X C 2970/17WyrokSąd Rejonowy w Toruniu

Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 26 października 2017 r.

Zobacz w SAOS
umowa
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

nietezowane

Treść orzeczenia

Sygn. akt X C 2970/17 upr.

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 26 października 2017 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska

Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Domańska

po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) spółka akcyjna w W. przeciwko R. P. o zapłatę

I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 798,56 zł (siedemset dziewięćdziesiąt osiem złotych pięćdziesiąt sześć groszy)

II. w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 317 zł (trzysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Katarzyna Malinowska

Sygn. akt X C 2970/17

Uzasadnienie

Powód (...) spółka akcyjna w W. złożył pozew przeciwko R. P. o zapłatę kwoty 860,61 zł z odsetkami i kosztami.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż dochodzona kwota to zaległość w spłacie pożyczki zaciągniętej przez pozwanego u (...) spółka akcyjna spółka komandytowa.

W dniu 1 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy (...)wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Od nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany i domagał się oddalenia powództwa w całości. Podniesiono zarzut wygaśnięcia zobowiązania, niewymagalności roszczenia, niewykazania istnienia wierzytelności ani co do zasady ani co do wysokości i zarzut zastosowania klauzuli niedozwolonych.

Sąd ustalił, co następuje

W dniu 29 czerwca 2015 r. pozwany zawarł z (...) spółka akcyjna spółka komandytowa umowę pożyczki. Zgodnie z umową pozwany winien był zwrócić pożyczkodawcy kwotę 1800 zł. Na tą kwotę składała się 1000 zł kapitału i 800 zł prowizji. W dniu 30 czerwca 2015 r. pożyczkodawca dokonał przelewu kwoty 1000 zł na rachunek bankowy pozwanego.

Dowód: umowa k. 33-40 akt, potwierdzenie przelewu k. 48 akt

W grudniu 2015 r. pozwany został wezwany do zapłaty, w styczniu 2016 r. w związku z brakiem spłaty zobowiązania zgodnie z harmonogramem umowa pożyczki została wypowiedziana. Następnie ponownie wezwano pozwanego do zapłaty.

Dowód: monit k. 41 akt, wypowiedzenie k. 42 akt, potwierdzenie nadania wypowiedzenia k. 63-66 akt, wezwanie k. 43 akt

W dniu 31 marca 2016 r. (...) spółka akcyjna spółka komandytowa została przekształcona w (...) spółka akcyjna.

Dowód: odpisy z (...) k. 29-32

Sąd zważył, co następuje

Stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów, których autentyczność nie była kwestionowała. Pozwany odmawiał im jednak mocy dowodowej.

Spór dotyczył zasadności dochodzonego roszczenia wobec zakwestionowania roszczenia przez pozwanego w całości i podniesienia zarzutów: niewymagalności roszczenia, niewykazania roszczenia co do wysokości, jak również zarzutu zastosowania klauzul niedozwolonych.

Zgodnie z treścią art. 720 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy. W niniejszej sprawie powód pożyczył pozwanemu kwotę 1800 zł i domagał się jej zwrotu.

Na podstawie art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c., ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Jeśli zatem powód powoływał się na zaistnienie oznaczonych faktów, w tym na fakt zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, zobowiązany był wskazać okoliczności, które uzasadniały żądanie zgłoszone w pozwie. Na stronie pozwanej spoczywał z kolei obowiązek wykazania, że roszczenie jest nienależne, bądź jest należne w innej wysokości.

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, należy uznać roszczenia powoda za zasadne w zakresie kwoty 798,56 zł.

Zdaniem Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie wyłącznie w części dotyczącej odsetek w kwocie 62,05 zł. Skoro pozwany wprost zakwestionował wysokość dochodzonych kwot to powód winien był przedstawić sposób wyliczenia tych odsetek, od jakiej kwoty, za jaki okres i z jaką stopą procentową. Skoro powód tego nie przedstawił, uniemożliwił tym samym zarówno sądowi jak stronie pozwanej możliwość skontrolowania prawidłowości naliczenia tychże odsetek - w tym zakresie powództwo podlegało oddaleniu.

Sąd zasądził kwotę 775,56 zł, bowiem uznał, ze powód poprzez przedłożenie umowy oraz zestawienia wpłat i zestawienia naliczonych opłat w sposób wystarczający wykazał, iż pożyczka nie została spłacona właśnie w tej kwocie. Pozwany nie zakwestionował prawidłowości zaksięgowania dokonanych przez niego wpłat, nie wykazał również, iż spłacił pożyczkodawcy większą kwotę, niż ta wskazana przez powoda.

Odnosząc się do żądania oddalenia powództwa w zakresie prowizji wskazać należy, iż w treści zawieranej umowy, którą pozwany podpisał, jest w sposób jasny wskazane, co składa się na kwotę, którą pozwany winien będzie spłacić. W § 1 pkt 3 umowy wyraźnie określono wysokość prowizji. Tym samym pożyczkodawca uczynił zadość wymaganiom stawianym przez art. 7 i 7a ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (tj. z dnia 23 sierpnia 2016 r. Dz.U. z 2016 r. poz. 1528).

Poprzez przedłożenie pisma z dnia 7 stycznia 2016 r. i potwierdzenia nadania przesyłki pozwanemu powód w sposób przekonujący wykazał fakt wypowiedzenia umowy pożyczki i jej wymagalność. Na marginesie wskazać należy, iż umowa pożyczki zawarta została na okres do 13 lutego 2016 r., który to minął już w chwili złożenia powództwa.

Sąd zasądził również kwotę 23 zł tytułem opłat windykacyjnych. Pozwany podpisując umowę zgodził się na pokrywanie kosztów windykacji w przypadku nieterminowej spłaty zobowiązań. Pozwany nie kwestionował podjęcia przez pożyczkodawcę czynności windykacyjnych. Nadto powód złożył do akt wezwanie do zapłaty z dnia 28 lutego 2015 r. i z dnia 8 marca 2016 r. i tym samym wykazał podjęcie czynności windykacyjnych i obciążenie pozwanego ich kosztami zgodnie z załącznikiem nr 2 do umowy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 100 kpc nakładając ich obowiązek w całości na pozwaną, bowiem Sąd może włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Na zasądzone koszty składa 360 zł wynagrodzenia pełnomocnika, 17 zł opłaty skarbowej i 30 zł opłaty od pozwu.

SSR Katarzyna Malinowska

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.