Orzecznictwo

POSTANOWIENIE Z DNIA 17 LISTOPADA 2011 R. V KK 253/11 Jeżeli orzeczenie zaskarżone było na niekorzyść oskarżonego, to uchylenie tego orzeczenia – nawet wówczas, gdy następuje ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, również na podstawie art. 440 k.p.k. – nie powoduje konieczności przestrzegania zakazu reformationis in peius przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Orzekanie na niekorzyść oskarżonego jest jednak dopuszczalne tylko w granicach, w jakich sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania w wyniku uwzględnienia środka wniesionego na niekorzyść. Przewodniczący: sędzia SN A. Siuchniński (sprawozdawca). Sędziowie SN: K. Klugiewicz, M. Laskowski. Sąd Najwyższy w sprawie Karola i Katarzyny L., oskarżonych z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 217 § 1 k.k., po rozpoznaniu

POSTANOWIENIE Z DNIA 9 LISTOPADA 2009 R. III KK 346/09 Zaskarżenie wyłącznie na korzyść oskarżonego – w oparciu o zarzuty związane ze skazaniem w trybie art. 387 k.p.k. – wyroku opartego na za- wartym przed sądem pierwszej instancji porozumieniu karnoprocesowym, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, uprawnia sąd odwoławczy do wydania na podstawie art. 434 § 3 k.p.k. orzeczenia surowszego niż za- skarżone, a to wobec niestosowania w takim wypadku zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego, o którym mowa w art. 434 § 1 k.p.k. Określony w art. 434 § 1 k.p.k. zakaz reformationis in peius, pomimo skazania z zasto- sowaniem art. 387 k.p.k., obowiązuje natomiast w tych wszystkich sytua- cjach, gdy we wniesionym jedynie na korzyść oskarżonego środku odwo- ławczym zasadnie podniesiono zarzuty

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 SIERPNIA 2009 R. II KK 36/09 1. Zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego w wypadku braku środ- ka odwoławczego wniesionego na jego niekorzyść oznacza, że ani w postę- powaniu odwoławczym, ani w postępowaniu ponownym, jego sytuacja nie może ulec pogorszeniu w jakimkolwiek zakresie, w tym również w sferze usta- leń faktycznych powodujących, lub tylko mogących powodować, negatywne skutki w sytuacji prawnej oskarżonego. 2. Ocena co do tego, czy zmiana przez sąd ad quem ustalenia dotyczą- cego czasu (miejsca) zawarcia przez współoskarżonych porozumienia prze- stępnego albo ustalenia dotyczącego czasu (miejsca) przekazania przez jed- nego ze sprawców szczegółów planu działania przestępnego drugiemu ze sprawców narusza zakaz reformationis in peius, powinna być dokonywana n

POSTANOWIENIE Z DNIA 20 LIPCA 2005 R. I KZP 20/05 Jeżeli wyrok nie został zaskarżony na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej winy, to sąd odwoławczy, wobec zakazu reformationis in peius, nie może ani dokonywać nowych ustaleń faktycznych, w tym przez zmianę opisu czynu, ani w tym celu uchylać wyroku i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania. Przewodniczący: sędzia SN R. Malarski. Sędziowie SN: J. Sobczak, E. Strużyna (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: M. Staszak. Sąd Najwyższy w sprawie Mariusza K., po rozpoznaniu, przedsta- wionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w B., posta- nowieniem z dnia 7 kwietnia 2005 r., zagadnienia prawnego wymagające- go zasadniczej wykładni ustawy: „Czy uzupełnienie opisu czynu przypisanego oskarżonemu w części dys- po

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 23/02 1. W sytuacji gdy postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo o jego umorzeniu zostało zaskarżone wyłącznie na ko- rzyść podejrzanego, obowiązuje zakaz reformationis in peius, przewidziany w art. 434 § 1 oraz w art. 443 k.p.k. 2. W wypadku wniesienia przez prokuratora aktu oskarżenia, mimo że – ze względu na zakaz reformationis in peius – dochodzenie lub śledz- two powinno być umorzone, postępowanie sądowe ulega umorzeniu na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki (sprawozdawca). Sędziowie SN: J. Kubiak, D. Rysińska. Zastępca Prokuratora Generalnego: R. Stefański. Sąd Najwyższy w sprawie Lidii L. po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w P., postanow

Wyrok z dnia 6 kwietnia 2000 r. III RN 161/99 Organ odwoławczy nie narusza zakazu reformationis in peius w sytuacji, gdy na podstawie art. 138 § 2 KPA uchyla zaskarżoną decyzję w całości i prze- kazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Przewodniczący: SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, z udziałem Prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2000 r. sprawy ze skargi Haliny L. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 20 marca 1998 r. [...] w przedmiocie wymiaru cła, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 1999