Zebrane w sprawie dowody i ich ocena nakazywały uznać T.K. za winnego popełnienia poprzez zamykanie drzwi lokalu mieszkalnego zbrodni pozbawienia wolności K.D. dokonanej przy tym ze szczególnym udręczeniem wynikającym z uprzedniego grożenia pokrzywdzonej pozbawieniem jej życia, ale też niewezwania przez cały ustalony okres przetrzymywania od dnia 14 listopada 2017 r. do dnia 18 listopada 2017 r., mimo powtarzanych próśb przez pokrzywdzoną, pomocy medycznej. Oskarżony jednocześnie w ramach tego samego czynu dopuścił się pobicia pokrzywdzonej poprzez zadawanie po całym ciele uderzeń rękoma i krzesłem, a także rzucenie fotelem powodując u K.D. obrażenia ciała w postaci licznych stłuczeń powłok klatki piersiowej, brzucha, pleców, kończyn górnych i dolnych, okularowych krwiaków i zasinień obu oczu, złamania trzonu prawej kości strzałkowej skutkujących naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.