descriptionTreść orzeczenia

7.Sygn. akt II K 368/22

1.2.

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 04 lutego 2025r

Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący sędzia Agnieszka Wachłaczenko

Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Dębowa

sędzia Agnieszka Wachłaczenko

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 368/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

7.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

W. C.

w okresie od 11 stycznia 2019r do 14 lutego 2019r w K., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podszywając się pod J. P., wykorzystując jej dane osobowe w postaci jej imienia i nazwiska oraz adresu w ten sposób, że bez wiedzy i zgody polecił wypełnić K. K. w/w danymi J. P. przekaz pocztowy na kwotę 1000 zł z dnia 11.01.2019r oraz własnoręcznie wypełnił przekazy pocztowe z dnia 23.01.2019r na kwotę 1000 zł i 14.02.2019r na kwotę 500 zł na rzecz odbiorcy Centrum Handlowe (...) sp. z o.o. i nadał wskazane przekazy w placówce pocztowej w celu wyrządzenia J. P. szkody majątkowej poprzez stworzenie pozorów, że w/w nadal łączą stosunki cywilnoprawne z firmą Centrum Handlowe (...) sp. z o.o. a w konsekwencji domaganie się od niej uiszczenia z tego tytułu należności za czynsz i opłaty eksploatacyjne za okres po rozwiązaniu przez w/w umowy, co miało miejsce w dniu 31.07.2018 r., t.j. czyn z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie objętym zarzutem oskarżony W. C. jest Dyrektorem ds. Administracyjno – (...) zatrudnionym w Centrum Handlowym (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.. W dniu 28 listopada 2017 r. w imieniu spółki oskarżony zawarł umowę najmu z J. P. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą R. (...) J. P. z siedzibą w K.. Przedmiotem najmu był lokal handlowo-usługowy o powierzchni 34,34 m 2. Umowa została zawarta na czas określony do 1 stycznia 2018r. Umowa najmu mogła zostać rozwiązana w dowolnym czasie na zasadzie zgodnego porozumienia stron. Jeszcze w 2018 r. J. P. zgłosiła chęć rozwiązania umowy najmu. W. C. wyraził na to zgodę pod warunkiem znalezienia przez J. P. kolejnego najemcy. Kolejnym najemcą został Ł. H. – przedstawiony oskarżonemu przez pokrzywdzoną i jej męża. Najemca ten został zaakceptowany i w dniu 25 lipca 2018 r. W. C. zawarł umowę najmu przedmiotowego lokalu z Ł. H. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P. (...) z siedzibą w Ł.. Wydanie przedmiotu najmu miało nastąpić w dniu 1 sierpnia 2018 r. W dniu 27 lipca 2018 r. doszło do rozwiązania z dniem 31 lipca 2018 r. umowy najmu z J. P. za porozumieniem stron. Dokument nie zawiera żadnego warunku tego rozwiązania. Faktycznie do przekazania lokalu Ł. H. nie doszło ponieważ ten nie stawił się w wyznaczonym terminie.

W związku z tym, iż oskarżony nie poinformował firmy prowadzącej księgowość, że doszło do rozwiązania umowy najmu z J. P. nadal spółka (...) wystawiała faktury z tytułu czynszu najmu oraz za energię elektryczną J. P., mimo jej wezwań do odbioru lokalu zgodne z treścią dokumentu rozwiązującego umowę najmu.

Z lokalu tego mimo, że doszło do rozwiązania umowy nadal korzystała J. P. do 21 sierpnia 2018 r.

W dniu 10 kwietnia 2019 r. W. C. ponownie wypowiedział umowę najmu J. P. tym razem ze skutkiem natychmiastowym. Jednocześnie złożył oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu. Jeszcze w grudniu 2018 r. pokrzywdzona odesłała spółce wystawione po rozwiązaniu umowy faktury, stwierdzając, że doszło do wystawienia tych faktur za okres po rozwiązaniu umowy. W dniu 6 listopada 2019 r. spółka (...) złożyła pozew o zapłatę kwot wynikających m. in. z faktur wystawionych za okres po 31 lipca 2018 r. M. in. jako dowody na poparcie swoich żądań, Spółka przedstawiła dwa wciągi z konta bankowego Spółki mające wykazać, iż J. P. jeszcze w styczniu i lutym 2019 r. korzystała z wynajmowanego pomieszczenia i dokonywała z tego tytułu wpłat. Z wyciągów tych wynikało, że J. P. w dniu 23 stycznia 2019 r. zleciła wpłatę 1000 zł, a w dniu 14 lutego 2019 r. zleciła wpłatę 500 zł.

Faktycznie w okresie od 11 stycznia 2019 r. do 14 lutego 2019 r. oskarżony wykorzystał dane osobowe J. P. w postaci jej imienia i nazwiska oraz adresu w ten sposób, że bez wiedzy i zgody pokrzywdzonej polecił wypełnić K. K. przekaz pocztowy na kwotę 1000 zł z dnia 11.01.2019 r. oraz własnoręcznie wypełnił przekazy pocztowe z dnia 23.01.2019 r. na kwotę 1000 zł i 14.02.2019r na kwotę 500 zł na rzecz odbiorcy Centrum Handlowe (...) sp. z o.o. i nadał wskazane przekazy w placówce pocztowej. Wpłaty te miały stworzyć pozory, że J. P. nadal łączą stosunki cywilnoprawne z firmą Centrum Handlowe (...) sp. z o.o., a w konsekwencji uwiarygodnić żądania uiszczenia należności za czynsz i opłaty eksploatacyjne za okres po rozwiązaniu przez w/w umowy, tj. po dniu 31 lipca 2018 r.

W aktach V GC 2360/19:

1. odpis umowy najmu,

2. odpis umowy najmu

3. rozwiązanie umowy najmu

4. faktury

5. wezwanie

6. zdjęcia,

7. wydruki wiadomości

8. pisma

9. pozew

10. kopie wyciągów,

11. wyrok

W aktach II K 368/22:

1. Zawiadomienie,

2. Zeznania J. P.,

3. Informacja

4. Przekazy

5. Zeznania K. K.

6. Kopia umowy o pracę

7. Zeznania E. J. wraz z załącznikami,

8. zeznania K. P. (1)

9. zeznania B. T.,

10. zeznania Ł. H.

11. zeznania I. S.

12. zeznania G. D.,

13. zeznania K. P. (2) z dokumentacją księgową

14. częściowo wyjaśnienia W. C. ,

15. opinia

W aktach V GC 2360/19:

1. k. 13-33

2. k. 79-100

3. k. 101,

4. k. 34-78,

5. k. 105,

6. k. 108,

7. k. 109-112

8. k. 117-118, 120-129, 135,

9. k. 3 i n.

10. k. 133-134,

11. k. 274, 403

W aktach II K 368/22:

1. k. 1-26,

2. k. 35-36, 77, 163, 168, 369,396, 484-485, 666, 803, 906-907

3. k. 53-57,

4. k. 120,

5. k. 196, 473-474, 480, 910-911

6. k. 482

7. k. 327, 911

8. k. 352-355, 914-915

9. k. 391-392, 911-912

10. k. 429,

11. 716, 929-930

12. 721-722, 913

13. k. 731, 913-914

14. k. 748-750, 899-900

15. k. 760-772

7.k. 1-

W. C. ma 47 lat. Ma wykształcenie wyższe, z zawodu jest marketingowcem. Deklaruje dochody na poziomie 1000 zł miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Jest rozwiedziony, na utrzymaniu ma dwoje dzieci. Nie był karany

1. Dane osobowe

2. Dane o karalności

1. k. 747, 854, 872-877

2. k. 775

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

7.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

W aktach V GC 2360/19:

1. odpis umowy najmu,

2. odpis umowy najmu

3. rozwiązanie umowy najmu

4. faktury

5. wezwanie

6. zdjęcia,

7. wydruki wiadomości

8. pisma

9. pozew

10. kopie wyciągów,

11. wyrok

W aktach II K 368/22:

1. zawiadomienie,

2. częściowo zeznania J. P.,

3. informacja

4. przekazy

5. zeznania K. K.

6. kopia umowy o pracę

7. zeznania E. J. wraz z załącznikami,

7. częściowo zeznania K. P. (1)

8. zeznania B. T.,

9. zeznania Ł. H.

10. zeznania I. S.

11. zeznania G. D.,

12. zeznania K. P. (2) z dokumentacją księgową

13. częściowo wyjaśnienia W. C.

14. opinia

Wymienione dowody Sąd uznał za wiarygodne. W szczególności dokumenty znajdujące się w aktach VGC 2360/19 (niemal w całości powielone w aktach II K 368/22), Sąd uznał za wiarygodne, także opinię biegłego z dziedziny badania pisma ręcznego. Pochodziły one od oskarżonego, były autentyczne. Natomiast w związku z postawionym oskarżonemu zarzutem Sąd zakwestionował rzetelność wystawionych faktur. Faktycznie faktury te zostały wystawione za najem lokalu handlowo – usługowego i opłaty eksploatacyjne jednak jako zobowiązana została wskazana J. P., a nie Ł. H.. Kwestionowane przekazy faktycznie zostały wystawione i nadane jednak nie odzwierciedlają one faktycznych zdarzeń gospodarczych. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie nawiązania współpracy z J. P., prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej do sierpnia 2018 r., powstania zadłużenia pokrzywdzonej do sierpnia 2018 r., co do zabiegów pokrzywdzonej by rozwiązać umowę najmu przed upływem 2 lat, co do okoliczności pojawienia się Ł. H. jako kolejnego najemcy lokalu.

W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadków są dość spójne.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1. zeznania M. B.,

2. zeznania S. S.,

3. zeznania G. P.

4. częściowo wyjaśnienia oskarżonego,

5. częściowo zeznania J. P.

Zeznania M. B. (k. 108), S. S. (k. 735, 914), G. P. z uwagi na to, że świadkowie deklarowali nikłą wiedzę na temat przedmiotu postępowania, nie przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim podał on, że nie doszło do rozwiązania umowy z J. P. ponieważ nowy najemca nie dokonał odbioru lokalu. Twierdzenia oskarżonego są sprzeczne w tym zakresie z ustaleniami poczynionymi przez Sąd w sprawie V GC 2360/19. Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron nie przewidywało żadnych warunków tego rozwiązania. Również umowa zawarta z Ł. H. nie uzależniała zawarcia umowy od odbioru lokalu. Z umowy tej wprost wynika, iż do dokonania odbioru obecność najemcy nie jest obowiązkowa, do odbioru dojdzie również pod nieobecność najemcy. Również wydruki korespondencji prowadzonej przez pokrzywdzoną z B. T. nie wskazują, iż pokrzywdzona faktycznie korzystała z lokalu po sierpniu 2018 r. W treści tej konwersacji, w listopadzie 2018 r., B. T. przypomina jedynie o zaległości za energię elektryczną za sierpień 2018 r. Niewiarygodne są również wyjaśnienia, iż pokrzywdzona prosiła W. C. o wypełnienie przekazów ponieważ sama nie umiała tego zrobić, w materiale dowodowym znajduje się przekaz wypełniony przez pokrzywdzoną własnoręcznie w dniu 17 września 2018 r. W wątpliwość należy poddać również twierdzenia oskarżonego jakoby J. P. prosiła o wypełnienie przekazów ponieważ jej były mąż K. P. (1) został skazany. W systemie Sędzia 2 ustalono, iż najwcześniejszą sprawą była sprawa zarejestrowana pod sygnaturą II K 1031/20 i dotyczy czynów popełnionych w 2020 r. polegających na włamaniach do samochodów zatem J. P. w 2019 r. nie mogła mówić o skazaniu, czy choćby możliwych problemach finansowych związanych z uczestniczeniem K. P. (1) we włamaniach do pojazdów. Brak jest informacji, by K. P. (1) został skazany innymi wyrokami przed 2020 r. Sąd nie dał wiary pokrzywdzonej, iż w sierpniu 2018 r. nie prowadziła działalności gospodarczej w lokalu dotychczas wynajmowanym, a jedynie przechowywała w nim towar, przeczy temu treść konwersacji z B. T. a pochodząca z sierpnia 2018 r. Sąd powziął wątpliwości co do wiarygodności zeznań pokrzywdzonej i K. P. (1), jakoby nie wiedzieli oni, że Ł. H. nie zamierza prowadzić działalności w wynajętym lokalu. Należy zauważyć, iż pokrzywdzona i jej mąż pewnego czasu szukali nowego najemcy, bez skutku. Pokrzywdzona nie była zainteresowana dalszym wynajmowaniem lokalu, bo generowało to i powiększało straty pokrzywdzonej. Spotykało się to również z dezaprobatą matki pokrzywdzonej. Jedynie pokrzywdzona i jej mąż mieli interes w tym, by znaleźć nowego najemcę co było warunkiem rozwiązania umowy łączącej pokrzywdzoną ze spółką (...). Trudno też przyjąć, iż Ł. H. kilkukrotnie przyjeżdżał do K., zawarł umowę, a następnie natychmiast zrezygnował z jej wykonania. Należy wskazać również na rozbieżności pomiędzy zeznaniami Ł. H. a zeznaniami pokrzywdzonej i K. P. (1) ale także wyjaśnieniami oskarżonego. Ł. H. podawał w swoich zeznaniach, iż przyjechał z kolegą w celu zawarcia umowy, faktycznie działalność miał prowadzić ten właśnie kolega. Ale kolega został przedstawiony W. C. jako brat Ł. H., a nie osoba, która choćby w imieniu Ł. H. będzie prowadzić ten lokal. Fakt, iż pokrzywdzona w tym lokalu, w sierpniu 2018 r. nie mając kontaktu z Ł. H. prowadziła sprzedaż świadczy o tym, iż pokrzywdzona wiedziała, że Ł. H. ani nikt inny w tym lokalu nie zamierzał prowadzić działalności gospodarczej.

7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

W. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z treścią art. 190a § 2 k.k. karze podlega ten, kto podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek, inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej (przepis w brzmieniu obowiązującym w dacie zdarzenia). W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego W. C. polegające na tym, że w okresie od 11 stycznia 2019r do 14 lutego 2019r w K., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podszywając się pod J. P., wykorzystując jej dane osobowe w postaci jej imienia i nazwiska oraz adresu w ten sposób, że bez wiedzy i zgody polecił wypełnić K. K. w/w danymi J. P. przekaz pocztowy na kwotę 1000 zł z dnia 11.01.2019 r. oraz własnoręcznie wypełnił przekazy pocztowe z dnia 23.01.2019 r. na kwotę 1000 zł i 14.02.2019 r. na kwotę 500 zł na rzecz odbiorcy Centrum Handlowe (...) sp. z o.o. i nadał wskazane przekazy w placówce pocztowej w celu wyrządzenia J. P. szkody majątkowej poprzez stworzenie pozorów, że w/w nadal łączą stosunki cywilnoprawne z firmą Centrum Handlowe (...) sp. z o.o., a w konsekwencji domagania się od niej uiszczenia z tego tytułu należności za czynsz i opłaty eksploatacyjne za okres po rozwiązaniu przez w/w umowy, co miało miejsce w dniu 31.07.2018 r. Przepis art. 190a § 2 k.k. dla przypisania czynu obecnie wymaga wyrządzenia szkody osobistej lub materialnej, a nie tylko działania w celu wyrządzenia tej szkody, jednak zagrożenie karą jest istotnie łagodniejsze w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu. W tym czasie czyn ten był zagrożony karą do 3 lat pozbawienia wolności, obecnie to zagrożenie wynosi od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Nie poinformował służb księgowych o zmianie osoby wynajmującej przedmiotowy lokal, w związku z tym faktury za wynajem oraz opłaty eksploatacyjne były wystawiane i dostarczane J. P., choć faktycznie nie była już najemcą tego lokalu. W ten sposób, oraz wypełniając przelewy a także polecając wypełnić przelew K. K. i dokonując wpłat na konto spółki (...) oskarżony stworzył pozory, iż pokrzywdzoną nadal łączą stosunki gospodarcze i to J. P. jest nadal podmiotem zobowiązanym wobec La C., co skutkowało wystąpieniem przez spółkę (...) z pozwem przeciwko J. P., zmusiło ją do podjęcia działań zmierzających do wykazania w procesie, iż nie jest stroną zobowiązaną wobec powódki.

7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. C.

Czyn z art. 190a § 2 k.k. jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat trzech. Społeczna szkodliwość czynu oskarżonego jest przeciętna. Oskarżony godził w wolność pokrzywdzonej do swobody podejmowania decyzji w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Sam działał w celu wyrządzenia szkody majątkowej J. P., co do której, na podstawie okoliczności sprawy nabrał przekonania, iż przedstawiła mu Ł. H. wiedząc, że ten nie zamierza prowadzić żadnej działalności gospodarczej w lokalu będącym przedmiotem najmu. Stwarzając pozory łączących J. P. z La C. kontaktów gospodarczych, nie informując o nowym najemcy jednocześnie ukrywał fakt podpisania z Ł. H. niekorzystnej dla spółki umowy – faktycznie spółka utraciła jednego najemcę lokalu, a drugi mimo podpisania umowy nie podjął współpracy. Jednak zmusił w ten sposób pokrzywdzoną do uczestniczenia w postępowaniu przed Sądem, co niewątpliwie łączyło się dla pokrzywdzonej z wydatkami oraz dyskomfortem psychicznym. Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił złożenie przez oskarżonego wyjaśnień w dużej części pozwalających ustalić stan faktyczny w sprawie oraz uprzednią niekaralność oskarżonego. Okolicznością obciążającą jest dla oskarżonego brak krytycznej refleksji wobec swojego czynu. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, iż dość wysoka kara grzywny – 200 stawek po 10 zł spełni swoje cele także w zakresie zapobiegawczym.

Wysokość stawki została ustalona biorąc pod uwagę sytuację materialną oskarżonego.

7.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

7.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2., 3.

O kosztach sądowych oraz o zwrocie oskarżycielce posiłkowej wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k.

7.Podpis

sędzia Agnieszka Wachłaczenko