descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt V GC 63/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 5 stycznia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Krośnie V Wydział Gospodarczy w składzie następującym :

Przewodniczący : SSR Bogdan Uliasz

Protokolant : stażysta Justyna Pacholczyk

ZARZĄDZENIE

1. Odnotować wyrok.

2. K.. 7 dni.

K., dnia 05.01.2026 r.

Uzasadnienie

wyroku z dnia 5 stycznia 2026 r.

Powód A. S., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) Firma Handlowo-Usługowa w S., wniósł o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. kwoty 7 159,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 31 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych, powiększonymi o kwotę 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

W uzasadnienie pozwu powód podał, że dniu 12 listopada 2021 r. doszło do szkody na pojeździe marki A. (...) o nr rej. (...) na szkodę spółki (...), prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...). Odpowiedzialny miał wykupioną polisę w pozwanym Towarzystwie (...).

W związku z tym pozwanemu została zgłoszona przedmiotowa szkoda. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność za powstałe zdarzenie szkodowe i przeprowadził w tym zakresie postępowanie likwidacyjne. Pozwany, po przeprowadzeniu oględzin w/w pojazdu, przedstawił kosztorys naprawy, kwalifikując szkodę na w/w pojeździe jako szkodę częściową. W związku z tym poszkodowany zdecydował się oddać uszkodzony pojazd do naprawy. Po zakończeniu naprawy, poszkodowany zwrócił powodowi pojazd zastępczy, co miało miejsce w dniu 15 grudnia 2021 r. Dodatkowo, w dniu 15 listopada 2021 r. powód świadczył na rzecz poszkodowanego usługę podstawienia auta zastępczego, a w dniu 15 grudnia 2021.r. usługę odbioru auta zastępczego.

W związku ze zdarzeniem szkodowym z dnia 12 listopada 2021 r. i niemożnością korzystania przez poszkodowanego ze swojego pojazdu, powodowi niezbędny był pojazd zastępczy. Pozwany jednak nie przedstawił poszkodowanemu skutecznie konkretnej i realnej oferty najmu pojazdu zastępczego, na podstawie której poszkodowany mógłby podjąć świadomą decyzję o najmie. Informacja przedstawiona przez pozwanego w zakresie najmu pojazdu zastępczego była zbyt ogólna i nie zawierała żadnych konkretnych informacji, które były istotne dla poszkodowanego. Samo przedstawienie informacji o możliwości najmu pojazdu wraz ze wskazaniem stawki nie może być wystarczające, albowiem poszkodowany ma prawo wiedzieć, na jakich dokładnie warunków miałby odbywać się najem i czy w związku z-tym nie ma ukrytych opłat, ograniczeń, limitów, itp. Pozwany jednak nie przedstawił poszkodowanemu ogólnych warunków najmu pojazdów zastępczych, podając jedynie dane wypożyczalni współpracujących z pozwanym w tym zakresie. Jednakże, warunki najmu w tychże wypożyczalniach zawierały zbyt wiele ograniczeń i nie spełniały koniecznych i usprawiedliwionych potrzeb poszkodowanego. W związku z tym poszkodowany nie wyraził zgody na podmianę pojazdu zastępczego i kontynuował najem pojazdu w firmie powoda, na warunkach przedstawionych mu przez powoda, które to warunki były dla poszkodowanego zdecydowanie korzystniejsze. Przed wynajęciem pojazdu u powoda poszkodowany szczegółowo zapoznał się z ogólnymi warunkami najmu obowiązującymi w firmie prowadzonej przez powoda-, które to były dla poszkodowanego w pełni zrozumiałe, przejrzyste i konkretne. Poszkodowany nie posiadał w tym przedmiocie żadnych wątpliwości.

Powód wskazał, że działając w imieniu poszkodowanego, podejmował realne działania zmierzające do zorganizowania poszkodowanemu pojazdu zastępczego za pośrednictwem pozwanego, dążąc do minimalizacji skutków szkody. Powód, po otrzymaniu warunków najmu wypożyczalni współpracujących z pozwanym, zwrócił się do w/w wypożyczalni z zapytaniem, czy jest możliwa modyfikacja niekorzystnych zapisów celem dopasowania warunków najmu do indywidualnych potrzeb poszkodowanego. Powód jednakże nie otrzymał odpowiedzi w w/w zakresie. Gdyby warunki najmu w wypożyczalniach współpracujących z pozwanym były korzystniejsze lub co najmniej zbliżone do warunków obowiązujących w firmie powoda. poszkodowany zdecydowałby się na najem pojazdu za pośrednictwem pozwanego.

W związku ze szkodą z dnia 12 listopada 2021 r. powód świadczył na rzecz poszkodowanego usługi : najmu pojazdu zastępczego przez okres 31 dni ( koszt : 13 345,50 zł brutto ), a także podstawienia auta zastępczego ( koszt : 264,45 zł ) oraz odbioru auta zastępczego ( koszt : 264,45 zł ). Na w/w usługi powód wystawił na rzecz poszkodowanego fakturę VAT nr (...) na kwotę 13 874,40 zł brutto ( 11 280,00 zł netto ). Poszkodowany umową cesji wierzytelności przeniósł na rzecz powoda wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanego Towarzystwa z tytułu zaistnienia szkody. W związku z tym powód zgłosił roszczenie pozwanemu, co stwierdzone jest w/w fakturą.

Powód wskazał, iż poszkodowany, jako płatnik podatku VAT, posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% jego wartości. W związku z tym roszczenie powoda, które zostało zgłoszone pozwanemu, ustalone zostało w oparciu o wartość netto plus 50% VAT ( wynikającą z w/w faktury, tj. 11 280,00 zł + 1 297,20 zł = 12 577,20 zł ).

Pozwany uwzględnił roszczenie powoda jedynie do wysokości 5 417,28 zł, która to kwotę obejmowała koszty z tytułu najmu pojazdu zastępczego. Pozwany zakwestionował czas najmu pojazdu zastępczego i zaakceptował jedynie 24 dni, podczas gdy w rzeczywistości poszkodowany wynajmował od powoda pojazd zastępczy przez 31 dni. Pozwany zredukował również dobową stawkę najmu pojazdu zastępczego, która zgodnie z umową najmu z dnia 15 listopada 2021 r. wynosiła 350,00 zł netto za jedną dobę. Według pozwanego dobowa stawka najmu powinna wynosić 249,00 zł brutto ( 225,72 zł z połową VAT ).

Ponadto, pozwane Towarzystwo nie uznało w całości świadczonej przez powoda na rzecz poszkodowanego usługi podstawienia oraz odbioru auta zastępczego.

W dniu 9 stycznia 2025 r. wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sygn. akt V GNc 1089/25, uwzględniający żądania pozwu.

Strona pozwana zaskarżyła nakaz w całości, co zgodnie z art. 505 § 2 k.p.c., spowodowało utratę jego mocy. Wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego i opłaty od pełnomocnictwa wg norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W pierwszej kolejności podniósł zarzut brakuj legitymacji procesowej po stronie powoda oraz nieważności umowy cesji. Przyznał, że sprawca korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń, zaprzeczył natomiast że :

- powód posiądą legitymację procesową czynną w niniejszej sprawie,

- umowa cesji została zawarta w sposób ważny,

- w drodze umowy cesji poszkodowany przelał na powoda prawo do dochodzenia odszkodowania z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego, podstawienia i odbioru pojazdu,

- ekonomicznie uzasadniony pozostawał najem pojazdu zastępczego w stawce na poziomie 350,00 zł netto za dobę,

- czas najmu będący w związku ze szkodą wynosi 31 dni,

- poszkodowany podjął czynności zmierzające do organizacji najmu pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej z pozwanym, w tym prowadził korespondencję w sprawie najmu pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracujących z pozwanym,

- pozwany nie przedstawił poszkodowanemu niezbędnych dokumentów, które byłyby wiążące dla poszkodowanego i które musiałaby podpisać w okolicznościach podjęcia decyzji o najmie,

- pozwany nie przedstawił konkretnej i realnej oferty najmu,

- czynności podejmowane przez powoda w sprawie organizacji najmu z wypożyczalni współpracującej z pozwaną nie były czynnościami pozornymi,

- warunki najmu z wypożyczalni współpracujących z pozwaną zawierały wiele niekorzystnych dla poszkodowanego ograniczeń,

- w adekwatnym związku ze szkodą pozostaje koszt podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego,

- stawki podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego deklarowane przez powoda odpowiadają rynkowym stawkom stosowanym na terenie miejsca zdarzenia w dacie szkody tj. 2021 r.,

- powód w sposób prawidłowy ustalił datę początkową naliczania odsetek.

Pozwany stwierdził, że :

- na etapie postępowania likwidacyjnego wypłacił kwotę 5.417,28 zł brutto ( kwota zawiera połowę VAT ) tytułem odszkodowania za najem pojazdu zastępczego ( 24 dni x 225,72 zł z połową VAT brutto stawka )

- w toku postępowania likwidacyjnego uznał okres najmu przez 24 dni,

- na etapie postępowania likwidacyjnego złożył propozycję najmu pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej wg stawki 249,00 zł brutto za dobę najmu,

- odmówił zwrotu kosztu podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego,

- poszkodowany M. J. posiadał w dacie zdarzenia możliwość odliczenia podatku VAT w 50%. -

Stanowisko pozwanego ubezpieczyciela zostało szeroko uzasadnione i poparte orzecznictwem.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

W dniu 12 listopada 2021 r. w miejscowości J. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego został uszkodzony samochód marki A. (...) o nr rej. (...) na szkodę M. J., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) w U.. Samochód osobowy A. (...), nr rej. RK. (...) był przedmiotem umowy leasingu zawartej przez M. J. z (...) S.A. Sprawca zdarzenia korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń ( bezsporne ).

Szkoda zgłoszona została w dniu 16 listopada 2021 przez (...) Spółka z o.o. w K., która działała na została na podstawi upoważnienia udzielonego przez (...) S.A. i M. J.. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność za powstałe zdarzenie szkodowe i przeprowadził w tym zakresie postępowanie likwidacyjne. Szkodzie została nadany numer (...)- (...) ( dowód : akta szkody na płycie CD k. 45 ).

Pozwany nie zwracał się do powoda o pomoc w likwidacji szkody, lecz skontaktował się po zdarzeniu z firmą (...), którą znalazł w Internecie. Okazało się jednak, że firma (...) nie posiadała odpowiedniego samochodu, więc umowy najmu i cesji wierzytelności podpisane zostały z firmą powoda, która faktycznie dostarczyła pojazd zastępczy do miejsca zamieszkania poszkodowanego w miejscowości P.. Poszkodowany był przekonany, że firmy (...) ( spółka (...) ) i (...) G. ściśle współpracują i nie interesował się skąd pochodzi wynajęty mu samochód zastępczy ( dowód : zeznania świadka M. J. - protokół rozprawy z dnia 24 marca 2025 r. k. 66, nagranie k.69 ).

Pismami z dnia 17.11.2021 r. przesłanymi na adres korespondencyjny poszkodowanego oraz do na adres mailowy (...), strona pozwana przekazała informację o możliwości najmu z wypoczywali współpracujących, wskazując warunki najmu wraz z danymi wypożyczalni współpracujących oraz akceptowaną stawką za najem pojazdu zastępczego ( dowód : pisma pozwanego z dnia 17.11.2021 r. w aktach szkody ).

Pozwana podjęła również próbę telefonicznego kontaktu ze zgłaszającym szkodę ( dowód : fragment zapisu w systemie elektronicznym pozwanego z dnia 17.11.2021 r. ( dowód : zapis w aktach szkody ).

O możliwości najmu z wypożyczalni współpracujących oraz warunkach najmu wraz z danymi wypożyczalni współpracujących oraz akceptowaną stawką za najem pojazdu zastępczego G-B. został ponownie poinformowany mailem z dnia 19.11.2021 r. ( e-mail z dnia 19.11.2021 r. w aktach szkody ).

W dalszej korespondencji mailowej pomiędzy (...) a pozwaną, spółka reprezentująca poszkodowanego usiłowała wykazać, że warunki najmu przez nią proponowane są korzystniejsze niż warunki w wypożyczalniach współpracujących z ubezpieczycielem ( dowód : korespondencja e-mail w aktach szkody - plik (...), k. 22-26 akt sprawy ).

Poszkodowany nigdy nie został poinformowany o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej z (...) S.A. ( dowód : zeznania świadka M. J. - protokół rozprawy z dnia 24 marca 2025 r. k. 66, nagranie k. 69 ).

W dniu 15 listopada 2021 r. poszkodowany M. J. zawarł z powodem umowę najmu pojazdu zastępczego marki A. (...) nr rej. (...). Usługa najmu trwała 31 dni, tj. od dnia 15 listopada 2021 r. do dnia 15 grudnia 2021 r., a stawka za najem wynosiła 350,00 zł netto za dobę. ( dowód : formularz zamówienia usług k. 18, umowa najmu z dnia 15.11.2021 r. k. 14, protokół zdawczo-odbiorczy k. 14v, zeznania świadka M. J. - protokół rozprawy z dnia 24 marca 2021 r. k. 66, nagranie k. 69 ).

Poszkodowany jest płatnikiem podatku VAT i ma możliwość odliczenie od kosztów najmu pojazdu zastępczego 50 % tego podatku ( dowód : oświadczenie z dnia 15.11.2021 r. k. 15 ).

W dniu 17 marca 2011 r. poszkodowany zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności w zakresie odszkodowania z tytułu usług wykonanych na jego rzecz przez powoda ( dowód : umowa cesji wierzytelności k. 13 ).

Tytułem usług świadczonych na rzecz poszkodowanego, powód wystawił w dniu 15 grudnia 2021 r. fakturę VAT nr (...) na łączną kwotę 13 874,40 zł brutto. Za najem powód naliczył kwotę 13 345,50 zł brutto, za podstawienie auta zastępczego 264,45 zł brutto, podobnie jak za odbiór samochodu ( dowód : faktura VAT nr (...) k. 11 ).

Pozwany ubezpieczyciel w piśmie z dnia 30 grudnia 2021 r. uznał koszty świadczonej usługi najmu pojazdu zastępczego do kwoty 5 417,28 zł ( wartość netto plus 50 % podatku VAT ). Ubezpieczyciel za zasadny uznał okres najmu do dnia 9 grudnia 2021 r. jako wystarczający na naprawę pojazdu ( 24 dni ). Najem rozliczono wg stawki 249 zł brutto za dobę ( 225,72 zł z połową VAT ). Pozwany odmówił zwrotu kosztów podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego ( dowód : decyzja z dnia 30.12.2021 r. k. 10 ).

Na wniosek stron Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego z zakresu motoryzacji której przedmiotem było ustalenie wysokości rynkowej stawki dobowej najmu pojazdu zastępczego należącego do tożsamego segmentu co pojazd uszkodzony, przy uwzględnieniu cen na rynku właściwym dla miejsca zamieszkania poszkodowanego i siedziby powoda oraz przy uwzględnieniu, że likwidacja szkody następuje z OC sprawcy, uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego, w tym technologicznego czasu naprawy pojazdu A. model A6 oraz ustalenie rynkowych stawek za usługę podstawienia i odbioru auta zastępczego przy uwzględnieniu cen na rynku właściwym dla miejsca zamieszkania poszkodowanego i siedziby powoda, przy uwzględnieniu wszystkich podmiotów występujących na rynku lokalnym oraz w wariancie, że likwidacja szkody następuje z OC sprawcy.

W opinii z dnia 12.06.2025 r. ( k. 71-81 ) biegły sądowy mgr inż. M. K. ustalił, że uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego przy uwzględnieniu przebiegu likwidacji szkody oraz czynności związanych z naprawą pojazdu, w tym technologicznego czasu naprawy pojazdu A. (...) o nr rej. (...) nie powinien przekraczać 31 dni.

Rynkowe stawki za wynajem pojazdu zastępczego segmentu klasy E przy wynajmie bezgotówkowym ( z OC sprawcy ) w okolicy miejsca zamieszkania poszkodowanego i siedziby powoda w okresie 2021 r. zawierały się od 290,00 zł netto ( 365,70 zł brutto ) do 420,00 zł netto ( 516,60 zł brutto ).

Rynkowe stawki za usługę podstawienia oraz odbioru pojazdu zastępczego przy wynajmie bezgotówkowym ( z OC sprawcy ) i uwzględnieniu stawek na rynku lokalnym dla miejsca zamieszkania poszkodowanego oraz siedziby powoda w okresie 2021 r. zawierały się :

- w przypadku podstawienia/odbioru pojazdu zastępczego na terenie miasta gdzie znajduje się siedziba firmy to część z firm zawiera ten koszt w dobowej stawce za wynajem natomiast część dolicza dodatkowo ryczałt zazwyczaj w wysokości 50,00 zł netto ( 61,50 zł brutto ),

- w przypadku koniczności dostarczenia/odbioru pojazdu zastępczego poza obszar miasta gdzie znajduje się siedziba firmy doliczany jest dodatkowy koszt w wysokości od 2,00 zł netto ( 2,46 zł brutto ) do 4,00 zł netto za każdy przejechany kilometr.

Biegły wyjaśnił, że wydając opinię analizował rynek wynajmu pojazdów zastępczych dla wynajmów bezgotówkowych w okresie 2021 r. Nieliczne firmy, które świadczą usługi wynajmu pojazdów wyłącznie w trybie gotówkowym ( lotniska, hotele, warsztaty naprawcze ) nie udostępniają w swoich ofertach archiwalnych cenników bądź nie są w stanie podać stawek obowiązujących w tak odległym czasie. Wobec powyższego biegły nie był w stanie ustalić rynkowych stawek za usługę podstawienia i odbioru pojazdu przy wynajmie w trybie gotówkowym.

W piśmie z dnia 16 lipca 2025 r. strona pozwana zakwestionowała wyliczony przez biegłego zasadny czas najmu. Uznała, iż biegły niesłusznie uwzględnił okres od 23.11.2021 r. do 3.12.2021 r. na weryfikację kosztorysu przesłanego przez powoda. W dniu 22.11.2021 r. powód był w posiadaniu kosztorysu sporządzonego przez mobilnego rzeczoznawcę pozwanej i następnego dnia mógł rozpocząć naprawę pojazdu. Pełnomocnik pozwanej poprosił o informację dlaczego biegły uwzględnił czas technologiczny naprawy wskazany przez powoda w wymiarze 3 dni, jeżeli z kosztorysu pozwanej wynika, że ilość jednostek czasowych nie przekracza 2 dni, dlaczego biegły zastosował współczynnik korekty czasowej 0,6 i czy program kosztorysujący nie uwzględnia automatycznie takiej korekty.

Pozostałych ustaleń biegłego pozwana nie zakwestionowała.

W opinii uzupełniającej z dnia 03.10.2025 r. ( k. 108-109 ) biegły w całości podtrzymał wnioski zawarte w opinii podstawowej z dnia 12.06.2025 r. Wyjaśnił, że zgodnie z ustaleniami zawartymi w opinii podstawowej, pełnomocnik powoda w dniu 23.11.2021 r., tj. następnego dnia po otrzymaniu kosztorysu ofertowego sporządzonego przez pozwanego, przekazał do zakładu ubezpieczeń kosztorys przednaprawczy celem jego weryfikacji i akceptacji. Zweryfikowany kosztorys został odesłany przez pozwanego dopiero w dniu 03.12.2021 r., co skutkowało wydłużeniem całkowitego czasu realizacji naprawy pojazdu. Biegły wskazał, iż okres weryfikacji kosztorysu przednaprawczego przez zakład ubezpieczeń stanowi integralny etap procesu likwidacji szkody komunikacyjnej i jako taki podlega wliczeniu do zasadnego okresu najmu pojazdu zastępczego. W praktyce warsztatowej rozpoczęcie naprawy uzależnione jest od uprzedniej akceptacji kosztorysu przez ubezpieczyciela, co ma na celu zabezpieczenie interesów serwisu w zakresie rozliczenia kosztów wykonanych prac.

W przedmiotowej sprawie kosztorys ofertowy sporządzony przez pozwanego opiewał na kwotę 4 669,35 zł brutto i nie uwzględniał wszystkich uszkodzonych elementów pojazdu ani niezbędnych operacji technologicznych wymaganych do przeprowadzenia pełnej naprawy. W odpowiedzi na ten dokument powód sporządził kosztorys przednaprawczy, w którym uwzględniono wszystkie dodatkowe czynności technologiczne oraz brakujące części, określając wartość naprawy na kwotę 22 601,87 zł brutto.

Z uwagi na istotne rozbieżności pomiędzy kosztorysami, warsztat naprawczy mógł wstrzymywać się z rozpoczęciem prac do czasu otrzymania zatwierdzenia kosztorysu przez zakład ubezpieczeń, celem uniknięcia ryzyka odmowy refundacji pełnych kosztów naprawy w dalszym etapie procesu likwidacyjnego.

W zakresie wyliczenia technologicznego czasu naprawy ( (...) ) biegły podał, że systemy eksperckie takie jak A., E. czy DAT operują na bazie normatywnych jednostek czasowych przypisanych do konkretnych operacji technologicznych, zgodnych z dokumentacją producenta pojazdu. Przykładowo, demontaż drzwi może być określony na poziomie 0,8 rbg, natomiast lakierowanie pokrywy silnika na 3,0 rbg.

Biegły podkreślił, iż wskazane systemy nie uwzględniają w swoich kalkulacjach tzw. czasów dodatkowych wynikających z technologii naprawy, takich jak czas schnięcia i utwardzania powłok lakierniczych, czas schnięcia klejów ( np. do szyb czy poszyć ), czas schnięcia mas szpachlowych, czas logistyczny związany z przemieszczaniem pojazdu pomiędzy stanowiskami roboczymi, czas wynikający z obowiązujących przepisów BHP oraz KP. W związku z powyższym, przy wyliczaniu rzeczywistego czasu naprawy pojazdu, konieczne jest zastosowanie współczynnika korekty czasowej. Współczynnik ten został uwzględniony przez biegłego w opinii podstawowej jako element korekcyjny mający na celu doprecyzowanie wyliczanego technologicznego czasu naprawy.

W piśmie z dnia 19 listopada 2025 r. pozwana w dalszym ciągu kwestionowała ustalony przez biegłego uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego.

Sąd zważył, co następuje

Roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w części.

W niniejszej sprawie - mając na względzie przyznane przez pozwanego w sprzeciwie okoliczności ( tj. zaistnienie zdarzenia komunikacyjnego spowodowanego przez pojazd ubezpieczony w pozwanym towarzystwie powodującego szkodę i częściowe uznanie należności z tytułu najmu pojazdu zastępczego ), rolą Sądu było rozstrzygnąć o zasadności podnoszonych w sprzeciwie zarzutów.

Przede wszystkim nie można uwzględnić zarzutów pozwanego dotyczących braku legitymacji procesowej powoda.

Już z samej treści przepisów kodeksu cywilnego, w szczególności art. 822 § 1 k.c. wynika, że przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Stosownie zaś do treści art. 822 § 4 k.c. - uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

Zaznaczyć wyraźnie należy, że przedmiotem umowy przelewu wierzytelności mogą być zindywidualizowane części wierzytelności a nawet zindywidualizowane części wierzytelności przyszłej ( tak chociażby Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20.02.2008r., sygn. akt II CSK 445/07 ). Ograniczenia ustawowe zbywalności wierzytelności wskazane w art. 509 § 1 k.c. stanowią wyjątek od zasady dopuszczalności rozporządzenia wierzytelnością przez wierzyciela. Słusznie zatem przyjmuje się, że w związku z tym powinny być one oparte na delegacji ustawowej. W wypadku braku takiej delegacji bądź wprowadzenia zakazu zbywalności określonych rodzajów wierzytelności w aktach normatywnych niższej rangi ( np. rozporządzeniach, zarządzeniach ), z przekroczeniem delegacji ustawowej, wątpliwa jest dopuszczalność wywodzenia normatywnego zakazu cesji.

Poszkodowany zatem w sposób ważny przeniósł umową cesji na powoda wierzytelności z tytułu niedopłaty odszkodowania za usługi wykonane na jego rzecz przez powoda.

Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że zarzut braku legitymacji powoda jawi się jako podniesiony jedynie na potrzeby procesu, a to wobec niekwestionowania przejścia wierzytelności na powoda na żadnym wcześniejszym etapie.

Co do stawki za najem, pozwany opiera swoje zarzuty na twierdzeniu, iż poszkodowany nie podjął działań zmierzających do minimalizacji szkody, w szczególności nie skorzystał z propozycji wynajęcia pojazdu zastępczego w wypożyczalni współpracującej z pozwaną.

Pozwany przy tym powołał się na orzeczenia sądów, w tym sztandarową w tym względzie uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt III CZP 20/17.

W uchwale tej Sąd Najwyższy zmienił dotychczasową tendencję poszerzania uprawnień klientów w zakresie możliwości zaspokojenia swoich roszczeń z ubezpieczenia OC, ograniczając nieco swobodę poszkodowanych w wyborze najemcy, od którego może wynająć pojazd zastępczy.

SN potwierdził, że nie wszystkie koszty i wydatki pozostające w związku z wypadkiem komunikacyjnym mogą być refundowane w ramach OC, istnieje bowiem obowiązek poszkodowanego zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów. Wobec tego w przypadku gdy poszkodowany odmawia skorzystania z propozycji wynajęcia pojazdu zastępczego, którą otrzymał od ubezpieczyciela za wskazaną przez ubezpieczyciela kwotę, a następnie wynajmuje pojazd za kwotę wyższą, to takie zachowanie poszkodowanego należy uznać za przyczynienie się do zwiększenia szkody i nie może on uzyskać odszkodowania w wysokości przekraczającej koszty najmu oferowanego przez ubezpieczyciela, chyba że udowodni, iż poniesienie wyższych kosztów było celowe i ekonomicznie uzasadnione.

Uchwała ta spowodowała, że w niemalże każdej sprawie, z jednej strony ubezpieczyciel standardowo informuje, iż posiada możliwość zorganizowania najmu w wypożyczalnia współpracującej, z drugiej zaś wypożyczalnia, która faktycznie zawarła umowę najmu z poszkodowanym wykazuje, iż oferta ubezpieczyciela była gorsza, nie spełniała określonych warunków albo ubezpieczyciel lub wypożyczalnia z nim współpracująca nie przedłożyła niezbędnych dokumentów.

W niniejszej sprawie to nawet nie powód, ale firma, z która w pierwszej kolejności skontaktował się poszkodowany, ale która nie dysponowała odpowiednim samochodem czyli (...) Spółka z o.o., kontaktowała się z ubezpieczycielem w sprawie najmu pojazdu zastępczego i to ona zarzucała, iż proponuje warunki najmu korzystniejsze niż wypożyczalnie współpracujące z (...) S.A.

Analiza warunków proponowanych przez powoda i ubezpieczyciela wydaje się zbędna zważywszy na okoliczność, iż poszkodowany w ogólne nie został poinformowany o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciel. Domniemanie wyrażone przez powoda A. S. w jego zeznaniach, iż (...) na pewno informował poszkodowanego o takiej możliwości nie znajduje żadnego potwierdzenia w zeznaniach M. J., który wyraźnie i w sposób kategoryczny stwierdził, iż nikt go nie poinformował o propozycji ubezpieczyciela.

Brak przekazania informacji o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej z pozwaną przesądza o braku przesłanek do obciążenia ubezpieczyciela kosztami najmu wyższymi niż przez niego proponowane. Tym samym Sąd uznał za wiążącą stawkę wynikającą z pisma ubezpieczyciela z dnia 17.11.2021 r., a więc kwotę 249,00 zł brutto.

Brak możliwości skorzystania z propozycji ubezpieczyciela przez poszkodowanego, spowodowana niepoinformowaniem go o takiej możliwości decyduje również o nieuwzględnieniu żądania przez powoda kosztów podstawienia i odbioru samochodu zastępczego albowiem usługi te, w przypadku wynajęcia pojazdu zastępczego w wypożyczalni współpracującej z pozwaną, są bezpłatne.

Natomiast Sąd podzielił argumenty biegłego przedstawione w jego opinii a dotyczące uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego. Okres ten wynosił 31 dni. Zarzut pozwanej, że przestój w naprawie od dnia 23.11.2021 r. do 03.12.2021 r. miał charakter wyłącznie ekonomiczny i asekuracyjny ze strony warsztatu, a nie technologiczny, nie może stanowić podstawy do ograniczenia odszkodowania.

Pozwana pomija okoliczność, iż kosztorys ofertowy sporządzony przez pozwanego opiewał na kwotę 4 669,35 zł brutto i nie uwzględniał wszystkich uszkodzonych elementów pojazdu ani niezbędnych operacji technologicznych wymaganych do przeprowadzenia pełnej naprawy. W odpowiedzi na ten dokument powód sporządził kosztorys przednaprawczy, w którym uwzględniono wszystkie dodatkowe czynności technologiczne oraz brakujące części, określając wartość naprawy na kwotę 22 601,87 zł brutto.

Tak istotne rozbieżności pomiędzy kosztorysami upoważniały warsztat naprawczy do wstrzymania rozpoczęciem prac do czasu otrzymania zatwierdzenia kosztorysu przez zakład ubezpieczeń, celem uniknięcia ryzyka odmowy refundacji pełnych kosztów naprawy w dalszym etapie procesu likwidacyjnego.

W zakresie wyliczenia technologicznego czasu naprawy ( (...) ) biegły złożył wyjaśnienia, które Sąd przyjął jako wiążące.

Subiektywne przeświadczenie pozwanej dotyczące zbyt długich przerw technologiczno-organizacyjnych i przyjęciu modelu pracy o niskiej efektywności, jest niewystarczające dla podważenia pinii biegłego.

Reasumując, Sąd uznał, iż z tytułu najmu pojazdu zastępczego powodowi należy się odszkodowanie za okres 31 dni po stawce 225,72 zł ( w tym 50 % VAT ), co daje kwotę 6 997,32 zł, a ponieważ pozwana w trakcie postępowania likwidacyjnego wypłacił kwotę 5 417,28 zł, dopłata wynosi 1 580,04 zł i taka też kwota została zasądzona od pozwanego Towarzystwa na rzecz powoda z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następnego po wydaniu decyzji przez ubezpieczyciela.

W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone jako nieuzasadnione.

Pkt I i II wydanego wyroku znajduje podstawę w treści art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 35 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych ( tj. Dz.U. 2025 poz. 367 ) i art. 361 k.c. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 k.c.

O kosztach procesu Sąd orzekł na zasadzie art. 100 k.p.c., stosunkowo je rozdzielając.

Powód wygrał sprawę w 22 %, uległ co do 78 %.

Koszty powoda to : opłata od pozwu 400,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł, koszty zastępstwa procesowego 1 800,00 zł, koszty opinii biegłego 1 396,24 zł, łącznie 3 613,24 zł.

Koszty pozwanego to : koszty zastępstwa procesowego 1 800,00 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa substytucyjnego 17,00 zł, koszty opinii biegłego 466,04 zł, łącznie 2 300,04 zł.

22 % z kwoty 3 613,24 zł wynosi 794,91 zł, zaś 78 % z kwoty 2 300,04 zł to 1 794,03 zł. Różnica w kwocie 999,12 zł zasądzona została od powoda na rzecz pozwanego z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

O odsetkach od kosztów procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron ( za pośrednictwem PI ).

2. K.. 14 dni.

K., 26.01.2026 r.