descriptionTreść orzeczenia

III A Uz 202/21

Postanowienie

Dnia 10 marca 2022 r.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. decyzją z dnia 24 listopada 2020 r., nr (...), stwierdził, że za W. J. funkcjonariusza (...) (...) u płatnika składek (...) (...) w Z.:

- istniał obowiązek przekazania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wypadkowe oraz ubezpieczenie zdrowotne z tytułu wypłaty w styczniu 2018 r. wynagrodzenia za pracę w godzinach nocnych za grudzień 2017 r. i w lutym 2018 r. nagrody rocznej należnej za 2017 rok;

- podstawy wymiaru składek po ustaniu tytułu do ubezpieczeń społecznych wynoszą:

a) za styczeń 2018 r.: na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe 350,70 zł; na ubezpieczenie zdrowotne - 311,21 zł;

b) za luty 2018 r.: na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe 5.415,83 zł; ubezpieczenie zdrowotne – 4.806,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. J. wniósł o jej zmianę i stwierdzenie, że nie istniał obowiązek naliczania i przekazania składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe z tytułu wypłaty nagrody rocznej za 2017 rok. Zdaniem ubezpieczonego przepisy prawa podatkowego (art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym) jasno stanowią, że obowiązek podatkowy powstaje w momencie otrzymania środków i jednocześnie w związku z włączeniem (...) (...) do systemu emerytalnego służb mundurowych podległych MSWiA od 1 stycznia 2018 r. i od tego dnia przestał istnieć powszechny obowiązek ubezpieczenia (art. 6 pkt 18a ustawy o ubezpieczeniu społecznym). Skoro więc ubezpieczony w 2018 roku otrzymał nagrodę i nie podlegał już wówczas społecznemu ubezpieczeniu, to tym samym nie istniała żądna podstawa potrąceń na ZUS z tego tytułu.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 1 marca 2020 r. zmienił zaskarżoną decyzję i uznał, że nie istniał obowiązek naliczenia i zapłaty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne W. J. z tytułu wypłaty w 2018 r. przez Izbę (...) w Z. narody rocznej za 2017 r.

Od tego wyroku apelację złożył płatnik (...) (...) w Z. oraz organ rentowy.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 listopada 2021 r. zmienił zaskarżony wyroku i oddalił odwołanie (punkt 1.), odrzucił apelacje organu rentowego (punkt 2.) oraz odstąpił od obciążenia ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (punkt 3.).

Uzasadniając punkt 2 tego wyroku sąd odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 369 § 1 k.p.c. apelacja organu, jako spóźniona, została odrzucona.

Z punktem 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie nie zgodził się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który w złożonym zażaleniu wniósł o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia,

- przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd drugiej instancji,

- dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki na okoliczność nadania apelacji organu rentowego w dniu 30 kwietnia 2021 r., wskazując, iż potrzeba powołania tego dowodu pojawiła się na obecnym etapie postępowania,

- zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.

Organ rentowy zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 369 § 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu przez Sąd, że apelacja organu jako spóźniona podlegała odrzuceniu, podczas gdy apelacja organu rentowego została wniesiona w terminie,

b) art. 327 1 § 1 pkt. 1 k.p.c. poprzez niewyjaśnienie przez Sąd w uzasadnieniu wyroku przyczyn i dowodów, będących podstawą uznania apelacji organu rentowego za spóźnioną.

Skarżący zarzucił, że w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał wyłącznie, iż na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 369 § 1 k.p.c. apelacja organu jako spóźniona została odrzucona. Sąd w uzasadnieniu wyroku nie wskazał przyczyn ani dowodów, na których się oparł.

Natomiast skarżący podniósł, że wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 marca 2021 r., sygn. akt VI U 46/21 wraz z uzasadnieniem wpłynął do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 kwietna 2021 r., a apelacja organu rentowego od tego wyroku została nadana do Sądu Apelacyjnego w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 30 kwietnia 2021 r. Przesyłka zawierająca apelację organu rentowego została nadana listem poleconym ekonomicznym dnia 30 kwietnia 2021 r. Przedłożony wydruk potwierdza datę wysłania 30 kwietnia 2021r. a także okoliczność, że wydruk dotyczy przesyłki opatrzonej nalepką (...) - nr (...), stanowiący numer przesyłki pocztowej, który umożliwia śledzenie przesyłek na stronie Poczty Polskiej. W załączniku wydruk ze strony internetowej emonitoring.poczta-polska.pl potwierdzający: nadanie przesyłki 30 kwietnia 2021 r. i jej doręczenie 5 maja 2021 r.

Dalej organ wskazał, że na podstawie art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

Powyższe okoliczności wykazują zaś, że apelacja organu rentowego nadana została w terminie tj. 30 kwietnia 2021 r.

Na podstawie akt sprawy Sąd Apelacyjny ustalił, że:

Po doręczeniu odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 marca 2021 r. w dniu 8 marca 2021 r. (pełnomocnikowi płatnika - k. 38 i pełnomocnikowi organu rentowego k. 37), zarówno płatnik (k. 42), jak i organ rentowy (k. 41) złożyli wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego.

Organ rentowy otrzymał odpis wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem w dniu 15 kwietnia 2021 r. Przesyłka adresowana do „A. P. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., ul. (...), (...)-(...) Z.” została doręczona za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. i otrzymała nr nadania: (...). Odbiór przesyłki w dniu 15 kwietnia 2021 r. potwierdziła wpisując datę D. R., a na elektronicznym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki zaznaczono: „doręczona upoważnionemu pracownikowi”. Również doręczyciel przesyłki odnotował datę jej doręczenia w dniu 15 kwietnia 2021 r. (dowód: elektroniczne potwierdzenie odbioru przesyłki k. 56). Także informacja zawarta na stronie internetowej Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek – Tracking wskazuje, że przesyłka o wskazanym wyżej numerze nadana w dniu 14 kwietnia 2021 r. i doręczona w dniu 15 kwietnia 2021 r. o godz. 8.14.

Apelacja organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 marca 2021 r. wpłynęła do Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 5 maja 2021 r. (k. 61), a została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 kwietnia 2021 r. (koperta k. 65).

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje

Zażalenie organu rentowego okazało się nieuzasadnione.

Ustalony powyżej stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, że organ rentowy otrzymał odpis wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem w dniu 15 kwietnia 2021 r., a apelację od tego wyroku nadał w urzędzie pocztowym w dniu 30 kwietnia 2021 r. (okoliczność bezsporna), a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu do złożenia apelacji.

Zgodnie bowiem z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

Dwutygodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem tj. 15 kwietnia 2021 r. upływał z dniem 29 kwietnia 2021 r. Zatem apelacja nadana w dniu 30 kwietnia 2021 r. jest apelacją spóźnioną o jeden dzień czyli apelacją złożoną po terminie.

Natomiast w myśl art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

Dlatego apelacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako złożona po terminie podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd Apelacyjny w zaskarżonym orzeczeniu.

Okoliczność, że Sąd Apelacyjnie lakonicznie uzasadnił pkt. 2. orzeczenia z dnia 24 listopada 2021 r. ostatecznie nie miała wpływu na ocenę prawidłowości tego orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 394 2 § 2 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. i w związku z art. 385 k.p.c., oddalił zażalenie organu rentowego.

sędzia Urszula Iwanowska