Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 2
Sygnatura akt
Sygn. akt IV Ka 71/26
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1.CZĘŚĆ WSTĘPNA
0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 20 października 2025 roku w sprawie sygn. akt II K 609/25.
0.1.Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☐ obrońcy oskarżonego
☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
0.1.Granice zaskarżenia
0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐co do winy
☐co do kary
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.0.1.Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐brak zarzutów
0.1.Wnioski
☐Uchylenie
☒Zmiana
1.Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
0.1.2.1. Ustalenie faktów
0.0.1.2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
0.0.1.2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
0.1.2.2. Ocena dowodów
0.0.1.2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
-------------------------------------------------------------------------------Dokumenty sporządzone przez uprawnione do tego organy w przepisanej przez prawo formie, nie były kwestionowane, a ich treść nie budzi zastrzeżeń co do ich wiarygodności i rzetelności zawartych w nich treści.
0.0.1.2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
A pelacja oskarżonego zarzuciła:
obrazę prawa materialnego tzn. nie przyjęcie, że w tym przypadku doszło do oszustwa mniejszej wagi;
rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności i złagodzenie kary.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Apelacja oskarżonego L. O. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w niej zarzuty nie podważają ani trafności przyjętej przez Sąd Rejonowy kwalifikacji prawnej czynu, ani prawidłowości rozstrzygnięcia o karze.
Na wstępie podkreślić należy, że oskarżony nie kwestionował ustaleń faktycznych ani swojego sprawstwa, w szczególności nie negował, iż działając za pośrednictwem portalu internetowego wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Tym samym ustalenia faktyczne Sądu I instancji, znajdujące pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, pozostają poza sporem, a kontrola instancyjna sprowadza się do oceny prawidłowości subsumpcji oraz wymiaru kary.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący nieprzyjęcia przez Sąd Rejonowy wypadku mniejszej wagi w rozumieniu art. 286 § 3 k.k. Wbrew stanowisku skarżącego, sama wartość szkody, choć relatywnie niewielka, nie przesądza o możliwości zastosowania uprzywilejowanego typu przestępstwa. Ocena, czy zachodzi wypadek mniejszej wagi, wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności przedmiotowych i podmiotowych, w tym sposobu działania sprawcy, jego motywacji, stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunków osobistych sprawcy. W realiach niniejszej sprawy oskarżony działał w sposób zaplanowany i ukierunkowany wyłącznie na osiągnięcie korzyści majątkowej, wykorzystując do tego środki komunikacji elektronicznej i wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do istnienia towaru oraz zamiaru wywiązania się z umowy. Zachowanie to miało charakter w pełni przemyślany, a po uzyskaniu środków pieniężnych oskarżony nie podjął żadnych działań zmierzających ani do realizacji świadczenia, ani do naprawienia szkody.
Decydujące znaczenie ma jednak osoba sprawcy i jego postawa. Jak trafnie ustalił Sąd Rejonowy, oskarżony był wielokrotnie karany za przestępstwa tego samego rodzaju, a przedmiotowego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 k.k. Oznacza to, że wcześniejsze kary, w tym kary o charakterze izolacyjnym, nie odniosły wobec niego żadnego skutku wychowawczego i zapobiegawczego. Taka postawa świadczy o utrwalonym lekceważeniu porządku prawnego oraz cudzej własności, a przestępcza działalność oskarżonego nie ma charakteru incydentalnego, lecz powtarzalny i świadomy. W tych warunkach nie sposób uznać, aby stopień społecznej szkodliwości czynu był obniżony do tego stopnia, by uzasadniał zastosowanie art. 286 § 3 k.k. Trafnie zatem Sąd I instancji przyjął, że choć wartość szkody pozwala na pewne złagodzenie reakcji karnej w ramach typu podstawowego, to nie uzasadnia kwalifikowania czynu jako wypadku mniejszej wagi.
Również zarzut rażącej niewspółmierności kary nie znajduje żadnego uzasadnienia. Przypomnieć należy, że o rażącej niewspółmierności można mówić jedynie wówczas, gdy zachodzi wyraźna i oczywista dysproporcja pomiędzy karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, która nie daje się zaakceptować w świetle dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 k.k. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, a więc karę jedynie nieznacznie przekraczającą dolną granicę ustawowego zagrożenia przewidzianą za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., która wynosi 6 miesięcy. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wobec zastosowania art. 64 § 1 k.k. kara powinna zostać wymierzona powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, co oznacza, że orzeczona kara stanowi w istocie najłagodniejszą możliwą reakcję karną o charakterze izolacyjnym w realiach tej sprawy.
Sąd I instancji w sposób prawidłowy uwzględnił okoliczności łagodzące, w szczególności przyznanie się oskarżonego do winy oraz stosunkowo niewielką wartość szkody, co znalazło wyraz w wymierzeniu kary na minimalnym poziomie. Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia licznych i istotnych okoliczności obciążających, takich jak wielokrotna karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy, powtarzalność przestępstw tego samego rodzaju oraz całkowity brak reakcji na wcześniej stosowane środki karne. W tych warunkach nie sposób uznać, aby kara wymierzona przez Sąd Rejonowy była nadmiernie surowa, przeciwnie – jawi się ona jako wyważona i adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu, a także konieczna dla realizacji celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec oskarżonego.
Podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z jego zachowaniem po popełnieniu czynu oraz deklarowaną chęcią naprawienia szkody nie mogły prowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, oskarżony nie podjął skutecznych działań zmierzających do naprawienia szkody przed wydaniem wyroku, a same deklaracje w tym zakresie nie mogą mieć decydującego znaczenia przy ocenie wymiaru kary, zwłaszcza w sytuacji, gdy mamy do czynienia ze sprawcą wielokrotnie karanym, który uczynił z popełniania przestępstw podobnych swoisty sposób działania.
W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu zarówno w zakresie przyjętej kwalifikacji prawnej czynu, jak i wymiaru kary, a apelacja oskarżonego stanowi jedynie polemikę z trafnymi ustaleniami i ocenami Sądu I instancji, nie zawierając argumentów mogących skutkować zmianą rozstrzygnięcia.
Wniosek
Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary 4 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych po 20 złotych.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Wniosek niezasadny z przyczyn wskazanych szczegółowo powyżej.
1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
5.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Utrzymanie w mocy w całości zaskarżonego wyroku.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Oskarżony nie wykazał, aby wyrok Sądu I instancji był w jakikolwiek sposób nieprawidłowy.
Podsumowując zatem, wyrok Sądu I instancji pozostaje w zgodzie z prawidłowo zebranym materiałem dowodowym, którego ocena dokonana przez Sąd Rejonowy jest w pełni prawidłowa. Podniesiona w apelacji argumentacja skarżącego nie mogła podważyć słusznych i uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy.
Reasumując stwierdzić należy prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie ustalenia sprawstwa oskarżonego, kwestii jego winy i kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu, a także orzeczonej kary.
Sąd Okręgowy, nie dopatrując się również uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, określonych w art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k., zaskarżony wyrok wobec oskarżonego utrzymał w mocy.
0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
5.2.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
5.3.1.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.2.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.3.
Konieczność umorzenia postępowania
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
5.3.1.4.
Zwięźle o powodach uchylenia
0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
1.Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2-3
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym zasądzone zostały na rzecz obrońcy z urzędu adwokata R. B., zaś biorąc pod uwagę sytuację osobistą (pobyt w izolacji penitencjarnej) i możliwości finansowe oskarżonego, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zwolnił go od uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze oraz od opłaty za drugą instancję.
1.PODPIS
0.1.Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
Podmiot wnoszący apelację
Oskarżony L. O..
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 20 października 2025 roku w sprawie sygn. akt II K 609/25.
0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐co do winy
☐co do kary
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐brak zarzutów
0.1.1.4. Wnioski
☐Uchylenie
☒Zmiana