Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 57/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 5 września 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 57/14 UZASADNIENIE
sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2014r. w S. odwołania P. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 28 listopada 2013 r. Nr (...) w sprawie P. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo P. K. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od (...) roku. Decyzją z 28 listopada 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił P. K. od 1 października 2013r. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że wymieniony nie jest niezdolny do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył P. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że Komisja Lekarska nie rozpatrzyła dostatecznie relacji między stanem jego zdrowia a zawodem wyuczonym i zawodem jaki wykonywał (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 19 listopada 2013r., która stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony P. K. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 30 września 2013r. (decyzja o ustaleniu prawa do renty z 13 października 2010r. k.158 akt rentowych). W dniu 9 września 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.163 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 1 października 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 1 października 2013r. k.165 akt rentowych).
Na skutek wniesienia przez ubezpieczonego sprzeciwu od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 19 listopada 2013r. ustaliła, że ubezpieczony jest nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika k.19 – tom dokumentacji lekarskiej i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 19 listopda 2013r. k.171 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 28 listopada 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 października 2013r. (decyzja z 28 listopada 2013r. k.172 akt rentowych).
Biegli lekarze – neurolog i ortopeda w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu rozpoznali u ubezpieczonego padaczkę z napadami uogólnionymi toniczno-klonicznymi, ZZA i uraz głowy w wywiadzie, zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych, stan po złamaniu kompresyjnym trzonu kręgu L2 oraz dysfunkcję ręki lewej w wyniku przykurczu palca IV w stawie śródręczno-palcowym i stwierdzili, że przedmiotowy stan, a w szczególności schorzenie w postaci padaczki, powoduje u ubezpieczonego w dalszym ciągu częściową niezdolność do pracy ,tj. od 1 października 2013r. do 31 marca 2015r. Padaczka przebiega u ubezpieczonego z napadami typu uogólnionego toniczno-klonicznego. Schorzenie to stanowi przeciwwskazanie do wykonywania pracy na wysokości, przy maszynach w ruchu ciągłym, urządzeniach o wysokiej temperaturze, w bezpośrednim kontakcie z energią elektryczną i narzędziami ostrymi, w porze nocnej oraz do wykonywania pracy samodzielnej, odpowiedzialnej i do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wystąpienie napadu padaczkowego w czasie wykonywania w/w prac stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia ubezpieczonego oraz dla otoczenia, dlatego ubezpieczony nie jest zdolny do wykonywania pracy w wyuczonym zawodzie – tokarza (opinia biegłych ortopedy i neurologa k.7-8 akt sprawy).
Ubezpieczony ma 51 lat. Ma wykształcenie zawodowe – tokarz, przed ustaleniem prawa do renty pracował w wyuczonym zawodzie (wniosek o rentę i świadectwa pracy k.1-13 akt rentowych).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego P. K. okazało się uzasadnione.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z 28 listopada 2013r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego w dalszym ciągu istnieje częściowa bądź też całkowita niezdolność do pracy. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu neurologii i ortopedii dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest w dalszym ciągu częściowo niezdolny do pracy, przy czym przewidywany okres trwania tej niezdolności to koniec marca 2015r. W złożonej opinii biegli wskazali, że częściową niezdolność ubezpieczonego do pracy powoduje schorzenie w postaci padaczki przebiegającej u ubezpieczonego z napadami typu uogólnionego toniczno-klonicznego, które stanowi przeciwwskazanie do wykonywania przez ubezpieczonego pracy w wyuczonym i wykonywanym zawodzie tokarza.
Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów właściwych do oceny stanu zdrowia ubezpieczonego w świetle rozpoznanych u niego schorzeń, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ponadto nie została ona zakwestionowana przez żadną ze stron.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną opinię i ustalił, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1 października 2013r. do 31 marca 2015r.