descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt V GC 190/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 5 stycznia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Krośnie V Wydział Gospodarczy w składzie następującym :

Przewodniczący : SSR Bogdan Uliasz

Protokolant : stażysta Justyna Pacholczyk

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt GC 190/25

Uzasadnienie

wyroku z dnia 5 stycznia 2026 r.

Powódka (...) Spółka z o.o. z siedzibą w J. wniosła

o zasądzenie od strony pozwanych (...) Spółka Jawna A. J. (2) A. W. w Z. kwoty 20 660,80 zł, na która składa:

- kwota 20 368,80 zł tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 25.04.2025 r.,

- kwota 292 zł tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

Ponadto powódka zażądał zasądzenia od pozwanej na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się między innymi świadczeniem usług w zakresie sporządzania opracowywania wniosków aplikacyjnych do konkursów i projektów. Podała, że w dniu 26.02.2024 r. zawarła z pozwaną umowę, której przedmiotem było opracowanie wniosku aplikacyjnego do konkursu realizowanego w ramach Programu „Inwestycja dla przedsiębiorców w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności ( HoReCa )

w ramach (...). Ustalone zostało wynagrodzenie ryczałtowe w wysokości 1 000 zł netto, a ponadto wynagrodzenie „za sukces” uzależnione od wysokości dotacji. Wynagrodzenie w wysokości 1 000 zł netto zostało przez stronę pozwaną zapłacone.

Powódka stwierdziła, że przygotowała i złożyła w imieniu pozwanej wniosek aplikacyjny o tytule : „Wprowadzanie nowych usług oraz cyfryzacja sposób prowadzenia hotelu (...) sposobem na podniesienie odporności na sytuacje kryzysowe oraz podniesienie jakości usług turystycznych w woj. (...)”. Złożony wniosek został zarejestrowany dnia 3 września 2024 r., 19:38 z numerem (...).01.03-IW.01- (...) w systemie (...) prowadzonym przez Polską Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.

W dniu 8 listopada 2024 r. wniosek otrzymał status „wybrany”. Operator (...) opublikował listę wniosków ( nabór 5 ) „Przedsięwzięcia (...) rekomendowane do wsparcia” na stronie internetowej, gdzie wspomniany wyżej wniosek został zakwalifikowany do wsparcia uzyskując 31 punktów ( co stanowi drugi najlepszy wynik ), a pozwana otrzymała dotację w wysokości 414 000 zł.

W związku z wykonaniem swoich zobowiązań i po otrzymaniu dotacji przez pozwaną, powódka po wyliczeniu swojej należności, wystawiła fakturę VAT na wskazaną kwotę. Powódka wyjaśniła, że zgodnie z umową wyliczyła wartość średnią z podanego w zaznaczonej w tabeli przedziału : ( 449 000 + 360 000 )/2 = 404 580 zł co oznaczało, że procent za sukces mieści się w przedziale od 3,6 % do 4,4 %.

Powódka podała, że pozwana otrzymała dotację w wysokości 414 000 zł zbliżoną do wyliczonej średniej 404 500. Procent za sukces obliczono według wskazanego algorytmu tj. ( 3,6 % + 4,4 % ) / 2= 4%, a to oznacza 414 000 zł * 4% = 16 560 zł netto + 23 % VAT= 20 368,80 zł. Wartość wynagrodzenia powódki została w stosunku do umownej proporcji pomniejszona do 4 %.

Powódka stwierdziła, że pozwana odmówiła zapłaty. Odmowę uzasadniła tym, że w jej ocenie powódka nie wywiązała się ze swoich zobowiązań umownych. W ocenie pozwanej wniosek zawierał błędy i został zakwestionowany. Pozwana zarzuciła, że otrzymała dotację dopiero na skutek działań innej firmy, która na jej zlecenie poprawiła i uzupełniła za dodatkowym wynagrodzeniem wniosek przygotowany przez powódkę.

Powódka zaprzeczyła, jakoby ktokolwiek inny poprawiał i uzupełniał wniosek aplikacyjny złożony przez powódkę, a wniosek został sporządzony w całości przez stronę powodową w konsultacji z pozwaną. Podkreśliła, że po złożeniu wniosku

w dniu 30.09.2024 r., do dnia ogłoszenia listy projektów uzyskujących dofinansowanie w ramach naboru nikt nie dokonywał we wniosku żadnych poprawek i uzupełnień. Wniosek został złożony poprzez system informatyczny, do którego uprawnienie posiadał wyłącznie pracownik powódki i nie miała do niego dostępu strona pozwana, ani żadne inne osoby.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości jako bezzasadnego i zasądzenie zwrotu kosztów procesu

z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie.

Podniosła zarzut nieudowodnienia i nieistnienia roszczenia. Pozwana zarzuciła w szczególności, że strona powodowa nie wykazała, że powódka wykonała przedmiot umowy. Pozwana nie zakwestionowała zawarcia z powódką umowy

w dniu 26.02.2024 r., której przedmiotem było opracowanie wniosku aplikacyjnego do konkursu realizowanego w ramach programu „Inwestycja dla przedsiębiorców w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności ( HoReCa ) w ramach (...). Pozwana pokreśliła, że zakres objęty umową obejmował również wykonanie uzupełnień lub naniesienia ewentualnych poprawek w przypadkach wskazanych przez ogłaszającego konkurs. Wskazała, że treść umowy z dnia 26.02.2024 r. została przygotowana przez powódkę, przesłana na adres email jednego ze wspólników i pozwana nie miała wpływu na jej treść. Zgodnie z twierdzeniem pozwanej zarząd powódki deklarował pomoc na każdym etapie rozpatrywania wniosku aż do podpisania umowy.

Pozwana zaprzeczyła twierdzeniom powódki, że ta wykonała w całości swoje zobowiązanie umowne. Potwierdziła, iż powódka przygotowała i złożyła w imieniu pozwanej wniosek aplikacyjny, jednak nie wykonała w sposób skuteczny uzupełnień ani też nie naniosła ewentualnych poprawek wskazanych przez ogłaszającego konkurs. Wniosek został zakwalifikowany do wsparcia, jednakże nie zostało to osiągnięte przez powódką lecz przez samą pozwaną, która zleciła pomoc przy wykonaniu poprawek innemu podmiotowi (...) Finanse Sp. z o.o. z siedzibą ze W..

Pozwana podkreśliła, że nie mogła liczyć na wsparcie ze strony powódki. Tym samym dopiero na skutek działań pozwanej oraz wynajętej firmy i dokonaniu przez nich poprawek, projekt został zakwalifikowany i otrzymał dotację. Z tego względu, według pozwanej, powódce nie należy się wypłata wynagrodzenia „za sukces”.

Pismem z dnia 29 lipca 2025 r. powódka złożyła replikę do odpowiedzi na pozew, w całości podtrzymując żądania pozwu, a twierdzenia i zarzuty pozwanej przedstawione w odpowiedzi na pozew uznała za bezzasadne i nieprawdziwe.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

W dniu 26.02.2024 r. strony zawarły umowę, której przedmiotem było opracowanie wniosku aplikacyjnego do konkursu realizowanego w ramach Programu „Inwestycja dla przedsiębiorców w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności ( HoReCa )

w ramach (...). W § 5 strony ustaliły wynagrodzenie ryczałtowe w wysokości 1 000 zł netto, a ponadto wynagrodzenie „za sukces” uzależnione od wysokości uzyskanej dotacji ( dowód : umowa z dnia 26.02.2024 r., k. 6-9 ).

Bezsporne jest, że wynagrodzenie w wysokości 1 000 zł netto zostało przez stronę pozwaną zapłacone. Zgodnie z powołanym wyżej § 5 umowy, wynagrodzenie „za sukces” miało być płatne po umieszczeniu przez ogłaszającego konkurs projektu będącego przedmiotem niniejszej umowy na liście projektów uzyskujących dofinansowanie w ramach przedmiotowego naboru.

W dniu 15 czerwca 2024 r. powódka przesłała pozwanej przygotowany wniosek aplikacyjny o tytule: „Wprowadzanie nowych usług oraz cyfryzacja sposób prowadzenia hotelu (...) sposobem na podniesienie odporności na sytuacje kryzysowe oraz podniesienie jakości usług turystycznych w woj. (...)” wraz z kompletem załączników, zwracając się jednocześnie z prośbą o potwierdzenie, czy jego treść odpowiada ustaleniom i oczekiwaniom pozwanej. W dniu 17 czerwca 2024 r., będącym jednocześnie ostatnim dniem naboru, powódka otrzymała od pozwanej odpowiedź mailową o treści: „myślę, że jest dobrze”. Działając za zgodą Prezesa zarządu pozwanej spółki, powódka złożyła przygotowany i zaakceptowany przez pozwaną wniosek. Złożony wniosek został zarejestrowany pod numerem (...).01.03-IW.01- (...) ( dowód : kopia wniosku o dofinansowanie złożonego w dniu 17 czerwca 2024 r. k. 65-71, przesłuchanie stron – protokół rozprawy z dnia 22 grudnia 2025 r. k. 126, nagranie ).

Pierwsza wersja wniosku została odrzucona z powodu braku informacji o zgłoszeniu posadowienia przyczep kampingowych ( dowód : pisma Fundacji (...) z dnia 18.09.2025 r. k. 79-80 i 18.11.2025 r.

k 97-99, przesłuchanie stron – protokół rozprawy z dnia 22 grudnia 2025 r. k. 126, nagranie ).

Po zgłoszeniu przez instytucję finansującą uwagi formalnej do pierwotnego wniosku, dotyczącej obowiązku zgłoszenia posadowienia przyczep kempingowych, strony uzgodniły, że we wniosku zostanie dokonana wyłącznie korekta zapisu dotyczącego zgłoszenia ( na stronie 6 wniosku ) oraz korekta dat realizacji poszczególnych etapów projektu. Powódka dokonała tych zmian w uzgodnieniu z pozwaną, przy czym zawartość merytoryczna i struktura wniosku pozostały niezmienione i były tożsame z wersją uprzednio zaakceptowaną przez pozwaną w korespondencji z dnia 17 czerwca 2024 r. ( dowód : pismo Fundacji (...) z dnia 18.11.2025, przesłuchanie stron ).

W dniu 30 września 2024 r. został złożony ostateczny wniosek, który uzyskał akceptację ( nr (...).01.03-IW.01- (...) ). Po tej dacie nie był on uzupełniany ani zmieniany, ponieważ procedura konkursowa nie dopuszczała możliwości takich modyfikacji na etapie oceny ( dowód : pismo Fundacji (...) z dnia 18.09.2025 r. k. 79-80 ).

W dniu 8 listopada 2024 roku wniosek otrzymał status „wybrany”. Operator (...) opublikował listę wniosków ( nabór 5 ) „Przedsięwzięcia (...) rekomendowane do wsparcia” na stronie internetowej, gdzie wspomniany wyżej wniosek został zakwalifikowany do wsparcia uzyskując 31 punktów, a pozwana otrzymała dotację w wysokości 414 000 zł. Tym samym spełniona została przesłanka wynikająca z § 5 umowy zobowiązująca do wypłaty powódce wynagrodzenia „za sukces” ( dowód : kopia wniosku k. 10-19, potwierdzenie złożenia wniosku k. 21, wydruk Listy Rekomendowanych Wniosków k. 23, przesłuchanie stron ).

W związku z wykonaniem swoich zobowiązań i po otrzymaniu dotacji przez pozwaną, powódka po wyliczeniu swojej należności, wystawiła fakturę VAT nr (...) z dnia 14.04.2025 r. na kwotę 20 368,80 zł brutto ( dowód : faktura nr (...) k. 25 ).

Zgodnie z umową powódka wyliczyła wartość średnią z podanego w zaznaczonej w tabeli przedziału : ( 449 000 + 360 000 )/2 = 404 580 zł co oznaczało, że procent za sukces mieści się w przedziale od 3,6 % do 4,4 %. Pozwana otrzymała dotację w wysokości 414 000 zł zbliżoną do wyliczonej średniej 404 500. Procent za sukces obliczono według wskazanego algorytmu ( 3,6 % + 4,4 % ) / 2 = 4%, a to oznacza 414 000 zł x 4% = 16 560 zł netto + 23 % VAT= 20 368,80 zł. Wartość wynagrodzenia powoda została w stosunku do umownej proporcji pomniejszona do 4 % ( dowód : umowa z dnia 26.02.2024 r. § 5, k. 6-9 ).

Strona pozwana odmówiła zapłaty wynagrodzenia. Odmowę uzasadniła tym, że w jej ocenie powódka nie wywiązała się ze swoich zobowiązań umownych. W ocenie pozwanej wniosek zawierał błędy i został zakwestionowany. Pozwana stwierdziła, że otrzymała dotację dopiero na skutek działań innej firmy, która na jej zlecenie wniosek poprawiła i uzupełniła za dodatkowym wynagrodzeniem.

W związku z brakiem zapłaty ze strony pozwanej powódka wystosowała do niej wezwanie do zapłaty w dniu 29 kwietnia 2025 r. ( dowód : wezwanie do zapłaty

z dnia 29 kwietnia 2025 r. k. 26).

Sąd zważył, co następuje

W ocenie Sądu roszczenie powódki zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Zgodnie z umową, warunkiem zapłaty wynagrodzenia „za sukces” było umieszczenie przez organizatora konkursu projektu będącego przedmiotem umowy na liście projektów uzyskujących dofinansowanie w ramach przedmiotowego naboru. Bezsporne jest, że w dniu 8 listopada 2024 r. wniosek uzyskał status „wybrany”. Operator (...) opublikował listę wniosków ( nabór 5 ) pt. „Przedsięwzięcia (...) rekomendowane do wsparcia” na stronie internetowej, na której wskazany wyżej wniosek został zakwalifikowany do dofinansowania uzyskując 31 punktów, a pozwana otrzymała dotację w wysokości 414 000 zł. Tym samym spełniona została przesłanka określona w § 5 umowy, warunkująca obowiązek zapłaty na rzecz powódki wynagrodzenia „za sukces ”.

W świetle powyższego bezzasadny jest zarzut pozwanej dotyczący nieudowodnienia roszczenia oraz rzekomego potwierdzenia wykonania umowy wyłącznie na podstawie wystawionej przez powódkę faktury VAT.

Nie budzi wątpliwości, że strona powodowa wykonała swoje zobowiązanie wobec pozwanej. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza wykonanie umowy, przy czym faktura VAT nie stanowi przeważającego ani jedynego dowodu w tym zakresie, lecz jedynie dokument rozliczeniowy finalizujący przedmiotowe przedsięwzięcie. Nadto strona powodowa nie oparła swoich twierdzeń wyłącznie na podstawie wystawionej faktury VAT.

W dalszej kolejności pozwana podniosła zarzut, iż powódka przygotowała umowę oraz przesłała ją na adres e-mail jednego ze wspólników, wobec czego pozwana nie miała wpływu na jej treść.

Sąd uznał, że powyższy zarzut nie znajduje uzasadnienia w dowodach przedstawionych w przedmiotowej sprawie. Podpisanie umowy przez pozwaną oznaczało akceptację jej treści bez wprowadzania zmian. Brak dowodów świadczących o jakichkolwiek zastrzeżeniach ze strony pozwanej przed podpisaniem umowy potwierdza, że jej zgoda na warunki umowy miała charakter świadomy i dobrowolny, zatem Sąd nie znajduje podstaw do przyjęcia, iż treść umowy została pozwanej jednostronnie narzucona.

Bezpodstawne jest również kwestionowanie przez pozwaną oświadczenia, które złożyła pozwana w przedmiocie posiadania odpowiedniego potencjału technicznego, kadrowego i ekonomicznego do wypełnienia postanowień umowy. Prawdziwość powyższego oświadczenia nie budzi wątpliwości i znajduje potwierdzenie w fakcie skutecznego przygotowania wniosku, który został zakwalifikowany do dofinansowania.

Sąd nie widzi również podstaw do uznania zasadność zarzutu, jakoby powódka deklarowała pomoc na każdym etapie rozpatrywania wniosku, aż do czasu podpisania umowy. Zakres obowiązków stron wynika wprost z treści zawartej umowy między stronami, a nie z rzekomych ustaleń, które jak stwierdziła pozwana, miały mieć miejsce, jednak nie zostały przez nią w żaden sposób udowodnione.

Zgodnie z § 1 ust. 4 umowy obowiązkiem powódki było przygotowanie wniosku oraz dokonanie ewentualnych poprawek wskazanych przez instytucję ogłaszającą konkurs przed jego rozpoznaniem, nie zaś świadczenie pomocy na późniejszych etapach postępowania, już po zaakceptowaniu wniosku. Tym samym modyfikacje i poprawki wniosku dokonywane po jego przyjęciu przez beneficjenta, nie wchodziły w zakres obowiązków powódki. Warto pokreślić, że zarówno powódka, jak również pracownicy powódki, wykazali się dobrą wolą, świadcząc usługi takie jak założenie konta pozwanej na stronie organizatora konkursu, mimo że czynności te nie wchodziły w zakres zawartej umowy. Należy przy tym zaznaczyć, że nie był to ich obowiązek, lecz jak wynika z przesłuchania strony powodowej, wyłącznie gest grzecznościowy.

Wbrew twierdzeniom, pozwanej, strona powodowa wywiązała się z zapisu dotyczącego „dokonania ewentualnych poprawek wskazanych przez instytucję ogłaszającą konkurs”, albowiem po zgłoszeniu przez instytucję organizującą nabór uwagi formalnej dotyczącej braku informacji w zakresie zapewnienia o dokonaniu zgłoszenia oraz uzyskaniu stosownego zezwolenia, powódka dokonała stosownej poprawki wniosku, a następnie po konsultacji ze stroną pozwaną, złożyła wniosek ponownie.

Pozwana podniosła również, że zakwalifikowanie wniosku i otrzymanie dotacji były działaniami pozwanej oraz innego podmiotu na skutek dokonania stosownych poprawek. Powyższy zarzut jest niezasadny i pozostaje w sprzeczności zarówno z treścią dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, jak i z obowiązującą procedurą konkursową.

Z pism Fundacji (...) z dnia 18.09.2025 r. i 18.11.2025 r. jednoznacznie wynika, iż ostateczny wniosek, który uzyskał akceptację ( nr (...).01.03–IW.01– (...) ), został złożony w dniu 30 września 2024 r. i po tej dacie nie był ani uzupełniany, ani modyfikowany, ponieważ procedura konkursowa nie dopuszcza możliwości dokonywania jakichkolwiek zmian na etapie oceny wniosku.

Tym samym twierdzenia pozwanej, jakoby po złożeniu wniosku wprowadzano dalsze poprawki, w szczególności przez inny podmiot są całkowicie bezzasadne i obiektywnie niemożliwe. Dodatkowo pozwana w toku postępowania wycofała wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka P. N. z (...) Finanse Spółka z o.o. z, co jednoznacznie przeczy stanowisku, jakoby to ten podmiot doprowadził do zakwalifikowania wniosku do dofinansowania.

W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że od momentu złożenia wniosku aż do jego zakwalifikowania, nie były dokonywane żadne poprawki, a sukces w postaci uzyskania dotacji w kwocie 414 000 zł pozostaje bezpośrednim następstwem prawidłowego wykonania umowy przez powódkę. Tym samym spełniona została przesłanka określona w § 5 umowy, uprawniająca powódkę do otrzymania wynagrodzenia „za sukces”.

Pozwana zarzuciła, że powódka nie przedłożyła protokołu odbioru ostatecznej wersji wniosku aplikacyjnego w formie elektronicznej, do czego była zobowiązana zgodnie § 4 ust. 2 umowy. Bezsporne pozostaje fakt, że wniosek aplikacyjny został sporządzony oraz złożony przez pracownika strony powodowej, jak również że wniosek ten został pozytywnie oceniony i zakwalifikowany do dofinansowania. Zatem fakt wykonania umowy przez powódkę jest w niniejszej sprawie oczywisty

i bezsporny.

Powódka przyznała, że nie doszło do sporządzenia odrębnego protokołu odbioru ostatecznej wersji wniosku aplikacyjnego, natomiast brak tego dokumentu nie wynikał z zaniechania po stronie powódki, lecz z okoliczności towarzyszących procedurze konkursowej oraz konieczności zachowania terminu naboru.

W dniu 15 czerwca 2024 r. powódka przesłała pozwanej przygotowany wniosek aplikacyjny wraz z kompletem załączników, zwracając się jednocześnie

z prośbą o potwierdzenie, czy jego treść odpowiada ustaleniom i oczekiwaniom pozwanej. W dniu 17 czerwca 2024 r., będącym jednocześnie ostatnim dniem naboru, powódka otrzymała od pozwanej odpowiedź mailową o treści: „myślę, że jest dobrze”. Działając za zgodą prezesa zarządu pozwanej spółki oraz kierując się dobrem i interesem pozwanej, w szczególności koniecznością uniknięcia spóźnienia z wysłaniem wniosku, powódka złożyła przygotowany i zaakceptowany przez pozwaną wniosek.

Po zgłoszeniu przez instytucję finansującą uwagi formalnej do pierwotnego wniosku, dotyczącej obowiązku zgłoszenia posadowienia przyczep kempingowych, strony uzgodniły, że we wniosku zostanie dokonana wyłącznie korekta zapisu dotyczącego zgłoszenia oraz korekta dat realizacji poszczególnych etapów projektu. Powódka dokonała tych zmian w uzgodnieniu z pozwaną, przy czym zawartość merytoryczna i struktura wniosku pozostały niezmienione i były tożsame z wersją uprzednio zaakceptowaną przez pozwaną.

Jak już wskazano, jedyną modyfikacją było formalne dodanie uzgodnionego z pozwaną zapewnienia o dopełnieniu obowiązku zgłoszenia, zgodnie z zaleceniem instytucji finansującej oraz zmiana dat realizacji poszczególnych etapów realizacji projektu. Ponadto powódka na bieżąco przekazywała pozwanej informacje o dodatkowych dokumentach wymaganych w ramach naboru, co umożliwiło terminowe przedłożenie kompletu aktualnych załączników i uchroniło wniosek przed odrzuceniem z przyczyn formalnych.

Powyższe okoliczności jednoznacznie potwierdzają, że doszło do faktycznego i skutecznego wykonania umowy przez powódkę, a brak formalnego protokołu odbioru nie może prowadzić do podważenia prawidłowości wykonania zobowiązania ani zwolnienia pozwanej z obowiązku zapłaty należnego wynagrodzenia.

Nadto zarzut pozwanej dotyczący braku zmian dat realizacji umowy w poprawionej wersji wniosku jest całkowicie bezpodstawny. Daty te zostały przez powódkę zmienione po uprzednich uzgodnieniach ze stroną pozwaną, tak aby odpowiadały realnym i wspólnie ustalonym terminom realizacji poszczególnych etapów projektu, co znajduje odzwierciedlenie w treści złożonego wniosku.

Sąd nie podważa twierdzeń, iż pozwana samodzielnie dokonała kolejnej korekty terminów realizacji projektu, jednakże należy podkreślić, że nastąpiło to już po zaakceptowaniu wniosku oraz po ogłoszeniu listy projektów zakwalifikowanych do dofinansowania w ramach naboru. Dokonywanie tego rodzaju zmian na tym etapie nie należało zatem do zakresu obowiązków strony powodowej. Sąd podzielił także twierdzenia strony powodowej, iż czynność ta miała charakter wyłącznie techniczny i pozostawała bez jakiegokolwiek wpływu na merytoryczną treść wniosku oraz na fakt jego przyjęcia i akceptacji, zaś zakres prac związanych z kolejną korektą dat był znikomy.

W świetle powyższego, zakwalifikowanie projektu do dofinansowania należy uznać za konsekwencję należytego wykonania zobowiązań przez powódkę. Z treści umowy wynika wyraźnie, że po umieszczeniu przez ogłaszającego konkurs projektu będącego przedmiotem umowy na liście projektów powódka nie była zobowiązana do świadczenia pomocy przy kolejnych czynnościach technicznych, co oznacza, że brak dalszych działań z jej strony nie może być uznany za niewykonanie zobowiązania. Innymi słowy, od momentu ogłoszenia listy projektów zakwalifikowanych do dofinansowania rola powódki w realizacji projektu ulegała zakończeniu. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności zakwalifikowania projektu i otrzymania dotacji, brak protokołu lub dodatkowych poprawek technicznych, nie może przesądzać o niewykonaniu zobowiązania przez powódkę .

Mając na względzie powyższe powództwo zostało uwzględnione w całości podstawie art. 750 k.c. w zw. z art. 735 k.c. i w zw. § 5 pkt b III łączącej strony umowy z dnia 26.02.2024 r.

Ustawowe odsetki za opóźnienie zasądzone zostały na podstawie art. 481 § 1 k.p.c. od dnia następnego po terminie płatności wynikającego z faktury VAT nr (...).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach ( t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1790 ) wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, równowartość kwoty 40, 70 lub 100 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności.

Ponieważ należność objęta fakturą nr (...) nie została uregulowana powódce należy się rekompensata za koszty odzyskiwania należności w kwocie 292,00 zł.

Sąd zasądził koszty postępowania według przedłożonego przez stronę spisu kosztów, uznając je za uzasadnione co do wysokości i zakresu. Strona wykazała się istotnym zaangażowaniem w prowadzenie sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w składaniu obszernych i merytorycznych wyjaśnień zawartych w pismach procesowych, jak również w osobistym stawiennictwie na każdej z wyznaczonych rozpraw. Powyższe czynności przyczyniły się do należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy oraz sprawnego przebiegu postępowania.

W ocenie Sądu poniesione przez stronę koszty były celowe i niezbędne do dochodzenia jej praw oraz obrony jej stanowiska w toku procesu. W związku z tym Sąd, działając na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 109 § 2 k.p.c., zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej zwrot kosztów procesu zgodnie z przedłożonym spisem kosztów

Zasądzenie ustawowych odsetek za opóźnienie od kosztów procesu uzasadnia art. 98 § 1 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1. Odpis wyroku z uzasadnienie doręczyć pełnomocnikowi pozwanej radcy pr. J. G. ( za pośrednictwem PI ).

2. K.. 14 dni.

K., 27.01.2026 r.