Orzecznictwo

auto_awesome115 000+ orzeczeń

Przeszukuj orzeczenia Sądu Najwyższego (SN), Trybunału Konstytucyjnego (TK) i Krajowej Izby Odwoławczej (KIO) — prosto z oficjalnego rejestru SAOS. Każde orzeczenie łączy podstawę prawną z pełnym tekstem aktów w naszej darmowej bazie aktów prawnych. O bazie

auto_awesome

Znajdź podobne orzeczenia

Opisz sytuację własnymi słowami — przeszukujemy prawdziwe orzeczenia w naszym katalogu, a Claude wybiera te, które faktycznie pasują.

Wyłącznie dane publiczne — nic z Twojej sprawy nie jest zapisywane.
search

Szukaj orzeczenia

Pełnotekstowa wyszukiwarka całego katalogu — filtruj po sądzie i roku.

search
WszystkieSNTKKIOWszystkie2026202520242023202220212020201920182017
Najczęściej powoływane przepisyArtykuł po artykule — które przepisy k.c., k.k. czy k.p.c. sądy powołują najczęściej, z linią orzeczniczą do każdego z nich.
4 orzeczeń
SK 15/12PostanowienieTrybunał Konstytucyjny5 listopada 2013
128/8/A/2013 POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2013 r. Sygn. akt SK 15/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja – przewodniczący Stanisław Biernat Mirosław Granat Marek Kotlinowski Marek Zubik – sprawozdawca, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2013 r., wniosku pełnomocnika skarżącego spółki „GROSAR” sp. z o.o. z siedzibą w Sanoku, adwokata G.O., o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE 1. Pełnomocnik skarżącej spółki wraz ze złożeniem skargi konstytucyjnej, w której wnosił o stwierdzenie, że art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.) jest niezgodny z art. 42 ust. 2 i 3 Konstytucji, wniósł ta
SK 15/12PostanowienieTrybunał Konstytucyjny5 listopada 2013
127/8/A/2013 POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2013 r. Sygn. akt SK 15/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja – przewodniczący Stanisław Biernat Mirosław Granat Marek Kotlinowski Marek Zubik – sprawozdawca, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2013 r., skargi konstytucyjnej spółki „GROSAR” sp. z o.o. z siedzibą w Sanoku o zbadanie zgodności: art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.) z art. 42 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417,
III SK 15/12PostanowienieWydział III19 października 2012
Sygn. akt III SK 15/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa E. O. prowadzącej działalność gospodarczą w formie Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego E. w N. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o nałożenie kary pieniężnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 października 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2. zasądza od E. O., prowadzącej działalność gospodarczą w formie Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego E. w N. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosz
WZ 15/12PostanowienieWydział Odwoławczo-Kasacyjny10 maja 2012
POSTANOWIENIE Z DNIA 10 MAJA 2012 R. WZ 15/12 Wobec tego, że art. 4 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445 ze zm.) z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2011 r., SK 13/08 (Dz. U. z dnia 5 kwietnia 2011 r. Nr 72, poz. 389) utracił moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, a nowej regulacji ustawowej w tym zakresie dotychczas brak, przy ustalaniu należących do kosztów procesu uzasadnionych wydatków oskarżonego (art. 616 § 2 k.p.k.), które w razie jego uniewinnienia lub umorzenia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawach z oskarżenia publicznego ponosi Skarb Państwa (art. 632 pkt 2 k.p.k.), należy aktualnie kierować się wskazaniami art. 13 powołanego dekret