Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 1116/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 25 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk
Protokolant Kamil Cieszkowski
po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko E. M. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. akt II C 1229/14
1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę (...),(...) (siedem tysięcy dwieście dwadzieścia pięć 05/100) złotych oraz odsetki umowne w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty (...),(...) (dwa tysiące trzysta pięćdziesiąt cztery 73/100) złotych od dnia 1 maja 2013 r.,
b) zasądza od pozwanej na rzecz powoda 91 (dziewięćdziesiąt jeden) złotych z tytułu kosztów procesu;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego.
SSO Tomasz Tatarczyk
Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z 8 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, którym powód dochodził zapłaty przez pozwaną kwoty 7.225,05 zł z odsetkami umownymi od kwoty 2.354,73 zł. liczonymi od dnia 1 maja 2013 r. z tytułu umowy o kredyt na zakup towarów. Przyczyną oddalenia powództwa było stwierdzenie przez Sąd, że powód nie wykazał istnienia roszczenia.
W apelacji powód w oparciu o zarzuty błędnych ustaleń, naruszenia art. 339 § 2 k.p.c. art. 6 k.c., nieuzasadnionego pominięcia przedstawionych dokumentów domagał się zmiany wyroku przez uwzględnienie powództwa, zasądzenia kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest uzasadniona.
Pozwana nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, nie złożyła wyjaśnień ustnie ani na piśmie, w rezultacie wydał Sąd Rejonowy w sprawie wyrok zaoczny.
Podstawę faktyczną wyroku zaocznego określa art. 339 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd zobowiązany jest bez przeprowadzania postępowania dowodowego przyjąć za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, jeżeli nie budzą one uzasadnionych wątpliwości i nie zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Powód wskazał w pozwie, że w dniu 18 maja 2004 r. udzielił pozwanej kredytu na zakup towarów stosownie do umowy zawartej przez strony, pozwana zobowiązana była do spłaty kredytu zgodnie z harmonogramem, nie wywiązała się ze zobowiązania, pomimo wezwań i monitów, wobec czego po upływie terminu, do którego miała uregulować zadłużenie, cała należność stała się wymagalna. Wskazał powód w pozwie, że na dochodzoną kwotę składa się należność główna w kwocie 2.354,73 zł, odsetki wyliczone do dnia wystawienia wyciągu z ksiąg banku w kwocie 4.765,32, koszty, opłaty i prowizje w kwocie 105 zł.
Do pozwu załączył powód umowę kredytu zawartą przez (...) Bank SA we W. z pozwaną, wyciąg z ksiąg banku, wezwanie do zapłaty, tabelę opłat i prowizji, kartotekę kredytu, terminarz spłat.
Sąd Rejonowy ustalił, ze w dniu 18 maja 2004 r. pozwana zawarła z (...) Bankiem SA we W., którego następcą prawnym jest powód, umowę kredytu na zakup towarów i usług na kwotę 2.354,73 zł, że pismem z 17 lutego 2005 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty należności z umowy, a w dniu 30 kwietnia 2013 r. wystawił wyciąg z ksiąg banku stwierdzający, że pozwana jest zobowiązana do zapłaty z tytułu zawartej umowy 7.225,05 zł.
Ustaliwszy fakt zawarcia przez pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda umowy o kredyt, wezwania pozwanej do zapłaty i wystawienia wyciągu z ksiąg banku niezasadnie ocenił Sąd Rejonowy, że powód nie wykazał istnienia roszczenia i jego wysokości, gdyż nie wyjaśnił jak umowa była realizowana, czy i kiedy została wypowiedziana.
Z treści umowy o kredyt, z której Sąd Rejonowy dowód przeprowadził wynika, że bank udzielił pozwanej kredytu w kwocie 2.354,73 zł na okres od 18 maja 2004 r. do 18 marca 2005 r., pozwana zobowiązała się do spłaty kredytu wraz z odsetkami w dziesięciu ratach miesięcznych.
W tym stanie rzeczy nie powinno budzić wątpliwości twierdzenie pozwu, że cała należność stałą się wymagalna. Wszak upłynął termin, w ciągu którego pozwana zgodnie z umową zobowiązana była kredyt zwrócić. Wymagalność dochodzonego pozwem roszczenia nie zależała od wypowiedzenia umowy.
Powód twierdził w pozwie, że pozwana nie wywiązała się z obowiązku spłaty kredytu, zadłużenie pozwanej figuruje w księgach rachunkowych banku.
Pozwana, którą obciążał w tym zakresie ciężar dowodu nie dowodziła faktu dokonania zapłaty, w rozprawie nie uczestniczyła, nie złożyła wyjaśnień.
W zakresie, w jakim stosownie do art. 6 k.c. ciężar dowodzenia obciążał powoda istotne okoliczności zostały w sprawie ustalone, mianowicie fakt związania stron umową o kredyt, powstania zobowiązania pozwanej z tytułu tej umowy, wysokość zobowiązania, wymagalność roszczeń.
W świetle treści umowy o kredyt nie powinno też budzić wątpliwości, że powód miał prawo naliczyć odsetki za opóźnienie w wysokości czterokrotności kredytu lombardowego NBP, a wobec powołanych w pozwie wezwań do zapłaty i monitów – prawo naliczenia opłat i prowizji zgodnie z przedstawioną tabelą.
Powództwo należało zatem uwzględnić w oparciu o postanowienia wiążącej strony umowy o kredyt.
Dlatego Sąd odwoławczy orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., o kosztach postępowania w obu instancjach – po myśli art. 98 § 1 i 2 k.p.c.; pozwana jako strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić powodowi koszty, które w drugiej instancji objęły opłatę od apelacji.
SSO Tomasz Tatarczyk