descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt V Kz 390/14

Postanowienie

Dnia 16 maja 2014 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący: Sędzia S.O. Marzena Lesiuk

Sędziowie: S.O. Zbigniew Mierzejewski (sprawozdawca)

S.O. Piotr Augustyniak

Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II W 1669/13 Sąd Rejonowy w Pabianicach przekazał sprawę Urzędowi Skarbowemu w P. celem uzupełnienia braków dochodzenia poprzez dopełnienie wobec oskarżonego, który nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim, czynności o których mowa w art. 72 § 3 k.p.k. oraz przesłuchania osoby reprezentującej biuro rachunkowe na okoliczność dostępu oskarżonego do dokumentów księgowych pod kątem możliwości wywiązania się oskarżonego z ciążącego na nim obowiązku podatkowego, a nadto dopełnienie wobec oskarżonego czynności, których nie przeprowadza się w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych.

Powyższe postanowienie zaskarżył w całości zażaleniem Urząd Skarbowy w P. zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów postępowania tj.:

- art. 173 § 2 pkt 1 k.k.s. oraz art. 174 k.k.s. sprowadzającą się do wyrażenia błędnego poglądu prawnego, jakoby ustalenie miejsca pobytu oskarżonego nie władającego językiem polskim w sprawie prowadzonej w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych po wniesieniu aktu oskarżenia do Sądu stanowiło podstawę do zwrotu akt sprawy do postępowania przygotowawczego

- art. 94 § 1 pkt 4 i 5 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., polegającą na braku wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Podnosząc powyższe zarzuty Urząd Skarbowy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie oskarżyciela publicznego jest zasadne.

Ustalenie miejsca zamieszkania oskarżonego po wniesieniu do sądu aktu oskarżenia dezaktualizuje możliwość dalszego rozpoznawania sprawy w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych, nie jest jednak samo w sobie powodem zwrotu sprawy celem uzupełnienia braków postępowania przygotowawczego w postaci wykonania z oskarżonym czynności, które z racji jego nieobecności nie zostały wykonane. Innymi słowy nie jest to okoliczność skutkująca „zawróceniem” biegu postępowania z etapu sądowego do przygotowawczego.

Analogiczną argumentację można wyprowadzić z treści przepisu art. 177 k.k.s., zgodnie z którym w razie osobistego zgłoszenia się skazanego do dyspozycji sądu już po wydaniu wyroku i złożenia przez niego stosownego wniosku wyznacza się rozprawę, a wydany w I instancji wyrok traci moc z chwilą stawienia się na niej skazanego. Sprawa zatem nie wraca do etapu postępowania przygotowawczego, które było legalnie prowadzone w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych, ale jest rozpoznawana ponownie w postępowaniu sądowym.

W przedmiotowej sprawie legalnie, tj. zgodnie z przepisami działu IV kodeksu karnego skarbowego, zastosowano tryb postępowania w stosunku do nieobecnych i zakończono postępowanie przygotowawcze wnosząc akt oskarżenia do sądu. Ujawnienie się oskarżonego w postępowaniu sądowym nie może zatem skutkować uznaniem za wadliwe prowadzonego pod jego nieobecność postępowania przygotowawczego.

Zgodnie z treścią art. 345 § 1 k.p.k. sąd może przekazać sprawę do uzupełnienia braków postępowania przygotowawczego tylko wówczas, gdy dokonanie niezbędnych czynności przez sąd powodowałoby znaczne trudności.

Wskazana w zaskarżonym postanowieniu potrzeba przesłuchania świadka- pracownika biura rachunkowego w żadnym razie nie może zostać uznana za skutkującą znacznymi trudnościami w rozumieniu powołanego przepisu.

Mając na uwadze powyższe, uznając że zarzuty zawarte w zażaleniu oskarżyciela były zasadne, należało uchylić zaskarżone postanowienie.