę obliczenia grzywny, przewidzianej w art. 21 ustawy z dnia 29 maja 1920
roku (Dz. U. R. P. № 49 poz. 299), należy przyjąć podatek, ustalony w myśl art. 20
niniejszej ustawy.
Art. 23.
W razie zezwolenia bądź na odroczenie płatności podatku spadkowego lub od darowizn,
bądź na uiszczenie ratami (art. 20 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. Dz. U. R. P. № 49
poz. 299 w brzmieniu, ustalonem w art. 3 ustawy z dnia 31 marca 1922 r. Dz. U. R.
P. № 33 poz. 263) ustali się kwotę, przypadającą do uiszczenia w myśl takiego zezwolenia,
stosując odpowiednio art. 12 i 13 ustawy niniejszej, jeśli w czasie między normalnym
ustawowym terminem płatności a ustanowionym w zezwoleniu, lub dniem uiszczenia wcześniejszego
- wydane zostało rozporządzenie, przewidziane w ustępie 2 art. 10 niniejszej ustawy.
Przepis powyższy stosuje się również do należytości od spadków i darowizn, których
płatność lub wymiar ulega odroczeniu na mocy § § 21 lub 38 austrjackiego cesarskiego
rozporządzenia z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. U. № 278).
Art. 24.
W razie zezwolenia bądź na odroczenie płatności podatku spadkowego lub od darowizn,
bądź na uiszczenie ratami (art. 20 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. Dz. U. R. P. № 49,
poz. 299 w brzmieniu, ustalonem w art. 3 ustawy z dnia 31 marca 1922 r. Dz. U. R.
P. № 33 poz. 263) przelicza się zaległość celem obliczenia odsetek za odroczenie w
wysokości 1/2%(art. 20 powołanej ustawy z dnia 29 maja 1920 r.) według wykładnika,
ustalonego w myśl art. 23 ustawy niniejszej.
Art. 25.
Art. 23 i 24 będą stosowane w przypadkach, w których zezwolenie na odroczenie płatności,
albo na uiszczenie ratami nastąpi po ogłoszeniu niniejszej ustawy.
W przypadkach odroczenia wymiaru, przewidzianych w §§ 21 lub 38 austrjackiego cesarskiego
rozporządzenia z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust. № 278), artykuły 23 i 24
niniejszej ustawy będą stosowane w razie powstania obowiązku uiszczenia należytości
po ogłoszeniu niniejszej ustawy.
Art. 26.
Uchyla się art. 9 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 49 poz. 299).
III.
Postanowienia końcowe.
Art. 27.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z właściwymi
ministrami.
Art. 28.
Artykuły 1 do 9 oraz 18 niniejszej ustawy wchodzą w życie w dwa tygodnie po ogłoszeniu.
Pozycja 12 taryfy opłat stemplowych od podań, załączników do podań oraz od świadectw
urzędowych (załącznik 1) będzie jednak stosowana od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy
do wszystkich spraw zmiany nazwiska, w dniu tym jeszcze nie załatwionych prawomocnie.
Wszystkie inne postanowienia niniejszej ustawy wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Taryfa opłat stemplowych od podań, załączników do podań oraz od świadectw urzędowych
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 2 - Taryfa opodatkowania spadków i darowizn
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
*) Stawkę tę stosuje się tylko do majątków, wynoszących ponad 4.000.000 mk. (art. 16,
punkt b),