II K 410/25UzasadnienieSąd Rejonowy w Legionowie

Uzasadnienie Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 25 lutego 2026 r.

Zobacz w SAOS
znieważanie
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

znieważenie i zniesławienie

Treść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 410/25

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

B. E.

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. S. Ł. oraz W. J. są w trakcie rozwodu od 2020 r., mają dwoje małoletnich dzieci, które są na jej utrzymaniu. Oboje pozostają w długoletnim sporze, którego podłożem są wzajemne rozliczenia majątkowe, w tym prawo własności lokalu mieszkalnego przy ul(...), w którym od 2021 r. mieszkał W. J. wraz z aktualną partnerką F. R.. Z kolei S. Ł. oraz B. E. uważały, że mieszkanie było zajmowane bezprawnie.

2. W miarę upływy czasu konflikt eskaluje i po stronie W. J. opowiada się jego mama O. J. oraz oskarżycielka prywatna F. R., zaś po stronie S. Ł. w tym sporze opowiada się jej przyjaciółka oskarżona B. E.. Pomiędzy tymi osobami dochodzi od licznych scysji, kłótni, które inicjują obie strony.

3. W dniu 01.06.2024 r. oskarżona wraz z S. Ł. przyjechała pod blok przy ul. (...) w L., chcąc wejść do mieszkania, które w tym czasie wynajmowała od S. Ł.. W. J. uniemożliwiał wejście S. Ł. na klatę schodową, dlatego rozmawiali stojąc w drzwiach wejściowych na klatkę. Jednocześnie przebieg rozmowy nagrywał W. J., jak i B. E., która stała za S. Ł. przy samochodzie i wtrącała się w rozmowę. Byli to jedyni bezpośredni uczestnicy zdarzenia, ponieważ w tym czasie O. J. była w zamkniętym samochodzie z wnuczką, a F. R. była w szpitalu. W trakcie rozmowy z W. E. wypowiadając się na temat F. R. stwierdzała, że ta się prostytuuje, że jest w związku z W. J. „za pieniądze”. Prześmiewczo wypowiadała się na temat W. J., twierdząc, że jego związek z oskarżycielką prywatna nie opiera się na jego zewnętrznym wyglądzie, że „nie myślisz, że ona się w tobie zakochała”, „szczególnie w uzębieniu i w owłosieniu”. Nazwała dziecko W. J. oraz F. R. bękartem.

częściowo zeznania świadka F. R.

częściowo wyjaśnienia oskarżonej

nagranie

zdjęcia

odpowiedź na prywatny akt oskarżenia

pismo O. J.

pismo oskarżycielki prywatnej

k.118-119

k.116-117

k.14, 104108

k.9-10

k.22-23

k.81-83

k.84-86, 94-95

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

B. E.

Czyn zarzucany oskarżonej w prywatnym akcie oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1. Oskarżona znieważyła i jednoczenie zniesławiała F. R. poddając niejako w wątpliwości podłoże jej związku z W. J., twierdząc, że jest z nim związku z uwagi na jego pieniądze oraz nazywając ich córkę bękartem.

2. Oskarżona znieważyła i jednoczenie zniesławiała F. R. wypowiadając się niepochlebnie na temat wyglądu W. J..

zeznania F. R.

nagranie

k.118-119

k.14

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 – 3

- częściowo zeznania świadka F. R.

- częściowo wyjaśnienia oskarżonej

dowody nieosobowe wymienione w tabeli 1.1

Sąd dał wiarę zeznaniom F. R. oraz wyjaśnieniom oskarżonej, co do przebiegu zdarzenia z dnia 01.06.2024 r., ponieważ w tym zakresie strony sobie wzajemnie nie przeczyły, jak również znajduje to potwierdzenie w dołączonym nagraniu. Jedynie sąd nie podzielił w całości oceny tych zdarzeń, przedstawionej przez obie strony, w zakresie realizacji znamion występku zniesławienia oraz zniewagi.

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych, w tym także dołączonych do sprawy zdjęć, nagrania nie była przedmiotem zarzutów stron, ani też nie wzbudziła wątpliwości sądu. Zostały one sporządzone poprawnie i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd w całości uznał te dowody za w pełni wiarygodne. Sąd ustalił, że zdjęcia dołączone do odpowiedzi na prywatny akt oskarżenia zostały opublikowane przez oskarżycielkę prywatną na jej koncie naI., gdyż oskarżycielka prywatna temu nie zaprzeczyła.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1- 2

zeznania F. R.

nagranie

Jak już wyżej wskazano, sąd uznał za wiarygodne zeznania F. R., co do opisu przedmiotowych zdarzeń, jednak sąd nie podzielił w pełni stanowiska oskarżycielki prywatnej w zakresie karnej oceny zachowania oskarżonej. Potwierdzeniem takie oceny nie może być także dołączone do sprawy nagranie, z którego bezspornie wynika, kto w tej wymianie zdań uczestniczył i jaki miała ona charakter.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5. ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6. ☐Umorzenie postępowania

B. E.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Oskarżycielka prywatna zarzuciła oskarżonej, że w dniu 01.06.2024 r. w L. wypowiadając słowa wymienione w opisie zarzucanego czynu, znieważyła ja i zniesławiła.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że pomówienie musi odnosić się do postępowania (np. prowadzenie niemoralnego trybu życia) lub właściwości, które mogą poniżyć daną osobę w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Nie należy natomiast do znamion przestępstwa zniesławienia to, czy pomówienie spowodowało skutki wskazane w ustawie, co wielokrotnie podkreślała oskarżona, że jej słowa de facto nie wywołały żadnego z w/w skutków. Pomówienie może nastąpić bądź przez podanie pewnych informacji, choćby w postaci podejrzenia lub powtarzania pogłoski, czy to umyślnie przez pomawiającego zmyślonej, czy rzeczywiście krążącej, bądź w postaci skonkretyzowanego zarzutu. Nie jest konieczne, aby sam pomawiający był źródłem zniesławiających wiadomości; wystarczy, aby pomawiał na podstawie wiadomości otrzymanych od osób trzecich, byleby jego zamiarem było zniesławienie pokrzywdzonego (Peiper, Komentarz, s. 525). Jednak o zniesławiającym charakterze wiadomości przekazywanych przez sprawcę nie decyduje subiektywne poczucie pokrzywdzonego, lecz wyłącznie ocena obiektywna, tj. stwierdzenie, czy w odczuciu społecznym jest to zniesławienie.

Z kolei znieważenie oznacza każdą czynność mającą obiektywnie charakter obelżywy, przybierającą dowolną postać, także słowa (inwektywy, obelgi, epitety). O tym, czy zachowanie ma charakter znieważający, decydują zdeterminowane kulturowo i powszechnie przyjęte oceny (por. W. Kulesza [w:] System Prawa Karnego, t. 10, red. J. Warylewski, s. 1218). Nie stanowi zniewagi krytyka, negatywna opinia dotycząca osoby, jeżeli nie przybierają one formy lub treści znieważającej.

W kontekście powyższych ustaleń brak jest podstaw do przyjęcie, że słowa „poszła za pieniądze”, czyli że F. R. wchodząc w związek z żonatym mężczyzną kierowała się jego sytuacją materialną, którą uważała za dobrą, zrealizowały znamiona któregokolwiek z w/w występków. Oskarżona wyjaśniła, że w jej ocenie oskarżycielka prywatna była „sponsorowana” przez „kochanka”, czyli męża jej przyjaciółki S. Ł.. F. R. nie zaprzeczyła, że obecnie od kilku lat nie pracuje, bo ma głównie pieniądze od swoich rodziców. Jednakże nie zmienia to faktu, że przedmiotem ochrony przepisu z art. 212 § 1 kk jest godność i cześć danej jednostki rozumiana jako jej dobre imię i uznanie należne w odbiorze innych ludzi. Przy czym, wartość w postaci tego przedmiotu ochrony pozostawać jednak powinna w równowadze z koniecznością ochrony innych wartości, takich jak prawo do swobody wypowiedzi, prawo do krytyki, do której B. E. miała prawo w odniesieniu do zaistniałej sytuacji. Przy takich ustaleniach także skrytykowanie przez oskarżoną wyglądu W. J. nie poniżyło, ani też nie znieważyło F. R., skoro były to słowa skierowane do W. J. i nie odnosiły się do oskarżycieli posiłkowej.

Oskarżona odniosła się do słowa „bękart”, które użył w stosunku do córki F. R. i W. J., że użyła go w kontekście tego, że mąż jej przyjaciółki ma pozamałżeńskie dziecko. W słowniku języka polskiego słowo bękart oznacza pogardliwie dziecko urodzone poza małżeństwem, przy czym jest to słowo przestarzałe.

W ocenie sądu w w/w wypowiedziach brak znamion występku znieważenia oraz występku zniesławienia, bo oskarżona nie wyraziła się wulgarnie, obelżywie, nie pomówiła oskarżycielki prywatnej o takie postępowanie, które może ją poniżyć w opinii publicznej. Faktem jest, że F. R. nie ma własnych dochodów, a jej córka jest ze związku pozamałżeńskiego. Poza przedmiotem tego postępowania jest ocena czy takie wyrażenie znieważyło dziecko oskarżycielki prywatnej, o którym oskarżona tak się wypowiedziała. Reasumując, realizacja funkcji ochronnej przepisu art. 212 § 1 kk, czy też art. 216 kk nie może prowadzić do kryminalizacji życia społecznego, czy też w tym przypadku po części rodzinnego, nawet jeśli występują sytuacje konfliktowe, wzbudzające emocje i prowadzące do wyrażania oceny zachowania innej osoby.

Jednocześnie sąd uznał, że do realizacji znamion znieważenia oraz zniesławienia doszło, gdy B. E. użyła słowa, że oskarżycielka prywatna się prostytuuje będąc w związku z W. J.. Słowo to było wypowiedziane publicznie, to tym samym wystawiło na szwank publiczną reputację pokrzywdzonej. Nie ma także wątpliwości, że doszło jednocześnie do urazy osobistych uczyć F. R.. Z tym, że zdaniem sądu społeczna szkodliwość tego czynu nie jest większa od znikomej.

Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości bierze się pod uwagę zarówno okoliczności o charakterze przedmiotowym (rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu), jak i podmiotowym (waga naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru, motywacja sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia; Zoll, Ogólne, s. 32). Tutaj kluczowe znaczenie miało ustalenie kontekstu użycia przez oskarżoną w/w słowa. W tym też sensie czyn B. E. odnoszący się do działań F. R., tj. pozostawanie w związku z żonatym mężczyzna, który jej zdaniem był całkowicie negatywny, stanowi przede wszystkim krytykę postępowania pokrzywdzonej. Bez wątpienia oskarżona jest emocjonalnie zaangażowania w spór pomiędzy małżonkami W. J. oraz S. Ł., czemu daje wyraz czynnie wspierając S. Ł. w tym konflikcie, m.in. swoimi emocjonalnymi wypowiedziami. W ocenie sądu, tego rodzaju sytuacja wiąże się z mniejszą społeczną szkodliwością czynu i należało ją oceniać przez pryzmat znikomej społecznej szkodliwości. W tym miejscu nie można także pominąć faktu, że wprawdzie swoim działaniem oskarżona znieważyła i zniesławiała pokrzywdzoną, ale na skutek tego nic nie zmieniło się w życiu F. R., która o całym zdarzeniu dowiedziała się prawie rok później oglądając nagranie, które zostało dołączone do sprawy. Czyli ta konkretna wymiana zdań, w której częściowo uczestniczyła B. E. nie miała istnego znaczenia, skoro W. J., bezpośredni jej uczestnik, nie powiedział o niej swojej partnerce F. R.. Pokrzywdzona zeznała, że „rozmowa z W. J. przed okazaniem nagrania była chyba w maju 2025 r.”, a „było to dopiero w maju 2025 r., bo wtedy zaczął składać prywatne akty oskarżenia przeciwko B. E. i S. Ł.” (k.119v.). Zdaniem sądu, wynika z tego jednoznacznie, że głównym motywem złożenia przedmiotowego prywatnego aktu oskarżenia była przede wszystkim chęć eskalacji konfliktu, a nie chęć zapobieżenia takim sytuacjom w przyszłości.

1.7. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Zgodnie z art. 632 pkt 1 kpk oskarżycielka prywatna F. R. została obciążona kosztami sądowymi.

1.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.