descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt V GC 241/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 8 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Krośnie V Wydział Gospodarczy w składzie następującym :

Przewodniczący : SSR Bogdan Uliasz

Protokolant : stażystka Agnieszka Tabisz-Puchała

Uzasadnienie

wyroku z dnia 8 września 2025 r.

Powódka (...) Spółka z o.o. w G. wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, aby pozwany P. M. zapłacił na rzecz powódki kwotę 53 139,07 zł wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 50 475,67 zł od dnia 2.03.2024 r. do dnia zapłaty i od kwoty 2 663,40 zł od dnia 7.04.2023 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także zwrotu kwoty 17,00 zł uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od udzielonego w sprawie pełnomocnictwa procesowego.

W uzasadnieniu pozwu powódka przedstawiła zdarzenia, z których wynika, iż z winy pozwanego nie mogła wykonać dwóch usług transportowych objętych zleceniami nr ZL (...) z dnia 10.04.2024 r. i nr (...) z dnia 05.06.2024 r. i z tego tytułu poniosła koszty w wysokości 53 139,07 zł, których dochodzi w niniejszym postępowaniu.

Ponieważ pozwany nie udzielił odpowiedzi na pozew, dniu 25 lipca 2024 r. Sąd wydał wyrok zaoczny uwzględniający żądania pozwu.

Pozwany złożył sprzeciw od wyroku zaocznego, w którym wniósł o uchylenie wyroku w całości, oddalenie powództwa, zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz uiszczonej opłaty skarbowej wraz z odsetkami ustawowym za opóźnienie od kosztów procesu.

W dniu 31 lipca 2024 r. pozwany P. M. otrzymał od Sądu pismo

z dnia 29 lipca 2024 r., do którego to dołączony był odpis wyroku zaocznego z dnia 25 lipca 2024 r. wydanego przez Sąd Rejonowy w Krośnie V Wydział Gospodarczy, sygn. akt V GC 241/24.

Zdaniem pozwanego wyrok zaoczny został wydany bezzasadnie, dlatego że powództwo o zapłatę winno być oddalone.

Pozwany w sprzeciwcie wskazał okoliczności faktyczne sprawy, jak i ocenę prawną, którą według pozwanego, Sąd orzekający powinien uwzględnić.

W piśmie z dnia 21 stycznia 2025 r. powódka wniosła o utrzymanie w mocy wyroku zaocznego z dnia 25 lipca 2025 r. i odniósł się do zarzutów podniesionych przez pozwanego w sprzeciwie od wyroku zaocznego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

W dniach 2-3 lutego 2023 r. strony zawarły umowę przewozu na podstawie której (...) Spółka z o.o. zobowiązała się wobec pozwanego do przewozu ładunku na trasie C. - S. w Wielkie Brytanii do K. w Polsce za wynagrodzeniem w wysokości wartości 2 300,00 euro netto + VAT płatnym w walucie polskiej według średniego kursu waluty z dnia poprzedzającego dzień rozładunku. Ostateczna wymieniona w dniu 3 lutego 2023 r. korespondencja dotycząca warunków umowy skutkowała zmianą kwoty wynagrodzenia z kwoty 2 250 euro do kwoty 2 500,00 euro. Pozwany po złożeniu pozwu z dnia 30 kwietnia 2024 r. uregulował w całości należność główną. Strony ustaliły rozliczenie należności

w złotówkach ( dowody : korespondencja e-mail k. 31-44 ).

Zlecenie w formie wiadomości e-mail zostało zaakceptowane i ustalona została pomiędzy stronami stawka za fracht. Ponadto, ustalony został załadunek w dwóch miejscach w Anglii, w miejscowości C. i miejscowości S.. Cena za fracht 2 250 Euro. Pozwany otrzymał od powódki informację, że wszystko się zgadza i że usługa zostanie wykonana przez powódkę z należytą starannością. Ustalono, że ma być przewożony ładunek o masie 24 ton. W pkt 9 warunków realizacji zlecenia ( załącznik do zlecenia ) wskazano, że zleceniobiorca zobowiązany jest dokonywać postojów wyłącznie a. na parkingu strzeżonym, b. na parkingu dla samochodów ciężarowych, położonym przy dużej stacji benzynowej, która czynna jest całą dobę, której teren jest monitorowany i oświetlony oraz która jest położona bezpośrednio przy drodze głównej ( za którą uważa się autostradę, drogę ekspresową, drogę międzynarodową ). Z kolei pkt 20 warunków realizacji zlecenia stanowi, że „Środek transportu powinien być wyposażony w system satelitarny (...) z opcją monitorowania przez stację monitorową. Zleceniobiorca zobowiązuje się udostępnić gps, podając hasło i login, na każde wezwanie Zleceniodawcy" ( dowody : zlecenie (...)/VL k. 45, warunki realizacji zlecenia k. 46-48 ).

Zgodnie z ustaleniami nadawca zobowiązał się do zapewnia przygotowania wszelkiej dokumentacji celnej, zaś przewoźnik w osobie powódki zobowiązał się do przygotowania dokumentu tranzytowego tj. dokumentu Ti. Dla wykonania umowy przewoźnik główny ( powódka ) posłużyła się podwykonawcą T. E. i D. R. sp. j., który zobowiązał się na tożsamych warunkach w zakresie trasy stawić na załadunku w dniu 7 lutego 2023 r. Przedmiotem zlecenia przewozu był ładunek nieokreślony w zakresie liczby palet - nadawca korzystać miał z całości naczepy ( ładunek całopojazdowy ). Wobec powyższego przewoźnik główny nie posiadał w czasie udania się na załadunek informacji dot. liczby ładunku. Dokumentację celną eksportową ( EX ) niezbędną dla przygotowania przez przewoźnika dokumentu tranzytowego Ti obciążającego przewoźnika głównego przygotowywała agencja celna działająca na rzecz nadawcy tj. (...) sp. z o.o. ( w zakresie działań na terenie Anglii ) i (...) ( w zakresie odprawy na terenie Niemiec ). Podmioty te działając na rzecz nadawcy ( pozwanego ) sporządziły dokument eksportowy Ex, na podstawie którego możliwe było przygotowanie dokumentu Ti. Dokument Ex sporządzony został na 46 palet w związku z tym, że taką wartość jak się później okazało ujawniono w fakturze VAT sprzedażowej którą otrzymał nadawca od swojego kontrahenta ( sprzedawcy/ załadowcy ). Pierwszy załadunek miał miejsce w C. a drugi w S.. W dwóch miejscach załadunku nie załadowano jednak liczby palet zbieżnej z danymi zawartymi w dokumentach celnych. Załadowano 42 palety zamiast 46 zatem. Błąd potwierdził pracownik agencji działającej na rzecz nadawcy tj. D. W.

z (...) sp. z o.o. ( dowody : listy przewozowe k.91-93, zeznania świadków Ł. B., A. R. i A. C. - protokół rozprawy k. 293, nagranie, D. W. - protokół rozprawy k. 318, nagranie ).

Po informacji, że samochód został załadowany i jedzie na przeprawę promową, pozwany pytała ile palet zostało załadowane. Jednak na to pytanie nie otrzymał odpowiedzi ( dowody : korespondencja e-mail k. 109, zeznania świadka K. G. – protokół rozprawy k. 293, nagranie, przesłuchanie pozwanego P. M. – protokół rozprawy k. 329, nagranie ).

W dniu 7 lutego 2023 r. kierowca przewoźnika faktycznego J. S. (1) udał się do miejscowości A.. Podczas tego kursu zatrzymał się na parkingu płatnym przeznaczonym do postoju dla ciężarówek w celu odbycia nocnego odpoczynku. Przewoźnik przed odbyciem noclegu sprawdził zamknięte zabezpieczenia pojazdu. Pojazd znajdował się w miejscu oświetlonym i w otoczeniu innych pojazdów ciężarowych przy całodobowej stacji paliw. Umiejscowienie pojazdu nie było na uboczu czy poza profesjonalnym parkingiem. Naczepa była zamknięta. Przewoźnik nie miał jakichkolwiek złych doświadczeń z tym miejscem w przeszłości. Podczas kradzieży kierowca spał. Kierowca nie widział sytuacji kradzieży i nie miał możliwości jej przeciwdziałać oraz uchylić skutków tego zdarzenia. W dniu 8 lutego 2023 r. po przebudzeniu kierowca stwierdził rozcięcie plandeki naczepy oraz kradzież i uszkodzenie części towaru znajdującego się na 3 paletach. Od tej chwili strony rozpoczęły działania zmierzające do ustaleń co do dalszych czynności

w sprawie. Kierowca zawiadomił lokalną policję. Ostatecznie policja zdalnie przyjęła zgłoszenie jednak po wielokrotnych próbach nakłonienia do przyjazdu ustalono, że policja nie stawi się na miejscu zdarzenia podważając priorytet sprawy ( dowody : zeznania świadków D. R. i P. S. – protokół rozprawy k. 318, nagranie, J. S. (1) – protokół rozprawy k. 325, nagranie ).

W dniu 8 lutego 2023 r. pozwany otrzymał e-maila od Ł. B., że samochód na parkingu strzeżonym został okradziony. Pozwany prosił powódkę o przesłanie pozycji (...) samochodu w momencie kradzieży, w celu zweryfikowania jego położenia, ale pozwany otrzymał tylko „zdawkową" odpowiedź od powódki, że samochód nie posiadał urządzenia (...) ( dowody : korespondencja e-mail k. 105-108, przesłuchanie pozwanego ).

W dniu 8 lutego 2023 r. o godzinie 16:13 pozwany otrzymał e-maila od U. L., pracownika powódki, która zapewniła że samochód nie odjedzie z miejsca zdarzenia bez odpowiedniej notatki policyjnej ( dowód : wydruk wiadomości z dnia 08.02.2023 r. godzina 16:13 k. 203 ).

Następnego dnia tj. 9 lutego 2023 r. o godzinie 12:21 pozwany otrzymał wiadomość e-maila od Ł. B., w którym to poinformował on pozwanego, że po rozmowie telefonicznej z ubezpieczycielem otrzymał zgodę na wyjazd

z parkingu i na prom. W wiadomości była także informacja, że policja nie dojedzie na miejsce zdarzenia ( dowód : wydruk wiadomości e-mail z dnia 09.02.2023 r. godz. 12:21 k. 205 ).

Kierowca udał się w dalszą trasę. W tym czasie agencje celne działające na rzecz stron kontaktowały się ze sobą w kwestiach dokumentacji celnej i tranzytowej. Dokumenty zostały skorygowane przez D. W., który w dniu 9 lutego dostał fakturę z ilością 42 palet i na tej podstawie sporządził korektę dokumentu Ex

z nowymi wartościami i wagą. Niestety zapomniano zmienić ilość przewożonych palet ( dowód : zeznania świadka D. W. ).

Kierowca udał się na pierwszą odprawę otrzymując dokument Ti, następnie udał się na drugą odprawę w Niemczech, gdzie stwierdzono nieprawidłowości podczas przeliczenia palet, co miało miejsce w dniu 11.02.2023 r. Wówczas podejmowano próby wyjaśnienia, że w pierwszej kolejności na naczepie od samego początku nie zostało załadownych palet w liczbie 46 zgodnie z dokumentacją, a było ich 42 faktycznie oraz że 3 palety uległy kradzieży. Odprawy nie wykonano, bowiem niemieckie służby celne domagały się przedstawienia protokołu z kradzieży, a przedstawiona notatka policyjna nie zawierała praktycznie żadnych danych, w szczególności okoliczności kradzieży, a przede wszystkim ilości skradzionych palet, a ponadto nie została sporządzona na miejscu zdarzenia ( dowody : notatka policyjna z dnia 14.02.2023 r. k. 98 i jej tłumaczenie k. 320 )

Kierowca od dnia 13.02.2023 r. do dnia 16.02.2023 r. oczekiwał na dalsze instrukcje, po czym powodowa spółka zdecydowała o powrocie do Anglii do miejsca przy agencji celnej, gdzie kierowca dotarł w dniu 18 lutego 2023 r. W dniu 21 lutego 2023 r. ładunek został przeładowany na naczepę, którą miał podjąć inny przewoźnik wskutek niemożliwości kontynuacji przewozu przez dotychczasowego podwykonawcę. Wówczas też na placu (...) dokonano przeliczenia towaru również dla celów sporządzenia nowej dokumentacji celnej. Tak przekazany przez dotychczasowego przewoźnika faktycznego ładunek podjęty został w dniu 21.02.2023 r. przez nowego podwykonawcę (...) LTD, który zobowiązał się na podstawie umowy zawartej w dniu 20.02.2023 r. do przewozu z placu przeładunkowego w K. ( D. ) na prom w H.. Na dalszej trasie ładunek przewiózł dalszy podwykonawca w osobie P. K. na trasie R. - N. - K.. Ten ostatni przewoźnik podjął ładunek w dniu 27.02.2023 r. i wydał odbiorcy w osobie pozwanego w dniu 3.03.2023 r. Ostatecznie zatem w tej dacie usługa przewozowa została wykonana ( dowód : zeznania świadków P. S. i Ł. S., protokół przeliczenia towaru

z dnia 21 lutego 2023 r. k. 84-90 ).

Powódka uznając, że z winy pozwanego nie mogła wykonać dwóch usług transportowych obciążyła P. M. wszystkim kosztami, które związane są z powstaniem szkody wskutek odpowiedzialności nadawcy za szkodę powstałą w związku z nieprawidłowościami dotyczącymi dokumentów celnych, handlowych i przewozowych a także stanowią dodatkowe koszty wykonania instrukcji oraz usunięcia przeszkód w transporcie w powodu okoliczności niezwiązanych z odpowiedzialnością przewoźnika. Powódka wszystkie koszty poniosła i je rozliczyła. Zestawienie kosztów ze spornego tytułu jest następujące :

- wynagrodzenie dla (...) LTD tytułem usługi przewozu w wartości 2.280 (...) według kursu z dnia 20.02.2023 r. tj. w wysokości 12 202,56 zł netto,

- koszt dodatkowego promu 346,68 euro tj. 1 628,59 zł netto według kursu z dnia 23.02.2023 r.,

- wynagrodzenie w wartości 2 880,00 euro za przewoźne na dodatkowej trasie K. - A.- K. odbytej przez pierwotnego przewoźnika faktycznego oraz koszt promu na trasie D. - D. - D. w wysokości wartości 470 euro oraz przestój pojazdu w dniach 13-16.02.2023 r. wyceniony przez przewoźnika na wartość 2 000 euro tj. w wysokości łącznej 25 534,48 zł netto,

- wynagrodzenie dla przewoźnika P. K. w wysokości 11 110,04 zł netto,

- koszt przeładunku pojazdu w wysokości wartości 500 (...) według kursu z dnia 6.03.2023 r. tj. w wysokości 2 663,40 zł netto.

Wartość szkody ujęto w nocie obciążeniowej z dnia 2.08.2023 r. nr (...) opiewającej na kwotę łączną 50 475,67 zł, która została doręczona pozwanemu w wiadomości e-mail z dnia 28 lutego 2024 r.

( korespondencja e-mail z dnia 28.02.2024 r. k. 83, nota obciążeniowa (...)/VL k. 82 ).

Wartość szkody z pkt 5 ujęta została w nocie obciążeniowej z dnia 7.03.2023 r. opiewającej na kwotę 2 663,40 zł. Nota została pozwanemu doręczona w załączeniu do wiadomości e-mail z dnia 7.03.2023 r. ( korespondencja e-mail

z dnia 07.03.2024 r. k. 79, nota obciążeniowa (...)/VL k. 78 ).

ości na dzień 6 kwietnia 2023 r.

Łączna suma roszczenia powódki wynosi 53 137,07 zł. Pismem z dnia 29 lutego 2024 r. nadanym w dniu 1 marca 2024 r. powódka zawezwała pozwanego do próby ugodowej w sprawie przed Sądem Rejonowym w Krośnie V Wydział Gospodarczy i w postępowaniu tym prowadzonym pod sygn. akt: V GCo 162/24 odbyło się posiedzenie w dniu 23 maja 2024 r., na którym do zawarcia ugody nie doszło ( wniosek o zawezwanie do próby ugodowej k. 24-28 ).

W trakcie trwania procesu doszło do zmiany nazwy oraz siedziby powódki z (...) Spółka z o.o. w G. na (...) Spółka z o.o. w G. ( odpis z KRS k. 245-248 ).

Sąd zważył, co następuje

Na wstępie należy stwierdzić, iż podniesiony w sprzeciwie zarzut przedawnienia roszczenia powódki nie jest zasadny. Pozwany twierdzi, iż roszczenie to przedawniło się w dniu 3 marca 2024 r.

Jak jednak słusznie wskazuje powódka z piśmie z dnia 21 stycznia 2025 r. ( k. 233 ), zgodnie z art. 121 pkt 6 k.c. bieg przedawnienia ulega zawieszeniu przez czas trwania postępowania pojednawczego. W dniu 1 marca 2024 r. powódka złożyła wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. W dniu 23 maja 2024 r. przed Sądem Rejonowym w Krośnie V Wydział Gospodarczy, w sprawie sygn. akt V GCo 162/24 odbyło się posiedzenie, na którym do zawarcia ugody nie doszło. Pozew został złożony w dniu następnym tj. 24 maja 2024 r., a więc powództwo zostało wytoczone w terminie.

Powództwo jednak nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podzielił pozostałe zarzuty pozwanego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia stanowiska powódki.

Nie ulega wątpliwości, że przyczyną nieoprawienia towaru przez niemieckie służby celne był brak dokumentów potwierdzających kradzież na terenie Anglii. Nie znajduje więc potwierdzenia teza, iż do tożsamej sytuacji związanej z nieprawidłowościami celnymi doszłoby wówczas gdyby do kradzieży nie doszło albowiem dokumentacja celna była nieprawidłowa od samego początku.

Z zeznań występujących w sprawie agentów celnych A. R., A. C., a przede wszystkim D. W. w sposób jednoznaczny wynika, iż istnieją procedury pozwalające na korygowanie dokumentów już w trakcie wykonywania transportu, a nawet przez odpowiednim Urzędem Celnym - celnik z agentem celnym weryfikują ilość palet i dokonywana jest korekta. Procedura ta nie została zastosowana na granicy niemiecko - polskiej ze względu na brak notatki z kradzieży ( zeznania świadków A. C. i D. W. ).

Zeznania agentów celnych na tyle wyjaśniają procedury celne, iż Sąd za zbędny uznał dowód z opinii biegłego do spraw celnych wnioskowany przez powódkę i dowód ten pominął na podstawie art. 235 2 pkt 2 k.p.c.

Brak notatki policyjnej obciąża powódkę.

W dniu 8 lutego 2023 r. pozwany otrzymał informację od Ł. B., że samochód został okradziony.

W tym samym dniu pozwany otrzymał e-maila od U. L., pracownika powódki, która zapewniła że samochód nie odjedzie z miejsca zdarzenia bez odpowiedniej notatki policyjnej.

Następnego dnia tj. 9 lutego 2023 r. pozwany otrzymał wiadomość e-maila od Ł. B., w którym to poinformował on pozwanego, że po rozmowie telefonicznej z ubezpieczycielem otrzymał zgodę na wyjazd z parkingu i na prom. W wiadomości była także informacja, że policja nie dojedzie na miejsce zdarzenia.

Informacje przekazane przez pracowników powódki, okazały się jednak nieprawdziwe. Pozwany uzyskał informację od ubezpieczyciela (...) S.A., który wskazał, że nie wydawał żadnych dyspozycji dotyczących odjazdu przewoźnika z miejsca zdarzenia tj. kradzieży towaru. Dodatkowo szkoda ( kradzież towaru ), która miała miejsce dnia 8 lutego 2023 r. została zgłoszona ubezpieczycieli (...) S.A. dopiero 8 dni później czyli dopiero w dniu 16 lutego 2023 r. Nie można więc mówić o niezwłocznym zgłoszeniu szkody, które jest wymagane przez ubezpieczycieli. To powódka samowolnie, bez wiedzy pozwanego i bez aprobaty ubezpieczyciela, który na dzień 9 lutego 2023 r. nie miał zgłoszonej szkody ( brak wiedzy o zdarzeniu ), zdecydowała o tym żeby samochód ruszył z miejsca zdarzenia. Z uwagi na powyższe, nieprawdziwe są informacje zawarte w wiadomości powódki

z dnia 10 lutego 2023 r. z godziny 9:25, w którym to Ł. B. wskazuje : „Ubezpieczyciel przewoźnika przejął sprawę i potwierdził, że wszystko zostało przez niego sprawdzone i kierowca może jechać" ( dowody : wydruk wiadomości e-mail

z dnia 10.02.2023 r. godzina 09:25 k. 207, wydruk wiadomości e-mail z dnia 14.03.2023 r. do I. F. 208 ).

Ł. B. wprowadził w błąd pozwanego i samowolnie podjął decyzję o dalszej jeździe bez uzyskania jakiegokolwiek dokumentu z policji, co spowodowało późniejsze problemy.

Trzeba też zwrócić uwagę, co słusznie podnosi pozwany, że transport był wykonywany niezgodnie z warunkami określonymi w warunkach realizacji zlecenia, które w pkt 9 wskazywały, że zleceniobiorca zobowiązany jest dokonywać postojów wyłącznie na parkingu strzeżonym i na parkingu dla samochodów ciężarowych, położonym przy dużej stacji benzynowej, która czynna jest całą dobę, której teren jest monitorowany i oświetlony oraz która jest położona bezpośrednio przy głównej drodze głównej ( za którą uważa się autostradę, drogę ekspresową, drogę międzynarodową ) . Z kolei pkt 20 warunków realizacji zlecenia stanowi, że „Środek transportu powinien być wyposażony w system satelitarny (...) z opcją monitorowania przez stację monitorową. Zleceniobiorca zobowiązuje się udostępnić gps, podając hasło i login, na każde wezwanie Zleceniodawcy".

Samochód przewożący towar nie posiadał systemu (...), zaś zgodnie z przedłożonym przez stronę powodową wydrukiem ( rachunkiem ) za parking z dnia 07.02.2023 r. ( k. 48 ) pojazd zaparkowany był przy małej stacji paliw, która znajduje się przy drodze krajowej oznaczonej numerem Al 090, czyli nie autostradzie czy drodze ekspresowej. Tym samym można stwierdzić, że podwykonawca powódki firma (...) i (...) sp. jawna z siedzibą w S. nie wykonała zlecenia zgodnie z jego warunkami i zaparkował pojazd nr rej. (...) w miejscu do tego niedozwolonym, na parkingu niestrzeżonym na małej stacji paliw. Powódka ponosi pełną odpowiedzialności za swojego podwykonawcę, którym posłużyła się przy wykonywanym transporcie towaru dla pozwanego. Konwencja CMR wprost stwierdza, że przewoźnik ( w przedmiotowy przypadku powódka ) może posłużyć się podwykonawcą przy realizacji umowy transportu, jednak za ewentualne szkody spowodowane przez podwykonawców odpowiada tak, jak za własne czyny.

Za kolejne uchybienia ze strony powódki należy uznać brak odpowiedzi na pytanie pozwanego o ilość przewożonych palet. W świetle zeznań świadka J. S. (2), a także treści listów przewozowych, brak czterech palet był powódce znany i jeżeli były z jej strony w tym względzie zastrzeżenia, powinny one być bezzwłocznie zgłoszone.

To pracownicy powódki cały czas na bieżąco monitorowali transport

i sprawdzali wszystkie wymagane w transporcie dokumenty, do czego byli zobowiązani jako profesjonalna firma świadcząca usługi przewozowe.

W tym miejscu należy przypomnieć, że w pozwie o zapłatę, powódka wskazuje że proces transportowy zmierzający do przekroczenia granicy Anglia - Niemcy - Niemcy - Polska był bezprawny.

Skoro jak twierdzi powódka wykonanie usługi był bezprawne, to za pozwanym można zapytać : dlaczego powódka podjęła się wykonania tej usług ?.

Wbrew twierdzeniom powódki pozwanemu nie można w niniejszej sprawie przypisać statutu nadawcy, dlatego żądanie od niego instrukcji był nieuprawnione.

Okoliczności przedmiotowej sprawy stanowią wystarczającą podstawę do przypisania powódce odpowiedzialności na podstawie art. 17 ust. 1 Konwencji CMR.

Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za wykonanie umowy przewozu na zasadzie ryzyka, jednak jest zwolniony od odpowiedzialności, jeżeli m.in. zaginięcie, uszkodzenie lub opóźnienie spowodowane zostało okolicznościami, których przewoźnik nie mógł uniknąć i których następstwom nie mógł zapobiec.( art. 17 ust 2 Konwencji ).

Zdaniem Sądu takich okoliczności powódka nie udowodniła, tym samym dochodzenie przez nią jakichkolwiek kosztów odszkodowawczych nie znajduje uzasadnienia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 347 k.p.c. Sąd uchylił wyrok zaoczny z dnia 25 lipca 2024 r. i powództwo oddalił.

O kosztach procesu, na które składają się koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej 5 400,00 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł, orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Ustawowe odsetki od kosztów procesu należne są na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1. Od odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powódki adw. J. O. ( za pośrednictwem PI ).

2. K.. 14 dni.

K., 06.10.2025 r.