Treść orzeczenia
Sygn. akt III K 988/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 29 maja 2018 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział III Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Maciej Jabłoński
Protokolant – Lena Szulińska
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 maja 2018 r. sprawy:
V. D. – s. Y., W. ur. (...) A. A.
oskarżonego o to, że:
w dniu (...) roku o godz. (...) w W. przy ulicy (...) 1 kierował w ruchu lądowym samochodem marki P. nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości, I badanie 1,04 mg/l, II badanie 1,03 mg/l, III badanie – 0.93 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k.
Orzeka
I. Oskarżonego V. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję z art. 178a § 1 k.k. i za to skazuje go i wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) zł;
II. Na podstawie art. 42 § 2 k.k., art. 43 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;
III. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł (pięciu tysięcy złotych);
IV. Na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia
11 listopada 2017 r. do dnia 29 maja 2018 r.;
V. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem pozostałych kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
W dniu (...) ok godz. (...) patrol Policji w składzie asp T. D. i asp. J. O. zatrzymał do kontroli samochód osobowy P. o nr rej. (...), którego kierowcą był V. D..
Po przebadaniu pod kątem trzeźwości okazało się, że posiada on 0.86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonego (k- 15-16, 31), zeznań świadka J. O. (k- 28-29), protokołów użycia urządzeń pomiarowych (k- 2,4), świadectw wzorcowania (k- 3,5).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego sprowadzającym się w do zajęcia stanowiska procesowego jako zbieżnych z wynikami kontroli trzeźwości i zeznaniami przesłuchanego świadka.
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom przesłuchanego w sprawie świadka wobec ich spójności i przystawalności do pozostałego materiału dowodowego.
Sąd zważył, co następuje
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony był kierującym samochodem osobowym uczestniczącym w ruchu lądowym i w trakcie wykonywani tej czynności znajdował się w stanie upojenia alkoholowego. Zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczała bowiem wartość graniczną jaką jest 0.25 mg/l oddzielającą stan nietrzeźwości od stanu po użyciu alkoholu.
Tym samym oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk czego zresztą sam nie negował w toku postępowania.
Sąd wymierzając karę uznał społeczną szkodliwość czynu oskarżonego za stosunkowo znaczną, a wyrażającą się w potencjalnym zagrożeniu jakie stanowi pojazd mechaniczny prowadzony przez osobę o upośledzonych reakcjach psychomotorycznych dla pozostałych uczestników ruchu drogowego.
Jedynie postawa oskarżonego w toku postępowania, i uprzednia niekaralność pozwala zdaniem Sądu na orzeczenie najłagodniejszego rodzaju kary czyli grzywny. Grzywna w rozmiarze 100 stawek dziennych przy wysokości jednej stawki 10 zł jest przy tym wystarczająco dolegliwa dla oskarżonego, który jest świadom swojej winy, a zatem jakiegoś rodzaju silniejsze oddziaływanie wychowawcze nie jest w realiach niniejszej sprawy niezbędne.
Sąd uznał także, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych aczkolwiek obligatoryjny w przypadku przestępstwa z art. 178a§1kk na okres dłuższy niż 3 lata nie byłby celowy. Okres ten jest wystarczający do tego aby oskarżony poprzez porównanie swojej sytuacji życiowej jako uprawnionego do kierowania pojazdami mechanicznymi i jako pozbawionego tej możliwości wyciągnął właściwe wnioski, co do opłacalności życiowej przestrzegania prawa w tym i w szczególnym jego aspekcie jakim jest unikanie kierowania pojazdami w stanie nietrzeźwości.
Na poczet zakazu należało zaliczyć okres zatrzymania prawa jazdy w myśl art. 63 § 4 kk.
Są obciążył oskarżonego kosztami postępowania nie znajdując podstaw do zwolnienia go z ich ponoszenia wobec posiadania stałych dochodów przez oskarżonego i relatywnie ograniczonej wysokości wspomnianych kosztów.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.