VII Kp 198/15PostanowienieSąd Rejonowy w Siedlcach

Postanowienie Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 17 września 2015 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt VII Kp 198/15

Postanowienie

Dnia 17 września 2015 roku

Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie :

Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk

Protokolant : sekr. sąd. Magdalena Wereda

przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17.09.2015 roku zażalenia T. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 29.05.2015 roku o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie 1 Ds. 739/15 Na podstawie art. 465§ 2 kpk

POSTANAWIA

Zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie zaistniałego w okresie od lutego 2014 roku do 23 kwietnia 2015 r. stosowania groźby lub przemocy wobec T. i S. K. przez urzędników Urzędu Gminy S. oraz Starostwa Powiatowego w S. w celu zmuszenia ich do zaniechania dalszych roszczeń związanych z użytkowaniem przez nich gruntami w miejscowości Ż. przy ulicy (...), tj. o czyn z art. 191 § 1 kk - wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk).

W ustawowym terminie orzeczenie powyższe zaskarżył pokrzywdzony T. K. zarzucając mu naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 2 kpk oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżący podał, że wraz z żoną są nękani przez sąd, Starostwo Powiatowe w S. oraz Urząd Gminy w S..

Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia.

Sąd zważył co następuje

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności czy dowodów które należałoby przeprowadzić w toku dalszego postępowania przygotowawczego. Zażalenie skarżącego stanowi tylko swobodną i subiektywna polemikę z prawidłowo podjętą decyzją prokuratora jak i z uzasadnieniem tej decyzji.

Zarówno treść zażalenia, jak i treść zeznań T. K. i S. K. wskazują na to, iż nie zgadzają się oni z decyzjami podejmowanymi wobec nich w toku postępowań sądowych i administracyjnych. W okresie przynajmniej od 2004 roku kierował liczne pisma do instytucji na które otrzymywali terminowo odpowiedzi na piśmie a urzędnicy także udzielali stosownych informacji.

Samo niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia nie może jednak świadczyć o tym, by urzędnicy, którzy takie decyzje wydają, kierowali się tym, by nękać strony czy też zmuszać je do określonych zachowań.

W tej sytuacji nie ma żadnych przesłanek do kontynuowania postępowania przygotowawczego w zakresie rozstrzygania o przestępstwach z art. 191 § 1 kk .Przedstawiona przez pokrzywdzonego polemika z treścią postanowienia nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy .

Mając powyższe na względzie zażalenie jako pozbawione podstaw merytorycznych należało oddalić ,dlatego postanowiono jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.