descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 569/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

K. S. ,

c. S. i S. z domu W.,

ur. (...)

w N.

I. W dniu 22.03.2019r. w K. (woj. (...)) w mieszkaniu przy ul. (...) poprzez popchnięcie jak i szarpanie za ramiona naruszyła nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego tj. kuratora zawodowego Sadu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu A. B. podczas pełnienia przez nią obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczona zdolność jego rozpoznania i pokierowania swym działaniem.

II. W tym samym czasie i miejscu co w pkt I. podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, używając słów wulgarnych oraz słów, które powszechnie uznane są za obelżywe znieważyła funkcjonariuszy publicznych tj. kuratora zawodowego Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu A. B. oraz kuratora społecznego Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu K. G., przy czym czynu tego dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczona zdolność jego rozpoznania i pokierowania swym działaniem.

III. W tym samym czasie i miejscu co w pkt I., zamykając drzwi z mieszkania na klucz od wewnątrz, jak i stając w drzwiach, pomimo próśb kuratorek A. B. oraz K. G., uniemożliwiała im wyjście z w/w mieszkania czym pozbawiła ich wolności, przy czym czynu tego dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczona zdolność jego rozpoznania i pokierowania swym działaniem.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 22.03.2019r. w K. (woj. (...)) w mieszkaniu przy ul. (...) oskarżona poprzez popchnięcie jak i szarpanie za ramiona naruszyła nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego tj. kuratora zawodowego Sadu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu A. B. podczas pełnienia przez nią obowiązków służbowych.

2. W tym samym czasie i miejscu co w pkt I. podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, oskarżona używając słów wulgarnych oraz słów, które powszechnie uznane są za obelżywe znieważyła funkcjonariuszy publicznych tj. kuratora zawodowego Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu A. B. oraz kuratora społecznego Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu K. G..

3. W tym samym czasie i miejscu co w pkt I., zamykając drzwi z mieszkania na klucz od wewnątrz, jak i stając w drzwiach, oskarżona pomimo próśb kuratorek A. B. oraz K. G., uniemożliwiała im wyjście z w/w mieszkania czym pozbawiła ich wolności.

4. Wszystkich powyższych czynów oskarżona dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność jego rozpoznania i pokierowania swym działaniem.

5. K. S. posiada polskie obywatelstwo, legitymuje się wykształceniem podstawowym, wyuczonego zawodu nie posiada, jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z zasiłku MOPS, jest rozwiedzioną matką jednego syna, na rzecz którego pobiera alimenty, była leczona psychiatrycznie, nie jest jednak chora psychicznie ani upośledzona umysłowo, wyżej wymieniona nie była z kolei karana sądownie.

- zeznania świadka A. B.,

- zeznania świadka K. G.,

- zeznania świadka R. W.,

- zeznania świadka M. S.,

- zeznania świadka A. B.,

- zeznania świadka K. G.,

- zeznania świadka R. W.,

- zeznania świadka M. S.,

- zeznania świadka A. B.,

- zeznania świadka K. G.,

- zeznania świadka R. W.,

- zeznania świadka M. S.,

- opinie sądowo-psychiatryczne,

- dane o osobie,

- dane o karalności,

- dokumentacja medyczna,

- opinie sądowo-psychiatryczne.

2-3, 147,

16-17, 131-132,

10, 132,

13, 132,

2-3, 147,

16-17, 131-132,

10, 132,

13, 132,

2-3, 147,

16-17, 131-132,

10, 132,

13, 132,

70-73, 88-93,

25, 104, 131,

134-136,

26-55, 63-68,

70-73, 88-93.

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 - 3

4.

5.

- zeznania świadka A. B.,

- zeznania świadka K. G.,

- zeznania świadka R. W.,

- zeznania świadka M. S.,

- opinie sądowo-psychiatryczne,

- dane o osobie,

- dane o karalności,

- dokumentacja medyczna,

- opinie sądowo-psychiatryczne.

Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne na bazie wskazanych dowodów, poddanych swobodnej ocenie w kontekście wszystkich pozyskanych w sprawie dowodów, z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania, potwierdzały tezę oskarżenia.

W okolicznościach badanej sprawy nie mogło budzić wątpliwości, iż w dniu 22 marca 2019r. w związku z prowadzonym nadzorem kuratora sądowego nad rodziną oskarżonej K. S., wobec ograniczeniu jej władzy rodzicielskiej w sprawowaniu przez nią opieki nad małoletnim synem, doszło do niezapowiedzianej wizyty kuratora zawodowego oraz społecznego w mieszkaniu wyżej wymienionej. Jak wynika z relacji pokrzywdzonej kurator zawodowej A. B., pozyskanej w toku chodzenia, jak i podczas otwartego przewodu sądowego – pomimo zaproszenia przez oskarżoną funkcjonariuszek publicznych do pokoju, K. S. będąc negatywnie pobudzona, przejawiała agresję słowną względem przybyłych, kierując pod ich adresem wulgarne i obelżywe zwroty, wyzywając adresatki od „kurw” i „szmat”. Jak wynika z relacji świadka A. B., chwilę później została popchnięta przez oskarżoną, w wyniku czego upadła na stolik, nie odnosząc jednak obrażeń. Wobec takiego obrotu sprawy – jak wskazała A. B. – wraz z towarzyszką zadeklarowały opuszczenie mieszkania. Oskarżona nie chciała jednak otworzyć kobietom drzwi mieszkania, które zostały przez nią zamknięte na klucz, blokując im możliwość wyjścia z lokum. A. B. zwróciła uwagę, iż agresja oskarżonej ukierunkowana z nasileniem wobec jej osoby nie ustępowała pomimo telefonicznego wezwania Policji, która nieustannie wyzywała funkcjonariuszki publiczne, chwytając nadto ją za ramiona i szarpiąc nią. Jak podała świadek A. B., kobiety nie uspokoiło nawet wejście do domu nieobecnego wcześniej syna oskarżonej. Agresję słowną oskarżona kontynuowała również w obecności przybyłych na miejsce interweniujących funkcjonariuszy publicznych.

Taki przebieg wydarzeń wynika również z przekazu świadka K. G. – kuratora społecznego – będącej uczestnikiem rozgrywanych w mieszkaniu przy ul. (...) w K. wydarzeń. Wyżej wskazana świadek potwierdziła wszystkie stwierdzone w zarzutach fakty, wskazujące na kierowanie przez oskarżoną pod adresem kuratorek cytowanych wyżej wulgarnych i obelżywych inwektyw, stosowanie opisanej przemocy fizycznej względem A. B., jak i sam fakt uniemożliwiania wyjścia kobietom z zamkniętego na klucz przez gospodynię mieszkania.

Negatywne pobudzenie i agresję słowną ukierunkowaną przez oskarżoną względem kuratorek – w szczególności wobec A. B. – potwierdzili również przesłuchani w sprawie funkcjonariusze Policji w osobach R. W. i M. S., będący naocznymi świadkami takiego stanu rzeczy. Nadto wyżej wymienieni funkcjonariusze podnieśli, iż z relacji pokrzywdzonych wynikało również, iż poza agresją słowną K. S. dopuściła się przemocy fizycznej względem A. B., a nadto miała uniemożliwić kobietom wyjście z mieszkania.

Zdaniem Sądu, wskazane wyżej dowody osobowe, logicznie uzupełniające się, tworzące jeden ciąg wydarzeń, zasługiwały na uwzględnienie. Brak było bowiem dowodów przeciwnych – poza odosobnionymi wyjaśnieniami autorstwa oskarżonej, które mogłyby prowadzić do odmiennych wniosków.

Przyjmując, iż oskarżona dopuściła się niniejszych czynów mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swym postepowaniem w rozumieniu art. 31 § 2 kk, Sąd bazował na analizie sytuacji zdrowotnej oskarżonej zwieńczonej badaniem sądowo-psychiatrycznym, przy pełnej akceptacji zawartych w wydanej opinii wniosków biegłych sądowych z zakresu psychiatrii.

Zgromadzone w oparciu o wykazane dowody dane pozwoliły na ustalenie aktualnej sytuacji życiowej oskarżonej, w tym jej stanu zdrowia i sytuacji majątkowej. Z kolei poczyniona analiza pozyskanych danych o karalności obrazuje dotychczasowy sposób życia oskarżonej w kontekście respektowania obowiązującego porządku prawnego.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1-3

z

pkt. 1.1

- wyj. oskarżonej (k. 23-24, 131).

Wyjaśnienia oskarżonej, w których ta nie przyznawała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, wskazując na niepamięć przebiegu zaistniałych wydarzeń objętych oskarżeniem, nie zasługiwały na aprobatę Sądu, a to w kontekście zgromadzonych w sprawie dowodów obciążających wyżej wymienioną w postaci spójnych i wzajemnie uzupełniających się zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, przy jednoczesnym uwzględnieniu wniosków napływających z badań psychiatrycznych K. S., w kontekście jej poczytalności w odniesieniu do zarzucanych czynów. Zdaniem Sądu, prezentowana przez oskarżoną postawa w toku niniejszego postępowania była celowym planem zmierzającym do uniknięcia odpowiedzialności karnej.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1-3

K. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Wykazane dowodowo zachowanie oskarżonej polegające na popchnięciu i szarpaniu ofiary, będącej funkcjonariuszem publicznym, podczas pełnienia przez nią obowiązków służbowych, bez wątpienia mieściło się w kategorii naruszenia nietykalności cielesnej kuratora zawodowego, co uzasadniało przyjęcie zaistnienia występku z art. 222 § 1 kk.

Stwierdzone zachowanie oskarżonej polegające na skierowaniu wobec pokrzywdzonych kuratorek wulgarnych i obelżywych zwrotów, podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, uzasadniało przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 226 § 1 kk. Sąd nie miał wątpliwości, iż wypowiedziane przez oskarżoną określenia miały charakter znieważający funkcjonariuszy publicznych.

Nadto w toku postepowania dowiedzione zostało, iż pokrzywdzone A. B. oraz K. G. zostały pozbawione wolności przez oskarżoną, która zamknąwszy drzwi mieszkania na klucz od wewnątrz, a nadto blokując dojścia do drzwi lokum, pomimo apelu wyżej wymienionych o ich wypuszczenie, uniemożliwiała im opuszczenie mieszkania. Takie zachowanie wyczerpywało znamiona występku określonego w art. 189 § 1 kk.

Postępowanie oskarżonej w każdym z przypadków miało charakter umyślny w rozumieniu art. 9 § 1 kk.

Działanie oskarżonej w zakresie wszystkich czynów przy ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem uzasadnia przyjęcie art. 31 § 2 kk.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. S.

1-3 (4-5)

I – III

-

Za czyn I, przy zast. art. 4 § 1 kk, Sąd na podstawie art. 222 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Za czyn II, przy zast. art. 4 § 1 kk, Sąd na podstawie art. 226 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Za czyn III, przy zast. art. 4 § 1 kk, Sąd na podstawie art. 222 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

W miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności, Sąd na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk i art. 86 § 1 kk wymierzył oskarżonej karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.

Wymierzając orzeczone wobec oskarżonej kary jednostkowe oraz karę łączną Sąd, mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary zawarte w treści art. 53 § 1 i 2 k.k., przy rodzaju i wysokości orzeczonej sankcji wziął pod uwagę wszystkie okoliczności związane z dopuszczeniem się przez wyżej wymienioną przypisanych jej przestępstw - w tym sposób działania względem kuratorów sądowych, z zastosowaniem agresji fizycznej i słownej, z czasowym pozbawieniem ich wolności, pozostawiając bez wątpienia ślad w psychice pokrzywdzonych. Zachowania oskarżonej w żadnym razie nie może natomiast tłumaczyć fakt towarzyszącej jej obawy przed odebraniem jej syna. Analizując sytuację prawną oskarżonej nie sposób było natomiast nie dostrzec – poprzez wgląd w pozyskane dane o jej karalności i poczynioną w tym zakresie analizę skutkującą konstatacją o zatarciu widocznych w tym zbiorze skazań, a w konsekwencji uznaniem, iż oskarżona w świetle prawa do tej pory nie była karana sądownie. Ten element w przekonaniu Sądu stał się wiodący w ukształtowaniu finalnej pozytywnej prognozy kryminologicznej w odniesieniu do K. S.. Poza tym nie sposób było także pominąć faktu popełnienia przez oskarżoną przypisanych jej czynów w warunkach określonych w art. 31 § 2 kk.

Wypada wskazać, iż zgodnie art. 58 § 1 k.k., jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Taka alternatywa występowała w zakresie dwóch pierwszych stwierdzonych występków, niemniej jednak wobec okoliczności ich zaistnienia, Sąd uznał, iż sięgnięcie po łagodniejszą sankcję byłoby zdecydowanie nie wystarczające w kontekście stopnia społecznej szkodliwości czynu. Do tożsamych wniosków Sąd doszedł analizując kwestię wymiaru kary jednostkowej w zakresie czynu III, mając na względzie możliwości niosące przez normę art. 37a kk. Zdaniem Sądu, za adekwatne kary jednostkowe uchodziły kary pozbawienia wolności, które przy zastosowaniu częściowej absorpcji w procesie połączenia weszły w skład kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 5 miesięcy.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 69 § 1 kk, Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Tym samym ustawowa fundamentalna reguła możliwości zastosowania warunkowego zawieszenia kary, wobec braku istnienia jakichkolwiek skazań oskarżonej, została wypełniona. W niniejszej sprawie, z powodów wyżej szczegółowo wskazanych, trzeba uznać, iż postawa oskarżonej daje podstawy do przyjęcia, iż sankcja w postaci kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni wobec oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze i znajdzie odzwierciedlenie w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa. Zastosowanie w tych realiach względem niej kary pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, uchodziłoby za sankcję zdecydowanie zbyt surową. Stosując wobec oskarżone warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na dwuletni okres próby – na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk, Sąd dał wyraz zasadzie ultima ratio kary pozbawienia wolności określając prymat kar wolnościowych przed karą pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia i uznał, że będzie ona wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonej celów kary. Należy również podkreślić, że dolegliwość kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania polega na istniejącym przez okres próby zagrożeniu wykonania kary. Pełni zatem funkcję ostrzegawczą i hamującą przed postępowaniem sprzecznym z prawem stanowiąc motywację do powstrzymywania się od popełnienia przestępstw. Zastosowany wobec oskarżonej okres próby będzie więc swoistym sprawdzianem jej zachowania i pozwoli na ostateczne stwierdzenie, czy pozytywna prognoza co do jej dalszego zachowania okazała się trafna. Orzeczona w niniejszej sprawie kara znajduje także odzwierciedlenie w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa oraz aprobatę, iż za zachowania negatywne należy ponieść sprawiedliwą karę, a sankcja orzeczona wobec wyżej wymienionej za taką powinna być postrzegana.

Dodatkowo, Sąd stosując się do dyrektywy art. 72 § 1 kk, na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżoną w okresie próby do informowania co cztery miesiące, osobiście lub pisemnie, kuratora sądowego o jej przebiegu, poczynając od drugiego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku.

5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 kpk Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonej z urzędu rpr. M. M. kwotę 684 złote tytułem nieopłaconej obrony z urzędu udzielonej oskarżonej oraz kwotę 157,32 złotych tytułem VAT od przyznanego wynagrodzenia w wysokości 23%.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. (uznając za spełnione w zawartym przepisie przesłanki) Sąd zwolnił oskarżoną od zapłaty kosztów procesu w całości, którymi obciążył Skarb Państwa.

6. 1Podpis