X Ga 5/16WyrokSąd Okręgowy w Gliwicach

Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2016 r.

Zobacz w SAOS
ubezpieczenieumowa
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt X Ga 5/16

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 19 stycznia 2016 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy

w składzie następującym :

Przewodniczący: SSO Lesław Zieliński

z dnia 15 października 2015 r.

Sygn. akt VII GC 736/15

po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: (...) spółka akcyjna w W. przeciwko: P. B. „(...)” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. w postępowaniu uproszczonym na skutek apelacji powoda (...) spółka akcyjna w W. od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach oddala apelację

SSO Lesław Zieliński

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 października 2015 r. Sąd Rejonowy

w G. oddalił powództwo (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko pozwanej P. B. (...)Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

W uzasadnieniu Sąd Rejonowy ustalił, iż umowa ubezpieczenia łącząca strony obowiązywała do dnia 23 lipca 2013r.. Pozwana z końcem tego okresu skutecznie wypowiedziała umowę, w związku z czym po stronie pozwanej nie powstał obowiązek uiszczenia należności tytułem składki ubezpieczeniowej.

Wobec tak ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy oddalił powództwo.

Od powyższego wyroku powódka wniosła apelację zaskarżając go w całości, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kwoty 796,86 zł oraz kosztów procesu, a także kosztów postępowania apelacyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu powódka zarzuciła naruszenie art. 38 k.c. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych poprzez jego błędną wykładnie oraz art. 205 § 1 k.s.h. poprzez pominięcie przy rozważaniach nad skutecznością wypowiedzenia polisy sposobu reprezentacji wynikającego z k.s.h. oraz odpisu z KRS.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja powódki nie zasługiwała na uwzględnienie.

Apelację w postępowaniu uproszczonym zgodnie z art. 505 10 § 1 k.p.c. sąd rozpoznaje w składzie jednego sędziego, a zgodnie z § 2 tego przepisu sąd może rozpoznać apelację na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona w apelacji lub w odpowiedzi na apelację zażądała przeprowadzenia rozprawy

– w niniejszej sprawie strony o to nie wniosły.

Zgodnie z art. 505 13 § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Zaskarżone orzeczenie należy uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego i trafnej wykładni prawa materialnego. Przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywy tej oceny nie wykazują sprzeczności ustaleń faktycznych Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie można również zarzucić Sądowi I instancji nieprawidłowości w rozumowaniu czy też błędów logicznych.

Odnosząc się do zarzutów merytorycznych apelacji powódki należy wskazać, iż były one nieuzasadnione.

Sąd Okręgowy podziela zdanie Sądu I instancji, iż do skutecznego powiadomienia ubezpieczyciela przez posiadacza pojazdu o wypowiedzeniu umowy ubezpieczenia, mimo dwuosobowej łącznej reprezentacji spółki, wystarczy pismo podpisane przez jednego z członków zarządu pozwanej.

Nie sposób również uznać zarzutu naruszenia art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Sąd Rejonowy bowiem słusznie stwierdził, że nie nastąpiło milczące zawarcie umowy ubezpieczenia, gdyż pozwana skutecznie powiadomiła na piśmie zakład ubezpieczeń o woli niezawierania kolejnej umowy.

Podkreślenia wymaga, iż bezspornym między stronami jest, że pozwana spółka od dnia 24 lipca 2013r. nie dysponowała już pojazdem i wykładania powódki sprowadza się do nieuzasadnionego przychodu-zysku w postaci składki ubezpieczenia od pozwanej, która pojazdu już nie miała.

W tej sytuacji zarzuty apelacji nie mogły zostać uwzględnione.

Dlatego biorąc powyższe pod uwagę i nie znajdując przesłanek do wzruszenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 385 k.p.c. apelację oddalono.

SSO Lesław Zieliński

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.