Ustawaz dnia 27 stycznia 1922 r.w przedmiocie częściowej zmiany ustawy z dnia 23 kwietnia 1920 r. o ograniczeniach
w sprzedaży napojów alkoholowych
Treść ustawy
Art. 1.
Do ustawy z dnia 23 kwietnia 1920 r. (Dz. U. R. P. № 37 poz. 210) o ograniczeniach
w sprzedaży napojów alkoholowych wprowadza sięnastępujące zmiany;
1)
w tytule ustawy wstawia się po słowie: „sprzedaży” wyrazy: „i spożycia”.
2)
w art. 5:
a)
wstawia się w ostatniem zdaniu za słowem: „zmniejszenie” wyrazy: „liczby miejsc detalicznej
sprzedały lub wyszynku napojów alkoholowych”,
b)
dodaje się następujący ustęp drugi: „Redukcja i likwidacja zredukowanych miejsc sprzedaży
musi być ukończona do końca roku 1922”,
c)
dodaje się następujący ustęp trzeci: „Gminy wiejskie i miejskie, stowarzyszenia społeczne
i gospodarcze, posiadające uprawnienie do wykonywania przemysłu gospodnio - szynkarskiego,
uzyskane przed dniem 1 stycznia 1921 r., o ile z przemysłem tym wykonywują łącznie
przemysł restauracyjny i przemysł ten uprawiają we własnym zarządzie lub przez dzierżawców,
należących do kategorji inwalidów wojennych, lub wdowy po poległych na wojnie, zyski
zaś z tego przemysłu przekazują na cele publiczne - nie podpadają pod przepis ustępu
pierwszego niniejszego artykułu”,
d)
dodaje się następujący dalszy ustęp: „Sprzedawcy hurtowni mogą dostarczać napojów
alkoholowych tylko osobom, uprawnionym do sprzedaży detalicznej. Hurtowa sprzedaż
napojów alkoholowych stanowi przemysł koncesjonowany”,
e)
dodaje się dalszy ustęp: „Za koncesje, które na mocy przepisów, w ustępie pierwszym
wymienionych, zostaną cofnięte, państwo nie płaci żadnego odszkodowania”.
3)
W art. 7 ust. 1 i punkty a), b), c) otrzymują następujące brzmienie: „Bezwzględnie
zakazana jest sprzedaż lub podawanie napojów, zawierających jakiekolwiek ilości alkoholu,
osobom nieletnim do skończonego 21 roku, dalej uczniom szkół niższych i średnich bez
względu na wiek, innym zaś konsumentom na kredyt pod zastaw jakichkolwiek przedmiotów
lub za wykonaną pracę.
Na podstawie ograniczeń, przewidzianych w art. 1 i 2, zakazuje się sprzedaży i podawania
oraz spożywania napojów alkoholowych”.
Poczem w art. 7 punkty d), e), f), g), h), i), k), l) dostaną oznaki porządkowe a),
b), c). d), e), f), g), h).
Dalszej zmiany doznaje art. 7 przez dodanie następującego ustępu: „Kto w stanie nietrzeźwości,
wywołanej nadużyciem napojów alkoholowych, zachowaniem swojem daje powód do publicznego
zgorszenia, a także, kto w takim stanie nietrzeźwości znajduje się w miejscu publicznem,
bez względu na swoje zachowanie się podlega karze, w art. 8 niniejszej ustawy przewidzianej.
Takiej samej karze podlega ten, kto drugiego do takiego stanu nietrzeźwości doprowadził
prócz tego odpowiada on obok nietrzeźwego solidarnie za wszelkie szkody i straty,
wyrządzone innym przez osobę, którą do stanu nietrzeźwości doprowadził lub do niego
się przyczynił”.
4)
Art. 8 otrzymuje następujący ustęp trzeci: „Dwukrotne przekroczenie przepisów niniejszej
ustawy powoduje, niezależnie od kar przewidzianych, utratę koncesji”. Dalej dodaje
się do art. 8 jeszcze następujące 2 ustępy: „Odpowiedzialność za przekroczenie przepisów
niniejszej ustawy gaśnie po upływie 5 lat od dnia popełnienia przekroczenia. W b.
dzielnicy pruskiej o wymiarze kar orzekają wyłącznie sądy”.
5)
Do art. 9 dodaje się następujące słowa: „oraz wszystkie osoby, wykraczające przeciwko
przepisom niniejszej ustawy”.
Art. 2.
Ogłoszenie nowego tekstu ustawy z dnia 23 kwietnia 1920 r. z uwzględnieniem poprawek,
z niniejszej ustawy wynikających, oraz wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi
Zdrowia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem Skarbu;
o ile rzecz chodzi o wykonanie na obszarze b. dzielnicy pruskiej - Ministrowi tej
dzielnicy w porozumieniu z Ministrem Zdrowia Publicznego, Ministrem Spraw Wewnętrznych
i Ministrem Skarbu.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.