Treść orzeczenia
Sygn V W 1550/24
Uzasadnienie
A. S. została obwiniona o to, że
1) w dniu 12.05.2023 r. w godz. 18:00-20:40 w W. przy ul. (...), będąc organizatorem zgromadzenie z Fundacji (...), publikowała drastyczne treści na plandece namiotu (zwłoki nienarodzonego płodu), tj. o wykroczenie z art. 141 KW,
2) w dniu 12.05.2023 r. ok. godz. 20:40 w W. przy ul. (...) poprzez odtwarzanie głośnych nagrań mówiących o aborcji, zakłóciła spokój i porządek publiczny na szkodę K. S., tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 KW.
Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku rozprawy materiału dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 8 maja 2023r obwiniona A. S. złożyła do (...) w W. zgłoszenie zgromadzeniu publicznym w trybie uproszczonym, jakie miało się odbyć w dniu 12 maja 2023r w godz. 16:30 -23:50 w W. przy (...). Obwiniona jako cel zgromadzenia podała „pikietę informacyjną stop aborcji”. Jako dodatkowe informacje dot. zgromadzenia wskazano, że przewidziane są banery, nagłośnienie i namiot. W dniu 12 maja 2023r w W. przy ul. (...) w godzinach popołudniowych, w pewnym oddaleniu od bramy głównej (...) odbyło się zgromadzenie, gdzie obwiniona występowała jako kierujący oraz organizator zgromadzenia, na chodniku rozstawiony został namiot, na którego bokach umieszczono napisy, hasła antyaborcyjne, jak również zamieszczono zdjęcia płodów ludzkich, związane z wykonywaniem zabiegu aborcji, co było widoczne dla przechodniów. Z głośników emitowano ponadto podobne treści antyaborcyjne, które były słyszalne dla przechodniów. Emitowane przez głośniki treści oraz zamieszone zdjęcia u przechodniów wzbudzały różne reakcje, niektórzy z przechodniów wyrażali swój sprzeciw, natomiast inni wyrażali poparcie dla prezentowanych treści. Wśród przechodniów, którzy negatywnie odnosili się do prezentowanych treści byli K. S. i M. S..
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dowodów:
-zgłoszenie k. 26-28
-zawiadomienie (k. 1-13)
-zeznania świadków K. S. (k. 389-391, k. 41-42) i M. S. (k. 38),
-wyjaśnienia obwinionej (k 388, 391).
Obwiniona A. S. słuchana na rozprawie nie przyznała się do popełnienia zarzuconych jej wykroczeń. Wyjaśniła ona, że chciała zaprezentować swoje zdanie na temat aborcji, było to legalne, zgłoszone zgromadzenie, miała ona prawo używać nagłośnienia oraz prezentować w taki sposób swoje poglądy. Obwiniona wyjaśniła, że w tym zgromadzeniu uczestniczyła ona jak wolontariusz, była organizatorem tego zgromadzenia, kierowała jego przebiegiem, wcześniej zgłaszała je władzom miasta. Wyjaśniła ona, że nie przemawiała w trakcie zgromadzenia, jednak puszczała ona nagranie dotyczące kwestii aborcji przy pomocy głośników, tub. Wyjaśniła ona, że to zgromadzenie zostało zgłoszone, podano czas trwania zgromadzenia. Wyjaśniła ona, że przychodziły tam zarówno osoby, które domagały się przerwania zgromadzenia, jak również osoby, które wyrażały swoje poparcie, były wyrażane różne stanowiska, celem tego zgromadzenia było przekazanie społeczeństwo prawdy o tym, jak okrutna i nieludzka jest aborcja. Obwiniona wyjaśniła, że prezentowane zdjęcia, były to prawdziwe zdjęcia ofiar aborcji.
W ocenie sądu wyjaśnienia obwinionej zasługiwały na wiarę, ponieważ z jednej strony materiał dowodowy w postaci dokumentu zgłoszenia zgromadzenia oraz materiał zdjęciowy dot. przedmiotowego zgromadzenia potwierdzają wyjaśnienia obwinionej, z drugiej strony pozostały materiał dowodowy nie przeczy wyjaśnieniom obwinionej.
W ocenie sądu zachowanie obwinionej zarzucone we wniosku o ukaranie nie stanowią wykroczeń, w szczególności nie wypełniają one znamion wykroczeń określonych w art. 141 kw, ani w art. 51 §1 kw.
Odpowiedzialności za wykroczenie z art. 141 kw podlega ten, kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych. Wykroczenie to zostało umieszczone w rozdziale XVI kodeksu wykroczeń zatytułowanym „wykroczenia przeciwko obyczajności publicznej”. W ocenie sądu nie ulega wątpliwości, że prezentowanie wizerunków płodów ludzkich, ofiar aborcji w żadnym razie nie stanowi umieszczenia nieprzyzwoitego ogłoszenia czy zdjęcia w rozumieniu art. 141 kw. Sąd podziela w tym zakresie szeroko motywowane i poparte orzeczeniami innych sądów, stanowisko prezentowane przez obwinioną (wniosek wraz z załączonymi kopiami orzeczeń oraz innymi materiałami k. 112-329). W ocenie sądu pojęcie nieprzyzwoitości oznacza rażącą sprzeczność z zasadami moralno-etycznymi, które obowiązują w społeczeństwie, ocena czy określony napis, rysunek jest nieprzyzwoity musi być oparta na pewnych zobiektywizowanych kryteriach i odwoływać się do przeważających ocen społecznych. Sąd podziela także stanowisko, że napis, ogłoszenie, rysunek nieprzyzwoity cechuje się bezwstydnością, nieskromnością, obscenicznością, perwersyjnością, wulgarnością, budzi powszechne oburzenie i sprzeciw. Prezentowanie publiczne zdjęć płodów ludzkich może wprawdzie budzić silne emocje u osób oglądających takie zdjęcia, może być odbierane jako przekaz silny, emocjonalny, kontrowersyjny, prezentowanie takich zdjęć może w określonych sytuacjach naruszać dobra osobiste osób, których wizerunki są prezentowane lub ich osób bliskich, jednak nie stanowi to wykroczenia skierowanego przeciwko obyczajności publicznej, nie posiada wyżej wymienionych cech obsceniczności, wulgarności, bezwstydności. Odnosząc się natomiast do strony podmiotowej omawianego wykroczenia, należy uznać, że w istocie bezsporna okoliczność, że obwiniona działała w ramach określonej akcji, kampanii społecznej, mającej na celu uświadomienie tego, czym jest aborcja, działała w ramach zgłoszonego odpowiednim władzom zgromadzenia publicznego- wyklucza przyjęcie, że obwiniona kierowała się niskimi pobudkami, działa bez powodu, czy z oczywiście błahych powodów. Zdaniem sądu zachowanie obwinionej nie wypełniło również znamion wykroczenia określonego w art. 51 §1 kw. Odpowiedzialności za wykroczenie z art. 51 § 1 kw podlega bowiem ten, kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym. Pojęcie wybryku, użyte w w/w przepisie obejmuje zachowania niezgodne z zasadami współżycia społecznego, budzące powszechną odrazę, sprzeciw, zgorszenie. Sąd podzielając również w tym zakresie stanowisko prezentowane przez obwinioną (k. 112-329), uważa, że prezentowanie w ramach akcji, kampanii społecznych zdjęć (prawdziwych, niezmanipulowanych) ofiar aborcji nie może stanowić innego wybryku w rozumieniu w/w przepisu. Należy podkreślić, że powszechne zgorszenie mogą wywoływać zachowania, gesty wulgarne, nieobyczajne, takie jak np obnażanie się, muszą to być zachowania, które w sposób jednoznaczny i rażący odbiegają od powszechnie przyjętych norm postępowania w danych okolicznościach, do takich zachowań nie należy prezentowanie w ramach akcji, kampanii społecznych drastycznych obrazów, zdjęć (np zdjęcia płodów ludzkich), które mogą budzić silne emocje, silnie oddziaływać na odbiorców. Sąd podziela w pełni w omawianym zakresie stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. IV KK 247/21. Należy jeszcze raz podkreślić, że obwiniona przekazywała określone treści dotyczące aborcji w po uprzednim zgłoszeniu zgromadzenia władzom miasta, które to władze nie wyrażały sprzeciwu wobec planowanego zgromadzenia, przy czym obwiniona w treści zgłoszenia wskazywała na zamiar używania nagłośnienia, zatem nie sposób kwestionować samego używania przez obwinioną nagłośniania w przestrzeni publicznej.
W ocenie sądu dokonanej przez sąd oceny zachowania obwinionej nie podważają zeznania złożone w niniejszej sprawie przez świadków K. S., ani przez świadka M. S.. Świadkowie ci mogli być wprawdzie poruszeni treścią przekazu oraz prezentowanymi zdjęciami i oceniać je negatywnie, czuć się niekomfortowo, nie zmienia to jednak powyższe uzasadnionej oceny, że zachowanie obwinionej nie wypełniło znamion wykroczenia.
Z tych względów obwinioną uniewinniono od popełnienia zarzuconych jej wykroczeń, kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa.