Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII P 140/25
Uzasadnienie
wyroku uzupełniającego
z dnia 18 czerwca 2026 roku
W wyroku z dnia 2 kwietnia 2026 roku Sąd Rejonowy nie orzekł o całości żądania zasądzenia od pozwanego wynagrodzenia i skapitalizowanych odsetek z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
Stąd też wniosek powoda z dnia 16 kwietnia 2026 roku zasłużył na uwzględnienie w trybie art. 351 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z którym strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku.
Rozstrzygnięciem uzupełniającym wyrok jest oddalenie powództwa w pozostałej części, tj. nieobjętej rozstrzygnięciami zawartymi w punktach I i II wyroku.
Jak wynika z uzasadnienia uzupełnianego wyroku (k. 192-197), suma przysługującego powodowi wyrównania wynagrodzenia wynikała z przedstawionych przez pozwanego zestawień (k. 93, k. 95). Za 2021 rok wyrównanie przysługiwało więc powodowi w wysokości 6.164,79 złotych (k. 93), a za 2022 rok – 15.147,67 złotych (k. 95). Tytułem „13” wynagrodzenia za 2021 rok wyrównanie przysługiwało w wysokości 523,49 złotych (k. 93), a tytułem „13” wynagrodzenia za 2022 rok wyrównanie przysługiwało w wysokości 1.274,51 złotych (k. 95) – przy czym w wypadku tego ostatniego powód domagał się mniejszej kwoty wyrównania 1.273,66 złotych (k. 10) – co uwzględniono mając na względzie treść art. 321 § 1 k.p.c. Jeśli chodziło o wyrównanie jednorazowego dodatkowego wynagrodzenia, to pozwany nie przedstawił w tym wypadku własnych wyliczeń, stąd uwzględniono kwotę podaną przez powoda (250,97 złotych). Łącznie, tytułem wyrównania wynagrodzenia, zasądzono w punkcie I uzupełnianego wyroku od pozwanego na rzecz powoda sumę 23.360,58 (6.164,79 + 15.147,67 + 523,49 + 1.273,66 + 250,97) złotych.
Jeśli chodziło o wysokość dochodzonych przez powoda, skapitalizowanych odsetek, to w tym wypadku również uwzględniono wyliczenia przedstawione przez pozwanego (k. 125, k. 127, k. 128), za wyjątkiem odsetek od wyrównania jednorazowego dodatkowego wynagrodzenia, gdyż w tym wypadku pozwany nie przedstawił stosownego wyliczenia. W wypadku skapitalizowanych odsetek od kwot wyrównania „13” wynagrodzeń za lata 2021-2022 powód domagał się mniejszych kwot niż wynikające z zestawień pozwanego (k. 10, k. 96) – co uwzględniono mając na względzie treść art. 321 § 1 k.p.c. Łącznie, tytułem skapitalizowanych odsetek, zasądzono w punkcie II uzasadnianego wyroku od pozwanego na rzecz powoda sumę 5.691,16 (1.622,04 + 2.746,33 + 112,48 + 122,67 + 1.078,66 + 8,98) złotych.
Sąd Rejonowy – Sąd Pracy uwzględnił więc dokumentację sporządzoną przez specjalistę ds. księgowości zatrudnioną w pozwanym sądzie (k. 93-97) i na jej podstawie ustalił wysokość roszczenia pieniężnego powoda. Podkreślenia wymagało, iż chodziło tu o dowód wnioskowany przez obie strony. Powód wnioskował o przeprowadzenie tego dowodu już w pozwie (pkt 8-9 na stronach 2-3 pozwu). Na stronie 6 pozwu wskazał, że nie mogąc wcześniej uzyskać takich wyliczeń, formułując żądanie pozwu bazował wyłącznie na tzw. paskach płacowych i jedynie „w sposób przybliżony oszacował wysokość brakującego wynagrodzenia”. Powód, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wprost nie zakwestionował zestawień przedstawionych przez pozwanego, choć wskazał, iż zestawienia te nie pozwalają na dokonanie weryfikacji ich prawidłowości (k. 148v-149) i z tego względu podtrzymywał te swoje szacunkowe wyliczenia z pozwu. Nie wskazał jednak, choćby przykładowo, które z wyliczeń autorstwa wyspecjalizowanej komórki organizacyjnej pozwanego sądu są nieprawidłowe i dlaczego. Nie wnosił też o zweryfikowanie wyliczeń pozwanego poprzez dopuszczenie stosownego dowodu z opinii biegłego (np. z zakresu księgowości, kadr i płac).
W związku z powyższym, powództwo w części wykraczającej poza część objętą rozstrzygnięciami w punktach I i II uzupełnianego wyroku należało oddalić jako niezasadne.
Z tych względów orzeczono jako w wyroku uzupełniającym.