descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II K 209/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 2 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy S. P.

Protokolant: sekr. sąd. Dorota Siebert

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

C. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Ł. S.

w dniu 26 października 2024 roku ok. godz. 20:37 w V. przy ul (...) w barze (...) poprzez rozpylenie substancji gazowej barwy żółtej dokonał umyślnego uszkodzenia cudzego mienia, tj. poplamienia części sufitu o wysokości szkody 1500 złotych oraz uczynił niezdatnymi do użytku produkty spożywcze w postaci soków owocowych, wyrobów cukierniczych oraz piw o wysokości szkody 300 złotych, powodując straty w mieniu w łącznej wysokości 1800 złotych na szkodę L. O. (1)

tj. czyn z art. 288 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 26 października 2024 roku, około godziny 20:37 w V. przy ul. (...), Ł. S. wszedł do prowadzonego przez L. O. (1) pubu (...) i natychmiast rozpylił w nim drażniącą substancję w postaci gazu pieprzowego, czyniąc to za pomocą tzw. gaśnicy pieprzowej, oddalając się po tym niezwłocznie. Działanie miało charakter bardzo dynamiczny, gdyż samo rozpylanie trwało ok. 2 sekund, a Ł. S. nie wypowiadał przy tym żadnych słów. Ilość wypuszczonej substancji drażniącej była znaczna, zaś powstała chmura gazowa osiadła na suficie oraz produktach spożywczych znajdujących się na ladzie, co doprowadziło do powstania szkody w łącznej wysokości 1.800,00 zł, na którą złożyły się wartość niezdatnych do użytku produktów spożywczych (300 zł) oraz koszt naprawy poplamionego sufitu (1.500,00 zł). Szkoda została w całości pokryta przez ubezpieczyciela. Ł. S. został od razu rozpoznany przez obsługę pubu, gdyż jest on znany w lokalnej społeczności, a ponadto porusza się w charakterystyczny sposób.

W chwili czynu, w pubie znajdowali się klienci oraz obsługa. Rozpylony gaz zadziałał drażniąco na obecne na miejscu osoby, w związku z czym konieczna była niezwłoczna ewakuacja tychże. U poszkodowanych wystąpiły objawy takie jak łzawienie, wymioty, zaś u jednego z klientów doszło do trudności z oddychaniem, co spowodowało konieczność interwencji Zespołu (...) Medycznego. Na miejscu pojawił się również patrol Policji wobec dokonanego zgłoszenia.

Ł. S. rozpylenia gazu dokonał na prośbę B. M., który wyposażył go w gaz i przekazał 50 złotych, jako wynagrodzenie.

Ł. S. jest osobą wielokrotnie karaną. Jest on osobą upośledzoną w stopniu lekkim, odznaczającą się zmianami organicznymi w obrębie (...) nie jest on jednak osobą chorą psychiczną i ma zdolność prawidłowego postrzegania norm społeczno-prawnych. W sporządzonych opiniach sądowo-pyschiatrycznych, nie stwierdzono u Ł. S. działania w warunkach zniesionej lub ograniczonej poczytalności.

zeznania L. O. (1);

notatki urzędowe;

protokół oględzin rzeczy wraz z fotokopiami zdjęć;

nagrania z monitoringu;

protokoły oględzin monitoringu z wykonanymi stopklatkami

wyjaśnienia oskarżonego, w tym złożone w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia;

tablica poglądowa;

zeznania świadka L. V.;

zeznania świadka H. L.;

dane o karalności;

opinie sądowo-psychiatryczne

18-20; 42-43; 203-203v

8-11;

21-29; 114-120

34 i 44;

45-47;

79-105

49; 141

63-64;

67-68;

184-188;

194-199

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu, wskazał osobę, która „zleciła” mu popełnienie tego rodzaju czynu oraz podał wynagrodzenie, które otrzymał za swoje działanie, zaś przyznanie to nie budzi wątpliwości w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności nagrań z monitoringu i zeznań świadka H. L., która wskazała, że od razu rozpoznała sprawcę rozpylenia gazu, jeszcze w czasie jego działania w pubie, gdyż jest to osobą dobrze znana wśród lokalnej społeczności. Tym samym, nie ma podstaw, aby wyjaśnienia oskarżonego podlegały eliminacji z pocztu dowodów przydatnych z punktu widzenia czynienia ustaleń faktycznych w sprawie, bądź też zostały uznane za niewiarygodne w części lub całości.

Zeznania L. O. (2)

Spójne, logiczne, wiarygodne. Świadek nie był obecny na miejscu w czasie czynu, zatem jego zeznania odnosiły się do działań, jakie podjął po otrzymaniu zgłoszenia od swoich pracowników o zaistniałym zdarzeniu. Niemniej, jego depozycje pozostają w pełnej zgodności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, są wolne od konfabulacji i dopowiedzeń, zatem podlegały uwzględnieniu przy dokonywaniu przez Sąd ustaleń faktycznych

Zeznania H. L.

Zeznania spójne, logiczne, szczegółowe i konsekwentne. Świadek H. L. precyzyjnie zrelacjonowała działanie oskarżonego, a ponadto wskazała, iż od razu rozpoznała oskarżonego wskazując na jego charakterystyczny chód oraz powszechną rozpoznawalność w lokalnym środowisku. Nadto, wskazała ona na rozmiar butli z gazem, jaką posłużył się oskarżony, co pozostaje spójne ze skutkami, jakie przyniosło rozpylenie gazu. Z uwagi na doniosłość tych zeznań, stanowiły one jeden z najistotniejszych komponentów materiału dowodowego.

Zeznania L. V.

Jasne, logiczne, opisujące przebieg zdarzenia, wskazujące także na kontekst sytuacji. Niebudzące wątpliwości Sądu co do prawdziwości i możliwości ich wykorzystania w postępowaniu dowodowym.

Nagrania z monitoringu wraz z protokołami odtworzenia

Dowody kluczowe z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego, albowiem w ich oparciu możliwa pozostaje rekonstrukcja działania oskarżonego, dynamika przebiegu zdarzenia, ale nade wszystko- ustalenie tożsamości sprawcy, którego sposób poruszania identyfikuje Ł. S.. Nadto, nagrania te posłużyły weryfikacji zeznań świadków, a w szczególności H. L., której depozycje pozostają w zgodzie z wynikami dowodu najbardziej obiektywnego, tj. nagrań z kamer monitoringu. Nadto, jakość i treść nagrań pozwalają na pełne wykorzystanie zarejestrowanego obrazu i poczynienie w oparciu o nie ustaleń faktycznych doniosłych dla sprawy.

Protokół oględzin miejsca zdarzenia

Dokument urzędowy sporządzony przez uprawnionego funkcjonariusza, zawierający opis poplamionego sufitu. Jego treść pozostaje zgodna z wykonanymi fotografiami i ustalonym sposobem działania sprawcy.

Notatki urzędowe

Notatki funkcjonariuszy Policji podejmujących interwencję na miejscu zdarzenia.

Opinie sądowo-psychiatryczne

Opinie sporządzone przez uprawnionych i właściwych biegłych, jasne, logiczne, rzetelne, poprzedzone badaniem oskarżonego, o spójnych i stanowczych wnioskach. Wprawdzie opinie te pochodzą z innych spraw karnych, niemniej zostały one wykonane niedawno, zawierają zgodne wnioski, zaś obrona i oskarżyciel nie oponowali przeciwko ich wykorzystaniu w tym postępowaniu.

Dane o karalności

Dokument urzędowy obrazujący uprzednią karalność oskarżonego.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Zeznania świadka S. M.

Wobec ich treści i skrajnej lakoniczności, nie mogły one stanowić podstawy ustaleń okoliczności faktycznych relewantnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonego

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Ł. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z przepisem art. 288 § 1 k.k. kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdaną do użytku podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

W art. 288 §1 k.k. ujęto czyn zabroniony zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku cudzą rzecz oraz zbliżony czyn. Specyfiką tego przestępstwa zasadniczo jest zamach na strukturę fizyczną danej rzeczy. Stąd też trafnie wskazuje się w doktrynie, że art. 288 § 1 k.k. chroni integralność i nienaruszalność cudzej rzeczy oraz związaną z daną rzeczą zdolność do niezakłóconego użytkowania jej zgodnie z jej przeznaczeniem. Możliwość niezakłóconego korzystania z rzeczy jest bowiem oczywistym atrybutem prawa własności lub innego prawa rzeczonego czy też prawa obligacyjnego do danej rzeczy (tak M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas , Przestępstwa, s. 226; wyr. SN z 9.12.2003 r., III KK 165/2003, OSNwSK 2003, poz. 2652). Ponieważ art. 288 § 1 k.k. mówi o rzeczy, to oznacza to, że chodzi tu nie tylko o rzeczy ruchome, ale także o nieruchomości ( J. Piskorski, w: SPK, t. 9, s. 351). Zniszczenie rzeczy to niewątpliwie zachowanie mające na celu całkowite unicestwienie rzeczy lub pozbawienie jej istotnych, pierwotnych cech użytkowych. W tym drugim przypadku nie jest wykluczone jakiekolwiek inne przeznaczenie rzeczy, ale na skutek czynu sprawcy, nie jest możliwe jej używanie, zgodne z dotychczasowym przeznaczeniem ( E. L.-(...), R. Z. , Przestępstwa, s. 229; E. Z. , Przestępstwo, s. 63–64).Uszkodzenie rzeczy to na pewno taka ingerencja w strukturę materialną rzeczy, która może powodować czasowe lub nawet trwałe ograniczenie jej dotychczasowych walorów użytkowych ( C. R. , w: (...), t. 9, s. 356). Trafnie jednak podkreśla się, że uszkodzenie rzeczy nie zawsze musi się wiązać z ograniczeniem dotychczasowej funkcjonalności rzeczy, ale na pewno chodzi tu o taką ingerencję w strukturę materialną rzeczy, która powoduje szkodę, tj. konieczność przywrócenia stanu poprzedniego ( E. Z. , Przestępstwo, s. 71). Zniszczenie a uszkodzenie rzeczy. W praktyce mogą wystąpić problemy z oceną czy w danym przypadku mamy do czynienia ze zniszczeniem czy też uszkodzeniem rzeczy. W obu bowiem przypadkach może wystąpić sytuacja, w której przywrócenie stanu poprzedniego będzie niemożliwe. Na pewno jednak jako zniszczenie należy ocenić sytuację fizycznego unicestwienia fizycznej struktury danej rzeczy (zburzenie, spalenie), natomiast jako uszkodzenie rzeczy ocenimy czyn sprawcy, gdzie mimo ingerencji w strukturę fizyczną rzeczy, jest możliwe jej przywrócenie do stanu poprzedniego ( E. Z. , Przestępstwo, s. 65–66). Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku . Trzecia czynność wykonawcza to uczynienie rzeczy niezdatną do użytku, co niewątpliwie oznacza pozbawienie rzeczy jej właściwości użytkowych, ale bez naruszenia jej substancji, struktury fizycznej ( C. R. , w: (...), t. 9, s. 356). Trafnie podkreśla się przy tym, że rzecz niezdatna do użytku to zasadniczo rzecz, która zewnętrznie nie wykazuje cech ingerencji sprawcy, ale która jednak z uwagi na jego czyn nie nadaje się całkowicie lub częściowo do użytku ( E. L.-Z., R. Z. , Przestępstwa, s. 230).

Działanie oskarżonego polegało na rozpyleniu substancji drażniącej w postaci gazu pieprzowego, którego opadająca chmura po pierwsze doprowadziła do trwałego poplamienia sufitu, którego koszt renowacji wyniósł 1.500,00 zł, a ponadto uczyniła niezdatnymi do użytku produkty spożywcze o wartości 300 zł. Tym samy, swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona występku z art. 288 § 1 k.k. w warstwie przedmiotowej poprzez uszkodzenie i uczynienie niezdatnym do użytku. W ocenie Sądu, nie ma najmniejszych wątpliwości, że Ł. S. działał z zamiarem bezpośrednim (art. 9 § 1 k.k.), albowiem akcja przestępcza miała charakter przemyślany, oskarżony był wyposażony w stosowne narzędzie, a ponadto- realizował on „zlecenie” innej osoby. Nie może tu być zatem mowy o jakiejkolwiek przypadkowości, czy też braku intencji w działaniu. W sprawie nie ujawniły się przy tym żadne okoliczności wyłączające bezprawność i winę oskarżonego. Wprawdzie oskarżony jest osobą ze stwierdzonym lekkim upośledzeniem umysłowym, tym niemniej jego poczytalność nie doznaje zniesienia i posiada on zdolność pokierowania swoim postępowaniem oraz rozumie znaczenie popełnionych czynów.

1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5. ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6. ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. S.

I

I

Oskarżonemu została wymierzona kara 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Kara ta została wymierzona zgodnie z dyrektywami jej wymiaru, określonymi w art. 53 k.k. oraz z uwzględnieniem kwantyfikatorów społecznej szkodliwości czynu. Sąd miał na uwadze, że oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, niemniej nie można tracić z pola widzenia faktu, że będąc osobą umiarkowanie upośledzoną, ze zmianami w obszarze (...), został on wykorzystany przez osobę trzecią, która zleciła mu to działanie. Tym samym, oskarżony został de facto potraktowany jako narzędzie w ramach porachunków pomiędzy pokrzywdzonym a inną osobą. Niemniej jednak, jako osoba zdolna do rozumienia podstawowych norm społecznych, oskarżony musi zdawać sobie sprawę z karygodności swego zachowania, za które należytą odpłatą będzie kara w takim wymiarze, jak w punkcie I wyroku.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd nie orzekał o obowiązku naprawienia szkody, albowiem szkoda została w całości pokryta przez ubezpieczyciela, co dezaktualizuje obowiązek orzekania w przedmiocie naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.).

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II i III

O kosztach orzeczono stosownie do art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze oraz art. 624 k.p.k.

1.1Podpis