Treść orzeczenia
Uzasadnienie
na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. i art. 424 § 3 k.p.k.
w zakresie rozstrzygnięcia o karze
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt II K 310/25
U. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.
W. R.
Czyn przypisany: w dniu 28 marca 2025 roku w P., woj. (...) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym m-ki P. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości (wynik badania krwi na zawartość alkoholu etylowego: 3,35 ‰),
to jest czyn z art. 178a § 1 k.k.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
Ocena dowodów
1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
1.3. ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I
W. R.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Zebrany w toku postępowania sądowego materiał dowodowy wykazał ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony W. R. ustalonym zachowaniem wypełnił wszystkie ustawowe znamiona przypisanego mu czynu zabronionego stypizowanego w art. 178a § 1 k.k., który penalizuje kierowanie pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Sąd miał przy tym na uwadze, iż W. R. jest osobą dorosłą, od lat funkcjonującą w społeczeństwie, co przekonuje o świadomości bezprawności tego rodzaju zachowań. W przypisanym oskarżonemu czynie Sąd doprecyzował jedynie numer rejestracyjny kierowanego przez niego pojazdu.
1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
1.5. ☐Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
1.6. ☐Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
1.7. ☐Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
W. R.
I
I
Wymierzając oskarżonemu karę za ten czyn Sąd jako okoliczności obciążające uwzględnił przede wszystkim znaczny poziom nietrzeźwości W. R., a także poruszanie się w tym stanie przez miasto P.. Z podanych przez oskarżonego powodów, dla których zdecydował się prowadzić pojazd mechanicznych pomimo świadomości, że znajduje się pod działaniem alkoholu, wynika, że do przejechania miał odległość rzędu 150 m, którą mógł przebyć w związku z tym również pieszo. Co więcej, z jego wyjaśnień wynika, że powodem, dla którego podjął taką decyzję była tak chęć szybkiego dostania się do będącej w podeszłym wieku matki, jak i fakt, że samochód dawał mu możliwość szybkiej reakcji, gdyby „coś się z nią działo” (k. 25). W. R. nie wykluczał zatem możliwości dalszej jazdy.
Poza tym jednak na wymiar kary wpływ miały jedynie okoliczności łagodzące. W. R. jest sprawcą niekaranym (k. 85), a nawet niepopełniającym wcześniej wykroczeń drogowych (k. 3), co jest szczególnie istotne zważywszy na wiek oskarżonego. Nadto, W. R. prowadzi ustabilizowany tryb życia i cieszy się dobrą opinią środowiskową, co wynika tak z wywiadu kuratora sądowego (k. 94-95), jak i opinii miejscowego burmistrza (k. 76). Odnośnie tego zdarzenia oskarżony wyrażał żal i skruchę, a do popełnienia samego czynu doszło pod wpływem obawy o będącą w podeszłym wieku (95 lat) matkę, zaś czynu dopuścił się w porze jednak zmniejszonego ruchu pojazdów i pieszych.
Wyważając powyższe okoliczności, Sąd za dokonanie tego czynu na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w liczbie 200 stawek dziennych, na podstawie art. 33 § 3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 35 złotych, uznając, iż kara ta będzie wystarczającą dolegliwością za popełnione przestępstwo, znacznie przekraczając zresztą miesięczny dochód oskarżonego.
Jednocześnie Sąd orzekł względem oskarżonego obligatoryjne przy skazaniu za czyn z art. 178a § 1 k.k. środki karne:
Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat z wyłączeniem pojazdów, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii C i C+E. O pozostawienie uprawnień do prowadzenia pojazdów kategorii C wnosił oskarżony już na wstępnym etapie postępowania, podnosząc, że pomaga w ten sposób synowi w prowadzeniu działalności gospodarczej, a nadto mógłby wówczas sam dojeżdżać na wizyty lekarskie. Nie są to też pojazdy, w związku z prowadzeniem których doszło do popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu, zaś częściowo zbieżne wyłączenie zostało zaaprobowane przez organ dochodzenia w toku uzgodnień odnośnie dobrowolnego poddania się przez oskarżonego karze. W ten sposób, w ocenie Sądu, mając na uwadze te okoliczności oraz wymowę podniesionych powyżej okoliczności łagodzących, orzeczenie zakazu z takim wyłączeniem będzie i tak dla oskarżonego istotną dolegliwością, zwłaszcza wobec odległego od minimalnego czasu zakazu.
Ponadto, na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł, również obligatoryjny, środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w kwocie 7.000 złotych.
Tym samym orzeczona kara i środki karne w ocenie Sądu uwzględniają stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do oskarżonego, zaś ich dolegliwość nie przekracza stopnia winy (art. 53 § 1 k.k.).
5. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
W. R.
V
V
Na podstawie art. 63 § 4 k.k. Sąd zaliczył na poczet zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 marca 2025 r. do dnia 30 grudnia 2025 r. będącym dniem wyrokowania.
6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
Na podstawie art. 178a § 5 zd. 2 k.k. Sąd odstąpił od orzekania obligatoryjnego z mocy tego przepisu, przy uwzględnieniu treści art. 44b § 2 k.k., przepadku równowartości pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...), który zgodnie z ustaleniami z dochodzenia (k. 42) musiałby dotyczyć kwoty 111 800 zł. Zgodnie bowiem z art. 178a § 5 zd. 2 k.k. sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Jako, że jest to zwrot niedookreślony jego konkretyzacja następuje na bazie konkretnych stanów faktycznych, a ocena, czy zachodzą warunki do jego zastosowania zależna jest wyłącznie od oceny Sądu. Przyjmuje się jednak, że: „H. to być zatem sytuacja nadzwyczajna, która niejako usprawiedliwia popełnienie czynu, czyli prowadzenie tego pojazdu (…), uzasadniając łagodniejsze potraktowanie sprawcy. Nie są to okoliczności, których zaistnienie w ogóle wyklucza odpowiedzialność karną.”[za: M. Filipczak [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Kulesza, Warszawa 2025, art. 178(a).] Jest to przepis stosunkowo nowy, odnośnie którego orzecznictwo sądów się jeszcze kształtuje. W ocenie jednak Sądu, sytuacja W. R. w realiach tej sprawy uzasadnia zastosowanie tego przepisu, tak zważywszy na cel wyjazdu oskarżonego i małą odległość jaką miał do pokonania, jak i o ile się zważy, iż oskarżony kierował pojazdem należącym do syna, którego wartość wielokrotnie przewyższa miesięczne dochody oskarżonego, który nie ma też majątku, a fakt, że jest na emeryturze i podlega stałemu leczeniu kardiologicznemu, uniemożliwi mu dodatkowe zarobkowanie. W tej sytuacji orzeczenie przepadku o tak znacznej wysokości oznaczałoby jego wieloletnie spłacanie przez oskarżonego, z możliwością, że i tak nie zdołałby się z tego obowiązku wywiązać, zwłaszcza, że w wyroku orzeczono także inne obowiązki płatnicze.
7. Koszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
VI
Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego W. R. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe - kwotę 499,27 złotych tytułem kosztów sądowych w zakresie wydatków uznając, że powinien je ponieść, przy czym Sąd ustalił wielkość tej kwoty w oparciu o: § 1 ust. 1 oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108 poz. 1026 ze zm.), § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. 2014 poz. 861), a także mając na uwadze realnie poniesione wydatki, w tym koszt wywiadu kuratora sądowego. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił jednak oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w zakresie opłaty, mając na uwadze i tak znaczną wysokość zasądzonych należności w stosunku do jego dochodów.
Podpis
Sędzia Ewa Przychodzka-Kasperska