descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 48/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1 Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. K.

Czyn z art. 209 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 23 marca 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U.2017.952) w zw. z art. 4 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1Wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 26 listopada 2014 roku w sprawie o sygn. I C 717/14 zobowiązano G. K. oraz D. K. (1) do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniego syna J. K. i z tego tytułu zasądzono na jego rzecz od ojca G. K. kwotę 800 złotych miesięcznie, płatna do rąk D. K. (1) do 10 dnia każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

1 zeznania świadka J. G.

2 zeznania świadka M. G.

3 informacja Komornika

4 decyzja w sprawę ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego

5 karta rozliczeniowa

6 wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie IC 717/14

7 ugoda pozasądowa

8 dowody wpłat

1. k. 310-311

2. 335 – 336

3. 335-336

4. 4,16 i 170

5. k. 18,

6. k. 21

7. k. 296-297

8. k.298-299

2 G. K. w okresie od dnia 26 listopada 2014 roku do dnia 13 lutego 2017 roku w K. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego przez co naraził swojego syna J. K. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W tym czasie J. K. alimenty otrzymywał z funduszu alimentacyjnego. Mieszkał wraz i na koszt dziadka – J. G.. Wyżywienie zapewniali wujek – M. G. i dziadek. Także oni w części nabywali dla niego odzież i zaspokajali jego drobne wydatki. Matka J. K. przesyłała synowi pieniądze i odzież z Anglii. J. K., gdyby nie pomoc niezobowiązanych do alimentacji wobec niego – wuja i dziadka, żyłby w niedostatku. Ww. okresie G. K. w ogóle nie utrzymywał kontaktu z synem. Wpłacił jedynie 1000 złotych we wrześniu i październiku 2014 roku na rzecz syna tytułem alimentów.

G. K. na przełomie 2021 roku i 20022 roku wpłacił na rzecz J. K. łącznie kwotę 10.000,00 złotych tytułem zaległych świadczeń alimentacyjnych.

3 G. K. aktualnie przebywa w Norwegii, gdzie pracuje zawodowo. Ma na utrzymaniu małoletnie dziecko. Nie był dotychczas karany.

1 informacja z K.

2 wyjaśnienia G. K.

k. 280

k. 147v w zw z k. 254v

1.2 Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCena DOWOdów

2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.2

1.1

1.2

1.1

1.2

zeznania świadka J. G.

Z zeznań świadka J. G. wynika, że jego wnuk J. K. w rozpoznawanym horyzoncie czasu mieszkał u niego domu, a on zapewniał mu nie tylko podstawowe utrzymanie ale kupował mu odzież, wyżywienie, przybory szkolne i dawał drobne pieniądze.

Zeznania świadka są szczere, jasne, spójne i logiczne. Sąd na ich podstawie poczynił ustalenia faktyczne.

zeznania świadka M. G.

Z zeznań M. G. - wujka pokrzywdzonego wynika, że oskarżony nie płacił alimentów na syna, który pobierał te świadczenia z funduszu alimentacyjnego. J. mieszkał z dziadkiem i przychodził do świadka na obiady. Świadek zeznał, ze wprawdzie matka J. K. przesyłała mu pieniądze jednakże nie były to sumy wystarczające na pokrycie kosztów nawet jego odzieży i on i dziadek J. kupowali mu ubrania. M. G. kategorycznie stwierdził, że G. K. nie wysyłał J. żadnych pieniędzy.

Mając na uwadze, iż zeznania świadka są szczere i jasne oraz znajdują również potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym sąd na ich podstawie poczynił ustalenia faktyczne.

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie o sygn. IC 717/17

dowód z dokumentu urzędowego

informacje od komornika

dowód obiektywny, nie podważany przez którakolwiek ze stron.

1.2

informacje Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K.

dowód obiektywny, nie podważany przez którakolwiek ze stron.

2.2

Informacja z K.

dowód z dokumentu urzędowego

2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

G. K.

Twierdzenia oskarżonego, że nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego gdyż nie wiedział, że ciążył na nim taki obowiązek stoją w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Jak wynika z informacji komornika k. 20, G. K. na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie o sygn. IC 717/17 z dnia 23.07.2014 r. o zabezpieczeniu alimentów wpłacił bezpośrednio do rąk matki J. K. we wrześniu i październiku 2014 roku kwot po 500 złotych. Wiedział, co sam przyznał o toczącym się postępowaniu rozwodowym stąd miał pewną wiedzę o ciążących na nim zobowiązanych alimentacyjnych wobec syna. Nieprawdziwe jest twierdzenie G. K., ze nie wiedział o końcu postępowania rozwodowego skoro, jak sam przyznał w 2015 roku stworzył nowa rodzinę a w 2017 roku urodziło mu się dziecko.

zeznania D. K. (2)

Nie były pomocne w merytorycznym rozstrzygnięciu

zeznania S. B.

Nie były pomocne w merytorycznym rozstrzygnięciu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

G. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przy kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu przestępstwa, Sąd oparł się na przepisach kodeksu karnego w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą z dnia 23 marca 2017 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która zmieniała treść art. 209 § 1 k.k. z dniem 31 maja 2017 roku, albowiem poprzednio obowiązująca ustawa była dla sprawcy względniejsza. Obecnie bowiem przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnia ten kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Natomiast w stanie prawnym obwiązującym do dnia 31 maja 2017 roku do wyczerpania znamion przestępstwa stypizowanego w art., 209 § 1 k.k. wymagane było żeby sprawca uporczywie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego osoby najbliższej lub innej osoby i przez to należał ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. A zatem aby przypisać mu odpowiedzialność z art. 209 § 1 kk jego zachowanie musiało wyczerpać łącznie oba znamiona. W obecnym brzemieniu ustawy mamy do czynienia z typem kwalifikowanym przestępstwa z art. 209 § 1 kk jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, ale nie musi to już być uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego. W świetle zebranych w sprawie dowodów nie budzi wątpliwości, że w okresie od dnia 26 listopada 2014 roku do dnia 13 lutego 2017 roku w K. G. K. uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy oraz orzeczenia sądu obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie syna J. K. i naraził go przez to na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Zachowanie oskarżonego oskarżyciel zakwalifikował jako przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. w zw z art. 209§1 kk. Niemniej jednak w dacie tegoż obowiązywał inna ustawa i to z według regulacji art. 209 § 1 kk ze względów jak wyżej G. K. winien podnieść odpowiedzialność.

Zachowanie oskarżonego G. K. w horyzoncie czasowym wskazanym w dyspozytywnej części wyroku, w sposób jednoznaczny interpretować należy jako uchylanie się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec tego, że w okresie tym nie tylko był osobą zdolną do pracy ale pracę taką wykonywał a w tej sytuacji uzasadnionym i rozsądnym byłoby oczekiwanie, że przynajmniej część z zarobionych pieniędzy przeznaczy na utrzymanie syna, przekazując na ten cel przynajmniej drobne, lecz regularne kwoty. Podkreślenia wymaga również iż w ocenie Sądu fakt uchylania się przez oskarżonego od wykonywania obowiązku alimentacyjnego a to uporczywego, biorąc pod uwagę wiek jego syna, jak również brak opieki ze strony drugiego rodzica – pochodzące z pomocy państwa i osób niezobowiązanych do alimentacji, świadczą o tym, iż swoim zachowaniem oskarżony naraził syna J. K. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Należy mieć przy tym na względzie, że zmniejszenie lub uchylenie narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych przez kogoś innego nie wyłącza odpowiedzialności karnej sprawcy. Okoliczność, że podstawowe potrzeby dziecka są zaspokajane przez inne osoby, nie oznacza braku w czynie oskarżonego znamienia przestępstwa niealimentacji, polegającego na narażeniu dziecka na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W uchwale z dnia 9 czerwca 1976 r. Sąd Najwyższy wskazał, że „fakt zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby, nie zobowiązane, nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb” (VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7–8, poz. 86). Podobna sytuacja występuje, gdy koszty utrzymania i wychowania uprawnionego do alimentacji ponosi instytucja państwowa do tego powołana (np. Fundusz Alimentacyjny). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 16 grudnia 1996 r., II AKA 407/96; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 1987 r., V KRN 54/87 i uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1976 r., VI KZP 13/75).

☐

3.3 Warunkowe umorzenie postępowania

I

G. K.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

Sąd uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości. Oskarżony jest osobą niekaraną jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy tryb życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Oskarżony pojednał się z synem, wpłacił na jego rzecz zaległe należności alimentacyjne. Obowiązek alimentacyjny G. K. wobec jego syna J. już wygasł.

Po rozpatrzeniu wszystkich okoliczności dotyczących sprawy Sąd uznał, iż zachodzą wszystkie przesłanki wskazane w art. 66 § 1 i 2 kk warunkujące dopuszczalność instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Sąd stanął na stanowisku, iż w tej sytuacji wymierzenie oskarżonemu kary nie jest niezbędne, przyjmując jednocześnie, iż pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni w przyszłości przestępstwa. Sąd postanowił dać oskarżonemu szansę na poprawę i skorzystać z dobrodziejstwa, jakim jest warunkowe umorzenie postępowania.

Sąd uznał, że okres próby wynoszący jeden rok będzie wystarczający dla pozytywnego przeprowadzenia procesu resocjalizacji oskarżonego oraz skutecznie odwiedzie go od popełniania przestępstw. W ocenie Sądu świadomość, iż warunkowo umorzone postępowanie może być podjęte, daje gwarancję tego, że oskarżony przemyślał popełniony czyn i nie wejdzie więcej na drogę przestępstwa.

☐

3.4 Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5 Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

G. K.

II

I

Na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Konieczność uiszczenia ww. kwoty stanowić będzie dla oskarżonego realną dolegliwość, jak również w należyty sposób realizuje potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na koszty procesu złożyły się:

- 40 zł. (2x 20 zł.) tytułem ryczałtu za doręczanie wezwań i zawiadomień w sprawie na podstawie art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k.,

- 30 zł. tytułem opłat przewidzianych za udzielenie informacji z rejestru skazanych na podstawie art. 618 § 1 pkt 10 k.p.k.,

- 60 zł tytułem opłaty od warunkowego umorzenia postępowania na podstawie art.7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych

Sytuacja materialna oskarżonego jest stabilna, osiąga on wystarczające dochody by koszty te uiścić. Szczególnie , że ich wysokość jest nieznaczna.

8. Podpis