Treść orzeczenia
Sygnatura akt IV Ka 864/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 30 grudnia 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
SSO Agnieszka Połyniak (spr.)
SSO Sylwana Wirth
SSO Mariusz Górski
Marta Synowiec
przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 30 grudnia 2014 roku sprawy P. G. syna M. i A. z domu K. urodzonego (...) w Z. oskarżonego z art. 244 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 9 października 2014 roku, sygnatura akt II K 459/14
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. D. z Kancelarii Adwokackiej w Z. 619, 40 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.
Sygnatura akt IV Ka 864/14
UZASASDNIENIE
Wyrokiem z dnia 09 października 2014r. Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich, w sprawie o sygn. akt II K 459/14, uznał P. G. za winnego tego, że:
w dniu 15 kwietnia 2014 roku w miejscowości Z. woj. (...), kierując rowerem na drodze publicznej nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na okres 5 lat orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z dnia 03 grudnia 2009 r. sygn. akt II K 704/09, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i rowerów na okres 6 lat orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II K 478/10, zakazu prowadzenia rowerów na okres 6 lat orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II K 586/11, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów rowerowych na okres 7 lat orzeczonego wyrokiem łącznym przez Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich z dnia 23 marca 2012 roku sygn. akt II K 29/12 obejmującym między innymi wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 25 października 2011 roku w sprawie II K 551/11 oraz z dnia 12 stycznia 2012 roku sygn. akt II K 661/11, to jest popełnienia występku z art. 244 kk, za który na podstawie art. 244 kk wymierza karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. D. z Kancelarii Adwokackiej w Z. Śl. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa
Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się oskarżony, który zaskarżył wyrok osobiście, wskazując, że wymierzona bezwzględna kara pozbawienia wolności „nie służy” jego resocjalizacji, ponieważ jest emocjonalnie związany ze swoją rodziną i chce z nimi spędzać czas.
Jak należy wnioskować z treści całej apelacji, oskarżony wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary nie izolacyjnej.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje
Apelacja jest niezasadna w stopniu oczywistym.
Ustalenia faktyczne, poczynione przez sąd meriti, są jedynie trafne i wynika z nich, że P. G. naruszył, obowiązujący go, zakaz prowadzenia rowerów, będąc nadto w stanie nietrzeźwości.
Gdy zatem uwzględni się, że oskarżony miał pełną świadomość ciążącego na nim zakazu, wynikającego z prawomocnych orzeczeń sądowych, to jego sprawstwo i wina nie ulega wątpliwości. W tych okolicznościach wymierzenie kary 3 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako wyważone i sprawiedliwie ukaranie. Tym bardziej, iż jest to kara, którą sam oskarżony, korzystając z możliwości wynikających z art. 387 k.p.k. zaproponował.
W sytuacji zaś, kiedy P. G. wielokrotnie uprzednio naruszał obowiązujący go zakaz, o czym przekonują skazania go za czyn z art. 244 k.k. w 2009, 2010, 2011, 2012 roku, to rację ma sąd orzekający, iż przyjęcie ponownie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec niego , nie ma żadnych racjonalnych podstaw.
To, że apelujący ma rodzinę (rodziców i siostry), z którymi czuje się silnie emocjonalnie związany, w żadnym wypadku nie stanowi okoliczności, która uzasadniałaby uznanie, że cele tak wymierzonej kary pozbawienia wolności mogą być osiągnięte bez konieczności jej wykonania.
Sam skarżący – jak wynika z treści apelacji – nie jest przekonany co do słuszności swych argumentów, skoro jednocześnie złożył wniosek o umożliwienie mu odbycia tej kary w warunkach dozoru elektronicznego.
Z tych też względów apelacja P. G. w żadnym razie na uwzględnienie nie zasługuje.
Ponieważ oskarżony w toku postepowania odwoławczego korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy wynagrodzenie, którego wysokość ustalona została zgodnie z brzmieniem §14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz §19 pkt 2 tego Rozporządzenia.
Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, brzmienie art. 636§1 k.p.k. oraz sytuację materialną i majątkową P. G., który nie ma stałych dochodów i utrzymuje się ze zbierania złomu, sąd odwoławczy zwolnił go od obowiązku poniesienia tych kosztów, a wydatkami obciążył Skarb Państwa.