Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII Pz 18/16
Postanowienie
Dnia 14 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w G. VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Joanna Smycz
po rozpoznaniu sprawy w dniu 14 kwietnia 2016 w G. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa D. O. przeciwko : 1. (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. 2.I. K. 3.W. N. o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe na skutek zażalenia pozwanego I. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 2 grudnia 2015 sygn. akt IV P 334/13 postanawia: oddalić zażalenie (-) SSO Joanna Smycz
Uzasadnienie
Powód D. O. wniósł pozew przeciwko pozwanym (...) sp. z o.o. w Z. oraz W. N. i (...) spółka cywilna w Z., domagając się zapłaty wynagrodzenia za pracę i pracę w godzinach nadliczbowych.
Na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Z. wydał postanowienie zobowiązujące pozwanych I. K. oraz W. N. do nadesłania dokumentów w postaci list obecności oraz książki służb obiektów ochranianych, szczegółowo opisanych w postanowieniu, w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania wezwania pod rygorem skutków z art. 233 par. 2 kpc i nałożenia grzywny na podstawie art. 475 kpc.
Podczas rozprawy w dniu 2 grudnia 2015 r. stwierdzono, iż pozwani nie wykonali opisanego powyżej zobowiązania z dnia 15 września 2015 r.
W związku z powyższym, dnia 2 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Z. – Wydział IV Pracy wydał postanowienie o nałożeniu na podstawie art. 475 kpc na pozwanych I. K. oraz W. N. kary grzywny w wysokości po 2.000 zł za niewykonanie zobowiązania Sądu wynikającego z postanowienia wydanego na rozprawie w dniu 15 września 2015 r.
Na powyższe postanowienie pozwany I. K. złożył zażalenie w dniu 18 grudnia 2015 r. wnosząc o jego uchylenie. Pozwany w uzasadnieniu wskazał, iż nie wykonał zobowiązania nie z własnej winy. Ponadto podniósł, iż nie miał świadomości, że niewykonanie zobowiązania Sądu może skutkować nałożeniem kary grzywny w kwocie 2.000 zł. Oświadczył przy tym, iż niezwłocznie wykona zobowiązanie Sądu.
Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. pozwany I. K. poinformował, iż strona pozwana nie jest w stanie złożyć dokumentów, do których przedłożenia została zobowiązana postanowieniem z dnia 15 września 2015 r., gdyż nie jest w posiadaniu tych dokumentów. Braki usunięto dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w G. zważył:
Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zażalenia pozwany wskazuje, iż niewywiązanie się przez niego z nałożonego przez Sąd zobowiązania wyniknęło nie z jego winy. Jednakże nie podaje następnie żadnych okoliczności na poparcie swojej tezy, ograniczając się jedynie do tak lakonicznego wyjaśnienia przyczyn swojego zaniechania. Takie uzasadnienie, nie poparte żadnymi argumentami w postaci wyjaśnienia okoliczności uniemożliwiających pozwanemu zastosowanie się do zobowiązania Sądu ze względów oczywistych nie zasługuje na uznanie.
Ponadto, w żadnym razie nie można uznać za zasadne stwierdzenie podniesione w zażaleniu pozwanego jakoby nie miał on świadomości konsekwencji swojego zaniechania w postaci ukarania grzywną w wysokości 2.000 zł biorąc pod uwagę fakt, iż został w tej kwestii pouczony przez Sąd w pkt. 1 postanowienia z dnia 15 września 2015 r., w którym jasno wskazano rygor wraz z podstawami prawnymi jego zastosowania.
Dodatkowo podnieść należy, iż pozwany nie wywiązał się ze złożonego w zażaleniu oświadczenia w postaci niezwłocznego dostarczenia brakujących dokumentów, gdyż dnia 12 stycznia 2016 r. powiadomił pisemnie Sąd, iż spółka nie jest w posiadaniu niniejszych dokumentów, zaś uzupełnił braki dopiero 19 stycznia 2016 r.
Tym samym Sąd uznał, iż zostały spełnione przesłanki z art. 475 kpc uzasadniające nałożenie na pozwanego kary grzywny w wysokości 2.000 zł.
Mając powyższe na uwadze, zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe.
W konsekwencji, zażalenie oddalono na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c.
(-) SSO Joanna Smycz