Treść orzeczenia
Sygn. akt XXIII Gz 1320/16
Postanowienie
Dnia 4 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Gałas (spr.)
Sędziowie: SO Monika Skalska
SO Aneta Łazarska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. o wznowienie postępowania o wykreślenie z (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedziba w W. w upadłości likwidacyjnej na skutek zażalenia J. K. na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt Wa. Ns-Rej.KRS (...) postanawia: oddalić zażalenie.
SSO Monika Skalska SSO Anna Gałas SSO Aneta Łazarska
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie odrzucił zażalenie J. K. z dnia 28 kwietnia 2016 r. na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2016 r.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że zarządzeniem z dnia 18 maja 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków poprzez opłatę i złożenie odpisu zażalenia. Sąd wskazał, że opłata została uiszczona ale nie złożono odpisu zażalenia. Pomimo, że w załącznikach do pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. został wskazany odpis zażalenia, to faktycznie nie został złożony. Wskazuje też na to adnotacja biura podawczego, że do pisma załączono jeden załącznik i kopertę. Złożonym załącznikiem jest kopia dowodu opłaty. To oznacza, że skarżąca nie uzupełniła braków zażalenia, co skutkowało na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzuceniem zażalenia.
Zażalenie na to postanowienie wniosła J. K. i zaskarżyła je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu pozwana zarzuciła przekroczenie granic swobody przy ocenie dowodów oraz nadmierny rygoryzm orzekania. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie podlegało oddaleniu.
Jako niezasadny należy ocenić zarzut pozwanej, jakoby Sąd pierwszej instancji dokonał błędnych ustaleń stanowiących podstawę wydanego orzeczenia, co opisano jako błędną ocenę dowodów. Otóż akta sprawy, w szczególności wnikliwa analiza pism składanych przez skarżącą potwierdza słuszność stanowiska Sądu Rejonowego. Skarżąca złożyła w dniu 28 kwietnia 2016 r. zażalenie (k. 1236), które zawierało istotny brak formalny – brak odpisu zażalenia. Wbrew twierdzeniom zawartym w rozpoznawanym zażaleniu, w zażaleniu powyższym są wymienione dwa załączniki: dowód uiszczenia opłaty 60 zł oraz kopia pisma z dnia 26 lutego 2016 r. W istocie takie dwa załączniki skarżąca złożyła (k. 1327 oraz 1328).
Sąd Rejonowy zarządzeniem z dnia 18 maja 2016 r. wezwał skarżącą (na adres podany w zażaleniu) do złożenia: odpisu zażalenia i opłaty od zażalenia w wysokości 60 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie osobiście odebrała J. K. w dniu 6 czerwca 2016 r. (k. 1331). W terminie tj. w dniu 13 czerwca 2016 r. złożyła pismo datowane na 4 czerwca 2016 r. (k. 1332), w którym wymienia się dwa załączniki: dowód wniesienia opłaty 60 zł oraz odpis zażalenia. Faktycznie został złożony tylko załącznik w postaci kopii dowodu opłaty 60 zł (k. 1334). W istocie do pisma tego jak wynika z adnotacji biura podawczego dołączono 1 załącznik (ww. dowód opłaty 60 zł) oraz kopertę. Brak odpisu zażalenia.
Powyższe oznacza, że skarżąca pomimo upływu terminu nie uzupełniła braków formalnych zażalenia z dnia 28 kwietnia 2016 r. tj. nie złożyła wymaganego odpisu. Jak wynika z treści rozpoznawanego zażalenia skarżąca nawet tego nie neguje. Niezasadnie natomiast wywodzi odnośnie tego braku, że wezwanie do uzupełnienia zażalenia było bezpodstawne w dniu wydania zarządzenia, ponieważ opłata od zażalenia była uiszczona w chwili jego wniesienia.
Otóż przyczyną odrzucenia zażalenia skarżącej było zaniechanie złożenia odpisu zażalenia, mimo wezwania w zakreślonym terminie z podaniem rygoru. Sąd Rejonowy nie negował a wręcz potwierdził, że skarżąca uiściła opłatę 60 zł od zażalenia. Tymczasem zażalenie w dalszym ciągu było obarczone brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu, przy czym termin do uzupełnienia braku upłynął bezskutecznie.
Odnośnie nadmiernego rygoryzmu w orzekaniu, to zarzuty zażalenia są bezpodstawne. Godzi się wskazać, że sąd podobnie jak strony jest obowiązany do respektowania obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie zaś z art. 368 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oprócz wymagań stawianych mu jako środkowi odwoławczemu powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a więc spełniać warunki określone w art. 126 k.p.c. i art. 128 k.p.c. wedle zaś art. 128 § 1 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W orzecznictwie opisany brak formalny nie budzi wątpliwości, zaś złożenie zażalenia bez odpisu, w ty co oczywiste odpisu jego załączników tamuje bieg zażalenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., IV CZ 47/13, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1999 r., II CKN 610/99). Dobitnie zwrócił uwagę na poruszoną przez skarżącą kwestię nadmiernego rygoryzmu Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 lutego 2008 r. , III CZP 135/07, gdzie przyjęto, że nawet wniosek strony - wezwanej do uzupełnienia braku apelacji przez złożenie jej odpisu (art. 368 § 1 i art. 128 k.p.c.) - o sporządzenie tego odpisu przez sąd i dołączenie go do akt sprawy, nie stanowi skutecznej czynności uzupełniającej, o której mowa w art. 370 k.p.c. Nawet w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2005 r., II CZ 100/05, które skarżąca powołuje, podniesiono te same okoliczności. Jeżeli wezwano stronę do usunięcia braku - szczegółowo określono, o jaki brak chodzi, oraz podano, w jaki sposób ma on być wyeliminowany, to wtedy może nastąpić negatywny skutek procesowy związany z nieuzupełnieniem braku. O nadmiernym rygoryzmie nie może być zatem mowy.
Skarżąca w sposób jasny została wezwana do złożenia odpisu zażalenia z podaniem terminu, rygoru i sposobu wykonania. Co więcej w zakreślonym terminie złożyła pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie szczegółowo je opisując, ale bez odpisu zażalenia.
Opisanym wymaganiom mimo wezwania nie sprostała strona skarżąca. W tej sytuacji, Sąd Rejonowy zasadnie orzekł o odrzuceniu zażalenia, którego braków formalnych skarżąca nie uzupełniła. Podstawę do wydania tego orzeczenia stanowiły przepisy zawarte w art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
SSO Monika Skalska SSO Anna Gałas SSO Aneta Łazarska