IV Ka 189/25UzasadnienieSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim

Uzasadnienie Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim

Zobacz w SAOS
swobodna ocena dowodów
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 189 / 25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 12 grudnia 2024 roku o sygnaturze akt II K 663 / 24

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

co do winy

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

uchylenie

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

1. zarzuty mającej wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazy przepisów postępowania, tj. art.: 2 § 1 pkt 1 kpk, 4 kpk, 5 § 2 kpk, 7 kpk, 410 kpk kpk, 366 § 1 kpk w zw. z art. 167 kpk;

2. zarzut mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę.

☐ zasadne

☐ częściowo zasadne

☒ niezasadne

☐ zasadne

☐ częściowo zasadne

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Podniesione przez skarżącą zarzuty, niezależnie od ich nazwania i opisania, zmierzały do wykazania, że prawidłowa ocena wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów, dokonana przy uwzględnieniu zasad wybrzmiewających z art. 2 kpk, 4 kpk, 7 kpk, 5 § 2 kpk oraz 410 kpk, winna prowadzić do ustaleń wskazujących na brak podstaw faktycznych do skazania oskarżonego z uwzględnieniem przepisów art. 278a § 1 kk ( czyn z punktu I aktu oskarżenia ) oraz art. 281 kk ( czyn z punktu II aktu oskarżenia ). Zarzutów tych sąd odwoławczy jednak nie podzielił. Wbrew bowiem sugestiom skarżącego, zaprezentowana przez sąd I instancji ocena dowodów nie jawi się ani jako dowolna, ani jako nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy i stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Została też dostatecznie – z uwzględnieniem reguł logiki i doświadczenia życiowego – argumentowana w uzasadnieniu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, przywołane i omówione w nim dowody wskazują na winę oskarżonego w kontekście obydwu przypisanych mu czynów.

Co do czynu popełnionego na szkodę E. W. ( czyn z punktu I aktu oskarżenia ) – apelacja zmierzała do wykazania, że oskarżony wszedł w posiadanie jednego z przedmiotów będących przedmiotem kradzieży w takich okolicznościach, jakie wybrzmiewały z jego wyjaśnień, co miałoby z kolei uzasadniać co najwyżej kwalifikację jego zachowania w kontekście przepisu art. 292 § 1 kk ( występek nieumyślnego paserstwa ). Rzecz jednak w tym, że sąd I instancji racjonalnie wykazał w uzasadnieniu swojego orzeczenia ( por. k. 240 akt sprawy ), iż na przedstawianą przez oskarżonego wersję nie wskazywał żaden inny dowód, że została ona zanegowana przez osobę, od której rzekomo miał otrzymać telefon z prośbą o jego „ wstawienie ” do lombardu, a nadto, że wersja ta jawi się jako nie do pogodzenia z logiką sytuacji, zasadami racjonalnego rozumowania oraz regułami doświadczenia życiowego, a przez pryzmat tych właśnie kryteriów procedura karna nakazuje badać wiarygodność poszczególnych dowodów w ramach swobodnej ich oceny ( art. 7 kpk ). W tej więc sytuacji sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu I instancji odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach ( tj. wyjaśnieniach oskarżonego ) aniżeli te, na których oparł się tenże sąd, nie może prowadzić do wniosku, że rzeczywiście sąd ten dopuścił się przy wydaniu wyroku sugerowanych w apelacji uchybień.

Co do czynu drugiego – również wbrew sugestiom skarżącego, realizacja przez oskarżonego decyzji o fizycznym skonfrontowaniu się z pracownicą sklepu, która bezpośrednio po kradzieży podjęła czynności zmierzające do odzyskania rzeczy będącej przedmiotem zaboru, ukierunkowana na wyswobodzenie się ( uniknięcie możliwości zatrzymania oskarżonego i odbioru od niego tej rzeczy ), nawet jeśli nie cechowała się zamiarem wyrządzenia tej osobie fizycznej krzywdy, realizuje znamiona występku kradzieży rozbójniczej z art. 281 kk. Przemocy, o jakiej mowa w tym przepisie, nie można bowiem utożsamiać jedynie z użyciem siły fizycznej w rozumieniu wyłącznie ofensywnych działań sprawcy wobec osoby, która zamierza interweniować w związku z kradzieżą, ale także użycie tego rodzaju siły, która ukierunkowana jest na uwolnienie się od interweniującego celem odzyskania swobody ruchów, pozwalającej na oddalenie się z miejsca kradzieży wraz z będącej przedmiotem zaboru rzeczą.

Co do zarzutu obrazy art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 167 kpk – skarżący w istocie nie wskazał konkretnego dowodu, zaniechanie przeprowadzenia którego z urzędu mogło stanowić skuteczną podstawę do jego formułowania. Także i ten zarzut należało uznać za nietrafiony.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych czynów

☐ zasadne

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Omówiono powyżej

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1W całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Brak podstaw do jakichkolwiek korekt zaskarżonego wyroku, bądź jego uchylenia.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Omówiono powyżej.

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Omówiono powyżej.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2, 3 i 4

Przedstawicielom procesowym oskarżonego oraz oskarżycielki posiłkowej ustanowionym z urzędu przysługiwał zwrot kosztów udzielonej im nieopłaconej pomocy prawnej.

Wobec nieuwzględnienia apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego, stosownie do treści art. 636 § 1 kpk, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze należało obciążyć oskarżonego.

7. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.