descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 248/26

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

U. B.

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. Decyzją Prezydenta Miasta (...)z dnia (...) cofnięto oskarżonemu U. B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B do czasu uzyskania pozytywnych wyników egzaminu kontrolnego. Decyzja została doręczona oskarżonemu w dniu 27.10.2023 r. w formie doręczenia zastępczego. Ostatecznie U. B. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w postaci państewko egzaminu w zakresie prawa jazdy w/w kategorii.

2. W dniu 15.02.2026 r. w J. na ul. (...), na drodze publicznej oskarżony prowadził samochód osobowy marki R. o nr rej. (...). Z tym, że nie udało się ustalić właściciela tego samochodu, ponieważ numer rejestracyjny, którym oznakowany był pojazd nie były do niego przypisany, został wydany dla samochodu W. (...), który z kolei został wyrejestrowany 28.09.2012 r. z powodu przekazania do demontażu.

zeznania świadka

- V. V.

- V. E.

- K. N.

notatka urzędowa

protokół przeszukania

protokół oględzin

protokół zatrzymania

decyzja

informacje o pojeździe

oświadczenie

k.125-126, 22-23

k.126, 64

k.19

k.1, 32-42, 138

k.6-8, 27-29

k.9-17

k.55-57

k.82-85

k.132-134

k.139

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

U. B.

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1. Oskarżony nie jechał samochodem R. i nie mógł być widziany wJ., ponieważ 15.02.2026 r. był w rodzinnych stronach w S..

wyjaśnienia oskarżonego

oświadczenie K. O.

k.118, 126, 140

k.139

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 – 2

zeznania świadka:

- K. N.

- V. V.

- V. E.

dowody rzeczowe wymienione w tabeli 1.1.

Sąd nie miał wątpliwości, że w dniu 15.02.2026 r. oskarżona prowadziła pojazd mechaniczny na drodze publicznej, mimo wydanej decyzji o cofnięciu w tym zakresie uprawnień. Wszystkie te okoliczności znajdują potwierdzenie nie tylko w zeznaniach V. V., ale również pośrednio w zeznaniach K. N. oraz V. E. i w dołączonej dokumentacji. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom w/w świadków, gdyż ocenił je, jako logiczne i spójne. Wprawdzie oskarżony podważał wiarygodność zeznań V. V., ale w ocenie sądu, wysnuwane zarzuty w żaden sposób nie podważają wiarygodności świadka. Należy je ocenić całościowo z uwzględnieniem przebiegu obu zdarzeń zarówno z dnia 15.02.2026 r., jak i z 21.02.2026 r., chodzi o to, że świadek miał możliwość dokładnego przyjrzenia się oskarżonemu i jego ponowna obecność w pobliżu nieruchomości świadka, wzbudziła w nim poczucie zagrożenia i potrzebę ustalenia przyczyny obecności U. B. w tym miejscu. Z tego też powodu V. V. nie miał żadnych wątpliwości co do rozpoznania oskarżonego i wprost stwierdził, że „nie widziałem nikogo innego w samochodzie, widziałem jak oskarżony wsiada od strony kierowcy i odjeżdża” (k.126).

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych nie była przedmiotem zarzutów stron, jak również nie wzbudziła wątpliwości sądu. Zostały one sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd w całości uznał je za w pełni wiarygodne.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

- wyjaśnienia oskarżonego

- oświadczenie K. O.

Zdaniem sądu, U. B. poprzez wyjaśnienia w tym zakresie, chciał umniejszyć swoją rolę w przebiegu przedmiotowych wydarzeń, przedstawiając je w co najmniej niepełnym obrazie i niejako z wyeliminowanie swojego sprawstwa. Tym samym, wyjaśnienia te miały jedynie na celu uprawdopodobnienie przedstawionej przez oskarżonego wersji zdarzeń. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na to, że gdyby wyjaśnieniom U. B. w całości dać wiarę, to wówczas wyłoniłby się z nich zupełnie niewiarygodny opis stanu faktycznego, z którego by wynikało, że 15.02.2026 r. w ogóle nie było go w J. a V. V. wymyślił, że tego dnia widział oskarżonego i miałby to zrobić z nieustalonych powodów, ponieważ wcześniej nie znał oskarżonego, oskarżony był dla niego całkowicie obcą osobną. Sąd już wyżej omówił dlaczego w tym zakresie dał wiarę świadkowi.

Poza tym, same wyjaśnienia U. B. są niespójne, brak w nich logicznego powiązania pomiędzy opisywanymi przez niego zdarzeniami. Przekonywał, że V. V. się pomylił przy jego rozpoznaniu, wręcz nazwał świadka „głupkiem”, że bezpodstawnie go oskarża, ale jednocześnie oprócz dosadnych słów nie miał żadnych rzetelnych argumentów obalających zeznania V. V.. Oskarżony twierdził, że 15.02.2026 r. był w S. co miał potwierdzić mandat, który mieli na niego nałożyć funkcjonariusze Straży Miejskie w S. w dniach od 13 do 16 lutego. Z tym, że Komendant w/w Straży Miejskiej w piśmie z dnia 09.07.2026 r. zaprzeczył, aby w wymienionym okresie była podejmowana interwencja wobec U. B., do tego zakończona nałożeniem mandatu karnego, jak również nie kierowano wobec niego wniosku o ukaranie do Sądu. Następnie oskarżony przedłożył oświadczenie K. O., z którego wynika, że 13.02.2026 r. zawiózł on oskarżonego do S.. Sąd dał wiarę, że oświadczenie zostało sporządzone rzetelnie, ale jednocześnie nic nie zmienia w ustalonym stanie faktycznym, ponieważ zdarzenie objęte zarzutem miało miejsce 15.02.2026 r., czyli dwa dni później. Z tego też powodu, uwzględniając treść tego oświadczenia, sąd zrezygnował z przesłuchania K. O. w charakterze świadka.

Istotne jest to, że U. B. nie potrafił, czy też nie chciał podać, kto był właścicielem samochodu L. (...) o nr rej. (...), który w dniu 21.02.2026 r. został przeszukany przez funkcjonariusza policji oraz strażnika gminnego, którzy przyjechali na interwencję po zgłoszeniu V. V.. Wówczas nie było również wątpliwości, że samochodem tym poruszał się U. B.. Wprawdzie oskarżony twierdzi, że 21.02.2026 r. to nie on jechał tym samochodem tylko ktoś go przywiózł, ale w trakcie interwencji nie stwierdzono obecności innej osoby, czyli domniemanego kierowcy.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

U. B.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Warunkiem odpowiedzialności karnej za czyn z art. 180a kk jest istnienie w obiegu prawnym decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień, co też zachodzi w niniejszej sprawie. Odpis decyzji został skutecznie doręczony oskarżonemu w dniu 27.10.2023 r. Poza tym, U. B. był świadom cofnięcia uprawień, o czym wiedział co najmniej od półtora roku, bo jak wyjaśnił – „dowiedziałem się o tym w P., bo miałem podobną kontrolę” (k.118).

1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5. ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6. ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

U. B.

Odnosząc się do dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 kk, to zawierają one zasadę preferencji kar nie izolacyjnych, oznacza to, że bezwzględna kara pozbawienia wolności stanowi środek ostateczny ( ultima ratio), po który można sięgnąć tylko wtedy, gdy żadna z wymienionych kar lub żaden środek karny "nie może spełnić celów kary" ( por. uchwała SN z dn. 30 X 1979r., sygn. akt VII KZP 31/77, OSNKW 1979, nr 7, poz. 77). Wymierzając oskarżonemu karę ograniczenia wolności, sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające:

- wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów. Stopień ten wyraża się nie tylko w nagminności tego rodzaju przestępstw na terenie właściwości miejscowej tutejszego Sądu, ale także doszło tutaj do naruszenia szeroko rozumianego bezpieczeństwo w komunikacji. Oskarżony swoim postępowaniem wykazał lekceważący stosunek do obowiązujących przepisów prawa. Mimo wiedzy o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, zdecydował się na jazdę samochodem. Na przyjęty stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu rzutuje również fakt popełnienia czynu w sposób umyślny i to w zamiarze bezpośrednim.

- oskarżony nie przyznał się, nie wyraził skruchy,

- dotychczasowa karalność oskarżonego, w tym również za występek z art. 178a § 1 kk, czy też za wykradzenia drogowe.

Brak okoliczności łagodzących.

Te wszystkie ustalenia przekonują, że karą współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu będzie kara 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Kara ta winna spełnić swe cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej, tj. uświadomić oskarżonemu, że nie ma przyzwolenia i społecznej akceptacji na wyżej opisane zachowanie.

Stosownie do dyspozycji art. 42 § 1a kk, sąd orzekł także wobec oskarżonego obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych przez okres 2 lat. Zgodnie z treścią art. 43 § 1 kk, zakaz ten orzeka się w latach, przy czym dolna granica to rok, a górna 15 lat. W ocenie sądu, w przypadku oskarżonego zasadne jest stosowanie tego środka karnego przez okres 2 lat. Czas trwania zakazu, zdaniem sądu, pozwoli oskarżonemu na zmianę postawy, na przemyślenie swojego dotychczasowego zachowania.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Z uwagi na brak stałych dochodów, U. B. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

1.1Podpis