Orzecznictwo

Sygn. akt III CSK 235/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku D. M. i A. M. przy uczestnictwie K. B., A. B. i A. B. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni D. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 listopada 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być ustalenia faktów i ocena dowodów. W skardze kasacyjnej podniesiono szereg zarzutów. Ich wykładnia dowodzi, że dotyczą one wyłącznie ustalenia faktów i oceny dowodów, zwłaszcza gdy się zważy, że posiadanie jest stanem faktycznym, zatem ustalenie, czy i jak długo miało miejsce posiadanie ora

Postanowienie z dnia 30 września 2011 r. III SK 22/11 Sformułowanie w skardze kasacyjnej zagadnienia prawnego odnoszą- cego się do przepisów prawa unijnego, które jeszcze nie zostały zinterpreto- wane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie uzasadnia przyję- cia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.) i wystąpienia z pytaniem prejudy- cjalnym (art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm.), gdy wykładnia powołanych przepisów prawa unijnego jest tak oczywista, że nie ma miejsca dla racjonalnych wątpliwości co do roz- strzygnięcia postawionego pytania (acte clair). Sędzia SN: Halina Kiryło Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 wrześ- nia 2011 r. sprawy z powództwa Telekomunikacji Polskiej SA w Wars

Wyrok z dnia 10 listopada 2010 r. III SK 27/08 1. Oceniając, czy pobierana przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego opłata za usługę przeniesienia numeru jest zgodna z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej musi uwzględnić interes operatorów oraz interes abonentów. 2. Dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości wykładnia art. 30 ust. 2 dy- rektywy 2002/20 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elek- tronicznej praw użytkowników (Dz.U. UE z 2002 r. L 108, s. 51) wiąże sądy orze- kające w sprawach, w których przepis ten ma zastosowanie. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jolanta Str

Wyrok z dnia 14 kwietnia 2010 r. III SK 1/10 1. Kary pieniężne nakładane przez organy regulacji rynku nie mają cha- rakteru sankcji karnych, jednakże w zakresie w jakim dochodzi do wymierzenia przedsiębiorcy takiej kary, zasady sądowej weryfikacji prawidłowości orzecze- nia organu regulacji, powinny odpowiadać wymaganiom analogicznym do obo- wiązujących sąd orzekający w sprawie karnej. 2. Sądy orzekające w sprawach z odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nakładających kary pieniężne z tytułu niewykona- nia obowiązków wynikających z mocy ustaw lub decyzji, związane są wskazaną w zaskarżonej decyzji podstawą prawną kary pieniężnej. 3. Prounijna wykładnia art. 81 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo tele- komunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), obejmująca po

Wyrok z dnia 8 marca 2010 r. II PK 249/09 1. Moc wiążąca prawomocnego orzeczenia (art. 365 § 1 k.p.c.) zapadłego między tymi samymi stronami w nowej sprawie o innym przedmiocie polega na zakazie dokonywania ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z osądzoną sprawą (art. 366 k.p.c.). 2. Wykładnia postanowień umowy o pracę dotyczących wyłączenia prawa do odprawy powinna uwzględniać cel tej umowy, jakim jest konkretyza- cja praw i obowiązków stron stosunku pracy (art. 65 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. oraz w związku z art. 1, art. 22 § 1 i art. 29 § 1 k.p.), a nie sankcjonowa- nie zachowań spoza sfery stosunku pracy. Przewodniczący SSN Józef Iwulski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Zbigniew Korzeniowski, Romualda Spyt. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2010 r.

Uchwała z dnia 5 maja 2009 r. I PZP 1/09 Przewodniczący SSN Józef Iwulski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2009 r. sprawy z powództwa Anety B. przeciwko P.-M. W. SA w D.M. o przywrócenie do pracy, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego postanowieniem Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie z dnia 18 lutego 2009 r. [...] „1. Czy przepis art. 25 § 2 kpc w dosłownej treści ma zastosowanie do postę- powania odrębnego - postępowania w sprawach z zakresu prawa pracy, czy też jego wykładnia powinna uwzględniać specyfikę tego postępowania i w konsekwencji umożliwiać sądowi pierwszej i drugiej instancji dokonywanie sprawdzenia wartości przedmiotu sporu na potrzeby pobr

Wyrok z dnia 2 kwietnia 2008 r. II PK 260/07 Sąd pracy jest uprawniony do stwierdzenia, że stawka za godzinę pracy zagwarantowana w umowie cywilnoprawnej, uznanej następnie za umowę o pracę, nie jest tożsama ze stawką wynagrodzenia zasadniczego, przewidzianą w zakładowym układzie zbiorowym pracy, jeżeli do takiego wniosku prowadzi wykładnia oświadczeń woli stron umowy nazwanej umową o świadczenie usług. Przewodniczący SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca), Sędzio- wie SN: Józef Iwulski, Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2008 r. sprawy z powództwa Cezarego R., Mariana S., Mirosława G., Wiesława M., Karola O., Jana E. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Komunikacyjnemu Spółce z o.o. w L. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej

Wyrok z dnia 19 marca 2008 r. I PK 235/07 Skoro porozumienia zbiorowe, zaliczane do prawa pracy według art. 9 § 1 k.p., są aktami normatywnymi, a nie czynnościami prawnymi (umowami), to nie ma podstaw, aby art. 65 § 2 k.c. stosować do nich w sposób bezpośredni. Nie wyłącza to jednak dopuszczalności posiłkowego stosowania wskazanych w tym przepisie reguł wykładni umów w zakresie, w jakim wykładnia językowa i systemowa porozumienia nie prowadzi do ustalenia normy prawnej zawartej w treści interpretowanych postanowień tego aktu. Przewodniczący Prezes SN Walerian Sanetra, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Zbigniew Hajn (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2008 r. sprawy z powództwa Wiesława O. przeciwko S.E. Spółce z o.o. w K. o za- płatę, na sku

Wyrok z dnia 9 stycznia 2008 r. III UK 75/07 1. Wykładnia funkcjonalna i systemowa przepisów prawa pracy i prawa ubezpieczeń społecznych prowadzi do wniosku o doniosłości prawnej tylko takiej umowy o pracę nakładczą, w której strony uzgodniły i realizowały roz- miar wykonanej pracy nakładczej w ilości gwarantującej wynagrodzenie w wy- sokości co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę. 2. Pozorna umowa o pracę nakładczą, na podstawie której jej strony nie miały zamiaru i nie realizowały konstrukcyjnych cech (elementów) tego zobo- wiązania dotyczących rozmiaru wykonywanej pracy w ilości gwarantującej wy- nagrodzenie w wysokości co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę nie stanowi tytułu podlegania obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym osób wykonujących pracę nakładcz

Wyrok z dnia 10 sierpnia 2007 r. III UK 23/07 Związanie wykładnią prawa według art. 39820 k.p.c. nie jest bezwzględne, gdy inna wykładnia wynika z późniejszej uchwały Sądu Najwyższego, która ma moc zasady prawnej. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Józef Iwulski, Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2007 r. sprawy z odwołania Sabiny D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych- Oddziału w L. o prawo do renty rodzinnej, na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 16 listopada 2006 r. [...] I. o d d a l i ł skargę kasacyjną, II. zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Lublinie na rzecz ad- wokata Piotra C. kwotę 120 zł podwyższoną o obowiązującą

WYROK Z DNIA 10 STYCZNIA 2007 R. III KK 437/06 Orzeczenie sądu w przedmiocie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oparte na dyspozycji art. 42 § 2 k.k. ograniczone tylko do określonego rodzaju tych pojazdów, które nie obejmuje tego typu pojazdu, który sprawca przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komu- nikacji prowadził, tylko pozornie czyni zadość nakazowi zawartemu w przedmiotowym przepisie. Wykładnia celowościowa, niezbędna dla prawi- dłowego ustalenia normatywnej zawartości art. 42 § 2 k.k. prowadzi do wniosku, że w zakres orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mecha- nicznych w pierwszej kolejności winno wchodzić uprawnienie do prowa- dzenia pojazdu tego rodzaju, którym sprawca dopuścił się przestępstwa. Przewodniczący: sędzia SN J. Żywolewska-Ławniczak. Sędzi

WYROK Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. III KK 181/06 1. Protokół, zawierający wyjaśnienia oskarżonego (podejrzanego), który zmarł po ich złożeniu, może być odczytany przez sąd na podstawie art. 389 § 1 k.p.k. 2. Zasadę in dubio pro reo w odniesieniu do zagadnienia prawnego należy ujmować w relacji do zagadnienia sprecyzowanego abstrakcyjnie. Wykładnia każdego przepisu powinna być bowiem jednolita i mieć walor ogólnie obowiązujący, a nie zmienna i dostosowana każdorazowo do indy- widualnego interesu danej strony. Przewodniczący: sędzia SN J. Skwierawski. Sędziowie SN: W. Płóciennik (sprawozdawca), M. Sokołowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska. Sąd Najwyższy w sprawie Andrzeja P. i innych, skazanych z art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie K

Wyrok z dnia 22 listopada 2006 r. III PK 85/05 Jeżeli w porozumieniu zbiorowym partnerów społecznych nie określono okresu jego obowiązywania, a uczyniono to jedynie w niektórych postanowie- niach, to pozostałe postanowienia obowiązują bezterminowo, chyba że sprzeci- wia się temu wykładnia systemowa. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata Gudowska, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy z powództwa Wiesławy P. przeciwko „G.C.” Spółce z o.o. w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2005 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Lu- blinie do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowa

Wyrok z dnia 5 października 2006 r. I UK 99/06 1. Wykładnia art. 17 umowy o ubezpieczeniu społecznym między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii, podpisanej w Warszawie z dnia 16 stycznia 1958 r. (Dz.U. z 1959 r. Nr 19, poz. 114), powinna uwzględniać konsekwencje rozpadu Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii. Oceniając, jakie dokumenty mogą aktualnie poświadczać okresy ubezpieczenia społecznego, przebyte na terytorium byłej Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii, należy uwzględnić, że państwa powstałe w wyniku jej rozpadu mogą być jej sukcesorami w odniesieniu do umów międzynarodowych, archiwów, majątku itp. Dotyczy to również Kosowa, znajdującego się pod tymczasową administracją Organizacji Narodów Zjedno- czonych, na m

POSTANOWIENIE SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2006 R. I KZP 20/06 1. Sąd odwoławczy nie jest, co do zasady, uprawniony do wystąpie- nia z zagadnieniem prawnym w trybie określonym w art. 441 § 1 k.p.k. wówczas, gdy zasadnicza wykładnia dotyczyłaby zagadnienia pozostają- cego poza granicami środka odwoławczego (art. 433 § 1 in princ k.p.k.). W zakresie szerszym sformułowanie zagadnienia prawnego jest dopuszczal- ne jedynie wówczas, gdy ustawa zobowiązuje sąd ad quem do uwzględ- nienia określonych uchybień poza granicami środka odwoławczego, zaś kwestia wymagająca zasadniczej wykładni pozostaje właśnie w związku z uchybieniami, które sąd zobowiązany jest uwzględnić z urzędu po przekro- czeniu granic tego środka (art. 433 § 1 in fine k.p.k). Sąd kasacyjny nie jest natomiast uprawnion

Wyrok z dnia 29 marca 2006 r. II PK 163/05 1. Powagę rzeczy osądzonej ma w zasadzie tylko rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienie. Jeżeli jednak sentencja wyroku nie zawiera wyraźnych granic rozstrzygnięcia, należy dokonać wykładni wy- roku. Gdy wykładnia wyroku nie daje odpowiednich rezultatów, należy posłu- żyć się treścią uzasadnienia, a jeśli nie zostało ono sporządzone, sąd orzeka- jący musi - na podstawie akt sprawy - odtworzyć rozumowanie sądu, który wy- dał rozstrzygnięcie. 2. Ta sama czynność prawna nie może być równocześnie kwalifikowana jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.) i mająca na celu obejście ustawy (art. 58 § 1 k.c.). Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie: SN Zbigniew Hajn (spra- wozdawca), SA Zbigniew Korzeniowski. Sąd Najwyższy, po rozpozn

Wyrok z dnia 19 stycznia 2006 r. III BU 2/05 Dopuszczalna jest wykładnia art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grud- nia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jed- nolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), która prowadzi do przyjęcia, że błędem organu rentowego w rozumieniu tego przepisu jest błąd popełniony w decyzji odmawiającej przyznania lub podwyższenia świadczenia, a nie jest nim zwłoka w rozpatrzeniu prawidłowo zgłoszonego żądania w trybie postępo- wania o świadczenie emerytalno-rentowe i rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji. Zwłoka taka nie jest równoznaczna z odmową przyznania lub podwyż- szenia świadczenia, a więc wyrok wyrównujący świadczenie bez ograniczenia wypłaty za okres wsteczny nie może być uznany za niezgodny z prawem. Przew

Postanowienie z dnia 25 listopada 2005 r. I UZP 3/05 Nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi na pytanie prawne w sytuacji, gdy wykładnia wskazanych w nim przepisów została już dokonana przez Sąd Najwyższy, a sąd przedstawiający zagadnienie, nie powołuje się na możliwość odmiennej interpretacji (art. 390 § 1 k.p.c.). Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy z odwołania Natalii P. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecz- nego-Oddziałowi Regionalnemu w T.M. o ustalenie nieistnienia obowiązku zwrotu świadczenia, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 lipca 2005 r. [...] „Czy zachodzą podstawy do

Postanowienie z dnia 14 października 2004 r. I PZP 7/04 1. Wykładnia przepisu, który nie ma zastosowania w stanie faktycznym sprawy, nie może być przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego do rozpoznania na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. 2. Średnim wynagrodzeniom nauczycieli ustalonym w ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) powinny odpowiadać średnie wynagrodzenia nauczycieli okre- ślone przez jednostkę samorządu terytorialnego na obszarze jej działania, a nie indywidualne wynagrodzenie konkretnego nauczyciela (art. 30 ust. 6 tej ustawy). Przewodniczący SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca), Sę- dziowie SN: Katarzyna Gonera, Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej

WYROK Z DNIA 29 PAŹDZIERNIK 2003 R. SNO 48/03 1) Wykładnia art. 107 § 1 Prawa o u.s.p. oraz zawartego w nim pojęcia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa musi być dokonana w zgodzie z Konstytucją, a więc bez naruszenia zasady niezawisłości sędziowskiej. Nie chodzi przy tym o „niezawisłość” sędziego od przepisów prawa, ale o uwzględnienie tego, że sprawowanie urzędu sędziowskiego z istoty polega na wykładni i stosowaniu prawa, przy których mogą być popełniane błędy. Dotyczy to zwłaszcza samej istoty sprawowania urzędu sędziego, jaką jest ferowanie rozstrzygnięć. Sędzia, który przy wydawaniu wyroku byłby skrępowany zagrożeniem odpowiedzialnością dyscyplinarną w razie popełnienia błędu, zwłaszcza przy uwzględnieniu niedookreślonych przesłanek przewinienia (oczywista i rażąca obraza prze