Streszczenie (SAOS)

1. W świetle art. 325 in fine k.p.c. użycie przyimka „wobec” w sentencji wyroku oddalającego powództwo determinuje rozstrzygnięcie o przedmiocie procesu przeciwko podmiotowi wymienionemu w powództwie, jako strona pozwana, a nie jako strona powodowa. Oddalając zatem powództwo wobec powoda sąd rozstrzygnął nie o jego roszczeniu procesowym, lecz o roszczeniu procesowym skierowanym przeciwko niemu. 2. Uzasadnienie, które jest wygłaszane, musi spełniać wymogi określone w art. 328 § 2 k.p.c. (w brzmieniu przed 7 listopada 2019 r.). Natomiast ustne zasadnicze powody rozstrzygnięcia mogą ograniczyć się do podania wyłącznie takich kluczowych elementów podstawy faktycznej oraz wyjaśnienia podstawy prawnej, które determinowały rozstrzygnięcie sądu I instancji o przedmiocie procesu. Wygłaszając uzasadnienie sąd powinien posługiwać się przede wszystkim językami prawnym i prawniczym, który w zakresie tej czynności orzeczniczej stanowi właściwą płaszczyznę komunikacji ze stronami. Podając zaś ustne zasadnicze powody rozstrzygnięcia sąd może posługiwać się także wyrazami, wyrażeniami, czy też składaniami w formie potocznej wypowiedzi. Wygłoszone uzasadnienie, chociażby nie spełniało wymogów języka prawniczego lub prawnego, może stanowić właściwy punkt odniesienia dla sądu II instancji, jeżeli poddaje się kontroli instancyjnej.