Treść orzeczenia
Sygnatura akt XIII Ga 630/16
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, w sprawie z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z., o zapłatę 1.962,77 zł, oddalił powództwo.
Przedmiotowe orzeczenie w całości apelacją zaskarżyła strona powodowa, która zarzucając rozstrzygnięciu:
1. sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 60 k.c. przez jego niewłaściwą wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, że umowa dostarczania paliwa gazowego przez strony nie mogła zostać zawarta poprzez czynności konkludentne stron i dla udowodnienia zasadności roszczenia powód winien był przedłożyć umowę w formie pisemnej, podczas gdy z akt sprawy i treści pozwu wynika, że pozwany płacił z opóźnieniem za pobrane paliwo gazowe, co potwierdza istniejący stosunek obligacyjny;
2. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 217 § 1 w zw. z art. 227 k.p.c. mające wpływ na wynik postępowania przez niedoręczenie powodowi odpisu sprzeciwu pozwanej i pozbawienie powoda możliwości ustosunkowania się do twierdzeń i zarzutów w nim zawartych, podczas gdy powód na etapie składania pozwu nie mógł przewidzieć wszystkich zarzutów podnoszonych przez pozwaną;
3. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 233 § 1 k.p.c. mające wpływ na wynik postępowania poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i błędnym uznaniu, że powód nie wykazał zasadności roszczenia,
wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez uwzględnienie powództwa w całości w tym także w zakresie zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu za I instancję według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego, zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu za II instancję według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego, przeprowadzenie dowodu z dokumentu - umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego z dnia 15.01.2013r. na okoliczność istnienia stosunku obligacyjnego między stronami i zasadności roszczenia, przy czym podnoszę, iż konieczność przeprowadzenia powyższego dowodu powstała dopiero na etapie postępowania odwoławczego, ewentualnie zaś uchylenie przez Sąd Okręgowy w Łodzi zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi z dnia 08 marca 2016r. w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach.
Strona pozwana nie złożyła odpowiedzi na apelację powódki.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja strony powodowej jest zasadna zaś jej uwzględnienie skutkowało konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku. Za zasadny należało uznać zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 217 § 1 w zw. z art. 227 k.p.c. Wobec wydania orzeczenia nakazowego w elektronicznym postępowaniu upominawczym i skutecznym wniesieniu sprzeciwu przez stronę pozwaną, Sąd Rejonowy do którego została przekazana sprawa nie doręczył powódce odpisu sprzeciwu wniesionego przez pozwaną. W takiej sytuacji powódka, która w pozwie wobec niekwestionowania zasady swej odpowiedzialności kontraktowej przez pozwaną na etapie poprzedzającym wytoczenie powództwa nie miała obowiązku powoływania wszystkich dowodów i twierdzeń, pozbawiona została możliwości ustosunkowania się do stanowiska i zarzutów podniesionych w sprzeciwie od nakazu zapłaty. W konsekwencji też powódka nie miała możliwości powołania dowodów na uzasadnienie twierdzeń przeciwnych do tych, które w szczególności stały się podstawą stanowiska pozwanej o nieistnieniu umowy łączącej strony i braku udowodnienia dochodzonego roszczenia. W konsekwencji powyższego doszło do naruszenia przepisu art. 233 k.p.c. i niewłaściwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Uznając zasadność zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego zasadnym jawi się również zarzut naruszenia prawa materialnego w zakresie istnienia i ważności umowy łączącej strony. Podkreślić należy, że pozwana ograniczyła swoje stanowisko procesowe zawarte w sprzeciwie do niewykazania przez powódkę istnienia umowy i wysokości dochodzonego roszczenia, nie przedstawiła dowodów w celu wykazania powyższych twierdzeń przy jednoczesnym braku wyraźnego zaprzeczenia tej ważkiej okoliczności, iż wcześniej powódka dostarczała określone paliwo płynne pozwanej, a ta regulowała swoje zobowiązania.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 505 12 § 1 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia pozostawiając temu sądowi orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji winien w pierwszym rzędzie doręczyć stronie powodowej odpis sprzeciwu pozwanej od wydanego nakazu zapłaty i udzielić stronie terminu na ustosunkowanie się do zarzutów pozwanej zawartych w sprzeciwie, w szczególności umożliwiając powódce zgłoszenie określonych wniosków dowodowych. Po ich ewentualnym przedstawieniu przez powódkę Sąd Rejonowy ma obowiązek ponownie dokonać oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności ocenić moc dowodową załączonych dokumentów, wziąć przy tym pod uwagę okoliczność wcześniej realizowanego zobowiązania między stronami a także fakt gołosłownego zaprzeczenia przez pozwaną istnieniu jej zobowiązania względem powódki.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak na wstępie.