II Cz 295/16PostanowienieSąd Okręgowy w Kaliszu

Postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 24 maja 2016 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Cz 295/16

Postanowienie

K., dnia 24 maja 2016 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt

Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr.

Dnia 24 maja 2016 roku

S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletniego P. K. (1) działającego przez matkę M. K. przeciwko P. K. (2) o alimenty w przedmiocie zażalenia pozwanego P. K. (2) na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt III RC 277/15 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt III RC 277/15 w ten sposób, że nadać mu następujące brzmienie: „Udzielić zabezpieczenia małoletniemu P. K. (1) w ten sposób, że zasądzić od pozwanego P. K. (2) na rzecz małoletniego P. K. (1) alimenty w kwocie po 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych 00/100) miesięcznie płatne z góry do rąk matki małoletniego M. K. do dnia 10-go każdego miesiąca do dnia 5 maja 2016 r.”. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim udzielił zabezpieczenia małoletniemu P. K. (1) w ten sposób,

że zasądził na jego rzecz od pozwanego P. K. (2) alimenty w kwocie 400 zł miesięcznie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pozwany zaskarżając je w całości

i domagając się oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia. W uzasadnieniu wskazano, że strona powodowa nie wykazała interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia a pozwany dobrowolnie uiszczał należności alimentacyjne na rzecz syna, której to wpłaty w kwocie

150 zł dokonał w grudniu 2015 r. Skarżący wskazał nadto, że obecnie potrzeby małoletniego są zaspokajane gdyż matka małoletniego egzekwuje za pośrednictwem komornika kwotę

600 zł miesięcznie wynikającą z wyroku zaocznego z dnia 12 października 2015 r. Pozwany podniósł również, iż strona pozwana zarówno w pozwie, jak i we wniosku o udzielenie zabezpieczenia w żaden sposób nie określiła usprawiedliwionych potrzeb małoletniego ani nie udokumentowała swoich dochodów. W konsekwencji wysokość udzielonego zabezpieczenia nie ma żadnego uzasadnienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, iż zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych polega

na stworzeniu na czas trwania procesu nowej prowizorycznej sytuacji, w której obowiązany zobowiązany jest do zapłaty jednorazowo albo okresowo pewnej sumy pieniężnej (art. 753 § 1 k.p.c.). Celem zabezpieczenia nie jest w tym przypadku zapewnienie egzekucyjnego wykonania przyszłego wyroku, lecz natychmiastowe dostarczanie uprawnionemu środków utrzymania. W tym zakresie zabezpieczenie prowadzi do wprawdzie prowizorycznego, ale jednak zaspokojenia uprawnionego. Nie jest to jednak zaspokojenie definitywne, lecz prowizoryczne i warunkowe (por. np. Komentarz do art. 753 k.p.c. pod red. A. Jakubeckiego wyd. Wolters Kluwer).

Wbrew stanowisku skarżącego w przypadku zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku wykazania interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, a z uwagi

na szczególną regulację zawartą w art. 753 § 1 in fine k.p.c. podstawą udzielenia zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia na zasadach ogólnych. Obejmuje ono oczywiście uprawdopodobnienie wszelkich przesłanek prowadzących

do powstania roszczenia, czyli w niniejszej sprawie, nie tylko możliwości zarobkowych lub majątkowych po stronie obowiązanego (art. 135 § 1 k.r.o.), ale również istnienia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionych i sytuacji dochodowej jego matki, na której również spoczywa obowiązek partycypacji w kosztach utrzymania syna.

Analiza dotychczasowego stanowiska w sprawie strony powodowej, w tym

w szczególności wniosku o udzielenie zabezpieczenia uzasadnia uznanie za słuszny zarzutu zażalenia, iż strona powodowa w żaden sposób nie określiła ani nie uprawdopodobniła uzasadnionych potrzeb małoletniego a także wysokości własnych dochodów. Uprawdopodobnienie tych okoliczności było konieczne dla oceny zasadności wniosku

o udzielenie zabezpieczenia.

W ocenie Sądu Okręgowego z uwagi na stanowisko strony pozwanej w niniejszej sprawie zasadnym było jednak udzielenie zabezpieczenia w wysokości, do której pozwany uznał żądanie pozwu, tj. do kwoty 350 zł miesięcznie.

W tym miejscu wskazania również wymaga, że nie można uznać za wiarygodne twierdzeń zażalenia, iż aktualnie potrzeby małoletniego są zaspokojone przez pozwanego. Takiego wniosku nie uzasadnia w szczególności jednokrotne, dobrowolne przekazanie kwoty 150 zł w grudniu 2015 r. Nie sposób również podzielić argumentu dotyczącego przymusowej egzekucji należności na podstawie wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 12 października 2015 r., wydanego w sprawie III RC 277/15 albowiem postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności temu orzeczeniu (k. 70 – 70v) a skoro nie jest ono prawomocne (pozwany wniósł skutecznie sprzeciw), to nie podlega ono egzekucji.

Istotną okolicznością, znaną Sądowi Okręgowemu z urzędu, jest fakt, iż pozwem wniesionym w dniu 2 grudnia 2016 r. między pozwanym a przedstawicielką ustawową małoletniego wszczęta została sprawa o rozwód. W punkcie III wyroku z dnia

12 kwietnia 2016 r., który uprawomocnił się w dniu 5 maja 2016 r. Sąd Okręgowy rozstrzygnął o obowiązku alimentacyjnym pozwanego wobec małoletniego P. K. (1).

Mając na uwadze fakt prawomocnego rozstrzygnięcia o obowiązku alimentacyjnym pozwanego wobec małoletniego syna przez Sąd Okręgowy w sprawie sygn. akt I C 1768/15 koniecznym było ograniczenie czasowe udzielenia zabezpieczenia jedynie do czasu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.

S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.