Treść orzeczenia
Postanowienie
z dnia 10 lipca 1995 r.
Sygn. akt K. 7/94
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Tomasz Dybowski - przewodniczący
Wojciech Łączkowski - sprawozdawca
Lech Garlicki
Stefan J. Jaworski Krzysztof Kolasiński po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 1995 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie:
1) niezgodności art. 1 pkt. 12 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 134, poz. 646) z art. 1, art. 6 i art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (Dz.U. Nr 84, poz. 426, zm. Z 1995 r. Nr 38 poz. 148),
2) naruszenia art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. poprzez przekroczenie upoważnień zawartych w ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646) przez niżej wskazane rozporządzenia Ministra Finansów:
a) z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. Nr 132, poz. 635),
b) z dnia 25 stycznia 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych (Dz.U. Nr 15, poz. 52),
postanowił:
umorzyć postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
We wniosku z dnia 29 czerwca 1994 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie:
1) niezgodności art. 1 pkt. 12 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 134, poz. 646) z art. 1, art. 6 i art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (zakwestionowany przepis nowelizuje art. 30 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416, ze zmianami),
2) naruszenie art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. poprzez przekroczenie upoważnień zawartych w ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646) przez niżej wskazane rozporządzenia Ministra Finansów:
a) z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych (Dz.U. Nr 132, poz. 635),
b) z dnia 25 stycznia 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych (Dz.U. Nr 15, poz. 52).
Po wszczęciu postępowania, przed rozpoznaniem powyższego wniosku przez Trybunał Konstytucyjny na rozprawie, poważnym zmianom uległy przepisy, których konstytucyjność kwestionował Wnioskodawca. W odpowiedzi na zapytanie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 kwietnia 1995 r., pismem z dnia 26 czerwca 1995 r. Wnioskodawca cofnął swój wniosek, którym zainicjował niniejsze postępowanie.
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity z Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470, zm. 1993 r. Nr 47, poz. 213; z 1994 r. Nr 122, poz. 593 i z 1995 r. Nr 13, poz. 59) oraz uchwała Sejmu z dnia 31 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 39, poz. 184 ze zmianami) nie normują skutków prawnych cofnięcia wniosku, ani trybu postępowania Trybunału Konstytucyjnego w przypadku cofnięcia wniosku.
Podzielając pogląd zawarty w postanowieniu z dnia 5 stycznia 1994 r. (K. 10/91 - OTK z 1994 r. cz. I str. 6) Trybunał Konstytucyjny przy podejmowaniu decyzji uznał za słuszne odwołanie się do ogólnych zasad rządzących postępowaniem w sprawach cywilnych, karnych, administracyjnych i umorzył postępowanie wobec wycofania wniosku przez Rzecznika Praw Obywatelskich.
Trybunał Konstytucyjny nie znalazł podstaw do kontynuowania postępowania w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.