Treść orzeczenia
Sygn. akt II W 61/24
R. (...)
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 16 kwietnia 2024r.
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński
Protokolant St. sekr. sądowy Marcin Szymczak
w obecności oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu dnia 16 kwietnia 2024r. sprawy P. C. c. J. i M. z d. O. ur. (...) w T. oskarżonej o to, że: w dniu 16 listopada 2023 roku około godziny 17:00 w T. przy ul. (...), kierując pojazdem marki H. o nr rej. (...) w wyniku nieutrzymania odstępu niezbędnego do uniknięcia zderzenia z pojazdem poprzedzającym, doprowadziła do zderzenia z pojazdem marki O. o nr rej. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o czyn z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 19 ust. 2 pkt 3 (...)
Orzeka
I. Uznaje obwinioną P. C. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, to jest wykroczenia z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 19 ust. 2 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym i za to na podstawie art. 86§1 kw wymierza jej karę 500 zł (pięćset złotych) grzywny;
II. Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej i obciąża ją wydatkami w kwocie 120 zł (sto dwadzieścia złotych).
Uzasadnienie
W dniu 16 listopada 2023 roku około godziny 17:00 w T. przy ul. (...), P. C. kierując pojazdem marki H. o nr rej. (...) w wyniku nieutrzymania odstępu niezbędnego do uniknięcia zderzenia z pojazdem poprzedzającym, doprowadziła do zderzenia z pojazdem marki O. o nr rej. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Powodem zatrzymania się pojazdu poprzedzającego i innych pojazdów była konieczność ustąpienia pierwszeństwa pieszym na przejściu na pieszych. W wyniku zderzenia uszkodzeniu uległ pojazd marki O. prowadzony przez J. J. (1). P. C. początkowo zgodziła się pokryć koszty naprawy, jednakże z uwagi na cenę odstąpiła od tego.
(dowód: zeznania J. J. k. 55-56, 2-3, M. J. k. 56, zdjęcia pojazdu i wiadomości tekstowych k. 6-11. 22-23)
Obwiniona nie przyznała się do zarzucanego jej wykroczenia twierdząc, że zdążyła zatrzymać swój pojazd i dopiero gdy J. J. (1) zaczął cofać kierowanego przez siebie O. doszło do kolizji.
Sąd nie dał wiary jej wyjaśnieniom. O tym, że przedstawiona przez nią wersja zdarzenia jest nieprawdziwa świadczą nie tylko korespondujące ze sobą zeznania świadków. Także jej zachowanie po kolizji, chęć pokrycia kosztów naprawy świadczą o tym, że poczuwała się do winy. Gdyby pokrzywdzony spowodował kolizję w trakcie cofania pojazdu nikt by się przecież nie zgodził na taką umowę. Zresztą jaki byłby cel cofania pojazdu skoro po jego zatrzymaniu nie zachodziłaby niebezpieczna sytuacja.
W tej sytuacji sąd uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. wykroczenia z art. 86§1kw polegającego na naruszeniu art. 19 ust 2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym, tj. utrzymania odstępu niezbędnego do uniknięcia zderzenia w razie hamowania lub zatrzymania się poprzedzającego pojazdu i orzekł karę 500 złotych grzywny. Orzekając karę uwzględniono sytuację materialną obwinionej oraz naruszenie jednego z podstawowych przepisów prawa o ruchu drogowym i bardzo często naruszanego. Obwiniona pracuje i stać ją na opłacenie kosztów.