Treść orzeczenia
Sygn. akt III A Pz 11/12
Postanowienie
Dnia 5 czerwca 2012 r.
Sąd Apelacyjny, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSA Kazimierz Josiak (spr.)
Sędziowie: SA Barbara Staśkiewicz
SA Barbara Ciuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. G. przeciwko Z. M. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z 17 stycznia 2012 r., sygn. akt V P 4/10 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu wyrokowi z 29 listopada 2010 r. w jego punkcie II, tj. w przedmiocie zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego 9.450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W zażaleniu na powyższe orzeczenie powód wniósł o jego uchylenie, zarzucając, że komornik nie przedstawił mu odpisu tytułu wykonawczego, który wskazał jako podstawę wszczęcia egzekucji. Podnosił, że nie otrzymał również postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności ani jego uzasadnienia. Dalej zarzucał, że z treści pisma komornika wynika, że stanowiący tytuł wykonawczy wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 17 stycznia 2012 r. zaopatrzony został w klauzulę wykonalności tego samego dnia, tymczasem wyrok ten był jeszcze nieprawomocny. Następnie podniósł, że komornik dochodzi od niego kwoty przekraczającej jego zdolności płatnicze.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.
Zakres kognicji sądu w postępowaniu klauzulowym jest ograniczony. Sąd bada jedynie, czy przedstawiony tytuł jest tytułem egzekucyjnym w rozumieniu art. 777 kpc, w tym, czy wskazuje świadczenie, które ma być spełnione, oraz czy zawiera oznaczenie wierzyciela i dłużnika, a także czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. Prawidłowo zatem Sąd Okręgowy, ustaliwszy, że punkt II wyroku z 29 listopada 2010 r. zawiera wszystkie konieczne elementy, nadaje się do wykonania w drodze egzekucji oraz jest prawomocny (jak cały wyrok), nadał mu klauzulę wykonalności. Gdy chodzi o prawomocność tego orzeczenia, kwestia ta nie może budzić wątpliwości wobec prawomocnego odrzucenia apelacji powoda postanowieniem z 1 sierpnia 2011 r.
Zarzut nieprzedstawienia powodowi wcześniejszego postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności jest bezzasadny, bowiem z brzmienia art. 795 § 2 kpc wynika, że klauzuli wykonalności nadanej tytułowi egzekucyjnemu nie doręcza się dłużnikowi. Komornik dopiero przystępując do egzekucji przedstawia dłużnikowi postanowienie o wszczęciu egzekucji, które zawiera oznaczenie tytułu wykonawczego. Uzasadnieniem takiego unormowania jest zaskoczenie dłużnika wszczęciem egzekucji i szybkie zajęcie jego majątku, którego mógłby się wyzbyć, dowiedziawszy się o postępowaniu klauzulowym.
Natomiast zarzuty zażalenia zmierzające do zakwestionowania trafności samego orzeczenia o kosztach i obciążenia pozwanego obowiązkiem ich uiszczenia (w tym także kosztami postępowania egzekucyjnego) wykraczają poza ramy niniejszego postępowania, toteż nie podlegają w ogóle ocenie Sądu, a tym samym polemika z nimi jest zbędna. Trzeba podkreślić, że powód miał możliwość zaskarżenia wyroku z 29 listopada 2010 r. we właściwym trybie, jednakże na skutek nieopłacenia apelacji w wymaganej wysokości, została ona odrzucona. Skarżący nie może natomiast wykorzystać niniejszego trybu zaskarżenia orzeczenia o nadaniu klauzuli wykonalności jako zastępczego środka merytorycznej oceny tego orzeczenia.
Z tych względów zażalenie powoda, jako bezzasadne, należało oddalić w oparciu o art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.
R.S.