Orzecznictwo

POSTANOWIENIE Z DNIA 21 STYCZNIA 2010 R. WZ 54/09 Obrońca nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowie- nie sądu przyznające innemu obrońcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie za udzielenie nieopłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej z urzędu (art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.), gdyż takie rozstrzygnięcie samo przez się nie narusza praw i nie szkodzi interesom ani jego, ani strony, którą reprezentu- je (art. 425 § 3 k.p.k.). Tzw. gravamen w tym zakresie obrońca uzyska do- piero wtedy, kiedy sąd orzeknie, że koszty obejmujące wydatki Skarbu Państwa z tego tytułu ponosi oskarżony (art. 626 § 1 i 2 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN W. Błuś. Sędziowie SN: M. Pietruszyński, J. B. Rychlicki (sprawozdawca). Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk J. Żak. Sąd Najwyższy w sprawie kmdr.

POSTANOWIENIE Z DNIA 18 LISTOPADA 2009 R. II KZ 54/09 Konieczność zagwarantowania skazanym, którym ustanowiono obrońców z urzędu dla ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji, równych praw w dostępie do skargi kasacyjnej, wymaga, aby w wypadku, gdy obrońca z urzędu nie stwierdzi podstaw do sporządzenia i wniesienia tej skargi, pouczyć tego skazanego – informując go jednocześnie o stano- wisku obrońcy z urzędu – że przysługuje mu możliwość wniesienia kasacji sporządzonej przez adwokata z wyboru w terminie 30 dni (art. 524 zd. 1 k.p.k.), liczonych od dnia następnego po dniu, w którym poinformowano go o oświadczeniu obrońcy z urzędu (art. 16 § 2 k.p.k.), niezależnie od tego, czy skazany po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem wniósł własnoręcznie sporządzoną kasację, czy też nie

POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2009 R. I KZP 1/09 W postępowaniu odwoławczym albo kasacyjnym, w wypadku gdy obrońca z urzędu złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia w stawce wyższej niż minimalna za udział w tym postępowaniu, to taki wniosek po- winien rozpoznać sąd odwoławczy albo kasacyjny, chociażby wydał orze- czenie, które nie kończy postępowania w sprawie. Przewodniczący: prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie SN: W. Płóciennik, D. Świecki (sprawozdawca). Sąd Najwyższy w sprawie Marka B., oskarżonego z art. 148 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 października 2009 r., wniosku obrońcy oskarżonego w przedmiocie przyznania wynagrodzenia p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Izabeli R. (...) kwotę 1 098 (tysiąc dziewięćdziesiąt osiem

POSTANOWIENIE Z DNIA 9 WRZEŚNIA 2009 R. V KZ 55/09 W wypadku, gdy obrońca z urzędu zasadnie odmówił sporządzenia i podpisania kasacji, skazanemu przysługuje 30-dniowy termin do wniesienia kasacji (art. 524 § 1 k.p.k.), liczony od dnia zawiadomienia go przez sąd odwoławczy o stanowisku obrońcy. Przewodniczący: sędzia SN R. Malarski. Sąd Najwyższy w sprawie Andrzeja K., skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Kar- nej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 9 września 2009 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karno – Odwo- ławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 czerwca 2009 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. U Z A S A D N I E N I E Jakkolwiek Andrzej K. został błędnie pou

Sygn. akt V Ka 475/09 PROTOKÓŁ ROZPRAWY APELACYJNEJ Dnia 15 czerwca 2009 roku Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: S.S.O. Anna Wesołowska Protokolant: sekr. sąd. Anna Orszulak przy udziale Prokuratora Katarzyny Durzyńskiej rozpoznał sprawę R. W. oskarżonego z art. 178 a § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora, co do winy od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 2 marca 2009 r. Sprawę wywołano o godzinie 10 min. 15 Na rozprawę stawił się oskarżony R. W.. Stawiła się obrońca oskarżonego z urzędu adw. P. T.. Przewodnicząca stwierdza, że do akt sprawy w dniu 25 maja 2009 r. wpłynęło pismo oskarżonego. Oskarżony oświadcza, że złożył je jako odpowiedź na apelację. Nie złożył apelacji w terminie, ponieważ odwoływał się

POSTANOWIENIE Z DNIA 19 MARCA 2009 R. III KZ 15/09 1. Postanowienie sądu odwoławczego, wydane w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego, o utrzymaniu w mocy postanowienia o odwołaniu rozłożenia na raty należności sądowych, nie podlega zaskarże- niu kasacją w trybie art. 519 k.p.k. 2. Z art. 526 § 2 k.p.k., statuującego tzw. przymus adwokacko – rad- cowski, wynika, że kasację strony innej niż prokurator ma sporządzić i pod- pisać obrońca lub pełnomocnik będący adwokatem lub radcą prawnym, za- tem strona, nawet gdy wykonuje jeden z tych zawodów, nie może skutecz- nie sama dokonać tych czynności w sytuacji, gdy przysługuje jej prawo do wystąpienia z kasacją. Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk. Sąd Najwyższy w sprawie Andrzeja B., po rozpoznaniu w Izbie Kar- nej na posiedzeniu w dn

UCHWAŁA Z DNIA 30 CZERWCA 2008 R. I KZP 15/08 Termin udzielonego na podstawie art. 151 k.k.w. odroczenia wyko- nania kary pozbawienia wolności rozpoczyna bieg z dniem wydania posta- nowienia w tym przedmiocie (art. 151 § 2 k.k.w.) i o ile skazany lub jego obrońca złoży kolejny wniosek przed zakończeniem okresu wskazanego w tym postanowieniu, a sąd go uwzględni, biegnie nieprzerwanie do dnia wskazanego w ostatnim postanowieniu w tym przedmiocie, przy czym – zgodnie z art. 151 § 3 k.k.w. – nie może on przekroczyć roku. Do sumowania poszczególnych okresów odroczeń wykonania kary, bez uwzględnienia czasu pomiędzy dniem zakończenia orzeczonego wcześniej odroczenia a datą kolejnego postanowienia przedłużającego od- roczenie, dochodzi tylko wówczas, gdy skazany lub jego obrońca złoży ko- lejny wn

WYROK Z DNIA 15 STYCZNIA 2008 R. V KK 190/07 1. Istota koniecznego udziału obrońcy oskarżonego w rozprawie (art. 79 § 3 k.p.k. oraz art. 80 k.p.k.) sprowadza się do stworzenia oskarżonemu warunków do realizacji pełnego – zarówno formalnego, jak i materialnego – prawa do obrony. Prawo to jest zachowane tylko wówczas, gdy w czasie rozprawy obrońca oskarżonego ma realną i pełną możliwość podejmowa- nia w interesie oskarżonego wszystkich możliwych i koniecznych czynności oraz składania oświadczeń. Sytuację, w której okoliczności konkretnej sprawy wskazują, że w określonym fragmencie rozprawy obrońca oskarżo- nego nie mógł przedsięwziąć działań korzystnych dla oskarżonego, uznać należy za równoważną z tą, w której oskarżony nie ma obrońcy w procesie karnym albo obrońca nie bierze udziału w czyn

WYROK Z DNIA 21 SIERPNIA 2007 R. II KK 81/07 1. Z brzmienia art. 451 k.p.k. wynika, że uprawnienie sądu do uznania, iż udział oskarżonego w rozprawie nie jest konieczny stanowi wyjątek („chyba że”), natomiast doprowadzenie oskarżonego na rozpra- wę odwoławczą i wydanie pozytywnej decyzji w tym przedmiocie [„... sąd odwoławczy (...) zarządza sprowadzenie ...”] powinno być regułą. 2. Wówczas gdy apelacja ogranicza się wyłącznie do kwestii praw- nych, można uznać za wystarczające, aby w rozprawie apelacyjnej, po- mimo złożenia przez oskarżonego wniosku o doprowadzenie, uczestni- czył jedynie jego obrońca; w innych przypadkach, zwłaszcza gdy przed- miotem postępowania odwoławczego są kwestie natury faktycznej, to umożliwienie oskarżonemu pozbawionemu wolności udziału w rozprawie odwoławczej je

POSTANOWIENIE Z DNIA 15 CZERWCA 2007 R. IV KZ 36/07 W wypadku obrońcy z urzędu art. 422 § 2 k.p.k. należy stosować w postępowaniu odwoławczym odpowiednio (art. 458 k.p.k.), wobec ko- nieczności uwzględnienia wynikającej z art. 84 k.p.k. różnicy w unormo- waniu obowiązków obrońcy z wyboru i obrońcy z urzędu. Obrońca z urzędu ma obowiązek podejmowania czynności procesowych do pra- womocnego zakończenia postępowania (art. 84 § 2 zd. 1 k.p.k.), co oznacza, że ze względów gwarancyjnych od chwili prawomocnego za- kończenia postępowania skazany powinien być traktowany jak osoba nieposiadająca obrońcy. Przewodniczący: sędzia SN J. Skwierawski. Sąd Najwyższy w sprawie Lecha K., skazanego za przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posie- dzeniu w dniu 15 czerwca

UCHWAŁA Z DNIA 25 LUTEGO 2005 R. I KZP 37/04 Jeżeli na rozprawę wyznaczoną w wyniku uwzględnienia sprzeciwu, nie stawi się bez usprawiedliwienia ani oskarżony, ani jego obrońca, a upłynął już termin do zaskarżenia wyroku zaocznego na zasadach ogól- nych, wyrok ten staje się prawomocny także wtedy, gdy ze sprzeciwem, na wypadek jego nieuwzględnienia, połączony był, na podstawie art. 482 § 1 k.p.k., wniosek o uzasadnienie tego wyroku. Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański. Sędziowie SN: L. Misiurkiewicz, A. Siuchniński (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie Tadeusza G., po rozpoznaniu przedsta- wionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w P., posta- nowieniem z dnia 8 listopada 2004 r., zagadnienia prawnego wymagające- go z

WYROK Z DNIA 22 LUTEGO 2005 R. SNO 5/05 Przepis art. 115 ust. 3 u.s.p. jako lex specialis wyłącza stosowanie art. 374 k.p.k. Obwiniony i jego obrońca mają więc prawo – a nie bezwzględny obowiązek – uczestnictwa w rozprawie głównej. Nieskorzystanie z tego uprawnienia nie może być więc uznane za przewinienie dyscyplinarne. Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński. Sędziowie SN: Jan Górowski (sprawozdawca), Jadwiga Skibińska- Adamowicz. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na rozprawie z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2005 r. sprawy obwinionego sędziego Sądu Rejonowego w związku z odwołaniem obwinionego i obrońcy obwinionego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 29 października 2004 r., sygn. akt (...) 1) zmi

WYROK DNIA 14 STYCZNIA 2005 R. V KK 309/04 1. Przewidziana w art. 439 § 1 pkt 10 zd. 2 k.p.k. bezwzględna przy- czyna odwoławcza zachodzi, gdy obrońca nie bierze udziału w rozprawie apelacyjnej, na którą nie został sprowadzony oskarżony pozbawiony wol- ności, mimo zgłoszenia takiego wniosku w trybie art. 451 k.p.k. 2. Przepis art. 77 k.p.k. nie uzależnia liczby obrońców od sposobu powstania stosunku obrończego Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie SN: K. Cesarz (sprawozdawca), SA del. do SN J. Grubba. Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie Bogdana N., skazanego z art. 191 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005 r. ka- sacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 12 marca 200

Sygn. akt SNO 21/02 Protokół z posiedzenia z dnia 5 lipca 2002 r. w sprawie sędziego Sądu Okręgowego Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Steckiewicz. Sędziowie SN: Lech Walentynowicz (sprawozdawca), Tadeusz Domińczyk. Protokolant: sędzia Sądu Okręgowego w st. spoczynku: Anna Staczyńska. z udziałem Zastępczy Rzecznika Dyscyplinarnego, sędziego Sądu Apelacyjnego. Sprawę wywołano o godzinie 12.30. Na posiedzenie: sędzia Sądu Okręgowego nie stawił się – powiadomiony o terminie posiedzenia; stawił się sędzia-obrońca; sędzia Sądu Rejonowego nie stawiła się, wpłynęło pismo odwołujące pełnomocnictwo; stawił się adwokat nie zawiadomiony, składa pełnomocnictwo. Sędzia-sprawozdawca złożył ustne sprawozdanie stosownie do przepisu art. 453 § 1 k.p.

64 POSTANOWIENIE Z DNIA 6 MARCA 2002 R. WZ 3/02 1. Wyłożone przez Skarb Państwa wydatki z tytułu nieopłaconej przez stronę pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokatów (art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.) stanowią składnik kosztów sądowych, które ponosi wyłącznie strona, na rzecz której pomoc prawna była świadczona. Tak więc koszty obrony z urzędu, w wypadku zasądzenia od skazanego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, obciążają indywidualnie skazanego, na rzecz którego działał obrońca z urzędu, nie mogą natomiast być przedmiotem partycypacji ze strony współoskarżonych w procesie złożonym, gdyż byłoby to nie do pogodzenia z zasadą słuszności (art. 633 k.p.k.). 2. Orzekanie przez sąd na sesji wyjazdowej (art. 7 § 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – prawo o ustroju sądów wojskowych –

WYROK Z DNIA 21 LISTOPADA 2001 R. III KKN 81/01 Jeżeli oskarżony lub jego obrońca, mimo ustawowego obowiązku udziału w rozprawie, nie uczestniczyli tylko w tej części rozprawy na której przeprowadzone zostały czynności dowodowe związane wyłącznie z oko- licznościami odnoszącymi się do jednego lub kilku z wielu zarzuconych temu oskarżonemu przestępstw, to takie uchybienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia jedynie w części obejmującej skaza- nie za te przestępstwa. Przewodniczący: sędzia SN A. Siuchniński (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Kapłon, J. Steckiewicz. Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Napierski. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2001 r., sprawy Sławomira K., skazanego za przestępstwa z art. 11 § 1 d.k.k. w zw. z art. 148 § 1 d.k.k. w zb. z art.