descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 380/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 9 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący Sędzia Natalia Bonowicz

Protokolant sekr. sądowy Ewa Redzik

Sędzia Natalia Bonowicz

Sygnatura akt III RC 380/24

Uzasadnienie

W dniu 7 czerwca 2024 r. małoletnia C. G. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego, matkę T. G. (1) wniosła pozew przeciwko H. V., w którym domagała się:

1. ustalenia, że pozwany H. V. jest ojcem małoletniej C. G.,

2. zasądzenia od pozwanego H. V. na rzecz małoletniej C. G. kwoty 3.000 zł miesięcznie tytułem alimentów, płatnych do rąk matki powódki T. G. (1) do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego od dnia wniesienia pozwu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od chwili uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty,

3. powierzenia władzy rodzicielskiej matce małoletniej T. G. (1) i ograniczenie władzy rodzicielskiej pozwanego H. V. nad małoletnią C. G. do prawa uzyskiwania informacji o istotnych sprawach dziecka,

a dodatkowo zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od chwili uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.

Strona powodowa wniosła nadto o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniej na czas trwania procesu kwoty alimentów po 3.000 zł miesięcznie płatnych do rąk matki powódki do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego od dnia wniesienia powództwa wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat.

Na wypadek kwestionowania ojcostwa przez pozwanego, powódka wniosła również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z badania kodu genetycznego DNA pozwanego H. V. oraz małoletniej C. G. celem wykazania ojcostwa pozwanego.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że małoletnia C. G. pochodzi z nieformalnego związku (...) H. V., matka powódki w okresie kilku lat przed narodzeniem dziecka obcowała płciowo wyłącznie z pozwanym zaś decyzja o ciąży była świadoma i poprzedzona dwoma poronieniami kobiety. Jak wskazano w uzasadnieniu pozwu, pozwany nie uznał swojego ojcostwa małoletniej powódki, a mimo to płacił matce małoletniej alimenty, fotografował się z małoletnią. Po początkowym zainteresowaniu małoletnią powódką, pozwany zaprzestał jakiegokolwiek kontaktu z dzieckiem i przestał przejawiać nim zainteresowania.

Jak podano w uzasadnieniu pozwu, powódka urodziła się z poszerzonymi przestrzeniami mózgowymi, wobec czego pozostaje pod opieką lekarza (...), (...), (...), a z uwagi na inne jeszcze problemy zdrowotne – również (...), co z jednej strony powoduje wzrost kosztów utrzymania małoletniej a z drugiej strony powoduje obniżenie możliwości zarobkowych jej matki. W uzasadnieniu pozwu zaznaczono, że miesięczny koszt utrzymania małoletniej powódki wynosi około. 6.000 zł, a w tym: wyżywienie - 600 zł, pieluchy- 300 zł, odzież i obuwie – 300 zł, środki czystości i chemiczne – 550 zł, żłobek – 630 zł, leczenie (...) – 1.580 zł, zabawki – 400 zł, paliwo – 300 zł, opłaty za lokal – 900 zł, spłata pożyczki – 300 zł, bawialnie – 300 zł. Jak podano w uzasadnieniu pozwu, powódka wraz z matką zamieszkuje u dziadków ze strony matki, gdzie zajmują jeden pokój i partycypują w kosztach utrzymania domu. Zgodnie z twierdzeniami pozwu, matka powódki ma (...), uzyskuje niewielkie dochody - za okres od stycznia 2024 r. do kwietnia 2024 r. wyniósł on 2.857,07 zł, pracuje ona na (...) jako (...) i jest w stanie pokryć jedynie część niezbędnych kosztów utrzymania małoletniej. W uzasadnieniu pozwu zaznaczono, że pozwany jest (...), (...) i jest zatrudniony za wynagrodzeniem, które już w 2021 r. wynosiło 6.966,04 zł brutto. Jak podano dalej, pozwany przekazał na wyprawkę dla dziecka kwotę 2.000 zł, a ostania jakakolwiek wpłata z jego strony na rzecz dziecka nastąpiła w marcu 2024 r. Pozwany obecnie nie interesuje się dzieckiem, pozostaje zupełnie biernym wobec córki, a wszelkie czynności wychowawcze i opiekuńcze realizuje jej matka T. G. (1).

Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek strony powodowej o udzielenie zabezpieczenia na czas trwania postępowania roszczenia alimentacyjnego. Postanowieniem z dnia 30 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w sprawie (...) oddalił zażalenie powódki na postanowienie z dnia 19 czerwca 2024 r.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu udzielił zabezpieczenia powództwa i na czas do prawomocnego zakończenia postępowania zobowiązał pozwanego H. V. do uiszczania tytułem alimentów na rzecz małoletniej C. G. kwoty po 1.600 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-ego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej T. G. (2) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od 7 czerwca 2024 r., a w pozostałym zakresie wniosek o zabezpieczenie oddalił.

Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2025 r. pozwany H. V. oświadczył, że nie zgadza się z żądaniem pozwu i godzi się na test DNA, by udowodnić, że nie jest ojcem małoletniej powódki.

Na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. pozwany H. V. oświadczył, że nie jest w stanie płacić alimentów na powódkę w wysokości dochodzonej pozwem i, że ma inne jeszcze dziecko. Wskazał, że jest w stanie płacić tytułem alimentów na małoletnią powódkę kwotę 1.300 zł miesięcznie.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletnia C. G. urodziła się w (...) w Z.. Jej matką jest T. G. (1), która w momencie urodzenia dziecka nie pozostawała w związku małżeńskim. W akcie urodzenia dziecka wpisano na wniosek matki jako nazwisko ojca: (...) zaś jako imię ojca: (...).

/fakty niesporne, a ponadto dowód: odpis zupełny aktu urodzenia k. 10 akt/

T. G. (1) i H. V. pozostawali w nieformalnym związku do końca 2022 r. Spotykali się około (...) lat, zamieszkiwali zaś razem w drugiej połowie 2022 r. w wynajmowanym mieszkaniu, byli zaręczeni. W ostatnim okresie swojego związku, kiedy T. G. (1) była w ciąży, zamieszkiwali razem. Decyzja o ciąży była przez partnerów zamierzona, starali się oni o dziecko także wcześniej, jednak poprzednie dwie ciąże T. G. (1) zostały poronione. H. V. był dobrze znany rodzinie T. G. (1) jako jej partner. Ujawniał on wobec bliskich T. G. (1) swoje pozytywne emocje związane z wyczekiwaną ciążą partnerki.

W Wigilię 2022 r. po kolacji spędzonej u rodziców T. G. (1), H. V. niespodziewanie wyjechał wskazując na swoje zobowiązania związane z pracą. Od tego czasu unikał kontaktu z T. G. (1), nie odbierał od niej telefonów, nie interesował się jej zaawansowaną ciążą, nie był obecny przy porodzie i w pierwszych miesiącach życia dziecka.

W czasie wspólnego pożycia z T. V. utrzymywał siebie i partnerkę, opłacał czynsz za wynajmowane mieszkanie. T. G. (1) za namową partnera zrezygnowała z pracy. W czasie trwania ciąży T. G. (1), pozwany nie kwestionował swojego ojcostwa – w rozmowach z T. G. (1) i jej rodziną wyrażał zadowolenie z ciąży partnerki. Również po rozstaniu z matką małoletniej, w marcu 2023 r. zapewniał ją, że chciałby utrzymywać kontakt z małoletnią natomiast po powiadomieniu go przez matkę małoletniej o urodzeniu dziecka, wzruszył się i nie przedstawiał wątpliwości co do swojego ojcostwa małoletniej. Nadto pozwany kupił małoletniej powódce wyprawkę: fotelik samochodowy, wózek oraz przelewał matce małoletniej powódki pieniądze na potrzeby małoletniej.

/dowody:

wyciąg z rachunku bankowego – k. 25-26v

zeznania świadka J. G. – k. 497v-499

zeznania świadka B. B. – k. 499-499v

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

H. V. odwiedził małoletnią C. tylko raz - latem 2023 r. Przywiózł wtedy małoletniej prezenty - matę edukacyjną, puzzle i dresy oraz zabrał ją wraz z jej matką do ogrodu zoologicznego. Do marca 2024 r. pozwany przekazywał na rzecz małoletniej powódki miesięcznie po 1.000 zł miesięcznie. W 2024 r. i 2025 r. nie widział małoletniej powódki, ani nie zadzwonił do jej matki w trosce o jego dobro.

/dowody:

zdjęcie – k. 11

wiadomości sms do pozwanego – k. 12-17

zeznania świadka J. G. – k. 497v-499

zeznania świadka B. B. – k. 499-499v

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

Analiza kodu genetycznego DNA małoletniej C. G. oraz H. V. wskazuje, że jest on biologicznym ojcem małoletniej. Wynik badania DNA nie wpłynął na stosunek H. V. do córki.

/dowody:

opinia Katedry (...) Sądowej (...)- k. 300-303/

C. G. urodziła się z (...). Choruje na (...), ma (...) oraz związane z (...), a także (...). Z uwagi na liczne zdrowotne potrzeby dziecka i infekcje, od urodzenia korzystało ono z porad specjalistycznych: (...), (...), (...), (...), (...),(...), (...), (...), (...). Wizyty o charakterze jedno lub wielorazowym odbywają się zarówno w ramach NFZ jak i prywatnie. Na takie wizyty matka małoletniej zawozi ją samochodem. Małoletnia C. wymaga nadto (...). Dziecko początkowo uczęszczało do żłobka, jednak z uwagi na liczne infekcje i dolegliwości, lekarz zalecił by zrezygnowano z posyłania jej do żłobka, a dalej do przedszkola. Z uwagi na powyższe C. zajmuje się jej matka, a także nieodpłatnie: ciotka matki i babcia macierzysta dziecka, które wymieniają się tą opieką.

Obecnie T. G. (1) nie ma możliwości skontaktowania się z pozwanym, pozwany bowiem zablokował jej numer telefonu.

/dowody:

dokumentacja medyczna – k. 27-66, 101, 108, 151, 321- 364, 496

faktury, rachunki za paliwo – k. 89v- 91, 105-106v, 109, 117-117v, 125, 157

przelew za żłobek – k. 102v

zeznania świadka J. G. - k. 487v-499

zeznania świadka B. B. – k. 499-499v

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

T. G. (1) obecnie ma(...). Mieszka wraz córką C. G. w mieszkaniu rodziców, gdzie zajmują jeden pokój. Matka małoletniej prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoimi rodzicami, partycypuje w kosztach utrzymania domu przekazując na ten cel kwotę 900 zł miesięcznie. Rodzice T. G. (4) pomagają jej finansowo, współfinansując częściowo wydatki związane z opieką zdrowotną nad wnuczką. Babcia małoletniej powódki z własnych środków finansowych robi zakupy żywnościowe dla wszystkich domowników i gotuje posiłki, które spożywają małoletnia powódka i jej matka. W okresie od stycznia 2024 r. do kwietnia 2024 r. matka małoletniej uzyskała średni miesięczny dochód netto w wysokości 2.857,07 zł (2.117,39 zł za styczeń 2024 r., 3.024,84 zł za luty 2024 r., 2.610,13 zł za marzec 2024 r., 3.675,94 zł za kwiecień 2024 r.). W okresie od 1 kwietnia 2023 r. do 31 października 2023 r. uzyskiwała ona świadczenia rodzinne w łącznej wysokości 3.366,20 zł. Nadto matka małoletniej powódki pobiera świadczenia 800+ oraz aktualnie jest zatrudniona na stacji paliw jako obsługa stacji paliw na umowę zlecenie ze stawką 30,50 zł brutto za godzinę.

Zgodnie z zeznaniem podatkowym za rok 2023 r. T. G. (1) uzyskała przychód w wysokości 14.257,62 zł, a za 2024 r. 51.769,48 zł

/dowody:

rachunki do umowy zlecenia – k. 19-23, 264-266v, 486-487

zaświadczenie – k. 260

pit – k. 262,478-485

umowa zlecenia – k. 267

zeznania świadka J. G. - k. 487v-499

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

C. G. została czterokrotnie zaszczepiona (...), koszt jednej szczepionki wynosił 470 zł. Dodatkowo małoletnia powódka odbywa (...) (2 razy w miesiącu), której koszt to około 250 zł za wizytę. Nadto małoletnia powódka odbywa nieregularnie, w razie potrzeby, prywatne wizyty u lekarzy specjalistów lub pediatry, których koszt wynosi od 190 zł do 350 zł za wizytę.

Celem wyposażenia dziecka w podstawowe przedmioty związane z jego wychowaniem, matka dziecka zakupiła: wózek za 1.800 zł, laktator za 500 zł, łóżeczko z wyposażeniem, butelki, komodę na ubranka dla dziecka i inne przedmioty codziennego użytku, ubranka, kosmetyki, środki higieniczne, lekarstwa.

Miesięczne uzasadnione wydatki związane z utrzymaniem dziecka to: ok. 500 zł tytułem wizyt (...), 200 zł tytułem wydatków na rozrywkę i zabawki, ok. 600 zł tytułem wizyt u specjalistów (średnio w zależności od potrzeb), 200-300 zł tytułem środków higienicznych i lekarstw, 500 zł tytułem wyżywienia, 150-200 zł tytułem ubrań, ok. 150 zł tytułem kosztów paliwa związanego z dojazdem na wizyty lekarskie z dzieckiem. Dziecko potrzebuje (...) butów i kapci, których koszt to około 300-400 zł na sezon (ok. 130 zł na miesiąc).

/dowody:

rachunki, faktury – k. 78- 89, 91-98,100, 102, 103-104v, 110-114, 116-116v, 118-125, 127-138,140-143, 146-147, 152-156, 158,160,162-170, 369-375, 377-, 383, 385-397, 399-408, 410-462,488-495

zeznania świadka J. G. - k. 487v-499

zeznania świadka B. B. – k. 499-499v

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

H. V. pozostaje w związku małżeńskim z inną kobietą i ma z nią (...) dziecko. Zamieszkuje w Polsce, gdzie pracuje jako pracownik (...)((...)). Jego żona odpłatnie wykonuje (...).

/dowody:

umowa o pracę – k. 23

zeznania świadka J. G. - k. 487v-499

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

H. V. zakupił dla dziecka pierwszy wózek i fotelik do samochodu o wartości 2.000 zł. Po rozstaniu z matką małoletniej powódki, ale przed urodzeniem dziecka H. V. przekazał T. G. (1) kwotę 3.500 zł. Po urodzeniu dziecka, przekazał matce małoletniej kwotę 2.000 zł jednorazowo oraz w okresie od czerwca 2023 r. do marca 2024 r. łącznie 12.400 zł:

- 1.000 zł w czerwcu 2023 r.,

- 1.500 zł w lipcu 2023 r.,

- 1.000 zł w sierpniu 2023 r.,

- 1.250 zł we wrześniu 2023 r.,

- 1.350 zł w październiku 2023 r.,

- 1.200 zł w listopadzie 2023 r.,

- 1.700 zł w grudniu 2023 r.,

- 1. 000 zł w styczniu 2024 r.,

- 1.000 zł w lutym 2024 r.,

- 1.400 zł w marcu 2024 r.

Od marca 2024 r. ojciec zaprzestał przekazywania na rzecz dziecka jakichkolwiek kwot.

/ dowód:

wyciąg z rachunku bankowego – k. 25 – 26v

zeznania świadka J. G. - k. 487v-499

przesłuchanie matki powódki T. G. (1) – k. 683-685/

H. V. aktualnie pracuje na stanowisku (...) (...) sp. z o.o. w F.. Zarabia miesięcznie kwotę 3.510,00 zł. Uprzednio, gdy pozostawał w związku z matką małoletniej powódki, jego zarobki przez wiele lat oscylowały między 7.000 zł a 10.000, okresowo nawet powyżej 10.000 złotych. Z zeznania podatkowego H. V. za 2024 r. wynika, że osiągnął przychód w wysokości 161.250,65 zł, a za 2023 r. 163,949,95 zł. Suma uznań na jego rachunku bankowym w okresie od stycznia do lipca 2025 r. wynosiła 182.574 zł. Jego sytuacja życiowa jest stabilna, żyje na dobrym poziomie, wyjeżdża na wakacje wraz ze swoją rodziną.

H. V. zamieszkuje wraz z żoną i (...)córką. Za wynajem mieszkania wraz z opłatami za media ponosi miesięczny koszt 3.050 zł. Córka pozwanego uczęszcza do przedszkola, którego miesięczny koszt wynosi od 300 zł do 600 zł miesięcznie. W razie potrzeby pozwany ponosi koszt lekarza dla któregokolwiek członka rodziny w wysokości ok. 250 zł. Pozwany korzysta z samochodu służbowego, nie ponosi kosztów paliwa do tego samochodu.

/dowód:

pit – k. 506-522-527

zaświadczenie o zarobkach – k. 523

historia rachunku bankowego – k. 527-635

wydruki z portalu społecznościowego – k. 644-682

oświadczenie pozwanego, k. 499 v/

Sąd zważył, co następuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów przedłożonych do akt sprawy stanowiące dowody bez wydawania odrębnego postanowienia (art. 243 ( 2) kpc), opinii z badań DNA, sporządzonej przez(...) (...) w Z., zeznań świadków: J. G. i B. B., a także przesłuchania matki powódki T. G. (1) i twierdzeń H. V. złożonych na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r.

Dowody w dokumentów Sąd uznał za wiarygodne co do zasady, jako że żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, a nadto korespondowały one z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie. W szczególności nie było powodów do poddawania pod wątpliwość dokumentacji medycznej małoletniej powódki, z której wynika, że faktycznie jest dzieckiem ze zwiększonymi potrzebami w zakresie opieki lekarskiej, często chorującym, o specjalnych potrzebach związanych z higieną i (...). Sąd miał jednak na uwadze, że przedstawione przez powódkę rachunki i paragony, nie zawsze z określeniem powódki jako nabywcy, nie wykazywały by faktycznie towary w nich wskazane związane były z utrzymaniem dziecka. Zastrzeżenia Sądu budziły także niektóre towary zakupione przez matkę powódki, wielokrotnie w krótkim czasie, lub takie które nie licowały z wiekiem dziecka. Odnośnie natomiast kosztów wizyt lekarskich, to Sąd ustalił, że większość wizyt lekarskich małoletniej odbywa się obecnie w ramach finansowania przez NFZ. Nadto matka małoletniej powódki nie wykazała dowodami innymi aniżeli swoje zeznania, że wizyty prywatne odbywają się w takiej częstotliwości, jaką wskazywano wyliczeniach kosztów utrzymania małoletniej załączonych do pism procesowych.

Sąd uznał za przekonywującą, miarodajną opinię (...) (...) w Z. w przedmiocie oceny zgodności DNA powódki i H. V., albowiem została ona sporządzona przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich działania oraz zgodnie z ich wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Wniosek w niej zawarty był logiczny, spójny i rzeczowy. Sprawozdanie zostało sporządzone przez specjalistów, których wiedza, bezstronność i doświadczenie nie budziły żadnych wątpliwości. Również strony nie zgłaszały do opinii żadnych zastrzeżeń oraz nie składały dalszych wniosków dowodowych.

W przeważającej części Sąd dał również wiarę zeznaniom świadków: J. G. i B. B. i uczynił z nich podstawę do czynienia ustaleń faktycznych. Sąd miał na uwadze fakt, że świadkowie to osoby najbliższe dla małoletniej powódki i jej matki, zaś ich ocena aktualnej sytuacji życiowej małoletniej powódki i jej matki była wysoce zsubiektywizowana. Analiza tych zeznań dokonana z dużą dawką ostrożności, doprowadziła jednak do przekonania, że były one prawdziwe, spójne, wzajemnie korespondujące ze sobą jak i z pozostałym materiałem dowodowym. Zastrzeżenia Sądu budziły jedynie wskazywane przez świadków koszty utrzymania małoletniej, bowiem świadkowie mieli tendencję do ich zawyżania.

Podobnie za wiarygodne co do zasady należało uznać oświadczenia matki powódki złożone w toku jej przesłuchania. Pokrywały się one z zeznaniami świadków i treścią złożonej dokumentacji. Matka dziecka opisała jak wyglądały relacje stron, co było zasadniczo bezsporne. Wątpliwości budziły wyłącznie opisywane przez T. G. (1) kwoty wydatków na utrzymanie dziecka, bowiem wydały się one zawyżone, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.

Sąd uznał za wiarygodne twierdzenia pozwanego złożone na rozprawie w dniu w 15 lipca 2025 r. w części, w której podał on wysokość swoich obecnych zarobków i opisał swoją sytuację rodzinną.

Podstawę wytoczenia powództwa o ustalenie ojcostwa stanowi przepis art. 84 kro. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu, sądowego ustalenia ojcostwa może żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec dziecka. Natomiast zgodnie z § 2 dziecko albo matka wytaczają powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko domniemanemu ojcu, a gdy ten nie żyje - przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.

Matka małoletniej powódki nie pozostaje w związku małżeńskim, a więc zgodnie z art. 85§1 kro domniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką dziecka nie dawniej niż w trzechsetnym, a nie później niż w sto osiemdziesiątym pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka. Wskazać należy, że w tzw. okresie koncepcyjnym T. G. (1) pozostawała w nieformalnym związku z pozwanym H. V. i utrzymywała z nim stosunki intymne. Ostatecznie jednak prawdziwość twierdzeń powódki zweryfikowana została w wyniku przeprowadzenia dowodu z badań kodu genetycznego DNA i opinii Katedry (...) w Z., które ostatecznie potwierdziły, że małoletnia C. G. jest dzieckiem biologicznym H. V..

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd ustalił, że pozwany jest ojcem małoletniej C. G., orzekając jak w punkcie I sentencji wyroku.

Zgodnie z art. 89 § 2 kro w razie sądowego ustalenia ojcostwa sąd nadaje dziecku nazwisko w wyroku ustalającym ojcostwo, stosując odpowiednio przepisy § 1. Jeżeli dziecko ukończyło lat 13, do zmiany nazwiska jest potrzebna jego zgoda. Natomiast § 1 tego przepisu przewiduje, że jeżeli ojcostwo zostało ustalone przez uznanie, dziecko nosi nazwisko wskazane w zgodnych oświadczeniach rodziców, składanych jednoczenie z oświadczeniami koniecznymi do uznania ojcostwa. Rodzice mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka. Jeżeli rodzice nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca. Do zmiany nazwiska dziecka, które w chwili uznania już ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.

W niniejszej sprawie rodzice małoletniej nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska małoletniej. W związku z powyższym Sąd nadał małoletniej C. G. nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca tj. G. - V., o czym orzekł w punkcie II sentencji wyroku.

Kolejnym obligatoryjnym elementem wyroku ustalającego ojcostwo było wypowiedzenie się co do władzy rodzicielskiej nad dzieckiem.

W myśl art. 93 § 2 kro, jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 kro i art. 109-111 kro stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 107 kro jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. W braku porozumienia, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W doktrynie prawa wskazuje się, że rozstrzygając o władzy rodzicielskiej należy wziąć pod uwagę dobro dziecka i interes społeczny, a sąd powinien zanalizować: stosunek ojca do dziecka, zainteresowanie losem dziecka przed procesem, wzajemny stosunek rodziców, oraz kwalifikacje moralne ojca.

Analiza wyżej wskazanych elementów, doprowadziła do przekonania, że władza rodzicielska nad małoletnią winna być powierzona jej matce, sprawującej nad nią opiekę nieprzerwanie od narodzin, z ograniczeniem władzy rodzicielskiej pozwanemu do uzyskiwania informacji o istotnych sprawach dziecka, jak zażądała małoletnia powódka. Nie ma wątpliwości, że zachowanie pozwanego, który porzucił ciężarną matkę powódki bez słów, a następnie z obojętnością przeszedł obok faktu narodzin dziecka, które widział jeden raz od momentu narodzin, powoduje, iż wbrew dobru małoletniej byłoby pozostawienie pozwanemu wpływu na wychowanie i los dziecka. To T. G. (1) obciążona jest w całości obowiązkami rodzicielskimi wobec córki, dlatego też ona winna dysponować wszelkimi uprawnieniami z tego wynikającymi. Nadto matka małoletniej nie ma obecnie możliwości skontaktowania się z pozwanym, gdyż zablokował jej numer telefonu. To powoduje, ze matka małoletniej miałaby znaczną trudność w uzyskaniu od pozwanego jakiejkolwiek zgody w istotnej sprawie małoletniej. Mając to na uwadze, zadecydowano o ograniczeniu władzy rodzicielskiej pozwanego nad córką, wyłącznie do możliwości uzyskania informacji o istotnych sprawach dziecka, bez możliwości posiadania jakiegokolwiek wpływu na nie. Istotne sprawy dziecka to takie związane z jego zdrowiem, nauką. Pozwany w swoim stanowisku pozostawał bierny wobec swoich praw jako ojca i nie wnioskował o to, by mógł być obecny w życiu dziecka. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że pozwany nie interesuje się córką, nie kontaktuje się z matką powódki, nie odpowiadał również wcześniej na wiadomości kierowane do niego za pośrednictwem sms, nie łoży obecnie z własnej woli na utrzymanie dziecka. Nie powinien w takim razie mieć żadnego realnego wpływu na wychowanie małoletniej. Pozostawienie mu prawa do uzyskiwania informacji o istotnych sprawach dziecka to minimalny zakres władzy rodzicielskiej, który pozostawiono pozwanemu z uwagi na to, że istnieje być może choć niewielka szansa na to, że zrozumie on swoje niewłaściwe wobec dziecka zachowanie i będzie chciał w tym minimalnym zakresie zainteresować się w przyszłości losem córki.

O powyższym orzeczono w punkcie III sentencji wyroku.

Kwestią najtrudniejszą do oceny w sprawie było orzeczenie w kwestii żądania małoletniej powódki zasądzenia na jej rzecz kwoty 3.000 zł miesięcznie tytułem alimentów.

W myśl § 1 art. 135 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokojone, wyznacza treść art. 96 kro, według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka. Rodzice, w zależności od swych możliwości, są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za potrzeby usprawiedliwione, należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości zobowiązanego, z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb. Będzie to mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w jakiej mierze możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego będą wzięte pod uwagę przy oznaczaniu zakresu obowiązku alimentacyjnego. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, kształcenie podstawowe i zawodowe oraz na ochronę jego osoby i majątku. Wyjście poza wymienione potrzeby zależy już tylko od osobistych cech dziecka oraz od zamożności i przyjętego przez zobowiązanego modelu konsumpcji.

Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być zatem oceniane w pierwszej kolejności na podstawie wieku, miejsca pobytu dziecka, jego środowiska oraz całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku, a następnie – w świetle możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania.

Wobec ustalenia, że pozwany jest ojcem małoletniej powódki, jego ustawowym obowiązkiem jest współuczestniczenie w kosztach jej utrzymania. Bezspornym jest, że małoletnia powódka nie posiada własnych źródeł dochodów. Koniecznym jest zatem ponoszenie przez osoby zobowiązane z mocy prawa do jej alimentacji, tj. obojga rodziców, stałych miesięcznych wydatków na utrzymanie dziecka, związanych w tym wieku głównie z jej ubiorem, wyżywieniem, pielęgnacją i opieką, w tym zdrowotną.

C. G. jest aktualnie dzieckiem w wieku (...). Nie cierpi na bardzo poważne schorzenia zagrażające jej życiu, jednak od narodzin, z uwagi na(...), pozostawała pod opieką specjalistów, przede wszystkim (...), (...), którzy nadal sprawują nad nią kontrolę lekarską. Co więcej, dziecko ma zdiagnozowaną (...), problemy (...)typu (...), (...), (...). To wszystko powoduje, że pozostaje pod kontrolą kolejnych specjalistów: (...), (...), (...), a aktualnie również (...). Matka dziecka przeważającej większości korzysta z wizyt lekarskich w ramach NFZ, jednak czasami korzysta również, w razie potrzeby, z prywatnych wizyt lekarskich. Wskazane schorzenia o charakterze przewlekłym powodują, że małoletnia często choruje, wymaga konsultacji pediatrycznych również weekendowo, a nawet hospitalizacji. Matka dziecka musi ponosić koszty zakupu lekarstw, środków higienicznych dla (...), (...).

Matka małoletniej powódki przedstawiła szereg dokumentów w postaci faktur, rachunków, z których mają wynikać koszty utrzymania dziecka, szacowane przez nią na kwotę około 6.000 zł. Ta kwota wzbudziła wątpliwości Sądu, mając na uwadze przede wszystkim względy doświadczenia życiowego, wiek małoletniej powódki, jak i to, że taka kwota wydatków nie byłaby możliwa do pokrycia przez T. G. (1), która jak sama wskazuje zarabia około 3.000 zł miesięcznie, a z tego 900 zł uiszcza na poczet wspólnie prowadzonego z rodzicami gospodarstwa domowego. Nawet mając na uwadze to, że w zakupie przedmiotów dla dziecka pomagają jej częściowo rodzice, a także to, że otrzymuje świadczenie 800+, nie ma wątpliwości, że w dłuższym okresie nie byłaby w stanie ponieść takich kosztów utrzymania dziecka, tym bardziej, że w sytuacji dziecka z problemami zdrowotnymi priorytetowe są wizyty lekarskie i (...).

Analiza załączonych do sprawy rachunków i paragonów wskazuje, że dziecko zaopatrywane jest w bardzo dużą ilość, wyłącznie markowych ubranek, zabawek, na które przecież matka dziecka, mając na uwadze jej dochody nie mogłaby sobie pozwolić. Fakt, że dziecko ma problemy (...), nie powoduje, że winno ono być ubierane wyłącznie w rzeczy z markowych sklepów, gdzie ceny są wysokie. Za jakością ubrań nie przemawia zawsze cena, a przy trudnej – jak podkreśla matka małoletniej powódki - sytuacji materialnej matki powódki, tym bardziej winna ona ograniczać wydatki. Sąd zwrócił uwagę na to, że w krótkim okresie zakupiono dla powódki aż trzy (...), dwa termometry elektryczne ( k. 384,104), a dodatkowo przedmioty, które mając na uwadze wiek dziecka, nie licują z jego rozsądnymi potrzebami np zabawka gimnastyka dla bobasa (k. 398) dla dziecka (...), podczas gdy jest to przedmiot dla dzieci leżących znacznie młodszych, pojazd elektryczny D. ( k. 99) zakupiony gdy dziecko miało(...), prześcieradło na łóżko 160x200 cm ( k. 376), miś szumiś ( k. 369) czyli zabawka dla niemowląt, podczas gdy małoletnia powódka miała około(...), bardzo duża ilość kubeczków i bidonów o wysokiej cenie ( np. k. 383,405). Z przedłożonej dokumentacji nie wynika również, podawana przez matkę małoletniej powódki informacja, by na pampersy dla małoletniej powódki wydatkowana była co miesiąc kwota 600 zł, a na ubrania kwota 500 zł.

Ocena wydatków matki powódki prowadzi do wniosku, że nie gospodaruje ona środkami finansowymi w sposób rozsądny, zgodny potrzebami dziecka, co powoduje, że nie byłoby sprawiedliwe obciążanie wydatkami jakie ona rzekomo czyni na rzecz małoletniej powódki, ojca dziecka. Zupełnie argumentem przemawiającym za wysokością alimentów nie jest fakt, że matka powódki zaciągnęła pożyczkę na niezidentyfikowane cele.

Godzi się nadto podkreślić, że matka małoletniej powódki otrzymuje znaczne wsparcie ze strony swojej rodziny: mieszka u swoich rodziców, babcia macierzysta robi ze swoich pieniędzy zakupy żywnościowe również dla córki i wnuczki, gotuje im posiłki, wraz z ciotką T. G. (3) opiekuje się małoletnią powódką, gdy T. G. (3) jest w pracy, przy czym członkowie rodziny T. G. (3) nie żądają gratyfikacji finansowej za udzielaną pomoc.

Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wydatki (racjonalne, zgodnie z potrzebami) na utrzymanie dziecka miesięcznie, są co najmniej o połowę niższe niż te na jakie powoływała się małoletnia powódka reprezentowana przez matkę. Sąd wziął pod uwagę konieczność stałej, prywatnej (...) dziecka, prywatną opiekę medyczną (której koszt uśrednił), wyżywienie dziecka, lekarstwa, środki higieniczne, ubrania i obuwie, sumy związane z rozwojem dziecka (zabawki, rozrywka) i inne wydatki związane ze wzrostem dziecka (zmiana wózka, fotelika), koniecznością zawożenia do specjalistów, i ocenił, że ten koszt nie powinien przekraczać miesięcznie ok. 2.800 - 3.000 zł.

Przepis art. 135 § 1 kro uzależnia zakres świadczeń alimentacyjnych nie tylko od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, ale także od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Pojęcia te pozostają we wzajemnej zależności, i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez Sąd wysokości alimentów. Roszczenie alimentacyjne może być więc uwzględnione tylko w takim zakresie, w jakim jest usprawiedliwione potrzebami uprawnionego bieżącymi lub niezaspokojonymi i jest ograniczone możliwościami majątkowymi i zarobkami zobowiązanego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18.04.1974r., sygn. akt III CRN 35/74). A. granicą świadczeń alimentacyjnych są zatem zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, choćby nawet nie zostały w tych granicach pokryte wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji (wyrok Sądu najwyższego z dnia 20.01.1972r., III CRN 470/71). W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu pozwanemu można postawić zarzut, że nie dokłada należytej staranności, stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych, przy zarobkowaniu.

Zdaniem Sądu pozwany ma możliwości zarobkowe do alimentowania córki. W okresie kiedy pozostawał w związku z matką małoletniej powódki jego zarobki były dość wysokie i wynosiły między 7.000-10.000 zł netto, a może nawet więcej, skoro pozwany utrzymywał zarówno T. G. (1) jak i zapewne żonę oraz drugie dziecko. Pozwany nie wykazał w żaden sposób by miał problemy zdrowotne bądź zachodziły jakieś przeszkody uniemożliwiające mu pracę o wynagrodzeniu wyższym, niż aktualnie deklaruje. Z przedstawionych przez niego pitów za 2023 r. i 2024 r., a także z obrotów na jego koncie bankowym za pierwsze półrocze 2025 r. oscylujących w kwocie ponad 180.000 zł wynika, że pozwany jest w stanie osiągnąć miesięczny dochód znacznie większy niż 3.500 zł netto. Zdaniem Sądu pozwany jest w stanie jest uzyskiwać dochody na poziomie takim, gdy pozostawał w związku z T. G. (3) (od 7.000 zł do 10.000 zł a nawet wyższe) i bez uszczerbku dla rodziny zaspokoić również uzasadnione potrzeby małoletniej C. G..

Ustalając wysokość alimentów Sąd miał na względzie fakt, że pozwany nie czyni osobistych starań o wychowanie dziecka, dlatego też jego udział w kosztach utrzymania małoletniego powinien być wyższy niż matki małoletniej, która także z przyczyn związanych z koniecznością opieki nad powódką, która zgodnie z zaleceniami lekarza nie powinna uczęszczać do placówek typu żłobek czy przedszkole, jest istotnie ograniczona zawodowo. Sąd miał jednak na uwadze, że matka małoletniej powódki jednak stale pracuje a opieką nad dzieckiem w czasie jej pracy zajmuje się babcia i ciocia małoletniej powódki (co nie powoduje po stronie matki małoletniej żadnych kosztów).

Sąd miał również na uwadze, iż matka małoletniej powódki otrzymuje świadczenie wychowawcze 800 +, które oczywiście nie jest zaliczane do dochodów matki małoletniej, ale niewątpliwie matka małoletniej przeznacza te pieniądze na pokrywanie potrzeb małoletniej powódki.

Ustalając wysokość alimentów Sąd miał również na uwadze, że pozwany posiada na utrzymaniu również drugie dziecko.

Mając powyższe na uwadze Sąd obciążył pozwanego alimentami w kwocie po 1.800 złotych miesięcznie poczynając od dnia 7 czerwca 2024 r. do 10 - tego dnia każdego miesiąca z góry, płatne do rąk matki małoletniej wraz ze odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia w zapłacie. W aktualnych warunkach jest to uzasadnione usprawiedliwionymi potrzebami uprawnionej i leży w granicach możliwości zarobkowych pozwanego, o czym orzeczono jak w pkt IV sentencji wyroku.

W punkcie V wyroku mając na uwadze powyższe rozważania, oddalono powództwo w pozostałym zakresie odnoszącym się do żądania alimentacyjnego, które Sąd uznał za bezpodstawne i niewykazane.

W punkcie VI sentencji wyroku zgodnie z art. 333§1 pkt 1 kpc orzeczono o nadaniu wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności co do punktu IV, tj. w części zasądzającej alimenty.

O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w punkcie VII sentencji wyroku na podstawie art. 98 kpc, zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sporu, uznając, że pozwany przegrał sprawę. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 5 w zw. z ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1935 t.j. z dnia 2023.09.20) stawka minimalna w niniejszej sprawie, obejmująca również roszczenia majątkowe wynosiła 480 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty. Powódka dochodziła jednocześnie roszczeń majątkowych związanych z ojcostwem. Jednak w świetle w/w przepisu stawki określone w ust. 1 pkt 5 w sprawach o ustalenie ojcostwa obejmują również roszczenia majątkowe strony powodowej. Mając na uwadze powyższe Sąd nie mógł odrębnie uwzględnić stawek pełnomocnika za dochodzone przez małoletnią powódkę roszczenia majątkowe związane z ojcostwem.

W punkcie VIII sentencji wyroku nakazano pobrać od pozwanego, jako przegrywającego sprawę kwotę 2.575,78 z tytułem tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w Toruniu wydatków związanych z przeprowadzeniem dowodu z opinii (...) (...) zgodnie z art. 113 ust. 1 uksc. zaś w punkcie IX pozostałymi nieuiszczonymi kosztami sądowymi tj. opłatą od pozwu, od której powódka była zwolniona ustawowo, obciążono Skarb Państwa.

W punkcie X uchylono postanowienie o zabezpieczeniu powództwa z dnia 15 lipca 2025 r.

Sędzia Natalia Bonowicz