Treść orzeczenia
Sygn. akt V .2 Ka 190/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 22 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec
Sędziowie: SO Sławomir Klekocki (spr.)
SO Olga Nocoń
Protokolant: Agnieszka Szafoni
w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy: skazanegoK. J. syna R. i A. ur. (...) w T. o wyrok łączny na skutek apelacji, wniesionej przez skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 18 grudnia 2014r. sygn. akt II K 481/14
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. M. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz 23 % podatku VAT w kwocie 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Uzasadnienie
K. J. został skazany prawomocnymi wyrokami:
1.Sądu Rejonowego w R. z dnia 23.01.2013r. sygn. akt II K 488/11 za przestępstwo z art. 207§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w okresie od września 2009 roku do stycznia 2011 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 278§1 kk przy zast. 278§3 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w okresie od 19 do 22 stycznia 2011r. na karę 6 miesięcy, na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk Sąd wymierzył karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i orzekł obowiązek naprawienia szkody.
2. Sądu Rejonowego w R. z dnia 16.01.204r. sygn. akt II K 651/13 za przestępstwo z art. 197§1 kk i art. 200§1 i 2 kk, art. 201 kk przy zast. art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w okresie 2009 roku do maja 2010 roku na karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy orzeczeniu zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną.
Wyrokiem łącznym z dnia 18 rudnia 2014 r. w sprawie o sygn. II K 481/14 Sąd Rejonowy wR. na mocy art. 85 i 86 § 1 i 1 kk w miejsce orzeczonych wobec skazanego K. J. wyrokiem Sądu Rejonowego w R.z dnia 23 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 488/11 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego wR. z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II K 651/13 kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na zasadzie art. 577 kpk na poczet wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach objętych wyrokiem łącznym oraz kary dotychczas odbyte j w sprawie II K 488/11 od dnia 13.10.2013 r. do dnia wydania wyroku łącznego ustalił początek odbywania kary łącznej na dzień 13.10.2013 r.. Pozostałe rozstrzygnięcia, a nie objęte wyrokiem łącznym na zasadzie art. 576 § 1 kpk podlegają odrębnemu wykonaniu. Na mocy art. 624 § 1 kpk zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniósł skazany K. J. zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczeniu o karze zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec skazanego kary łącznej 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wysokość przy zastosowaniu przez Sąd I instancji zasady kumulacji jest rażąco surowa.. W oparciu o ten zarzut skazany K. J. wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez złagodzenie orzeczonej wobec niego kary łącznej i orzeczenie tej kary przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji i orzeczenie kary łącznej w wysokości 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja skazanego nie zasługuje na uwzględnienie Przypomnieć należy, że zastosowanie przez Sąd przy wymiarze kary łącznej zasady absorpcji czy też kumulacji jest wyłącznie uzależnione od istniejącego pomiędzy poszczególnymi czynami wchodzącymi w skład zbiegu realnego, związku podmiotowo – przedmiotowego. Krótko mówiąc im ów związek ściślejszy, tym Sąd winien odwoływać się do zasady absorpcji, natomiast im więzi te luźniejsze tym bardziej kształtować karę łączną winno się w oparciu o zasadę kumulacji. W przedmiotowej sprawie czyny objęte zbiegiem realnym stanowią przestępstwa przeciwko rodzinie, przeciwko wolności seksualnej i obyczajności i jedno przeciwko życiu i zdrowiu. Popełnione zostały w okresie od roku 2009 r. do 5 maja 2010 r. na szkodę różnych podmiotów. Biorąc pod uwagę, wspomniany czasookres popełnienia w/w czynów, fakt, że są one różnorodne ( rodzaj dóbr prawnych jakie zostały naruszone ) należało zastosować zasadę asperacji. Wymierzona skazanemu kara łączna 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności właściwie ocenia istniejący związek podmiotowo – przedmiotowy. Brak jest racjonalnych przesłanek o zastosowaniu przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji jak domaga się w swojej osobistej apelacji skazany. Z tych też względów nie podzielając argumentów i zarzutów podniesionych w apelacji skazanego, Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.