II AKa 111/12WyrokSąd Apelacyjny w Lublinie9 sierpnia 2012
Sygn. akt II AKa 111/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Jacek Michalski Sędziowie: SA Wojciech Zaręba (sprawozdawca) SO del. do SA Artur Majsak Protokolant Agnieszka Grzywna przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. sprawy M. Z. (1), A. F. (1), S. F., K. Ś. (1) oskarżonych z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in. z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2011 r., sygn. akt IV K 218/10 I. zmienia zaskarżony wyrok: 1. wobec M. Z. (1), A. F. (1), S. F. i K. Ś. (1), a nadto na podstawie art. 435 kpk wobec S. Ł. (1), D. K
II AKa 184/12WyrokSąd Apelacyjny we Wrocławiu27 czerwca 2012
Sygn. akt II AKa 184/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2012 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wiesław Pędziwiatr (sprawozdawca) Sędziowie: SSA Cezariusz Baćkowski SSA Jerzy Skorupka Protokolant: Anna Dziurzyńska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Urszuli Piwowarczyk - Strugały po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 roku sprawy B. K. oskarżonego z art. 270 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 i 2 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 310 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz art. 310 § 2 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k., art. 270 § 1 k.k. i art. 286 §1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k., art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. przy zast. a
III KK 363/07PostanowienieWydział III4 lutego 2008
POSTANOWIENIE Z DNIA 4 LUTEGO 2008 R. III KK 363/07 W sytuacji, gdy sprawca popełnił przestępstwa w warunkach ciągu przestępstw (art. 91 § 1 k.k.), przy czym co do niektórych z tych prze- stępstw zachodziły przesłanki przewidziane w art. 60 § 3 k.k., sąd, orzeka- jąc jedną karę na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje, może – na podstawie art. 57 § 2 k.k. – albo zasto- sować nadzwyczajne złagodzenie kary, albo wymierzyć karę z nadzwy- czajnym jej obostrzeniem, albo orzec karę w granicach „zwyczajnego” ustawowego zagrożenia, natomiast przy podejmowaniu decyzji, którą z możliwości wybrać i w jakiej wysokości orzec karę, powinien kierować się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie SN: T. Artymiuk
SNO 54/06WyrokWydział VI24 sierpnia 2006
WYROK Z DNIA 24 SIERPNIA 2006 R. SNO 54/06 Etos zawodu sędziowskiego nie pozwala na dokonywanie odwołań do przedstawicieli innych zawodów, mających na celu złagodzenie wymagań moralnych stawianych sędziom. Przewodniczący: sędzia SN Ewa Strużyna. Sędziowie SN: Beata Gudowska (sprawozdawca), Józef Dołhy. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y na rozprawie z udziałem Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy sędziego Sądu Okręgowego w związku z odwołaniem Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 31 marca 2006 r. sygn. akt (...) 1. z m i e n i ł zaskarżony w y r o k w ten sposób, że zamiast orzeczonej kary dyscyplinarnej przeniesienia na inne miejsce służbo
III KK 97/06WyrokWydział III7 kwietnia 2006
WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R. III KK 97/06 Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagod- niejszą jest kara nagany art. 18 k.w. Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski. Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 czerwca 2005 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e
WK 16/02WyrokWydział I30 kwietnia 2002
75 WYROK Z DNIA 30 KWIETNIA 2002 R. WK 16/02 Nadzwyczajne złagodzenie kary za przestępstwo określone w art. 338 § 2 k.k. następuje według zasady przewidzianej w art. 60 § 7 k.k., a nie w art. 60 § 6 pkt 3 k.k., gdyż jest ono zagrożone alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 2 i 3 k.k. Przewodniczący: sędzia SN płk E. Matwijów. Sędziowie SN: płk M. Buliński (sprawozdawca), płk Z. Stefaniak. Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Ciepłowski. Sąd Najwyższy w sprawie Michała S., skazanego z art. 338 § 2 k.k., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2002 r. kasacji wniesionej przez Zastępcę Prokuratora Generalnego – Naczelnego Prokuratora Wojskowego na korzyść skazanego, od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. z dnia 8 października 2001 r. u c h yl i ł zaskarżon
IV KKN 205/01PostanowienieWydział IV18 lipca 2001
WYROK Z DNIA 25 MAJA 2001 R. ( WKN 10/01 ) 1. Z faktu, że nadzwyczajne złagodzenie kary w sposób określony w art. 60 § 7 k.k. następuje, gdy „ czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1 – 3 ” nie wynika, iż wszystkie te kary muszą być przewidziane w każdym wypadku, możliwa jest bowiem ich różna konfiguracja. 2. Zastosowaniu art. 60 § 7 k.k. nie stoi na przeszkodzie fakt, że czyn zagrożony jest alternatywnie nie tylko karami wymienionymi w art. 32 pkt 1 – 3 k.k., lecz także ( jak np. czyn określony w art. 338 § 2 k.k. ) karą aresztu wojskowego, a to m.in. ze względu na treść art. 322 § 1 k.k. in fine. Przewodniczący : sędzia SN płk M. Buliński, sędzia SN płk A. Kapłon, sędzia WSO deleg. do SN płk R. Chmielewski ( sprawozdawca ) Prokurator Naczelnej Prokuratury Woj
WKN 10/01WyrokWydział I25 maja 2001
WYROK Z DNIA 25 MAJA 2001 R. ( WKN 10/01 ) 1. Z faktu, że nadzwyczajne złagodzenie kary w sposób określony w art. 60 § 7 k.k. następuje, gdy „ czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1 – 3 ” nie wynika, iż wszystkie te kary muszą być przewidziane w każdym wypadku, możliwa jest bowiem ich różna konfiguracja. 2. Zastosowaniu art. 60 § 7 k.k. nie stoi na przeszkodzie fakt, że czyn zagrożony jest alternatywnie nie tylko karami wymienionymi w art. 32 pkt 1 – 3 k.k., lecz także ( jak np. czyn określony w art. 338 § 2 k.k. ) karą aresztu wojskowego, a to m.in. ze względu na treść art. 322 § 1 k.k. in fine. Przewodniczący : sędzia SN płk M. Buliński, sędzia SN płk A. Kapłon, sędzia WSO deleg. do SN płk R. Chmielewski ( sprawozdawca ) Prokurator Naczelnej Prokuratury Woj